हाग्गै, जकरियाह, मलाकी

हाग्गै, जकरियाह, मलाकी

 

हाग्गै, जकरियाह, मलाकी

हामी पुरानो नियमका पुस्तकहरूको अध्ययन क्रमको झण्डै अन्त्यतिर आइसकेका छौं। हाम्रो अध्ययन क्रममा हामीले ३६ ओटा पुस्तकहरू अध्ययन गरिसकेका छौं। केवल तीनओटा पुस्तकहरू बाँकी छन्: हाग्गै, जकरियाह, मलाकी। यी तीनओटै पुस्तकहरू बेबिलोनी कैद पछाडि लेखिएका हुन् (निर्वासन पछाडि-अध्याय ९ हेर्नुहोस्)।

पुरानो नियमका अन्तिम ऐतिहासीक पुस्तकहरू यी हुन्

पुरानो नियमका अन्तिम अगमवाणीका पुस्तकहरू यी हुन्:

यी ६ ओटै पुस्तकहरू बेबिलोनी कैद पश्चात लेखिएको हो।

हाग्गै र जकरियाहको ऐतिहासिक पृष्ठभूमी

(यहूदीहरूलाई मन्दिरमा कार्य गर्न पुन: फर्काउनु)

तपाईंले हाग्गैको बारेमा बिचार गर्नुहुँदा जकरियाहको बारेमा पनि सोच्नुहोस्, र जकरियाको बारेमा बिचार गर्दा हाग्गैको बारेमा पनि सोच्नुहोस्। यी दुवै व्यक्तिहरू एकसाथ उल्लेख गरिएका छन् (एज्रा ५:१ र ६:१४ पढ्नुहोस्)। उनीहरू इतिहासको एउटै समयका हुन् र उनीहरूले एउटै समूहका मानिसहरूलाई आ-आफ्नो सन्देश प्रदान गरे। उनीहरूको उद्देश्य पनि एउटै थियो, यहूदी मानिसहरूलाई मन्दिर (येरुशलेममा परमेश्वरको निवास्थान) निर्माणको महान् कार्यलाई पूर्णता दिन उत्साह दिनु।

यस समयावधिको इतिहासको बारेमा हामीले एज्राको पुस्तक अध्ययन गर्दाहुँदि बिचार गरिसक्यौं (अध्याय ६ हेर्नुहोस्)। बेबिलोनी कैद पश्चात के भएको थियो भनी एकछिन पुनर्सम्झना गरौं।

बेबिलोनी कैदको ७० वर्षपछि, परमेश्वरले फारसका राजाको आत्मालाई उत्तेजित पार्नुभयो र ती राजाले यहूदीहरूलाई उनीहरूको गृहभूमीमा फर्कने अनुमति दिए। ती राजाको नाम के थियो (एज्रा १ अध्याय)? ____________ करिब ५०,००० यहूदीहरू (एज्रा २:६४-६५) जरूबाबेल (राज्यपाल) र येशूअ अथवा यहोशूको (मूख्य पूजाहारी) अगुवाइमा फर्किए। यहूदीहरूको यो सङ्ख्या ठूलो थिएन (अध्याय ६ हेर्नुहोस्)। यो त केवल सानो भाग मात्र थियो। एकसमय त्यस भूमीमा बसोबास गरेका ठूलो सङ्ख्याको यहूदीहरूको तुलनामा यो त एकदम न्यून सङ्ख्या थियो।

जब यहूदीहरूको यो सानो बाँकी रहेको भाग येरूशलेम फर्किए, उनीहरूले ध्वस्त अवस्थामा रहेको शहर र मन्दिर भेट्टाए। सुलेमानको महान् मन्दिर बेबिलोनीहरूद्वारा नष्ट गरिएको थियो अनि खरानी र ढुङ्गाका थाकहरू बाहेक केही बाँकी थिएनन् (२ इतिहास ३६:१९)। जब ती यहूदीहरू आफ्नो पिताहरूका भूमीमा फर्किए, मन्दिरको पुनर्निमाण गर्नु नै उनीहरूको पहिलो काम थियो। उनीहरू निकै थोरै थिए र उनीहरूको जिम्मेवारी निकै ठूलो थियो! उनीहरू साना थिए तर उनीहरूको जिम्मेवारी विशाल थियो। त्यो काम कसरी गर्न सकिन्थ्यो? यहूदीहरूले अर्को समस्याको पनि सामना गर्नुपर्यो। उनीहरूले मन्दिर बनाएको हेर्न नचाहने शत्रुहरूले उनीहरूलाई वरिपरिबाट घेरेका थिए (एज्रा ४ अध्याय पढ्नुहोस्)। उनीहरूको अवस्थालाई निम्नानुसार वर्णन गर्न सकिन्छ:

    • १.यहूदीहरू को सङ्ख्या सानो थियो।
    • २.जिम्मेवारी ठूलो थियो।
    • ३.शत्रुहरू प्रशस्त र भीषण थिए।

सबै कुराहरू उनीहरूको विरोधमा भएको जस्तो देखिन्थ्यो, तर परमेश्वर उनीहरूको विरोधमा हुनुहुन्न थियो। “परमेश्वर हाम्रो ________ हुनुहुन्छ भने को हाम्रो _________ हुन सक्ला?” (रोमी ८:३१)। यो प्रश्नको जवाफ के हो? ______________________ मन्दिरको काम सुरु भयो भनी एज्रा ३ अध्यायमा हामी पढ्न सक्छौं। मन्दिरको पुनर्निमाणको कामले राम्रै सुरुवात पायो (यो करिब ५३६ ई.पू.को कुरा हो)। मानिसहरूले कडा परिश्रम गरे र अन्ततोगत्वा ज_____ बसालियो (एज्रा ३:१०)। मानिसहरू खुबै रमाए र परमेश्वरको प्रशंसा गरे (एज्रा ३:१०-११) तर केही वृद्ध यहूदीहरू रोए। उनीहरूले राजा सुलेमानद्वारा बनाइएको पहिलो मन्दिरको महिमालाई सम्झे र दोस्रो मन्दिर त्यति महान् हुनेछैन भनी उनीहरूले बुझे (एज्रा ३:१२-१३)।

एज्रा ४ अध्यायमा भएको घटनाको विवरणमा हामी नआइपुग्दासम्म मन्दिरको काम राम्ररी नै चलिरहेको थियो। यहाँ यहूदीहरूको शत्रुहरूले “यहूदाका मानिसहरूको हातहरू कमजोर पारिदिए, र उनीहरूलाई त्यस बनाउने काममा क______ दिए” (एज्रा ४:४) भनी हामी जान्दछौं। यस कुराको कारणले राजा दाराको (अध्याय ६ मा फारसका राजाहरूको सूची हेर्नुहोस्) समयसम्म काम ठप्प भयो। करिब १५ वर्षसम्म मन्दिरमा त्यो भन्दा ज्यादा केही काम गरिएन। सम्पन्न गरिएको कार्य भनेको यहूदीहरूले बसालेका जग मात्र थियो!

अन्ततोगत्वा एज्रा ५:१मा हाम्रा दुई अगमवक्ताहरूको नाम उल्लेख गरिएको छ, “तब भविष्यवक्ताहरूले अर्थात् भविष्यवक्ता _________ र इद्दोका छोरा ___________ यहूदा र यरूशलेममा भएका यहूदीहरूलाई इस्राएलका ______________ नाममा, जो तिनीहरूमाथि हुनुहुन्थ्यो, भविष्यवाणी गरे”। त्यसबेला ई.पू. ५२० साल थियो। मानिसहरू फेरि आफ्नो काममा फर्कन सकुन् भनी उत्साह दिन परमेश्वरले यी दुई अगमवक्ताहरूलाई उठाउनुभयो! के मानिसहरूले परमेश्वरको मन्दिर बनाउने कार्यलाई सुचारू गरे (एज्रा ५:२)? ________ यी दुई अगमवक्ताकहरूको सहायता र उत्साहको कारणले मानिसहरूले मन्दिर-निर्माणको परियोजना पूरा गर्न र समाप्त गर्न सके (एज्रा ६:१४-१५)। कार्य सुचारू भएको झण्डै चार वर्षपछि करिब ५१६ ई.पू.मा मन्दिर पूरा भयो!

परमेश्वरले यहूदी मानिसहरूसँग उहाँको अगमवक्ता हाग्गै मार्फत कसरी बोल्नुभयो भनी अध्ययन गर्न हामी अब तयार छौं:

हाग्गै—बलिया होऊ र काम गर!

यो पुस्तक अध्ययन गर्दाहुँदि हामीले यो सम्झनु पर्छ कि हाग्गै यहूदीहरूलाई फेरि कार्य सुचारू गर्ने उत्साह दिन परमेश्वरद्वारा प्रयोग गरिएका व्यक्ति थिए! मन्दिरको काम समापन हुनु खाँचो थियो। मानिसहरूको निम्ति परमेश्वरको सन्देश सरल यस्तो थियो, “उठ र निर्माण गर”! परमेश्वरको भवन निर्माण र समापनको त्यस महान् कार्यको निम्ति मानिसहरूलाई उत्तेजित पार्न परमेश्वरले हाग्गैको प्रयोग गर्नुभयो।

हाग्गैलाई परमेश्वरले पठाउनुभएको थियो! अरू अगमवक्ताहरू झैं हाग्गै पनि परमेश्वरको मुखको वाणी थिए। परमेश्वरले उहाँका जनहरूसँग हाग्गैको मुखबाट बोल्दै हुनुहुन्थ्यो। यो हाग्गैको आफ्नै सन्देश थिएन। यो त परमेश्वरको सन्देश थियो! हामीले यो पुस्तक पढ्दाहुँदि हामीलाई यो अझै स्पष्ट हुन जान्छ। यस पुस्तकमा केवल दुई अध्यायहरू मात्र छन्, तरैपनि निम्न वाक्यांश तपाईंले कतिपटक पढ्न पाउनुहुन्छ भनी हेर्नुहोस्:

“परमप्रभु यसो भन्नुहुन्छ…” अथवा “परमप्रभुको यसो भन्ने वचन आयो…”

परमेश्वर पहिलो स्थानमा हुनैपर्छ

हाग्गैले मानिसहरूलाई परमेश्वरबाटको यो महत्त्वपूर्ण सन्देश दिए: परमप्रभुलाई पहिलो स्थान देओ! (दोस्रो, तेस्रो, चौथो वा अन्तिम होइन!) तपाईंले परमेश्वरको बेवास्ता गर्नुभयो भने तपाईं समस्यामा हुनुहुनेछ! तपाईंले परमेश्वरलाई पहिलो स्थान दिनुभयो भने उहाँले तपाईंलाई आशिष दिनुहुन्छ (मत्ती ६:३३)। परमेश्वरले उहाँका मानिसहरूले मन्दिरको पुनर्निमाण गरेको चाहनुहुन्थ्यो! यदि परमेश्वरका मानिसहरूले मन्दिरलाई भग्नावशेषमै रहन दिए भने परमेश्वरले कसरी आशिष दिन सक्नुहुन्छ त?

के यहूदीहरूले परमेश्वरको भवन बनाउने समय आएको छ भनी सोच्दथे (हाग्गै १:२)? _________ के उनीहरू ठीक थिए त?

यहूदीहरूले उनीहरूका आफ्नै प्राथमिकताहरूलाई मिसाएका थिए (हाग्गै १:४ पढ्नुहोस्)। उनीहरूले पहिलो कुराहरूलाई पहिलो स्थानमा राखिरहेका थिएनन्। उनीहरू राम्रो, आरामदायी, सिलिङ ठोकेका घरहरूमा बसिरहेका थिए र परमेश्वरको भवन उजाड परिरहेको थियो!

के परमेश्वरलाई पहिलो स्थानमा नराखेका मानिसहरू साँच्चै आशिषित हुनेछन् (हाग्गै १:६)? ___________ परमेश्वरलाई ठीक स्थान नदिनु भनेको प्वाल परेको थैलीमा पैसा हाल्नुजस्तै हो! यसले कुनै फाइदा दिँदैन!

यहूदीहरूले के गरेको परमेश्वर चाहनुहुन्थ्यो (हाग्गै १:८)? “का____ ल्या_____”। के मानिसहरूले हाग्गैले भनेको कुरा माने (हाग्गै १:१२-१५)? _______ के परमेश्वर उनीहरूसँग रहेर उनीहरूलाई आशिष दिनुहुनेछ (हाग्गै १:१३)? ____________ हाग्गैले प्रचार सुरु गरेको तीन हप्तापछि मन्दिर पुनर्निमाणको कार्य सुचारू भयो (हाग्गै १:१लाई १:१५ सँग तुलना गर्नुहोस्)!

हाग्गै २:४ मा हाग्गैले मानिसहरूलाई उत्साहपूर्ण वचनहरू दिइरहेको हामीले भेट्टाउँछौं। “बलिया होऊ!” भन्ने अभिव्यक्ति तपाईंले कतिपटक भेट्टाउन सक्नुहुन्छ? _________

हाग्गैको दिनहरूमा भएका मानिसहरूको निम्ति १ कोरिन्थी १५:५८ राम्रो पद हुन सक्थ्यो र आजका विश्वासीहरूको निम्ति पनि यो सुन्दर पद हो: “सधैंभरि प्रभुको ________ __________ हुँदै जाओ”। आज परमेश्वरले हामीलाई यरूशलेममा उहाँको मन्दिर बनाउने आज्ञा दिनुभएको छैन! तर आज हाम्रो निम्ति परमेश्वरको काम छ। आफ्ना विश्वासीहरूले “सेवाको _______” (एफेसी ४:१२) गरेको परमेश्वर चाहनुहुन्छ। यो भनेको हामीहरू जहाँसुकै (घरमा, स्कूलमा, काममा वा जहाँसुकै) भए तापनि येशू ख्रीष्टको सेवा गर्ने काम हो। परमेश्वरले घरमा तपाईंको निम्ति कुन काम दिनुभएको छ? स्कूलमा? काममा? अन्त जहाँसुकै?

तीन मन्दिरहरू

हाग्गैको पुस्तकको दोस्रो अध्यायमा हामीले तीन मन्दिहरूको बारेमा पढ्दछौं:

 

अब यी तीन मन्दिरहरूलाई तिनीहरूको महानताको क्रम अनुसार तुलना गरौं (ऐतिहासिक क्रम अनुसार होइन):

पहिलो मन्दिर जत्तिकै महान् मन्दिर निर्माण गर्न नसकेकोमा के हाग्गैको दिनहरूमा भएका यहूदीहरू निराश हुनुपर्थ्यो? पर्दैनथियो, उनीहरू निराश भएको परमेश्वरले चाहनुभएन, उनीहरूलाई “ब______ ______” (हाग्गै २:४मा तीन पटक उल्लेख गरिएको) भनी उहाँले आज्ञा गर्नुभयो। यस पुस्तकको सन्देश यही हो: परमेश्वरलाई पहिलो स्थानमा राख, बलिया होऊ, परिश्रम गर, तिमीले गर्नुपर्ने कार्यमा तिमीले गर्न सक्ने सर्वोत्तम गर, अनि महान् र महिमित परमेश्वर तिमीलाई आशिष दिन तिम्रै साथमा हुनुहुनेछ (हाग्गै १:१३)!

जकरियाह—साना थोकहरूमा परमेश्वरको आनन्द छ

हाग्गैको सेवकाइ भन्दा करिब दुई महिना पछि जकरियाहको पनि सेवकाइ सुरु भयो (हाग्गै १:१ लाई जकरियाह १:१ सँग तुलना गर्नुहोस्)। यो ५२० ई.पू. साल थियो। जकरियाह यहूदी पूजाहारी थिए। परमेश्वरले यी जवान पूजाहारीलाई लिनुभयो र तिनलाई उहाँको अगमवक्ता बनाउनुभयो!

परमेश्वरले विभिन्न किसिमका मानिसहरूलाई आफ्नो सन्देश प्रस्तुत गर्न प्रयोग गर्नुहुन्छ। उदाहरणको निम्ति, नयाँ नियममा पावल र यूहन्नाले उस्तै तरिकाले लेख्दैनथिए। पावलले प्राय:जसो लामा वाक्यहरू लेख्ने गर्दथे। उदाहरणको निम्ति, रोमी १:१-७ पूरै खण्ड एउटै वाक्य हो (एफेसी १:३-१२ सँग पनि तुलना गर्नुहोस्)! अर्कोतर्फ यूहन्नाले एकदम छोटो र सरल वाक्यहरू लेख्दथे (१ यूहन्न ४:१९)। पावल र यूहन्नाका लेख्नेशैली विभिन्न तरिकाहरूका थिए तर परमेश्वरले आफ्नो सन्देश प्रस्तुत गर्न ती दुवै मानिसहरूलाई प्रयोग गर्नुभयो!

मन्दिर निर्माणको काम सुचारू गर्न र समापन गर्न यहूदीहरूलाई मद्दत दिन परमेश्वरले दुवै जकरियाह र हाग्गैलाई प्रयोग गर्नुभयो। तर यी दुई मानिसहरूको विभिन्न किसिमका लेख्ने शैलीहरू थिए। हाग्गै निकै व्यवहारिक र वास्तविक थिए। उनको सन्देश सरल थियो र बुझ्न निकै सजिलो थियो:

“भवन बनाओ!” (हाग्गै १:८) परमप्रभु भन्नुहुन्छ, म तिमीहरूको साथमा छु।” (हाग्गै १:१३) “बलिया होऊ!” (हाग्गै २:४)

अर्को तर्फ, जकरियाको “ध्यान कतै अन्त गइरहेको” थियो। जकरिया दुरदृष्टि राख्ने व्यक्ति थिए। यसको अर्थ हो, उनको पुस्तक दर्शनहरूले भरिएको छ, जसमध्ये केही कुरा बुझ्न कठीन छ। त्यस प्रकारका करिब आठ दर्शनहरू छन् (१-६ अध्यायहरू हेर्नुहोस्)। उदाहरणको निम्ति त्यहाँ रातो घोडामा चढिरहेको मानिसको दर्शन छ (१ अध्याय), चार सिङहरूको दर्शन छ (१ अध्याय), नाप्ने डोरी लिएका मानिसको दर्शन छ (२ अध्याय), सुनको सामदानको दर्शन छ (४ अध्याय), उड्दै गरेको पुस्तकको मुठाको दर्शन छ (५ अध्याय), चारओटा रथहरूको दर्शन छ (६ अध्याय) इत्यादि। धेरै हिसाबमा यो पुस्तक प्रकाशको पुस्तकसँग मिल्दोजुल्दो छ।

परमेश्वरले जकरियाहलाई प्रयोग गर्नुभयो र परमेश्वरले हाग्गैलाई प्रयोग गर्नुभयो। यी मानिसहरू भिन्न किसिमका थिए र उनीहरूले भिन्न शैलीमा लेखे, तर ती दुवैजनाले परमेश्वरकै सन्देश दिए! वास्तवमा, ती दुवै मानिसहरूले उही शब्द लेखे जुन शब्दहरू लेखेको परमेश्वरले चाहनुहुन्थ्यो! हाग्गैले स्पष्ट, सरल र केवल दुई अध्याय लामा सन्देशहरू दिएको परमेश्वरले चाहनुभयो! जकरियाहले चाहिँ तिनले देखेका दर्शनहरू लेखेको परमेश्वरले चाहनुभयो र तिनको पुस्तकमा १४ अध्यायहरू छन्! हरेक मानिस भिन्न हुन्छन् र परमेश्वरले भिन्नाभिन्नै मानिसहरूलाई भिन्नाभिन्नै तरिकाहरूमा प्रयोग गर्नुहुन्छ। यो कुरा आज पनि सत्य छ। यदि तपाईं विश्वासी हुनुहुन्छ भने तपाईं हरेक अरू विश्वासी भन्दा भिन्न हुनुहुन्छ भनी तपाईंले बुझ्नुपर्छ! तपाईं जस्तै दुरुस्त अरू कोही पनि छैन! र परमेश्वरले तपाईंलाई हरेक प्रकारले विशेष तरिकामा प्रयोग गर्न चाहनुहुन्छ!

कामदारहरूका निम्ति अझै उत्साह!

हाग्गैलाई जस्तै परमेश्वरले यहूदीहरूलाई मन्दिरको काममा फर्किने उत्साह दिन जकरियालाई प्रयोग गर्नुभयो। जकरियाह १:३मा परमेश्वरले यहूदीहरूलाई यो कुरा बताउनुभयो: “तिमीहरू मकहाँ फर्क!, सेनाहरूका _____________ भन्नुहुन्छ, र म तिमीहरूकहाँ ___________” परमेश्वरले यसो भन्दैहुनुहुन्थ्यो, “तिमीहरूले मलाई आदर गर्यौ भने, म तिमीहरूलाई आदर गर्नेछु!” (अध्याय ५ हेर्नुहोस्)। हाग्गैको पुस्तकमा जस्तै, परमेश्वरले यहूदीहरूलाई उहाँको आदर गर्न र उहाँलाई पहिलो स्थानमा राख्न आज्ञा दिँदै हुनुहुन्थ्यो।

जकरिया ४:६मा जेरूबाबेलको निम्ति परमेश्वरकहाँ एउटा महत्त्वपूर्ण सन्देश थियो: “न ___________, न __________, तर मेरो ___________, सेनाहरूको ____________ भन्नुहुन्छ।” सम्भवत: यस पुस्तकको चाबी पद यही नै हो। निश्चय पनि यहूदीहरूको सानो भागसँग प्रशस्त ताकत वा बल थिएन! उनीहरू सानो र थोरै थिए! तर उनीहरू साना भए तापनि उनीहरूसँग एकजना ठूलो परमेश्वर हुनुहुन्थ्यो। यहूदीहरूले सामना गर्नुपरेको तीन समस्याहरू के तपाईंलाई याद छ?

    • १.यहूदीहरू को सङ्ख्या सानो थियो।
    • २.जिम्मेवारी ठूलो थियो (मन्दिर निर्माण गर्ने)।
    • ३.शत्रुहरू प्रशस्त र भीषण थिए।

उक्त काम कसरी पूरा गर्न सकिन्थ्यो? जवाफ जकरियाह ४:६ मा पाइन्छ: “मेरो ______________, सेनाहरूका परमप्रभु भन्नुहुन्छ!” उनीहरूले यो गर्न सक्दैनथे, तर उनीहरूसँग सामर्थी र शक्तिशाली परमेश्वर हुनुहुन्थ्यो जसले यो गर्न सक्नुहुन्थ्यो! यो कुरा आजको निम्ति पनि सत्य छ। के तपाईंले कहिल्यै तपाईंको निम्ति साह्रै कठीन देखिने कुनै समस्याको सामना गर्नुपरेको छ? सम्झना गर्नुहोस्, परमेश्वरको निम्ति समस्या खासै ठूलो छैन! “म सक्दिन, तर उहाँले सक्नुहुन्छ! म अयोग्य छु, तर परेमश्वर योग्य हुनुहुन्छ! मलाई सक्ति दिनुहुने ____________ म सबै कुराहरू गर्न सक्छु” (फिलिप्पी ४:१३)।

अर्को उत्साहजनक शब्द जकरिया ४:९ मा भेट्टाउन सकिन्छ। सम्झना गर्नुहोस्, मन्दिरको जग बसालेको समयदेखि यता करिब १५ वर्षको अन्तराल भइसकेको थियो। त्यस समय यता कुनै काम गरिएको बिरलै मात्र थियो। कार्य गतिरोध अवस्थामा थियो। यहूदीहरूलाई यो ढिलाइ अब समाप्त हुँदैन जस्तो लागेको थियो। के पुनर्निमाणको कार्य फेरि सुचारू होला? के यो कुनै समय सिद्धिएला? जकरियाह ४:९ अनुसार मन्दिरको जग कसले बसालेको हो? ____________________ मन्दिरको काम कसले सिद्ध्याउने छ (सोहि पद)? ____________________ मन्दिर बन्नेछ र जुन मानिसले निर्माण कार्य सुरु गरेको थियो उसैले त्यो सिद्ध्याउनेछ भनी परमेश्वरले मानिसहरूलाई निश्चयता दिनु भयो!

अन्तत: एउटा प्रश्न सोधियो, “किनभने कसले साना _________ दिनलाई तुच्छ ठानेको छ? (जकरियाह ४:१०)। यहूदीहरूको निम्ति यो दोस्रो मन्दिर सानो र निरर्थक देखिएको थियो। सुलेमानको मन्दिरको तुलनामा यो के___ ______ ________ जस्तो देखिएको थियो (हाग्गै २:३)। तर परमेश्वरको निम्ति यो “केही पनि होइन जस्तो” थिएन, यो अति महत्त्वपूर्ण कुरा थियो! “थोरै चाहिँ धेरै हो यदि त्यसमा परमेश्वर हुनुहुन्छ भने!” आकारमा र भव्यतामा परमेश्वर प्रभावित हुनुहुन्न। निर्माणकर्ताहरूको हृदय र आत्मिक अवस्थाको बारेमा परमेश्वर बढी सम्बन्धित हुनुहुन्छ। परमेश्वरले उहाँलाई खुशी पार्न गरिएका “साना कुराहरू” मा आनन्द मनाउनुहुन्छ। हरेक विश्वासहरू “_________ ________ विश्वासयोग्य” (लूका १६:१०) भएको परमेश्वर चाहनुहुन्छ।

महान मसीह

मसीह (येशू ख्रीष्ट) को बारेमा अरू लघु अगमवक्ताहरूले भन्दा जकरियाहले धेरै कुराहरू बताएका छन्। यद्यपि जेरूबाबेलको नेतृत्वमा रहेका यहूदीहरूको सानो भाग निकै थोरै थियो, महान् मसीह उनीहरूको जातिबाट आउनुहुनेछ भनी उनीहरूले जानेको परमेश्वर चाहनुहुन्थ्यो। जकरियाहको पुस्तकले समयहरूको मार्गलाई हेर्दछ र येशू ख्रीष्टको पहिलो र दोस्रो दुवै आगमनलाई देख्दछ:

उहाँको पहिलो आगमन

जकरियाहको पुस्तकमा ख्रीष्टको पहिलो आगमनको सबैभन्दा महान् भविष्यवाणि जकरियाह ९:९ मा पाइन्छ। यस पदले यहूदीहरूको राजा येरूशलेममा “नम्र र एउटा ___________ चढेर” (जकरियाह ९:९) आउनुहुनेछ भनी स्पष्टसँग बताएको छ। के यो साँच्चै नै पूरा भयो (मत्ती २१:१-११)? ___________ करिब ५०० वर्षपछाडि येशूले यो भविष्यवाणी उहाँको पहिलो आगमनमा अक्षरश: पूरा गर्नुभयो।

उहाँको दोस्रो आगमन

जकरियाह ९:१० ले त्यस समयको बारेमा बताउँदछ जब पृथ्वीमा शा_____ हुनेछ र जब राजाले समुद्रदेखि समुद्रसम्म राज्य गर्नुहुनेछ। यो भविष्यवाणी अहिलेसम्म पूरा भएको छैन, तर येशू संसारमा दोस्रो पटक आउनुहुँदा यो पूरा हुनेछ। जकरियाह १४:४ मा येशू संसारमा फर्किनुहुने कुराको बारेमा हामी जान्दछौं।

जकरियाह १२:९-१४ मा अर्को अचम्मको अगमवाणी भेट्टाइन्छ। येशू संसारमा पहिलो पटक आउनुहुँदा यहूदी मानिसहरूले उहाँलाई इन्कार गरे (यूहन्ना १:११) र उहाँलाई क्रूसमा टांगे (मत्ती २७:२२-२५)। जब येशू दोस्रो पटक संसारमा फर्किनुहुनेछ यहूदी मानिसहरूले “मलाई हेर्नेछन्, जसलाई तिनीहरूले ________________, अनि आफ्नो एकमात्र छोराका निम्ति विलाप गरेझैं उहाँका निम्ति विलाप गर्नेछन्” (जकरियाह १२:१०)। यहूदी मानिसहरू आफूले गरेको कुरामा साह्रै दु:खित हुनेछन् र उनीहरूले पश्चात्ताप गर्नेछन् र ख्रीष्टलाई उनीहरूको मसीह र मुक्तिदाताको रूपमा ग्रहण गर्नेछन् (रोमी ११:२५-२७ सित तुलना गर्नुहोस्)।

हामीहरू आजका विश्वासीहरू भएको हुनाले, ख्रीष्ट हाम्रो निम्ति फेरि आउनुहुने समयको निम्ति हामी उहाँको बाटो हेरिरहेका छौं (यूहन्न १४:३)। त्यो बेलाको चाबी प्रश्न सायद यस्तो हुन्छ होला, “मेरो वचनमा तिमीलाई आज्ञा गरेको ती सानो कुराहरूमा के तिमी विश्वासयोग्य भएको छौ?” हामीले त्यस दिन यो सुन्न पाऔं “स्यावास!” भविष्यको प्रकाशमा वर्तमान जीवन जिऔं!

मलाकी—परमेश्वर हाम्रो सर्वोत्तम पाउन योग्यको हुनुहुन्छ

सम्भवत: मलाकी नहेम्याहको समयताका जिएको हुनुपर्छ, अर्थात, तिनले आफ्नो सन्देश हाग्गै र जकरियाहको समयभन्दा करिब एक शताब्दी (१०० वर्ष) पछाडि दिए।

परमेश्वरको प्रेमप्रति मानिसको दु:खद प्रतिकृया

यहूदी मानिसहरूका निम्ति परमेश्वरको सन्देश निकै सरल थियो, “परमप्रभु भन्नुहुन्छ: मैले तिमीहरूलाई ___________ गरेको छु” (मलाकी १:२)। तर मलाकीको पुस्तकबाट हामी जान्न सक्छौं, यहूदी मानिसहरूले तिनीहरूका परमेश्वरलाई प्रेम र आदर गरेनन्।

बरू……
तिनीहरूले उहाँको नामलाई तुच्छ ठाने (मलाकी १:६)।

तिनीहरूले अशुद्ध बलिदान ल्याए (मलाकी १:७-८)।

तिनीहरूले परमेश्वरको नामलाई अपवित्र तुल्याए (मलाकी १:११-१२)।

तिनीहरूले आफ्ना वचनहरूले परमप्रभुलाई थकित पारे (मलाकी २:१७)।

तिनीहरूले परमेश्वरको डर मानेनन् (मलाकी ३:५)।

तिनीहरूले परमेश्वरलाई लुटे (मलाकी ३:८)।

यस पुस्तकको लेखाइको ढाँचा चाखलाग्दो छ। सामान्य बनावट यस्तो छ:

      • १. परमेश्वरले वक्तव्य दिनुहुन्छ:

 

      • “तिमीहरूले आफ्ना वचनहरूले परमप्रभुलाई थकित पारेका छौ” (मलाकी २:१७)।
      • २. मानिसहरूले उक्त वक्तव्यमाथि प्रश्न गर्छन् र यो कसरी सत्य हुनसक्छ भनी देख्दैनन्:

 

      • “कुन कुरामा हामीले उहाँलाई थकित पारेका छौं?”
      • ३. परमेश्वरले तब जवाफ दिनुहुन्छ:

 

    • “जब तिमीहरू भन्छौ: ‘हरेक, जसले दुष्ट काम गर्दछ, त्यो परमप्रभुको दृष्टिमा असल ठहर्दछ; अनि उहाँ तिनीहरूसित प्रसन्न हुनुहुन्छ’ अथवा ‘न्याय गर्नुहुने परमेश्वर कहाँ हुनुहुन्छ?’ भन्छौ” (मलाकी २:१७)।

मलाकी २:१७ मा तपाईंले देख्न सक्नुहुन्छ, त्यस समयमा यहूदीहरूको आत्मिक अवस्था खासै राम्रो थिएन! उनीहरू पापको बेहोशीमा मत्त भएका थिए! उनीहरूको आत्मिक अवस्था दुईओटा भ्यागुताहरूको कथा जस्तै थियो। एउटा भ्यागुतालाई उम्लिरहेको पानीको भाँडा भित्र हालियो र त्यसले तातो पानीमा छुनासाथ त्यो बुरुक्कै त्यस भाँडाबाट बाहिर उफ्रियो। अर्को भ्यागुतोलाई मनतातो पानी भएको भाँडामा हालियो। यो पानी बिस्तारै झन्-झन् तातो नहोउञ्जेल तात्तिँदै गयो। पानी झन्-झन् तातो हुँदै गएको बारेमा यो भ्यागुता अचेत रहेको जस्तो देखिएको थियो र यो भ्यागुता उफ्रिँदै-उफ्रिएन। त्यही पानी उसको चिहान बन्यो। दोस्रो भ्यागुता चाहिँ मलाकीको समयतिरका इस्राएलका सन्तान जस्तै हो। परमेश्वरले उनीहरूमा केही दोष भेट्टाउनुहुनेछ भन्ने कुरामा यी मानिसहरू चकित परेका थिए! तिनीहरू आत्मिक रूपमा चेतनाशून्य र आत्मिक रूपमा बहिरा थिए!

परमेश्वर हाम्रो सर्वोत्तम पाउने योग्यको हुनुहुन्छ!

यस समयतिर भएका यहूदीहरूले परमेश्वरलाई आफ्नो सर्वोत्तम दिइरहेका थिएनन्। वास्तवमा तिनीहरूले उहाँलाई सबैभन्दा खराब कुरा दिइरहेका थिए! तिनीहरूले बलिदान चढाएका पशुहरू कस्ता थिए भन्ने विषयमा ध्यान दिनुहोस् (मलाकी १:८)। तिनीहरूले अन्धा, लङ्गडा र रोगी पशुहरू चढाइरहेका थिए! ती पशुहरू तिनीहरूलाई खासै मन परिरहेको थिएन! बगालको पहिलो फल (सर्वोत्तम) ल्याउनुको सट्टा तिनीहरूले बगालको सबैभन्दा खराब ल्याइरहेका थिए!

आज परमेश्वरले हाम्रो पनि सर्वोत्तम खोज्नुहुन्छ। भजनमा गाए जस्तै, “सर्वोत्तम देऊ मालिकलाई!” निम्न बुँदाहरूमा सल्लाह गर्नुहोस् र कसरी एउटा व्यक्तिले परमप्रभुलाई सर्वोत्तम दिनसक्छ भनी व्याख्या गर्नुहोस्:

    • क.हामीले लगाउने वस्त्रहरू
    • ख.हामीले भजन गाउने शैली
    • ग.हाम्रो खुबी, दान र कुशलताहरूको प्रयोग
    • घ.प्रार्थनामा हामीले प्रयोग गर्ने शब्दहरू

मलाकीको दिनहरूका सबै यहूदीहरू डरलाग्दो आत्मिक अवस्थामा थिएनन्। त्यहाँ यहूदीहरूको सानो भाग थियो जसले…..

परमप्रभुको डर मान्थे (मलाकी ३:१६)

परमप्रभुको बारेमा अकसर एक-अर्कासँग कुरा गर्दथे (मलाकी ३:१६)

परमेश्वरको नामको वास्ता गर्दथे (मलाकी ३:१६)

यी यहूदीहरू परमेश्वरको निम्ति अति बहूमूल्य थिए (मलाकी ३:१६-१७)। उहाँको आदर गर्नेहरूलाई उहाँले आदर दिनुहुन्छ!

धार्मिकताको सूर्य

हामीले बारम्बार अध्ययन गरिसक्यौं, अगमवक्ताहरूले उनीहरूका आफ्नै दिनभन्दा टाढो हेरे। उनीहरूले भविष्यमा हेरेर मसीह, येशू ख्रीष्टको आगमनलाई देख्न सक्दथे। मलाकीले मसीहलाई “धार्मिकताको ______” भनी भन्दछन् (मलाकी ४:२)। संसारले पापको “रात” को अनुभव गरिरहेको छ। तर भविष्यमा एउटा दिन आउँदैछ जब सूर्य उदय हुनेछ र नयाँ दिनको बिहानी आउनेछ! येशू ख्रीष्ट यस संसारमा आउनुहुनेछ र आफ्नो साथमा चङ्गाइ, ज्योति र धार्मिकता ल्याउनुहुनेछ। उहाँले यो “पापको रोगले ग्रस्त” संसारलाई चङ्गाइ गर्नुहुनेछ र पृथ्वी ज्योति र धार्मिकताले भरिनेछ। परमेश्वरको सुत (पुत्र) नै धार्मिकताको सूर्य हुनुहुन्छ!

मेरो दूत

मलाकी हिब्रू शब्द हो जसको अर्थ “मेरो दूत” हुन्छ। दूत शब्द मलाकीको पुस्तकमा तीन पटक प्रयोग गरिएको छ:

    • १. मलाकी २:७—पूजाहारीलाई परमप्रभुको दूत भनिएको छ।
    • २. मलाकी ३:१—बप्तिस्मा दिने यूहन्नालाई “मेरो ________” भनिएको छ (मर्कूस १:२-४ सित तुलना गर्नुहोस्)।
    • ३. मलाकी ३:१—प्रभु येशूलाई “वाचाका ________” भनिएको छ।

मलाकीको पुस्तकले प्रभु येशू ख्रीष्टको दुवै आगमनहरूको अगाडि कुनचाहिँ व्यक्ति आउनेछ भनी हामीलाई बताउँदछ:

१. बप्तिस्मा दिने यूहन्नाले ख्रीष्टको पहिलो आगमनको निम्ति बाटो तयार पार्नेछन् (मलाकी ३:१ र मर्कूस १:२-४ तुलना गर्नुहोस्)।

२. एलियाले ख्रीष्टको दोस्रो आगमनको निम्ति बाटो तयार पार्नेछन् (मलाकी ४:५-६ पढ्नुहोस्)।

पुरानो नियमको अन्तिम शब्द

पुरानो नियम कसरी समाप्त हुन्छ भनी ध्यान दिनुहोस्। “नत्र ता म आएर पृथ्वीलाई _____________ (वा श्राप) हिर्काउनेछु” (मलाकी ४:६)। पापको कारणले मानिस श्रापित भएको छ! पुरानो नियम सृष्टिमा सुरु हुन्छ (उत्पत्ति ३) र श्रापमा अन्त हुन्छ (मलाकी ३:६)। नयाँ नियम यस्तो व्यक्तिबाट सुरु हुन्छ जसले पापको श्रापलाई हटाउनुहुनेछ (मत्ती १:१)। हामी आशिषित होऔं भनेर (गलाती ३:१४) येशू ख्रीष्टले पापको दण्ड लिनुभयो र “_______ निम्ति श्राप” बन्नुभयो (गलाती ३:१३)! मलाकीले तिनको पुस्तक कतिब ४०० ई.पू. तिर लेखे। पुरानो नियममा लेखिएको यो अन्तिम पुस्तक हो। शताब्दिऔं सम्म यहूदीहरूकहाँ परमेश्वरको कुनै वचन वा सन्देश आएन। त्यहाँ कोहि पनि अगमवक्ताहरू थिएनन्। अन्त्यमा, ४०० वर्ष पछाडि परमेश्वरका पुत्र संसारमा आउनुहुँदा परमेश्वरले आफ्नो मौनता तोड्नुभयो! मलाकीले करिब ४०० वर्ष अगाडि अगमवाणी गरेझैं येशूको आगमनको घोषना बप्तिस्मा दिने यूहन्नाले गरे (मलाकी ३:१)। मलाकीदेखि ख्रीष्टको समयसम्मका यी ४०० वर्षहरूलाई ४०० मौन वर्षहरू पनि भनिन्छ (मलाकीको समयदेखि मत्तिको समयसम्म)।

मलाकीको पुस्तक पश्चात, यहूदीहरूलाई परमेश्वरबाट कुनै सन्देशको खाँचो परेन। उनीहरूलाई आवश्यक परेको सबै कुराहरू उनीहरूसँग थियो। उनीहरूसँग पुरानो नियमका ३७ ओटा परमेश्वरद्वारा निश्वासित पुस्तकहरू थिए। नयाँ नियमको प्रकाश परमेश्वरकै असल समयमा आउनेथियो।

पुरानो नियमको सन्देश: मुक्तिदाता आउँदैहुनुहुन्छ!

नयाँ नियमको समापन (करिब १०० ई.सं.) पछि झण्डै २००० मौन वर्षहरू बितिसके। बाइबल अब पूर्ण छ र आज अगमवक्ताहरूद्वारा बोल्नु परमेश्वरलाई खाँचो छैन। हामीलाई खाँचो पर्ने हरेक कुरा परमेश्वरले हामीलाई दिनुभएको छ र यी खबरहरू पुरानो नियम र नयाँ नियममा पाइन्छ (बाइबलको ६६ ओटा पुस्तकहरू)।

नयाँ नियमको सन्देश: मुक्तिदाता आउनुभएको छ र उहाँ फेरी आउँदैहुनुहुन्छ!

मुक्तिदाताले हाम्रो निम्ति गरिदिनुभएको कार्यमा हामीहरू खुशी मनाउन सक्छौं र मुक्तिदाताको पुनरागमनको बाटो हेर्न सक्छौँ। त्यही समयमा हामीले उहाँलाई हाम्रो सर्वोत्तम दिन सक्छौं!

यो अध्ययन माला मीडलटाउन बाइबल चर्चद्वारा प्रकाशित सामग्रीबाट नेपालीमा अनुवाद गरिएको हो। यसलाई अध्ययन गर्दा ट्रिनिटेरियन बाइबल सोसाइटी (TBS) द्वारा प्रकाशित पवित्र बाइबल प्रयोग गर्नुभयो भने तपाईंलाई सहज हुनेछ। तपाईंलाई एकमात्र सत्य परमेश्वर र उहाँका पुत्र प्रभु येशू ख्रीष्टको व्यक्तिगत ज्ञानमा आइपुग्न र त्यसमा बढ्दै-बढ्दै जान पवित्र आत्माले यी अध्ययनहरूलाई प्रयोग गर्नुभएको होस्! (१ पत्रुस २:२; २ पत्रुस ३:१८)

योना, मीका, नहूम, हबक्कुक, सपन्याह

योना, मीका, नहूम, हबक्कुक, सपन्याह

 

योना, मीका, नहूम, हबक्कुक, सपन्याह

यस अध्यायमा हामी अझै पाँच जना लघु अगमवक्ताहरूको बारेमा अध्ययन गर्न चाहन्छौं। यी पाँचओटै पुस्तकहरू निर्वासन कालभन्दा अघि, अर्थात बेबिलोनी कैदभन्दा अगाडि लेखिएका हुन् (अध्याय ९ हेर्नुहोस्)। अब हामी यी पुस्तकहरू एक-एक गर्दैं हेर्नेछौं।

योना — सारा संसारको निम्ति परमेश्वरको प्रेम

सम्भवत: योनालाई जति बाइबलमा अरू कुनै पनि पुस्तकलाई आक्रमण गरिएको वा सताइएको छैन होला! अविश्वासीहरू कुनै मानिसलाई विशाल माछा (whale) ले जिउँदै निल्न अनि तीन दिनपश्चात जिउँदै बाहिर ओकेल्न एकदम असम्भव छ भनी घमण्डसाथ भन्दछन्! तिनीहरूले योनाको कथा वास्तवमै घटेको होइन र यो केवल एउटा विशाल “माछाको कथा” हो, दन्त्यकथा हो वा साँच्चै झैं लाग्ने शिशिर-वसन्त वा मुना-मदनको कथा जस्तो हो भनी भन्दछन्।

हामीले सँधै येशूले परमेश्वरको वचनको बारेमा के भन्नुभयो भनी सम्झना गर्नुपर्दछ: “तपाईंको वचन ____________ छ” (यूहन्ना १७:१७)। २ राजाको पुस्तकमा हामीले सिक्यौं कि योना वास्तविक मानिस थिए जो दुष्ट राजा यारोबाम दोस्रो (इस्राएलको राजा)को समयमा जिएका थिए। २ राजा १४:२५ मा हामीले यी शब्दहरू पढ्न सक्छौं: “परमप्रभु इस्राएलका परमेश्वरले आफ्ना दास अर्थात् गत-हेपेरबाटका अमित्तैका छोरा ________ भविष्यवक्ताद्वारा बोल्नुभएको उहाँको वचनअनुसार…..”। यारोबाम वास्तविक राजा थिए (२ राजा १४:२३)। इस्राएल वास्तविक जाति थियो र योनाचाहिँ केवल विचारको कुनै काल्पनिक पात्र थिएनन्। उनी वास्तविक बुबा भएका र वास्तविक शहरबाट आएका एक वास्तविक अगमवक्ता थिए।

के यो मानिस योना वास्तवमै विशाल सामुद्रिक जनावरद्वारा निलिएको हो त? योना र व्हेल (whale) माछाको बारेमा येशू आफैंले भन्नुभएको कुरालाई हेरौं, “किनकि जसरी योना ____________________________________ तीन दिन र तीन राज थिए……” (मत्ती १२:२०; योना १:१७सित तुलना गर्नुहोस्)। योनाको घटना वास्तवमै घटेको कुरालाई के येशूले विश्वास गर्नुभयो? _________। योनाले वास्तवमै नीनवेका मानिसहरूकहाँ गएर प्रचार गरेको कुरालाई के येशूले विश्वास गर्नुभयो (मत्ती १२:४१)? _____________। येशूले भन्नुभयो! मैले विश्वास गरें। समस्या समाधान भयो! योनाको घटना आश्चर्यजनक, चाखलाग्दो र रमाइलो मात्र छैन, तर यो सत्य पनि छ!

योनाको कार्यभार

योनालाई परमेश्वरद्वारा दिइएको एउटा कार्यभार थियो। परमेश्वरले उहाँको अगमवक्ता योनासँग बोल्नुभयो र भन्नुभयो, “उठ, त्यस ठूलो शहर _________ जाऊ, र त्यसको विरोधमा कराऊ; किनकि तिनीहरूको ____________ मेरो सामु आएको छ” (योना १:२)। योनालाई यो कार्यभार बेथलेहेममा ख्रीष्ट जन्मिनुभन्दा करिब ८०० वर्ष अगाडि दिइएको थियो। यो समयमा नीनवे एउटा महान् अश्शूरी शहर थियो। परमेश्वरले योनालाई त्यस अन्यजाति शहरमा जान र ती अन्यजाति मानिसहरूलाई प्रचार गर्न आज्ञा दिनुभयो। स्मरण रहोस्, अश्शूरीहरू इस्राएलका शत्रुहरू थिए!

संसारमै सबैभन्दा भयानक शक्ति

अश्शूरी सेनाहरू सारा पूर्वी इलाकामा सबैभन्दा डरलाग्दा थिए। ती मानिसहरू निकै युद्धप्रेमी र साह्रै निर्दयी थिए। तिनीहरूले मानसिक युद्धकला प्रयोग गर्ने गर्दथे। यसको अर्थ यो हो कि तिनीहरू आफ्नो शत्रुहरूको हृदयमा त्रास हाल्ने प्रयास गर्दथे। अश्शूरीहरूले पहिले डर दिने काम गर्दथे र त्यसपछि तिनीहरूले विजय प्राप्त गर्ने गर्दथे। प्राय: जसो मानिसहरूले आक्रमण गरिनुभन्दा पहिले नै आधा हार मानिसकेका हुन्थे। यशैया ३६ मा यरूशलेममा आक्रमण गर्नै लागेका अश्शूरीहरूले कसरी सर्वप्रथम यहूदीहरूलाई डर देखाउने कोसिस गरे भनी हामीले अध्ययन गर्दछौं।

हरेक शहरहरूमाथि जित हात पारेपछि अश्शूरीहरूले क्रूर र डरलाग्दो कार्यहरू गर्दथे। कहिले-काहिँ तिनीहरूले शत्रुहरूलाई कैद गरेर लैजान्थे र उनीहरूलाई जिउँदै छाला काटेर निकाल्थे। तिनीहरूले दुश्मनको शिर पनि काट्दथे र सूच्यग्रस्तम्थ (pyramid) बनाएर जम्मा पार्दथे। शहरभित्रै भएकाहरूले यस्तो घटना देख्दथे र भयभीत हुँदथे। पछिल्ला समयहरूमा अश्शूरीहरूले शहर घेरा हाल्दथे र कसैलाई भाग्दै गरेको भेट्टाए भने, तिनीहरूले त्यसलाई मार्दथे र शहरभित्रका सबै मानिसहरूले देखुन् भन्ने उद्देश्यले कुनै खम्बा वा काठको खाँबामा झूण्डाउँदथे। अश्शूरीले कुनै दया देखाउँदैनथे र धेरै वर्षसम्म संसारको यस भू-भागमा तिनीहरू निकै शक्तिशाली राज्य भएका थिए। पछि (योनाको समय पछि), यही अश्शूरी सेनाहरूले इस्राएलको उत्तरी राज्यको सर्वनाश गरे र मानिसहरूलाई कैदी बनाएर लिएर गए (अध्याय ५ हेर्नुहोस्)। परमेश्वरले उहाँका पापी प्रजाको इन्साफ गर्न यस दुष्ट जातिलाई प्रयोग गर्नुभयो।

योना यही दुष्ट अश्शूरीहरूकहाँ परमेश्वरद्वारा पठाइएको थियो! अब तपाईंले “तिनीहरूको दुष्टता” (योना १:२) भनी परमेश्वरले भन्नुभएको कुराको अर्थ के हो भनी राम्ररी बुझ्न सक्नुहुन्छ।

योना किन विपरीत दिशातर्फ दगुरे?

योना १:३ पढ्नुहोस्। के तपाईंले बाइबलको नक्सामा नीनवे शहरलाई भेट्टाउन सक्नुहुन्छ? योना भूमध्यसागरतर्फ जाने जहाजमा चढे! के तिनी परमेश्वरले तिनलाई जानु भन्नुभएको ठीक दिशातर्फ लागे कि विपरीत दिशातर्फ लागे______________________________________ ______________________ किन योना परमेश्वरले दिनुभएको कार्यभार पूरा गर्न विफल भए? कसैले भन्दछन् कि योना नीनवेमा जान डराएका थिए। तर योना ठूलो साहस भएको मानिस थिए भनी योना १:११,१२ बाट हामी सिक्न सक्छौं। उनी निश्चय पनि मर्न डराइरहेका थिएनन्! कसैले भन्दछन् कि योना सबै किसिमको आत्मिक समस्याहरू भएका निकै कमजोर र कमसल अगमवक्ता थिए। तर २ राजा १४:२५ मा योनालाई परमेश्वरको आफ्ना दा_____ भनिएको छ। योनाले आफैले पनि साहस र गर्वसाथ यसरी भनेका छन्, “म परमप्रभु स्वर्गका परमेश्वरको ________ मान्दछु” (योना १:९)। योना प्रार्थना गर्ने मानिस थिए (२ अध्याय) जसलाई पवित्र परमेश्वरको सम्मुखमा कसरी आउने भन्ने राम्रो ज्ञान थियो (३ अध्याय)। येशूले पनि योनालाई प्रचारकको रूपमा उसको महानतामा सहमत हुनुभयो र योनालाई आफैसँग तुलना गर्नुभयो: “अनि हेर, योनाभन्दा _________ यहाँ छन्” (मत्ती १२:४१)।

किन योना परमेश्वरले दिनुभएको कार्यभार पूरा गर्न विफल भए? किन योना विपरीत दिशातर्फ भागे? जवाफ योना ४:२ को अन्तिम खण्डमा पाइन्छ, “यसैकारण म पहिले टार्शिशतिर भागें; किनकि तपाईं ______________ परमेश्वर हुनुहुन्छ, ___________, _____________मा ढिलो र अति _______________ हुनुहुन्छ, अनि त्यस विपत्तिको विषयमा पछुताउनुहुन्छ भनी मैले जानेको थिएँ” (योना ४:२)।

अश्शूरीहरू वास्तवमै कत्तिको युद्धप्रेमी र निर्दयी थिए भनी योना जान्दथे। योना जान्दथे कि यी मानिसहरू परमेश्वर र परमेश्वरका मानिस, यहूदीहरूका शत्रु थिए। योनालाई ती मानिसहरूको अत्याधिक “दुष्टता”को बारेमा थाह थियो (योना १:२)। योना यस्तो व्यक्ति थिए जसलाई परमेश्वरको पवित्रता र परमेश्वरको इन्साफको (पापको दण्ड दिइनैपर्छ) बारेमा थाह थियो। योना पापलाई घृणा गर्ने र पापलाई दण्डित गरेको चाहने एक ईश्वरीय यहूदी थिए। परमेश्वरले नीनवेमा भएका अश्शूरीहरूलाई त्यसै जान दिनुभएको योनाले चाहेनन्; परमेश्वरले उनीहरूको इन्साफ गर्नुभएको तिनले चाहे। तिनले नीनवे जान इन्कार गरे किनभने परमेश्वरले त्यो शहर नाश नगर्नुहोला भनी तिनलाई डर लागेको थियो। अश्शूरीहरूले कहिल्यै पनि तिनीहरूको शत्रुहरूलाई दया देखाएका थिएनन्, त्यसैले किन परमेश्वले चाहिँ तिनीहरूलाई दया देखाउने? परमेश्वरले तिनीहरूको इन्साफ गर्नै पर्छ, तिनीहरू प्रति करुणामय हुने होइन! परमेश्वरले छिट्टै नै उहाँको क्रोध तिनीहरूको विरोधमा पोखाउनुपर्छ, रिसाउनुमा ढिलो हुने होइन! ती मानिसहरू जुन कुराको योग्यका छन्, त्यही नै तिनीहरूले पाउनुपर्छ भनी योनाले बिचार गरे, र तिनी सहि थिए पनि! तर योनाले परमेश्वरको अनुग्रह र सहनशीलताको बारेमा अध्याय सिक्नु खाँचो परेको थियो! (नोट: परमेश्वरको महान् व्यक्तित्व मोशाले पनि गन्ती २० अध्यायमा यस्तै किसिमको अध्याय सिक्नु परेको थियो।)

विशेष छुटकारा!

योना विशाल समुद्री जनावरद्वारा निलिएको घटना कुनै दुर्घटना होइन। यो दिन योनाको निम्ति “भाग्यमानी दिन” थिएन। बाइबलले हामीलाई बताउँदछ कि “योनालाई ________ परमेश्वरले एउटा ठूलो माछा _______________ थियो” (योना १:१७)। परमेश्वरले उहाँको इच्छा पूरा गर्न ठीक स्थानमा ठीक जनावरलाई ठीक समयमा पठाउनुभयो (परमेश्वरले अरू पनि के तयार गर्नुभयो भनी योना ४:६,७,८ मा ध्यान दिनुहोस्)।

परमेश्वरले दोस्रो पल्ट पनि योनालाई त्यही कार्यभार दिनुभयो (योना ३:१-२)। के योनाले पालन गरे (योना ३:३)? _____________ के योनाले प्रचार गरे (योना ३:४)? ___________ के नीनवेका मानिसहरूले उक्त सन्देशलाई विश्वास गरे (योना ३:५)? __________ के अश्शूरीहरू तिनीहरूको दुष्ट बाटोबाट फर्किए (योना ३:१०)? __________ के अश्शूरीहरूले पश्चात्ताप गरे (मत्ती १२:४१)? _____________ परमेश्वरले तिनीहरूको इन्साफ गर्नुभयो कि तिनीहरूलाई छोडिदिनुभयो (योना ३:१०)? _______________ के योना खुशी भए कि क्रोधित (योना ४:१)? ______________

योनाले अश्शूरीहरू प्रति वास्ता देखाएभन्दा पनि धेरै वास्ता अन्यजाति नाविकहरूले योनाप्रति देखाए। नाविकहरूले योना नाश भएको रुचाएनन् (योना १:१२-१४), तर योनाले अश्शूरीहरू नाश भएको रुचाए (योना ३:१३ र ४:१)। हजारौं मानिसहरूले भरिएको शहरप्रति भन्दा कुभिण्डो (एउटा वनस्पती) प्रति योनाको बढी चासो थियो। कीराले नाश गरेको त्यस वनस्पतिको निम्ति उसको दया थियो (योना ४:६-९), तर नीनवेका मानिसहरूको निम्ति उसको कुनै दया थिएन (योना ४:१०-११)। उनीहरू नाश भएको तिनले चाहे!

हराएकाहरूका निम्ति वास्ता

संसार परमेश्वरद्वारा इन्साफ गरिन र सर्वनाश गरिन लायकका दुष्ट मानिसहरूले भरिएको छ। तर बाइबलमा पाइने असल समाचार यो छ: “किनभने परमेश्वरले ___________ यस्तो प्रेम गर्नुभयो” (यूहन्ना ३:१६)। यदि परमेश्वरले हाम्रो बिरुद्ध हाम्रा अधर्महरू औंल्याउनुहुने र हाम्रा पापहरू राख्नुहुने हो भने, हामीमध्ये कोही पनि खडा रहन सक्नेथिएनौं (भजनसङ्ग्रह १३०:४ सित तुलना गर्नुहोस्), योना पनि सक्नेथिएनन्! तर “तपाईंसित _____________ छ” (भजनसङ्ग्रह १३०:४)। परमेश्वर अति अनुग्रहकारी हुनुभएकोमा योना साह्रै क्रोधित भएका थिए (योना ४:२)। परमेश्वर अनुग्रहकारी र रिसाउनुमा ढिलो हुनुभएको हुनाले हामी हरदिन धन्यवादी हुनुपर्दछ! यदि यो सत्य नभइदिएको भए, पाप गरेका अश्शूरी सेनाहरू मात्र होइन तर हामीहरू सबैजना नाश हुने थियौं! । बाइबलले भन्दछ, “___________ पाप गरेका छन्” (रोमी ३:२३)! तर खुशीको खबर यो छ कि “उद्धार _____________ हुन्छ” (योना २:९)!

के तपाईं हराएका मानिसहरू, दिदि-बहिनीहरू, केटाहरू, केटीहरू प्रति वास्ता राख्नुहुन्छ? परमेश्वरसँग मुक्तिको उदेकको समाचार छ जुन सबै मानिसहरूले सुनुन् भनी उहाँ चाहनुहुन्छ (मर्कूस १६:१५)। यो समाचार हराएका मानिसहरूकहाँ पुर्याउनलाई सहयोग गर्न के तपाईं इच्छुक हुनुहुन्छ? यसो गर्नलाई सहयोग गर्न के कस्ता तरिकाहरू तपाईंसँग छन्?

योनाको पुस्तकले हामीलाई रोमी ३:२९ मा सिकाइएको अचम्मका सत्यताहरूको सम्झना गराउँदछ! सबै मानिसहरू प्रति परमेश्वरको हृदय प्रेम र दयाले भरिएको छ र सबै मानिसहरूले मुक्ति पाऊन् भन्ने इच्छा उहाँ गर्नुहुन्छ (१ तिमोथी २:३-४)? तपाईं नि?

सबैभन्दा ठूलो चिन्ह

योना १:१७ पढ्नुहोस्। ठूलो माछाको पेटमा योनाको बसाइ एउटा चिन्ह थियो! यो चिन्हले संसारकै ठूलो घटनालाई औंल्याइरहेको थियो। येशूले यो चिन्हको बारेमा मत्ती १२:३९-४० र मत्ती १६:४ मा बोल्नुभयो। मत्ती १२:४०का शब्दहरूलाई ध्यान दिनुहोस्—“जसरी योना … उसरी नै मानिसका पुत्र”। योना ठूलो व्हेल (whale) भित्र थिए; येशू पृथ्वी भित्र हुनुहुन्थ्यो। तीन दिनपछि योना बाहिर आए; तीन दिन पछि येशू फेरी जीवित हुनुभयो, र विजयकासाथ चिहानबाट बाहिर निस्कनुभयो! ठूलो माछा भित्र र बाहिरको योनाको अनुभव येशू ख्रीष्टको बौरिउठाइलाई औंल्याउने एउटा स्पष्ट चिन्ह थियो! योना माछाको पेटबाट बाहिर निस्केर आएपछि, परमेश्वरको सन्देश अन्यजातिहरू (अश्शूरी) माझ गयो। येशू मरेकाहरूबाट बौरेर उठ्नुभएपछि, परमेश्वरको सन्देश अन्यजातिहरू (सारा संसारमा—मर्कूस १६:१५) माझ गयो। आज बाँचिरहेका हरेक विश्वासी सबै मानिसहरूका निम्ति परमेश्वरको प्रेम र वास्ताको जिउँदो प्रमाण हो! परमेश्वरको प्रेम असिमित छ (सबैकहाँ फैलिएको र बढ्दैगरेको), सिमित छैन (थोरैको निम्ति मात्र सिमित)।

मीका-बेथेलेममा राजाको जन्म

मीका ख्रीष्टको जन्मभन्दा करिब ७०० वर्ष अगाडिका एक हिब्रू अगमवक्ता थिए। उनी अर्का एक महान् अगमवक्ताकै समयावधिमा जिएका थिए। तिनको नाम के थियो (यशैया १:१)? _________________ यशैया १ अध्यायमा मीका र यशैयाका दिनहरूका यहूदी मानिसहरूको आत्मिक अवस्थाबारे हामीले केही सिक्न सक्छौं। यशैया १:२-६,१६,१८ पढ्नुहोस्। ती मानिसहरूको वर्णन कसरी गरिएको छ? ___________________________________ आजको दिनमा हाम्रो राष्ट्रमा भएका मानिसहरूलाई तपाईं कसरी वर्णन गर्नुहुन्छ?

मीकाको समयमा यहूदी मानिसहरू दुई राज्यमा विभाजीत भएका थिए: यहूदा भनिने दक्षिणी राज्य, जसको राजधानी यरूशलेम थियो, र इस्राएल भनिने उत्तरी राज्य, जसको राजधानी सामरिया थियो। परमेश्वरले मीकालाई कुन दुई शहरको बारेमा विशेष सन्देश दिनुभयो (मीका १:१)? १)_________________ २)________________ के तपाईं यी दुई शहरहरूलाई बाइबलको नक्सामा पत्ता लगाउन सक्नुहुन्छ?

मीका नामको अर्थ “परमप्रभु जस्तो को छ र?” हो। यो प्रश्नको जवाफ तपाईंले कसरी दिनुहुन्थ्यो? परमेश्वरले जस्तै गर्नसक्ने के कोही मानिस छ होला र (मीका ७:१८मा पढ्नुहोस्)? ________ धेरै वर्ष अगाडि, मोशाले यही प्रश्न गरेका थिए (प्रस्थान १५:११)। यो प्रश्नको जवाफ तपाईंले कसरी दिनुहुनेथियो? ____________________________________ मीकाको दिनहरूमा बाँचिरहेका यहूदी मानिसहरूले परमप्रभु जस्तो कोही पनि छैन भनी जान्नु खाँचो परेको थियो! अधिकांश यहूदीहरू परमप्रभुबाट फर्केका थिए र मूर्तीहरूको पूजा गरिरहेका थिए। यदि परमेश्वर एउटै मात्र परमेश्वर हुनुहुन्छ भने मूर्तीपूजा मूर्खता, पापपूर्ण र गलत हो।

ख्रीष्टमस अगमवक्ताहरू

यशैया र मीका कहिलेकाहिँ “ख्रीष्टमस अगमवक्ताहरू” भनिन्छन्। उनीहरू दुवैजना एउटै समयमा बाँचेका थिए (ख्रीष्ट आउनुभन्दा झण्डै ७०० वर्ष अघि) र दुवैजनाले मसीहको जन्मको विषयमा लेखे।

यशैयाको “ख्रीष्टमस शब्दहरू” यशैया ७:१४ र ९:६-७ मा पाइन्छन् (अध्याय ९ हेर्नुहोस्)। ती पदहरूले परमेश्वर बालकको रूपमा जन्मनुहुनेछ र उहाँ कन्या स्त्रीद्वारा जन्मनुहुनेछ भनी स्पष्टसाथ पहिल्यै बताएका थिए। मीकाको प्रख्यात “ख्रीष्टमस शब्दहरू” मीका ५:२मा पाइन्छ—“तर तँचाहिँ, हे ___________ एफ्राता, तँ यहूदाका हजारौंको बीचमा सानो छस्; ता पनि तँबाट एकजना निस्केर आउनेछन्, जो इस्राएलका __________ हुनेछन्; जसका उद्गमहरू ता ________________ नै हुन्।” अनन्त परमेश्वर बेतलेहेममा जन्मनुहुनेछ! अनि सम्झना गर्नुहोस्, मीकाले यी शब्दहरू ख्रीष्टको जन्म नै हुनुभन्दा ७०० वर्ष अगाडि लेखेका हुन्।

७०० वर्ष पछि बुद्धिजिवीहरू (ज्योतिषीहरू) येरूशलेममा यस्तो प्रश्न गर्दै आए, “यहूदीहरूका राजा, जो जन्मनुभएको छ, कहाँ हुनुहुन्छ?” (मत्ती २:१-२)। सहि जवाफ कहाँ पत्ता लगाउन सकिन्छ भनी यहूदीहरूलाई थाह थियो! तिनीहरूले मीकाको पुस्तक हेरे र मसीहको जन्मस्थान बे___________ नै हुनुपर्छ भनी थाह गरे (मत्ती २:५-६)। बुद्धिजिवीहरू सानो गाठालो गाउँमा गएर राजालाई दण्डवत गरे!

परमेश्वरले मीकालाई दिनुभएको सन्देश

मीका परमेश्वरको महान् अगमवक्ता थिए। मीकाको बारेमा हामीले यर्मीयाको पुस्तकमा पनि पढ्न पाउँछौं (यर्मीया २६:१८-१९ पढ्नुहोस्) जसमा राजा हिजकियाहको समयमा मीकाको सेवाकाइको बारेमा लेखिएको छ।

हामीले मीकाको पुस्तकको बारेमा सोच्दाहुँदि, त्यति धेरै वर्ष अगाडि पमरेश्वरले यहूदीहरूलाई दिनुभएको सन्देश के थियो होला? केही कुराहरू भन्न सकिन्छ:

१) धार्मिकताको बदली रीतिरिवाजहरू होइनन्। रीतिरिवाजहरू भनेको भित्री रूपमा ठीक नभइ बाहिरी कृयाकलापबाट भएर जानु र बाहिरी रूपमा “धर्मी” बन्नु हो। परमेश्वरले भित्रपट्टि र बाहिरपट्टि धार्मिकता भएको चाहनुहुन्छ। मीकाको दिनहरूमा यहूदीहरू निकै धार्मिक थिए तर उनीहरू धर्मी भने थिएनन् (यशैया १ अध्याय पढ्नुहोस्)। परमेश्वरले उहाँसँग ठीक हृदय र ठीक सम्बन्ध भएको चाहनुहुन्छ: “हे मानिस, असल के हो, सो उहाँले तिमीलाई बताइदिनुभएको छ; अनि _______________ काम गर्नु, ___________ प्रेम गर्नु र _______________ आफ्ना परमेश्वरको साथमा हिँड्नुबाहेक परमेश्वरले तिमीबाट अरू के कुरा चाहनुहुन्छ र?” (मीका ६:८—यस पुस्तकको चाबी पदहरूमध्ये एउटा)।

२) पापले निश्चित इन्साफतर्फ डोर्याउँदछ। पापले (मानिसको गलत आचरण र व्यवहार) परमेश्वरको इन्साफतर्फ डोर्याउँदछ। परमेश्वरले पापलाई आशिष दिन सक्नुहुँदैन; उहाँले यसको इन्साफ गर्नै पर्छ! जब मानिसहरू परमेश्वरको विरुद्धमा जाँदछन्, परमेश्वर तिनीहरूको विरुद्धमा जानै पर्छ। अटुट पापले पक्का विनाशतर्फ लान्छ! के मीकाको दिनहरूमा यहूदीहरूको समस्या पापसँग थियो? __________

३) मानिसको समस्याको निम्ति परमेश्वरसँग समाधान छ। मानिसको समस्याको निम्ति परमेश्वरसँग भएको सामाधान मुक्तिदाताको व्यक्तित्वमा पाउन सकिन्छ जो एकदिन बेतलेहेमबाट आउनुहुनेछ (मीका ५:२)! उहाँ आज मानिसको हृदयमा राज्य गर्न चाहनुहुन्छ (मीका ६:८) र भविष्यमा उहाँले सम्पूर्ण पृथ्वीमाथि पनि राज्य गर्नुहुनेछ (मीका ४:१-७—राज्य!)।

४) परमेश्वर माफी दिन र क्षमा दिन आनन्दित बन्नुहुन्छ। परमेश्वरले पापलाई घृणा गर्नुहुन्छ तर उहाँले पापीहरूको आत्मालाई प्रेम गर्नुहुन्छ! मीका ७ अध्यायमा कुन पदले परमेश्वर माफी दिनुहुने र क्षमा दिनुहुने परमेश्वर हुनुहुन्छ भनी हामीलाई देखाउँछ? ___________ हामीले योना ४:१ मा परमेश्वरको बारे यही कुरा सिक्यौं!

के तपाईंले परमेश्वरको सन्देश सुन्नुभयो?

परमेश्वरको सन्देश सुन्नुपर्छध्यान दिनुपर्छ! बेतलेहेममा जन्मिनुहुने मुक्तादाताको बारेमा र पापीहरूलाई क्षमा दिन तयार रहनुभएको परमेश्वरको बारेमा मीकाकहाँ परमेश्वरको उदेकको सन्देश थियो। तर यदि मानिसहरूसँग यो सन्देश सुन्ने कान छैन भने, यसले तिनीहरूलाई कुनै फाइदा दिने छैन।

परमेश्वरको सन्देश सुन्नु महत्त्वपूर्ण छ भनी मीकाको पुस्तकमा तीनपटक बताइएको छ:

मीका १:२—“हे सबै जातिका मानिसहरूहो, ________!”

मीका ३:१—“अनि मैले भनें: … म तिमीहरूलाई विन्ती गर्दछु, ________!”

मीका ६:१—“परमप्रभु के भन्नुहुन्छ, सो अब तिमीहरूले ________!”

येशू ख्रीष्टले भन्नुभयो, “जसको कान छ, उसले ________” (प्रकाश २:७)।

धार्मिकताको बदली रीतिरिवाजहरू होइनन्!

नहूम—नीनवेको विनाश

अन्यजाति मानिसहरूमाथि परमेश्वरको इन्साफको बारेमा बताउने दुई जना लघु अगमवक्ताहरू छन्। हामीले पहिल्यै अध्ययन गरिसकेका छौं (अध्याय ११मा), ओबद्याहको पूरै पुस्तक एदोमको विनाशको बारेमा लेखिएको हो। नहूमको पूरै पुस्तक नीनवेको विनाशको बारेमा हो—अश्शूरीहरूको त्यो महान् शहर! नीनवेलाई “त्यो __________ शहर” भनिएको थियो (योना १:२)। यो विशाल शहर टाइग्रीस नदी छेऊ अवस्थित थियो (के तपाईंले नक्सामा यसलाई भेट्टाउन सक्नुहुन्छ?)। यो शहर विशाल पर्खालहरूले घेरिएको थियो जोचाहिँ सम्भवत: ४० फिट मोटो थियो। विशाल पर्खालहरूमाथि ६ ओटा रथहरू सँगै कुद्न सक्थे भनी भनिने गरिन्थ्यो।

जब नहूमले तिनको भविष्वाणी बताए, उक्त महान् अश्शूरी साम्राज्य कुनै समय तहसनहस हुनेछ जस्तो लाग्दैनथ्यो। अश्शूरी राज्य उसको सामर्थ्यको चुचुरोमा थियो र त्यो राज्य संसारको उक्त भू-भागमा सबैभन्दा ठूलो सैनिक शक्तिको रूपमा चिनिएको थियो र मानिसहरू तिनीहरूसँग डराउँथे (योनाको अध्ययनमाला हेर्नुहोस्)। तर घमण्डी एदोमलाई तल झार्नसक्नुहुने परमेश्वर उही परमेश्वर हुनुहुन्छ जसले घमण्डी अश्शूरीहरूलाई पनि तल झार्न सक्नुहुन्छ!

नीनवे अर्को कुरामा पनि महान् थियो। नीनवे पाप र दुष्टतामा महान् थियो। “त्यस ________ शहरलाई धिक्कार!” (नहूम ३:१)। यो शहर खूनी, क्रूर र पापपूर्ण शहर थियो!

योना-भाग २

नहूमको पुस्तकलाई योना पुस्तकको भाग २ पनि भन्न सकिन्छ। योनाको पुस्तकमा पनि हामीले यी अश्शूरीहरूको बारेमा अध्ययन गरेका थियौं। जब योनाले तिनीहरूलाई परमेश्वरको सन्देश प्रचार गरे तब “नीनवेका मानिसहरूले ______________ विश्वास गरे” (योना ३:५) र “तिनीहरू आ-आफ्ना ___________ चालबाट फर्के” (योना ३:१०)। फलस्वरुप परमेश्वरले उक्त शहरलाई छोडिदिनुभयो र त्यसको इन्साफ गर्नुभएन (योना ३:१०)।

योनाको दिनहरूमा अश्शूरीहरू तिनीहरूको दुष्ट चालहरूबाट फर्के, तर पछि तिनीहरू फेरी आफ्नै दुष्ट चालहरू तर्फ फर्के! योनाको दिनहरूमा गरिएको पश्चात्ताप अस्थायी थियो, स्थायी थिएन। निस्केर आएका नयाँ पुस्ताहरूले पुरानै दुष्टताहरू दोहोर्याए (योना १:२ पढ्नुहोस्)। योनाको दिनमा बाँचिरहेका मानिसहरू दुर्घटनातर्फ अग्रसर थिए। परमेश्वरको इन्साफ नखसुञ्जेल तिनीहरूसँग केवल ४० दिन मात्र बाँकी थियो (योना ३:४)। तर ती मानिसहरूले तिनीहरूका दिशा परिवर्तन गरे (योना ३:५-१०) र परमेश्वरले तिनीहरूलाई जान दिनुभयो! पछि अश्शूरीहरूले फेरी आफ्नो चाल बदले र फेरी तिनीहरू दुर्घटनातर्फ अग्रसर भए। पुन: एकपटक तिनीहरूको इन्साफको निम्ति सिधै अगाडि बढे!

परमेश्वर एकदम सहनशील र रिसाउनमा ढिलो हुनुहुन्छ। उहाँले दुष्ट अश्शूरीहरूलाई ४० दिन भन्दा अधिक समयावधी दिनुभयो! वास्तवमा उहाँले तिनीहरूलाई ४० वर्षहरू भन्दा पनि अधिक समयावधी दिनुभयो! अन्त्यमा गएर बेबिलोनीहरू र मादीहरूद्वारा आक्रमणमा परेर ई.पू. ६१२ मा महान् नीनवे शहर ध्वस्त भयो। यो घटना योनाले त्यहि शहरमा प्रचार गरेको करिब २०० वर्ष पछाडि घटेको थियो! परमेश्वरले उहाँको इन्साफलाई झण्डै २०० वर्षसम्म ढिलाइ गर्नुभयो, तर अन्त्यमा इन्साफ आयो नै (नहूम ३:७,१५,१९ पढ्नुहोस्)! शहरको विनाश भयो र ६१२ ई. पू. मा त्यो सर्वनाश भयो, अनि २००० वर्ष भन्दा धेरै समयदेखि त्यो शहर भग्नावशेष मै सिमित छ। हालसालै मात्र (सन् १८४३मा) उक्त शहरको भग्नावशेषहरू फेला पारिए र उत्खनन् (खनेर निकाल्नु) गरियो।

परमेश्वर सहनशील हुनुहुन्छ…तर

“परमप्रभु ____________मा _________ हुनुहुन्छ” (नहूम १:३), तर यसको अर्थ उहाँको इन्साफ कहिल्यै पनि आउँदैन भन्नेचाहिँ होइन! परमेश्वर जो रिसाउनमा ढिलो हुनुहुन्छ उहाँले “__________लाई कुनै रीतिले निर्दोष ठहर्याउनुहुन्न” (नहूम १:३)। यसको अर्थ दुष्टहरूलाई तिनीहरूको पापको दण्ड दिइनैपर्छ। परमेश्वरले पापलाई नदेखेजस्तो गर्न सक्नुहुँदैन र त्यो पाप छँदै-छैन भने जस्तो गर्न सक्नुहुँदैन।

मानिसहरूले परमेश्वरको बाटोमा (मुक्तिको मार्गमा) हिँड्न अथवा परमेश्वरको बाटोको विपरीत दिशामा (विनाश र ठक्करको मार्गमा) हिँड्न मध्ये एउटालाई चुन्नै पर्छ। जोहरूले परमेश्वरको बाटोको विपरीत दिशामा हिँड्ने निर्णय गर्छन्, तिनीहरूले विनाश (इन्साफ) को दिन आज नै नआएपनि एकदिन अवश्य आउनेछ भनी महसुस गर्नुपर्छ। इन्साफ अपरिहार्य र उम्कन असम्भव छ! यो त केवल समयको कुरा हो।

मुक्तिको बाटो केवल एउटा मात्र छ। परमेश्वरको इन्साफको सामना गर्नु सट्टा परमेश्वरको भलोपनको आनन्द लिने मार्ग एउटै मात्र छ। त्यो रहस्य नहूम १:७ मा पाइन्छ: “परमप्रभु __________ हुनुहुन्छ,,सङ्कष्टको दिनमा एउटा किल्ला ठहरिनुहुन्छ; अनि जसले उहाँमाथि ___________ राख्छन्, उनीहरूलाई उहाँ चिन्नुहुन्छ” (नहूम १:७)। के तपाईं परमेश्वरको भलोपनमा र परमेश्वरमा जो भलो हुनुहुन्छ, उहाँमा भरोसा राख्नुहुन्छ? __________ यदि राख्नुहुँदैन भने, न्यायकर्तालाई भेट्न तयार हुनुहोस्! बदला परमेश्वरको हो!

हबक्कूक—धर्मी जन विश्वासद्वारा जिउनेछ

हबक्कूकको पुस्तक १ अध्याय, ५-९ पदमा बताइएको बेबिलोनी निर्वासनको केही समयमै लेखिएको थियो। हबक्कूक अन्योलमा परेका व्यक्ति थिए। हामी उनलाई श्रीमान् प्रश्न चिन्ह भन्न सक्छौं! उनीसँग केही प्रश्नहरू थिए जसको उत्तर परमेश्वरले दिनुभएको तिनले इच्छा गरे।

हबक्कूकलाई संसारमा भएको पाप र दुष्टताको समस्याबारे चासो थियो। उनको परमेश्वर सिद्ध रूपमा पवित्र हुनुहुन्छ भनी तिनलाई थाह थियो। “तपाईंका आँखाहरू यति _______ ________ कि तपाईंले __________ हेर्नै सक्नुहुन्न, र ____________ देख्नै सक्नुहुन्न” (हबक्कूक १:१३)। उनले परमेश्वरलाई “मेरा ____________ जन” पनि भने (हबक्कूक १:१२)। कसरी यस्तो परमेश्वरले पाप र दुष्टतालाई अनुमति दिन सक्नुहुन्छ? यदि परमेश्वर पवित्र हुनुहुन्छ अनि पाप र दुष्टतालाई घृणा गर्नुहुन्छ भने, कसरी उहाँले यसलाई अनुमति दिन सक्नुहुन्छ त?

हबक्कूकका दुई प्रश्नहरू

प्रश्न नं.१—किन परमेश्वरले पापलाई अनुमति दिनुहुन्छ? हबक्कूक १:२-४ पढ्नुहोस्। हबक्कूकले आफ्नो वरिपरिको दुष्टता र पापलाई देखे। यहूदी मानिसहरू परमेश्वरदेखि अन्तै फर्किएका थिए। “किन परमेश्वरले केही गर्नुहुन्न? किन दुष्टहरू अधिकारमा छन् जस्तो देखिन्छ? किन परमेश्वरको इन्साफ आउँदैन? किन परमेश्वरले दुष्टता र पापलाई अघि बढिरहन दिनुहुन्छ?”

परमेश्वरको जवाफ—दुष्टहरू अधिकारमा छन् जस्तो देखिए तापनि वास्तवमा परमेश्वर नै अधिकारमा हुनुहुन्छ। परमेश्वरले पापको विरुद्धमा केही गर्नुहुनेछ र उहाँको इन्साफ आउनेछ! परमेश्वरले सदैवको लागि पापलाई अनुमति दिनुहुनेछैन। हबक्कूक १:५-११मा परमेश्वरले बेबिलोनीहरू (कल्दीहरू) चाँडै नै यहूदीहरूलाई आक्रमण गर्न र उनीहरूमाथि विजयी हुन आउनेछन् भनी आफ्नो अगमवक्तालाई भन्नुहुन्छ। परमेश्वरले बेबिलोनीहरूको प्रयोगद्वारा यहूदीहरूको इन्साफ गर्नुहुनेछ!

प्रश्न नं. २—परमेश्वरले दिनुभएको पहिलो प्रश्नको जवाफले हबक्कूकलाई झन् चकित तुल्यायो र अर्को प्रश्न गर्न उसलाई बाध्य बनायो: किन परमेश्वरले उहाँको प्रजालाई तिनीहरूभन्दा पनि बढी दुष्ट जातिद्वारा दण्ड दिन अनुमति दिन सक्नुहुन्छ (हबक्कूक १:१३)? इस्राएललाई ताडना दिन परमेश्वरले बेबिलोनीहरूको प्रयोग गर्दैहुनुहुन्थ्यो। किन परमेश्वरले यहूदीहरूभन्दा पनि बढी दुष्ट जातिद्वारा यहूदीहरूलाई ताडना दिनुहुन्छ? किन?

परमेश्वरको जवाफ—हबक्कूकले राम्रा प्रश्नहरू सोधे र सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण कुरा त उनले ठीक व्यक्तिलाई प्रश्न गरे! परमेश्वरलाई आफूले के गर्दैछु भनी थाह छ (हबक्कूक २:२०)! परमेश्वरले दुष्ट बेबिलोनीहरूको पनि इन्साफ गर्नुहुनेछ! वास्तविक जवाफ यस पुस्तकको चाबी पदमा पाइन्छ, हबक्कूक २:४: “हेर, त्यसको मन, जो घमण्डले फुलिएको छ, त्यो त्यसभित्र सीधा छैन; तर __________ _________ आफ्नो विश्वासद्वारा ____________”। यो पदले सिकाउँदछ कि घमण्डले मृत्युतर्फ डोर्याउँछ तर विश्वासले जीवनतर्फ डोर्याउँछ! यो पदले दुई समूहका मानिसहरूको बारेमा बताउँदछ: “एउटा समूह जो भ्रष्ट छ र विनाशतर्फ बगिरहेको छ; अर्को समूह, जो विश्वासद्वारा परमेश्वरतर्फ बढिरहेको छ” (J. Vernon McGee)। यो पद यति महत्त्वपूर्ण छ कि नयाँ नियममा यो तीनपटक उद्दरण गरिएको छ: रोमी १:१७; गलाती ३:११ र हिब्रू १०:३८। परमेश्वरमा विश्वास गर्नुहोस् र तपाईं बाँच्नुहुनेछ (यूहन्ना ६:४६; १ यूहन्ना ५:११-१२)! जीवनको निम्ति विश्वास नै चाबी हो!

परमेश्वरले हामीहरू मध्ये हरेकलाई प्रश्नहरूदेखि विश्वासमा ल्याउन चाहनुहुन्छ। हबक्कूकको पुस्तक प्रश्नचिन्ह (?) बाट सुरु हुन्छ तर पुस्तकको अन्त्यमा हबक्कूक परमेश्वर र उहाँको सामर्थ्यमा आनन्द मनाइरहेका हुन्छन् (हबक्कूक ३:१८-१९)!

जब तपाईं जीवनको सबैभन्दा कठीन प्रश्नहरूको कारणले अन्योलमा पर्नुभएको छ भने, यो सम्झना गर्नुहोस्: १. परमेश्वरसँग जवाफ छ। २. परमेश्वरलाई आफूले के गर्दैछु भनी थाह छ (हबक्कूक २:२०)। ३. विश्वास नै चाबी हो: तपाईंले परमेश्वरलाई उहाँको वचनअनुसार लिनुपर्छ र उहाँले भन्नुभएको कुरामा विश्वास गर्नुपर्छ! विश्वासको जीवन (हबक्कूक २:४) भनेको आनन्दको जीवन हो (हबक्कूक ३:१८)। बाहिरी आवरणको हिसाबमा न्याय नगर्नुहोस् तर परमेश्वरको वचन अनुसार गर्नुहोस्!

सपन्याह—परमप्रभुको दिन

सपन्याह पुस्तकको विषयवस्तु परमप्रभुको दिन हो। लघु अगमवक्ताहरू मध्ये अर्को कुन पुस्तकमा पनि यही विषयवस्तु छ (अध्याय ११ हेर्नुहोस्)? ___________________ सपन्याहले यो शब्दावली (“परमप्रभुको दिन”) अरू कुनै पनि अगमवक्ताले भन्दा अधिक प्रयोग गरेका छन् (सात पटक)।

परमप्रभुको दिनक बारेमा सपन्याह १:१४-१६ मा वर्णन गरिएको छ:

____________________________को दिन
_______________________________को दिन
_______________________________को दिन
______________________________को दिन
______________________________को दिन

यो दिन परमेश्वरको रीस र क्रोधको दिन हुनेछ भनी हामीलाई बारम्बार बताइएको छ (सपन्याह १:१५; २:२,३)! यो न्यायको दिन हो।

सपन्याह यहूदाको शासक, राजा योसियाहको दिनमा जिएका हुन् (अध्याय ५को चार्टमा हेर्नुहोस्)। सपन्याह राजा हिजकियाहका खनाति थिए (सपन्याह १:१)। सपन्याहले अगाडि हेर्दछन् र बेबिलोनीहरूको आक्रमणलाई परमेश्वरको रिस र न्यायको दिनको रूपमा देख्दछन्। तर बेबिलोनीहरूको आक्रमण त पछि भविष्यमा आउने त्यो भन्दा पनि धेरै ठूलो “परमेप्रभुको दिनको” चित्रण थियो:

सपन्याहले परमेश्वरको इन्साफभन्दा पनि अधिक कुराहरू देखे। उनले परमेश्वरको उदेकको प्रेम (सपन्याह ३:१७) र परमेश्वरमाथि भरोसा गर्नेहरूको निम्ति उहाँको उदेकको राज्य (सपन्याह ३:१४-२०) पनि देखे। अधिकांश अगमवक्ताहरूले आउन लागेको इन्साफको बारेमा चेताउनी दिए, तर उनीहरूले आउनेवाला राज्य युगको झलक दिएर परमेश्वरका जनहरूलाई उत्साह पनि दिए।

कसरी एउटा व्यक्ति समस्याको समयमा र इन्साफको समयमा सुरक्षित रहन सक्छ? परमेश्वरको इन्साफ नजिकै छ तर परमेश्वर आफैं पनि नजिकमा हुनुहुन्छ, र उहाँलाई खोज्ने समय अहिले नै हो: “हे देशका सबै नम्रहरूहो, जसले उहाँको न्यायको काम गरेका छौ, परमप्रभुको _________ गर! ____________ खोजी गर! ____________ खोजी गर! हुन सक्छ, परमप्रभुको ________ दिनमा तिनीहरू ______________” (सपन्याह २:३)! के तपाईंले परमेश्वरमा लुक्ने स्थान भेट्टाउनुभएको छ? के तपाईं त्यहाँ लुकिरहनुभएको छ?

यो अध्ययन माला मीडलटाउन बाइबल चर्चद्वारा प्रकाशित सामग्रीबाट नेपालीमा अनुवाद गरिएको हो। यसलाई अध्ययन गर्दा ट्रिनिटेरियन बाइबल सोसाइटी (TBS) द्वारा प्रकाशित पवित्र बाइबल प्रयोग गर्नुभयो भने तपाईंलाई सहज हुनेछ। तपाईंलाई एकमात्र सत्य परमेश्वर र उहाँका पुत्र प्रभु येशू ख्रीष्टको व्यक्तिगत ज्ञानमा आइपुग्न र त्यसमा बढ्दै-बढ्दै जान पवित्र आत्माले यी अध्ययनहरूलाई प्रयोग गर्नुभएको होस्! (१ पत्रुस २:२; २ पत्रुस ३:१८)

होशे, योएल, आमोस, ओबदियाह

होशे, योएल, आमोस, ओबदियाह

 

होशे, योएल, आमोस, ओबदियाह

नियमका पुस्तकहरू अध्ययन पाठ्यक्रम यात्राको हामी लगभग अन्तिम भागतिर छौं। एक दर्जन पुस्तकहरू मात्र बाँकी रहेका छन्। ती १२ पुस्तकहरूमा कुनै पनि धेरै लामो छैनन्। ती पुस्तकहरूलाई “लघु अगमवक्ताका पुस्तकहरू” भनिन्छन् किनभने लम्बाईको आधारमा तिनीहरू छोटा छन्, तर हामीले अध्याय ९ मा सिकेझैं, हरेक लघु अगमवक्ताका सन्देशहरू बृहत महत्त्वका छन्! यस अध्यायले यी चार पुस्तकहरूमा पाइने मूख्य सन्देशको बारेमा बताउनेछ, र अध्याय १२ र १३ले बाँकी आठ लघु अगमवक्ताका पुस्कतहरूमा पाइने मूख्य सन्देशको बारेमा बताउनेछ।

होशे-परमेश्वरको अचुक प्रेम!

यहूदाका राजाहरू, उज्जियाह, योताम, आहाज र ____________ राजाका शासनकाला दिनहरूमा होशे परमेश्वरको अगमवक्ता थिए (होशे १:१)। त्यस समयमा योआश (यहोआश)का छोरा यारोबाम इस्राएल (उत्तरी राज्य)का राजा थिए। के यी राजाहरूलाई अध्याय ५ को चार्टमा भेट्टाउन सक्नुहुन्छ? टिप्पणी: होशे १:१मा उल्लख गरिएको यारोबाम भनेको यारोबाम दोस्रो हुन्।

होशे यशैयाको समयमा नै जिएका थिए (यशैया १:१मा उल्लेख गरिएका राजाहरू पढ्नुहोस्)। यशैयाको सेवकाई यहूदाको दक्षिणी राज्यको निम्ति थियो तर होशेको सेवकाई इस्राएलको उत्तरी राज्यको निम्ति थियो। होशेको पुस्तकमा एफ्रैम नाम ३६ पटक उल्लेख गरिएको पाइन्छ (होशे ५ अध्याय हेर्नुहोस्)। यो नाम इस्राएलको उत्तरी राज्यलाई सम्बोधन गर्न प्रयोग गरिन्थ्यो। हेशेको सन्देश इस्राएलको उत्तरी राज्यको निम्ति थियो, जसलाई एफ्रैम पनि भनिन्छ।

उनको सन्देश हेर्न, उनकै जीवनलाई हेर!

आफ्नै जीवन शैलीद्वारा होशेले उनको सन्देशलाई नाटकीय रुप दिए। परमेश्वरले इस्राएलको राज्यलाई एउटा अति महत्त्वपूर्ण कुरा सिकाउन चाहनुभयो र यसो गर्नको निम्ति उहाँले होशेको विवाहलाई प्रयोग गर्नुभयो! होशेले यस्तो स्त्रीसँग विवाह गरे जो उनको लागि अविश्वासयोग्य ठहरिने थिई, र तिनीबाट तर्किएर अरू प्रेमीहरूकहाँ जानेथिई (होशे १:२)। परमेश्वरले यो वैवाहिक बिछोडलाई उहाँको अगमवक्ता होशेको जीवनमा इस्राएल राष्ट्रलाई एउटा अति महत्त्वपूर्ण सत्यता सिकाउन प्रयोग गर्नुभयो। यस बेईमान स्त्रीको नाम गो_______ थियो (हेशे १:३)। यस स्त्रीले अरू मानिसहरूलाई प्रेम गरी र तिनीहरूको निम्ति होशेलाई छोडिदिई। निश्चय नै, यस घटनाले होशेलाई एउटा हृदय तोडिएको मानिस बनायो। उसको ठूलो पापको बाबजुद पनि होशेले गोमेरलाई प्रेम गरे, र होशे ३ अध्यायमा होशेले गोमेरलाई फिर्ता आफैकहाँ ल्याएको र उसलाई यसो भनेको सिक्न सक्छौं, “अनि तिमी अर्को मानिसको नहुनु! तब _____ पनि ________ प्रति यस्तै रहनेछु” (होशे ३:३)।

के तपाईंले सन्देश बुझ्नुभयो?

परमेश्वरले होशेको विवाह एउटा अति महत्त्वपूर्ण कुराको चित्रण भएको चाहनुभयो। सन्देश यो थियो: गोमेरले होशे प्रति व्यवहार गरेझैं इस्राएलले पनि परमेश्वर प्रति त्यस्तै व्यवहार गर्यो! होशेको व्यक्तिगत विवाह इस्राएलसँग परमेश्वरको सम्बन्धको एउटा तस्विर बन्यो। होशेले परमप्रभुको चित्रण गरे र गोमेरले पापमय जातिको चित्रण गरिन्।

इस्राएल परमप्रभुको दुलही भएकी थिई। परमप्रभुसँग इस्राएलको बहुमूल्य सम्बन्ध थियो। परमप्रभुले आफ्नो नामको महिमा उसलाई सुम्पिनुभएको थियो। परमप्रभुले उसलाई आफ्नो अगम्य प्रेमले अंगाल्नुभयो। तर इस्राएलले के गर्यो? त्यो जातिले आत्मिक व्यभिचार गर्यो र परमप्रभु प्रति बेईमान भयो। इस्राएल एकमात्र, सत्य परमेश्वरबाट फर्कियो र अरू देवताहरू पुज्न थाल्यो। होशे अगमवक्ताद्वारा परमेश्वरले आफ्नो प्रजालाई आफैंकहाँ फर्काउन खोज्नुभयो।

यस समयकालमा इस्राएलको राजा यारोबाम दोस्रो थिए। तिनले परमेश्वरको नजरमा ठीक गरे की खराब गरे (२ राजा १४:२३-२४)? ______________________________ तिनको राज्यको प्रजाले तिनकै नमुनालाई पछ्याए! त्यो राष्ट्र परमप्रभुबाट फर्किएको थियो।

तीन महान् सत्यताहरू

होशेको पुस्तकले हामीलाई परमेश्वरको बारेमा तीन महान् सत्यताहरूको सम्झना गराउँदछ:

१)परमेश्वरका प्रजाहरू उहाँप्रति विश्वासयोग्य नहुँदा उहाँ शोकित बन्नुहुन्छ। परमेश्वरका प्रजाहरू विश्वासययोग्य नभएर अरू देवताहरूको पछि लाग्दा परमेश्वरलाई कस्तो अनुभव भयो होला? होशे जस्तो बेईमान श्रीमती भएको कुनै मानिसलाई प्रश्न गर्नुहोस्! होशेको सन्देश सोझै उसको हृदयबाट आयो। उनले अनुभव गरेको हृदयविदारक अवस्था परमेश्वरको तोडिएको हृदयको तस्विर थियो। उहाँको प्रजाहरूले त्याग्दा परमेश्वर कहिल्यै पनि आनन्दित बन्न सक्नुहुँदैन। यहुदा राज्यको निम्ति यशैया तोडिएको हृदय भएको अगमवक्ता थिए (अध्याय ९ हेर्नुहोस्)। इस्राएल राज्यको निम्ति होशे तोडिएको हृदय भएको अगमवक्ता थिए। जसरी लूकाले उडाउ पुत्रको कथा प्रस्तुत गर्दछन् (लूका १५), उसरी नै होशेले उडाउ श्रीमतीको कथा प्रस्तुत गर्दछन्। यी दुवै कथाहरूले हामीलाई परमेश्वरको हृदयको बारेमा धेरै कुराहरू प्रकट गर्दछन्!

२)परमेश्वरले जहिल्यै पनि पापलाई घृणा गर्नुहुन्छ। परमेश्वरले कहिल्यै पनि पापलाई बेवास्ता गर्न र नदेखेजस्तो गर्न सक्नुहुँदैन। पाप जहिल्यै पनि परमेश्वरको निम्ति साह्रै गम्भीर करा हो। आज पनि परमेश्वर तर्फ विश्वासयोग्य नहुनु भनेको साह्रै गम्भीर पाप हो (याकुब ४:४ पढ्नुहोस्)। जब विश्वसीले “पहिलो प्रेम” छोड्दछ (प्रकाश २:४) अनि संसार र सुखबिलास वा परमेश्वरभन्दा भढी कुनै पनि थोकलाई प्रेम गर्न थाल्दछ, तब “आत्मिक व्यभिचार” (याकूब ४:४)ले स्थान पाउँछ।

३)परमेश्वरले उहाँका आफ्नाहरूलाई कहिल्यै पनि प्रेम गर्न छाड्नुहुँदैन। परमेश्वरले पापलाई घृणा गर्नुहुन्छ तर उहाँले पापीलाई प्रेम गर्नुहुन्छ। हामीले होशेको पुस्तकमा परमेश्वरका पापी र अविश्वासयोग्य प्रजाहरूको निम्ति समेत, उहाँले गहिरो प्रेमको राख्नुभएको बारेमा सिक्नसक्छौं। उहाँका आफ्नालाई उहाँले अटुट प्रेम गर्नुहुन्छ! निम्त पदहरूलाई हेर्नुहोस् र परमेश्वरको आफ्ना प्रजाहरूको निम्ति उहाँको प्रेमलाई भेट्टाउन सक्नुहुन्छ कि भनी हेर्ने कोसिस गर्नुहोस्: होशे २:१४-१५; होशे ६:१-३; होशे ११:१-४; होशे१४:४-८।

फर्क!

उहाँ अटुट प्रेमको परमेश्वर हुनुभएको हुनाले, उहाँले आफूलाई त्यागेकाहरूलाई फेरी जित्न खोज्नुहुन्छ। ऊ पापी र बेईमान स्त्री भए तापनि, होशेले तिनको श्रीमती गोमेरलाई फिर्ता लिएर आए (होशे ३:१-३)। परमेश्वरले इस्राएल राष्ट्रलाई पनि त्यस्तै गर्नुभयो। होशेको पुस्तकमा चाबी शब्दहरू मध्ये एउटा चाहिँ “फर्क” भन्ने शब्द हो (यो पुस्तकमा उक्त शब्द १५ पटक पाइन्छ)। चाबी पद होशे १४:१ हो: “हे इस्राएल, परमप्रभु आफ्ना परमेश्वरकहाँ _______!” होशे ६:१-२ मा पनि पढ्नुहोस्। पापीहरूको निम्ति त्यहाँ आशा छ! विश्वासयोग्यता नभएको मानिसहरूको निम्ति आशा छ! परमेश्वरबाट टाढामा भएका मानिसहरूको निम्ति आशा छ! त्यस प्रकारका मानिसहरूका निम्ति परमेश्वरको सरल सन्देश छ: फर्क!

कसले सार्यो?

तपाईंको आफ्नै जीवनको बारेमा बिचार गर्नुहोस्। के तपाईं परमेश्वरको नजिकमा हुनुहुन्छ कि कतै पर बगीसक्नुभयो? के तपाईं परमेश्वरबाट अन्तै फर्किनुभएको छ?

तपाईं एउटा कठघरको छेऊमा कुनै डुङ्गामा हुनुहुन्छ (तर कठघरमा त्यो डुङ्गा बाँधिएको भने छैन) भनी आफ्नै बारेमा एकपटक कल्पना गर्नुहोस् । तपाईं त्यहाँ सुन्दर दृश्यमा आनन्दित हुँदै बसीरहनुभएको छ, डुङ्गा बिस्तारै बहन थाल्छ। एक घण्टा बितेपछि तपाईं त्यो कठघरभन्दा कति टाढामा पुगिसक्नुभयो भन्ने कुरामा अचम्मित पर्न थाल्नुहुन्छ: “हामी कति नजिकमा थियौं; हामी कसरी यती ठूलो दुरीमा अलग भयौं?” अँ, को सरेको हो, तपाईं कि कठघर? ___________ यदि तपाईं हुनुपर्ने जति परमेश्वरको नजिकमा हुनुहुँदैन भने, बिचार गर्नुहोस्, को सरेको हो? समस्याको समाधानको निम्ति, याकूब ४:८ पढ्नुहोस्! परमेश्वरको वचन (जस्तै यूहन्ना ३:१६मा पाइने मुक्तिको प्रतिज्ञा) कहिल्यै हल्लिँदैन र कहिल्यै बदल्दैन। आजको दश वर्षपछि परमेश्वरको वचनले ठीक त्यहि नै भन्नेछ! यदि यूहन्ना ३:१६लाई विश्वास गर्न हामीले इन्कार गर्यौं भने त्यो हाम्रो गल्ती हो, परमेश्वरको होइन! उहाँ सर्नुहुँदैन, हामी सर्छौं! (एउटा मिल्दोजुल्दो उदाहरण: श्रीमान र श्रीमती गाडी गुडाउँदै यात्रा गरिरहेका थिए। उनीहरूले विवाह गरेको १० वर्ष भइसक्यो। श्रीमान गाडी गुडाइरहनुभएको थियो; श्रीमती अर्को पट्टी झ्याल छेऊको सीटमा बसिरहेकी थिइन्। श्रीमतीले भनिन्, “प्रिय, के तपाईंलाई सम्झना छ हामीले विवाह गरेको पहिला दिनहरूमा गाडीमा यात्रा गरेको समयहरू? हामीहरू यति नजिक सँगै बसिरहेका थियौं कि हाम्रो गाडी पछाडीको चालकले सायद गाडीमा एकै जनामात्र मान्छे छ भन्ने सोचेको थियो होला। अहिले के भयो?” श्रीमानले जवाफ दिनुभयो: “प्यारी, म त सरेको छुइन”।)

होशेको पुस्तकको अर्को चाबी पद अन्तिम खण्डमा पाइन्छ (१४:९): “बुद्धिमान को छ, जसले यी कुराहरू बुझ्छ? समझदार को च, जसले यी कुराहरू जान्दछ? किनकि परमप्रभुका मार्गहरू __________ छन्, र धर्मी जनहरू तिनमा हिँड्नेछन्; तर अपराधीहरू तिनमै ________ __________ लड्नेछन्”। यो पदलाई होशे १४:४ सँग तुलना गर्नुहोस्। परमेश्वर हामीलाई प्रेम गर्नुहुन्छ र परमेश्वरले हाम्रो पछि हटाइहरूलाई निको पार्न चाहनुहुन्छ (परमप्रभुबाट हाम्रो टाढा सराइलाई), तर हामीले परमप्रभुको मार्गहरूलाई चुन्नैपर्छ! परमेश्वरको मार्ग जहिल्यै पनि सर्वोत्तम मार्ग हो!

योएल-परमप्रभुको दिन

योएल अगमवक्ता सम्भवत: यहूदाका राजा योआशका दिनहरूमा जिएको हुनुपर्छ अध्याय ५ को चार्टलाई हेर्नुहोस्)। बाइबलले हामीलाई यी अगमवक्ताको बारेमा निकै थोरै मात्र जानकारी दिँदछ। हामीलाई तिनको बाबुको नामचाहिँ थाहा छ(योएल १:१)।

सलहको इन्साफ

योएलको अगमवाणीले पलिस्तीहरूको देशमा आऐको सलहरहरूको भयानक महामारीको बारेमा बताउँदछ (योएल १:४)। सलहले गर्न सक्ने विनाश विश्वास गर्न झण्डै असम्भव हुन्छ। तिनीहरूले सबै बालीहरू र हरिया सागपातहरू जम्मै खाइदिन्छन्। १५ मिनटमा तिनीहरूको रूखका पातहरू सिद्ध्याउन सक्छन्। १९८९मा लाल समुद्र पार गरेका अनिकाले सलह(Desert Locust)को बथानले झण्डै २००० स्क्वायर माइल ढाकेको अनुमान गरिएको थियो। यस्तो बथानहरू कालो बादहलरू जस्ता हुन्छन् जो सूर्यलाई ढाक्नलाई पर्याप्त मात्रामा बाक्लो हुन्छन् र तीनमा दशौं लाख “फट्याङ्ग्राहरू” समावेश हुन्छन्। उहाँका प्रजाहरूको कारणले, परमेश्वरले ती प्राणीहरू इन्साफ स्वरुप पठाउनुभयो। सबै इन्साफहरूमा यी कुराहरू सत्य छन्, कारण चाहिँ पाप थियो र समाधान चाहिँ पश्चात्ताप (योएल २:१२-१४)!

त्यो भन्दा पनि ठूलो इन्साफ

परमेश्वरले भविष्यमा आउने अझै ठूलो इन्साफलाई औंल्याउन सलहको इन्साफको प्रयोग गर्नुभयो। यो भविष्यको इन्साफको घडीबारे योएलले बताउनु पर्ने थुप्रै कुरा थियो।

योएलको पुस्तकको चाबी वाक्यांश “परमप्रभुको दिन” हो। यो वाक्यांश १ अध्यायमा कहाँ भेट्टाउन सक्नुहुन्छ? _______________ के यो वाक्यांशलाई २ अध्यायमा भेट्टाउन सक्नुहुन्छ? ___________________ ३ अध्यायमा? ________________ यो इन्साफको घडीको बारेमा योएलको पुस्तकले हमीलाई के बताउँछ?

परमप्रभुको दिनको बारेमा निम्न कुराहरू बताउने पदहरूसँग जोडा मिलाउनुहोस्। पदहरूलाई १ चोटी भन्दा अधिक प्रयोग गर्न सक्नुहुन्छ।

    • १. _______ यस्तो समय पहिले कहिल्यै पनि भएको थिएन
    • २. _______ यो एउटा महान् र भयानक दिन हुनेछ।
    • ३. _______ त्यो महान् दिन भन्दा अगाडी सूर्य अन्धकारमा बदली हुनेछ।
    • ४. _______ यो अन्धकार र उदासीको दिन हुनेछ।
    • ५._______ यो सर्वशक्तिमानबाट बिनाशको समय हुनेछ।
    • ६. _______ यो बादलहरू र बाक्लो अन्धकारको दिन हुनेछ।
    • ७. _______ यो यस्तो दिन हुनेछ जब भूमी काम्नेछ।
    • ८. _______ परमप्रभु आफै “सियोनबाट गर्जनुहुनेछ” र व्यक्तिगत रूपमा उपस्थित हुनुहुनेछ।
    • क. योएल १:१५
    • ख. योएल २:१
    • ग. योएल २:२
    • घ. योएल २:११
    • ङ. योएल २:३१
    • च. योएल२:१४-१६

आज परमेश्वरले धेरै यस्ता कुराहरू हुन दिनुहुन्छ जुन कुराहरू उचित छैनन्। परमेश्वर सहनशील (रिसाउनु भन्दा धेरै अगाडीसम्म धीरजी) र पापी मानिसहरू प्रति धीरजवान हुनुहुन्छ। उहाँले हरेक पटक कुनै मानिसले पाप गर्दा वा झूट बोल्दा वा चोर्दा उसलाई तुरुन्तै इन्साफ गरिहाल्नुहुँदैन (उसलाई जहाँको-त्यहिँ नै मर्ने गरी हिर्काउनु अथवा उसलाई चट्ट्याङ्गद्वारा प्रहार गर्नु)। तर परमेश्वरले अहिलेको निम्ति खराब काम हुन दिनुहुँदैमा परमेश्वरले जहिल्यै पनि यस्तै गर्नुहुन्छ भन्ने चाहिँ होइन। योएलको पुस्तकले हामीलाई सम्झना गराउँदछ कि भविष्यमा एउटा दिन आउँदैछ जब परमेश्वर मानिसहरूको मामला पाइला टेक्नुहुनेछ र यस संसार र यहाँ भएका मानिसहरूलाई व्यक्तिगत रूपमा न्याय गर्नुहुनेछ। परमेश्वर पापलाई घृणा गर्नुहुन्छ र उहाँले पापको इन्साफ गर्नैपर्छ!

पापीहरूको निम्ति योएलको सन्देश यही हो कि तिनीहरूले आफ्नो हृदय अब परमेश्वरसँग ठीक बनाउन तिनीहरूलाई खाँचो छ (योएल २:१२ तिमीहरू आफ्नो ___________ _________ मकहाँ फर्क)! योएल २:१३ चाबी पद हो: “आफ्ना वस्त्रहरू होइन, तर आफ्नो __________ च्यात, र परमप्रभु आफ्ना परमेश्वरकहाँ ________! किनभने उहाँ दयालु र अनुग्रहकारी, ____________ ढिलो र अनित करुणामय हुनुहुन्छ”। आफ्नो सारा हृदयले परमेश्वरकहाँ फर्कने हरेक मानिसको निम्ति, योएलसँग शुभ समाचार छ (योएल २:१४; २:३२ पढ्नुहोस्)! हरेक मानिसले ऊ आफूले खराब समाचार वा शुभ समाचार, विनाश वा छुटकारामा कुन चाहन्छ भनी चुन्नुपर्छ। चुनाउ कुन हुनेछ?

आमोस-परमेश्वरको धार्मिकता

अगमवक्ता आमोस टेकोअ शहरबाटका एक गो_______ थिए (आमोस १:१)। टेकोअ यरुशलेमबाट करिब १२ माइल दक्षिण तर्फ र बेतलेहेमबाट करिब ६ माइल दक्षिण तर्फ रहेको एउटा शहर वा गाउँ थियो। त्यसैले, आमोस एकजना झूत्रे गोठाला थिए जो यहूदाको दक्षिणी राज्यमा बसोबास गर्दथे। उनी, यहूदाको राजा उज्जियाह र इस्राएलको दुष्ट राजा यारोबाम दोस्रोका शासनकालमा जिएका थिए (आमोस १:१; अध्याय ५ को चार्ट हेर्नुहोस्)। त्यसैले आमोस यशैया र होशेको जीवनकालमा जिएका थिए।

उत्तरी राज्यमा मिस्सनरीको रूपमा पठाइएको

यद्यपि आमोस यहूदाको दक्षिणी राज्यमा बसोबास गर्दथे, परमेश्वरले उनलाई इस्राएलको उत्तरी राज्यमा पठाउनुभयो जहाँ उनी गएर आफ्नो सन्देश सुनाउने थिए। उनलाई बेथेलको शहरमा पठाइयो जुन चाहिँ उत्तरी राज्यको धार्मिक केन्द्र थियो। बेथेल मूर्तीपूजाको दुष्ट केन्द्र थियो।

बेथेलका मानिसहरूले आमोसको सेवाकाइलाई बढाई गरेनन् (आमोस ७:१०-१३)! वास्तवमा, बेथेलका पुजाहारीले आमोसलाई केही यस्ता कुराहरू भने: यहाँबाट निस्क र घर जाऊ (आमोस ७:१२) र हामीलाई अबदेखि उसो परमेश्वरको सन्देश नसुनाऊ (आमोस ७:१३)!

धर्मि परमेश्वरले पापको दण्ड दिनै पर्छ

होशेले आमोसले गरेकै समयमा उत्तरी राज्यमा सेवाकाइ गरे भनी हामीले पहिल्यै सिकिसकेका छौं। होशे र आमोस दुवैले ती मानिसहरूलाई परमेश्वरको सन्देश बताए जसले परमेश्वरलाई त्यागेका थिए। आमोसले सामर्थ्यसँग मानिसहरूको पापलाई औंल्याए र धर्मि परमेश्वरले पापको दण्ड दिनैपर्छ भनी बताए। होशेले पनि, तिनीहरूको पापको बारेमा बताए, तर तिनले उनीहरूलाई परमेश्वरको हृदयको प्रेम र परमेश्वरकहाँ फर्कनुपर्ने उनीहरूको आवश्यकताको बारेमा पनि बताए। त्यसैले, होशेले परमेश्वरको अटुट प्रेमको बारेमा बताए र आमोसले परमेश्वरको नबाङ्गिने धार्मिकताको बारेमा बताए!

आमोसको पुस्तकको चाबी पद आमोस ३:२मा पाइन्छ: “म तिमीहरूलाई तिनीहरूका सबै _____________ _____________ दिनेछु”। धर्मि परमेश्वरले पापलाई नदेखेजस्तो गर्न वा पापलाई बेवास्ता गर्न वा पापलाई घटबढ गर्न सक्नुहुँदैन! धर्मि परमेश्वरले पापको इन्साफ गर्नै पर्छ! यही कारणले परमेश्वरले आमोसद्वारा बोल्नुभयो र उहाँका पापपूर्ण प्रजालाई भन्नुभयो: “हे इस्राएल, आफ्नो _____________ ____________ तयार होऊ!” (आमोस ४:१२)।

समृद्धिको समय

आमोसको दिनहरूको उत्तरी राज्य कस्तो थियो? यारोबाम दोस्रो सिंहासनमा बसिरहेको दुष्ट राजा थियो। तिनले कति वर्ष राज्य गरे (२ राजा १४:२३)? _________ यो निकै लामो शासनकाल थियो, र त्यस वर्षहरूको समयावधिमा उत्तरी राज्यको मानिसहरू ठूलो समृद्धिमा रमाए। तिनीहरूसँग सम्पत्ती र आनन्द र सुरक्षा थियो। चिन्ता गर्नुपर्ने विशाल युद्धहरू त्यहाँ थिएनन्। बाहिरबाट हेर्दा सबै कुराहरू सुन्दर र राम्रो देखिन्थ्यो, तर समस्याचाहिँ भित्र थियो! मानिसहरूको हृदयमा समस्या थियो! मानिसहरू परमप्रभुबाट अन्तै फर्केका थिए अनि पाप र मूर्तिपूजामा जिइरहेका थिए। सबै कुराहरू राम्रै र असलै चलिरहेको छ भनी तिनीहरू सोच्दथे, तर कहिँबाट आमोस आउँछन् र सबै कुराहरू भयानक छन् अनि समस्या र इन्साफ आउँदैछ भनी तिनीहरूलाई बताइदिए!

वर्तमान उजाड छ तर भविष्य उज्यालो छ

गोठालो आमोस केवल निराशाको अगमवक्ता थिएनन्! तिनीसँग आशाको सन्देश पनि थियो, जुन चाहिँ विशेषगरी यस पुस्तकको अन्तिम पदहरूमा देखिन्छ (आमोस९:११-१५)। यो खण्डले सिकाउँछ कि इस्राएलको भविष्यको राजा दाऊदको वंशबाट आउनुहुनेछ (११ पद), इस्राएल सबै राष्ट्रहरूमा सर्वोच्च हुनेछ (१२ पद), भूमी फलवान हुनेछ (१३ पद), शहरहरू पुनर्निमाण हुनेछन् (१४ पद) र राष्ट्र सदाको निम्ति उसको आफ्नै भूमीमा स्थापित हुनेछ (१५ पद)। यी उदेकका प्रतिज्ञाहरू ख्रीष्ट यस संसारमा राजाको रूपमा फर्केर आउनुभए पछि पुरा हुनेछन्! आमोसको सन्देश: दुरुपयोग गरिएका विशेषाधिकारहरूले भरपूर दण्ड ल्याउँछ!

ओबद्याह-एदोमको विनाश

पुरानो नियमको सबैभन्दा छोटो पुस्तक ओबद्याह हो: केवल २१ पदहरू! बाइबलले हामीलाई अगमवक्ता ओबद्याहको बारेमा निकै थोरै मात्र बताएको छ। तिनको नामक अर्थ “परमप्रभुको दास” हो र परमप्रभुले उहाँको दास ओबद्याहलाई हामीलाई महत्त्वपूर्ण सन्देश भएको यो सानो पुस्तक दिन प्रयोग गर्नुभयो। जब तपाईंले ओबद्याहको पुस्तको बारेमा सोच्नुहुन्छ, जहिले पनि एउटा शब्द बिचार गर्नुहोस: एदोम। पहिलो पदले भन्दछ, “ओबद्याहको दर्शन— _________को विषयमा प्रभु यहोवा यसो भन्नुहुन्छ”। यो सानो पुस्तक एउटा थोकको बारेमा हो, अर्थात एदोममाथि परमेश्वरक इन्साफ! एदोम के थियो? एदोम मानिसहरूको एउटा जाति थियो। ती मानिसहरू एसावका वंशहरू हुन्। एसाव याकूबका दाजु थिए। उत्पत्ति २५:३० मा एसावलाई _________ (जसको अर्थ हो “रातो”) पनि भनिएको हामी सिक्न सक्छौं। एसाव र याकूब जम्ल्याह थिए। एसाव जेठो थियो (तिनी पहिले बाहिर निस्के) र याकूब कान्छो थियो (तिनी दोस्रोमा बाहिर निस्के)। उत्पत्ति २५:२३ अनुसार परमेश्वरले प्रतिज्ञा गर्नुभयो कि जेठाले (यिनी को थिए? __________) कान्छाको (यिनी को थिए? ___________) सेवा गर्नेछ। हामीले यो पनि सिक्यौं कि एसावलाई परमेश्वरसँगको सम्बन्ध भन्दा सुरुवाको बढी वास्ता थियो (उत्पत्ति २५:२९-३४; हिब्रू १२:१६)। एसावको वंशहरूको बारेमा पनि यही कुरा भन्न सकिन्छ। एदोमीहरूले परमेश्वरसँग सम्बन्ध राख्ने सवालमा खासै वास्ता गरेनन्। वास्तवमा, सताब्दीयऔ पछि पनि तिनीहरू परमेश्वरका प्रजा इस्राएलको शत्रुहरू थिए! एदोम जातिको सबैभन्दा ठूलो पाप भनेको घमण्ड थियो: “तेरो हृदयको __________ तँलाई ____________ दिएको छ” (ओबद्याह १:३)। यो बुझ्नलाई हामीले यी मानिसहरू बसोबास गरेका शहरको बारेमा केही कुरा बुझ्नु खाँचो पर्छ। एदोमको राजधानी सेला शहर थियो (पछि पेट्रा भनिएको), जुन मृत सागरको दक्षिण तर्फ अवस्थित थियो। यो शहर चुचुराको टुप्पामा थियो र माथि शहर जाने बाटो एउटा साँघुरो खोंचबाट भएर जानुपर्ने थियो। यो साँघुरो प्रवेशद्वारको कारण र शहरमा अरू कुनै मार्ग भएर जान असम्भव भएको हुनाले विशाल सेनाबाट शहरको रक्षा गर्नलाई हातमा गन्न मिल्ने सिपाही मात्र भए पुग्थ्यो! यी मानिसहरू निकै सुरक्षित र कुशल महसुस गर्दथे! कुनै पनि शत्रुले कुनै पनि समयमा जित्न असम्भव छ भनी उनीहरू सोच्दथे! तिनीहरूको “उच्च शहर”को वासस्थान “_________ धाँदाहरू”मा थियो (ओबद्याह १:३) र कसैले पनि कुनै समयमा उनीहरूमाथि विजयी हुन वा उनीहरूलाई तल झार्न सक्दछ भनी उनीहरू सोच्दैनथे! तिनीहरू अजेय छन् भनी तिनीहरू सोच्दथे! आज यदि तपाईं पेट्रा शहरमा घुम्न जानुहुन्छ भने तपाईंले तो उच्च शहरका भग्नावशेषहरू भेट्टाउनुहुनेछ। त्यहाँ कुनै पनि एदोमीहरू नबसेको तपाईंले भेट्टाउनुहुनेछ! उनीहरूको विनाश भएको निकै समय भइसक्यो! कुनै पनि मानिसले उनीहरूलाई तल झार्न सक्दैन भनी उनीहरूले सोच्दथे, तर परमेश्वरले सक्नुहुन्थ्यो! “तैंले आफूलाई _______ जस्तै माथि-माथि पुर्याइस भने पनि, र तैले आफ्नो गुँड __________ बीचमा बनाइस् भने पनि म तँलाई त्यहाँबाट __________ _________, ___________ भन्नुहुन्छ” (ओबद्याह ४)। परमेश्वरले यी मानिसहरूको इन्साफ गर्नुभएको कारणहरूमध्ये एउटाचाहिँ तिनीहरूले परमेश्वरको प्रजालाई गरेको व्यवहार हो (१०-१४ पदहरू)। यी पदहरूले हामीलाई देखाउँदछ कि एदोम इस्राएल प्रति विपक्षी र निर्दयी थियो। धेरै समय अगाडी परमेश्वरले यो महत्त्वपूर्ण सिद्धान्त दिनुभएको थियो “अनि जसले तिमीलाई आशीर्वाद दिनेछन्, तिनीहरूलाई म आशिष दिनेछु, र जसले तिमीलाई श्राप दिनेछन्, त्यसलाई म __________ दिनेछु” (उत्पत्ति १२:३)। एदोमीहरूले इस्राएललाई श्राप दिए र फलस्वरुप तिनीहरूले आफैलाई परमेश्वरबाट श्रापित भएको भेट्टाए। ओबद्याहको पुस्तकले विश्वासीहरूलाई घमण्डको पापको खतराबारे चेतावनी दिनुपर्छ। हामीले ख्रीष्टियान जीवनमा राम्रै गरौंला र हामी कहिल्यै पनि विफल हुनेछैनौं भन्दै हामीले हाम्रा आँखाहरू परमप्रभुबाट अन्तै लैजाउँला! तर परमेश्वरको वचनले भन्दछ, “यसकारण जसले, म ________ छु भनी सम्झन्छ, त्यो होसियार रहोस् (होश पुर्याओस्!) नत्र त्यो ________” (१ कोरिन्थी १०:१२)। परमेश्वरमा भरोसा राख, उहाँले छुटकारा दिन र मुक्त गर्न सक्नुहुन्छ (ओबद्याह २१ पद—चाबी पद)। एदोमीहरूबाट अध्याय सिकौं! जो शरीरबाटको हो, ऊ विफल हुनेछ र लड्नेछ!

यो अध्ययन माला मीडलटाउन बाइबल चर्चद्वारा प्रकाशित सामग्रीबाट नेपालीमा अनुवाद गरिएको हो। यसलाई अध्ययन गर्दा ट्रिनिटेरियन बाइबल सोसाइटी (TBS) द्वारा प्रकाशित पवित्र बाइबल प्रयोग गर्नुभयो भने तपाईंलाई सहज हुनेछ। तपाईंलाई एकमात्र सत्य परमेश्वर र उहाँका पुत्र प्रभु येशू ख्रीष्टको व्यक्तिगत ज्ञानमा आइपुग्न र त्यसमा बढ्दै-बढ्दै जान पवित्र आत्माले यी अध्ययनहरूलाई प्रयोग गर्नुभएको होस्! (१ पत्रुस २:२; २ पत्रुस ३:१८)

इजकिएल र दानियल

इजकिएल र दानियल

 

इजकिएल र दानियल

यस अध्यायमा हामी अन्तिम इजकिएल र दानियल दुई वृहत अगमवक्ताहरूको बारेमा अध्ययन गर्न तयार छौं। यी दुवै मानिसहरू निर्वासनकालको समयमा, अर्थात् बेबिलोनीद्वारा कैद गरिएको समयमा जिएका थिए (अध्याय ९ हेर्नुहोस्)। पहिले हामी इजकिएलले लेखेको पुस्तकमा ध्यान दिनेछौं।

इजकिएल—पाप, इन्साफ र भविष्यको महिमा

शासक यहोयाकिनको शासनकालमा बेबिलोन लगिएका इजकिएल एक जवान पूजाहारी थिए (इजकिएल १:३)। उक्त निर्वासनको बारेमा तपाईंले २ राजा २४:१०-१६ मा अध्ययन गर्न सक्नुहुन्छ। इजकिएल पूजाहारी भए तापनि, यरूशलेममा भएको त्यो महान् मन्दिरमा उनले कहिल्यै पनि सेवा गर्ने अवसर पाएनन्। उनी बेबिलोन लगिएका थिए र केहि समय पछि यरूशलेमको मन्दिर ध्वस्त पारिएको थियो। तर परमेश्वरको हा_____ (इजकिएल १:३) ती मानिसमाथि थियो, र उनी वैदेशिक भूमीमा नै परमेश्वरको महान् अगमवक्ता बने!

इजकिएल कल्दीहरूको देशमा (बेबिलोनीहरूको भूमीलाई जनाउने यो अर्को शब्द थियो) कबार नदीको किनारमा थिए भनी हामीले इजकिएल १:३ बाट जान्न सक्छौं। बेबिलोन शहर नजिकै अवस्थित रहेको कबार चाहिँ एउटा नहर थियो। इजकिएल आफ्नो स्वदेश भूमीबाट झण्डै १५०० किलोमिटर टाढा थिए। अरू धेरै यहूदीहरू त्यहाँ उनीसँगै थिए, र यी कैदमा परेकाहरूको माझ इजकिएलको महत्त्वपूर्ण सेवकाइ थियो।

इजकिएल अरू दुई प्रख्यात मानिसहरूकै जीवनकालमा जिएका थिए। उनी दानियलको समयकालमा जिएका थिए। उनले दानियलको नाम पनि आफ्नो पुस्तकमा उल्लेख गरेका छन्। के तपाईंले इजकिएल १४ अध्यायमा दानियलको नाम दुई पटक उल्लेख गरिएको पदहरू भेट्टाउन सक्नुहुन्छ? पदहरू: ________ के तपाईंले इजकिएल २८ अध्यायमा दानियलको नाम उल्लेख गरिएको पद भेट्टाउन सक्नुहुन्छ? पद: ______ दानियल बेबिलोन शहरमा बस्दथे जहाँ उनले राजाको सेवा गर्दथे। यी दुई मानिसहरू झण्डै १५०० किलोमिटरको दुरीले टाढा भए तापनि इजकिएल अगमवक्ता यर्मियाको समयकालमा नै जिएका थिए । इजकिएल बेबिलोनमा कैद गरी लगिएका थिए तर यर्मिया “देशका सबैभन्दा गरिब मानिसहरू” का साथ यहूदाकै भूमीमा बसे (२ राजा २४:१४)।

इजकिएलको सन्देश

इजकिएलकहाँ “इस्राएलको सम्पूर्ण घराना” को निम्ति परमेश्वरको तर्फबाट एउटा सन्देश थियो (इजकिएल ३९:२५ पढ्नुहोस्)। उनी सम्पूर्ण जातिको निम्ति परमेश्वरको एउटा आवाज थिए। यो कस्तो किसिमको जाति थियो? इजकिएल २ अध्यायमा, तपाईंले कतिचोटी “विद्रोही, विद्रोह” शब्द भेट्टाउन सक्नुहुन्छ?_________ चाहे ती मानिसहरूले सुनुन् वा तिनीहरूले सुन्नलाई इन्कार गरुन् (इजकिएल २:५, ७), इजकिएलले तिनीहरूकहाँ परमेश्वरको सन्देश लिएर आउनैपर्थ्यो, र तिनीहरूले तिनीहरूको बीचमा एकजना _____________ रहेछन् भनी जान्नेथिए (इजकिएल २:५)।

इजकिएल पुस्तकको आवश्यकता किन पर्यो? उनको सन्देशको उद्देश्य के थियो? वास्तवमा त्यहाँ तीन मूल कारणहरू थिए:

१.परमेश्वरको न्यायलाई अत्यावश्यक बनाएको मानिसहरूका ठूला पापहरूलाई तिनीहरूको सामु राख्नु थियो।

पापलाई परमेश्वरले जसरी हेर्नुहुन्छ त्यसरी नै परमेश्वरका जनहरूले पनि यसलाई देख्नुपर्छ। यहूदी जाति परमेश्वरबाट फर्किएका थिए र परमेश्वरका आज्ञाहरूलाई तोडेका थिए। बेबिलोनी कैद कुनै एउटा दुर्घटना थिएन। यहूदी मानिसहरूलाई सजाय दिन र तिनीहरूलाई तिनीहरूका पापहरूदेखि पश्चात्ताप गराएर परमेश्वरकहाँ फर्काएर ल्याउन बेबिलोनीहरू परमेश्वरद्वारा पठाइएका थिए।

दोषी को-को थिए? सबैजना! इजकिएल २२:२३-२९ मा चार व्यक्तित्वहरू छन् जोहरूले त्यस देशका दोषीहरू को-को थिए भनी हामीलाई सम्झाउँछन्:

    • १) भविष्यवक्ताहरू (यिनीहरू झूटा अगमवक्ताहरू थिए)-२५ र २८ पदहरू
    • २) पूजाहारीहरू (धार्मिक अगुवाहरू)- २६ पद
    • ३) शासकहरू (देशका शासकहरू)- २७ पद
    • ४) त्यस देशका मानिसहरू- २९ पद

तिनीहरूका पापहरूको कारणले परमेश्वरले के गर्नैपर्थ्यो (इजकिएल २२:३१)? _________________________________________________

झूटा भविष्यवक्ताहरूले मानिसहरूलाई झूटो समाचारहरू सुनाइरहेका थिए। परमेश्वरले बोल्दै नबोल्नु भए तापनि तिनीहरूले यसो भन्दै थिए, “प्रभु यहोवा यसो भन्नुहुन्छ” (इजकिएल २२:२८)। ती भविष्यवक्ताहरूले मानिसहरूलाई तिनीहरू बेबिलोन लगिए तापनि, तिनीहरू छिट्टै यरूशलेम फर्काइनेछन् र यरूशलेम शहर नाश हुने छैन भनिरहेका थिए। मानिसहरूले सुन्न चाहेको सन्देश यही थियो, तर यो परमेश्वरको सन्देश थिएन। मानिसहरूले सुन्न नचाहे तापनि इजकिएलले तिनीहरूलाई साँचो सन्देश बताए। इजकिएलले तिनको पुस्तकको सुरुका अध्यायहरूमा परमेश्वरको न्याय आउनेछ भन्ने स्पष्ट बनाएका छन्। समयको अन्तरमा, इजकिएल चाहिँ ठीक थिए र अन्य अगमवक्ताहरू गलत। इजकिएलले आफू बेबिलोन पुगेको १२ वर्ष पछि यरूशलेम बेबिलोनीहरूद्वारा ध्वस्त भयो भन्ने खबर प्राप्त गरे (इजकिएल ३३:२१)।

के त्यस जातिमाथि इन्साफ ल्याउनुभएकोमा परमेश्वर अन्यायी हुनुहुन्थ्यो? इजकिएलको पुस्तकले परमेश्वरले गर्नुभएको हरेक कार्यमा उहाँ ठीक हुनुहुन्छ भनी एकदम स्पष्ट बनाउँछ किनभने त्यो जाति यही न्याय पाउने योग्यको थियो। अधिकांश यहूदीहरूले परमेश्वर अन्यायी हुनुहुन्छ भन्दै थिए (इजकिएल १८:२५,२९; ३३:१७,२०) तर तिनीहरूप्रति परमेश्वरको जवाफ यस्तो थियो: “तर तिम्रा मानिसहरूका सन्तानहरूले भन्छन्: ‘प्रभुको चाल _____________ (अन्यायी) छैन’; तर तिमीहरूचाहिँ — अँ, ____________ ________ एकसमान छैन” (इजकिएल ३३:१७)। अर्को शब्दमा भन्नुपर्दा समस्या परमेश्वरमा थिएन तर तिनीहरूमा थियो! दोष दिनुपर्ने परमेश्वरलाई होइन तर तिनीहरूलाई हो!

मानिसहरू सबै कुरामा सबैलाई दोष लगाउन मन पराउँछन् र तिनीहरूले परमेश्वरलाई समेत दोष लगाउँछन्! वास्तवमा दोषी व्यक्ति “म, म आफैं र म नै हुँ” भन्ने सत्यता हामी स्वीकार गर्न चाहँदैनौं। हामीले जे भन्नुपर्ने हो त्यो भन्न हामी इन्कार गर्दछौं, “परमेश्वर ठीक हुनुहुन्छ र म गलत छु! समस्या परमेश्वरमा होइन तर ममा छ!” इजकिएलको पुस्तकले हरेक मानिस व्यक्तिगत रूपमा नै परमेश्वरको सामु जिम्मेवार छ भन्ने पनि सिकाउँछ। हामीले गरेका कामहरूका निम्ति हामीले हाम्रा बुबाहरूलाई अथवा हाम्रा आमाहरूलाई अथवा आदमलाई वा अरू कुनै व्यक्तिलाई दोष लगाउन सक्दैनौं। हरेक मानिस उसको आफ्नै असल वा खराब कामहरूको कारणले खडा रहनेछ वा लड्नेछ। एउटा असल बुबाले स्वत: असल छोरालाई जन्म दिँदैन र खराब बुबाले स्वत: खराब छोरालाई जन्म दिँदैन (इजकिएल १८)। एउटा छोरा उसको बुबाद्वारा वा अन्य व्यक्तिहरूद्वारा प्रभावित हुन सक्छ, तर ऊ कस्तो किसिमको मानिस बन्ने हो भन्ने कुराको निर्णय ऊ स्वयंले गर्नुपर्छ र उसले गरेका निर्णयहरूको निम्ति ऊ स्वयं नै जिम्मेवार हुन्छ। मैले म कस्तो मानिस हुनेछु भनी निर्णय गर्नैपर्छ, र यदि म खराब भएर गएँ भने, यो मेरो आफ्नै गल्ती हो। मैले गरेका व्यक्तिगत रोजाइहरू र निर्णयहरूको लागी मैले अरूलाई दोष दिनु हुँदैन।

२.यहूदीहरूलाई उनीहरूको इतिहासको घोर अन्धकार समयमा हिम्मत प्रदान गर्नको निम्ति

इजकिएलको पुस्तकमा “खराब समाचारहरू” भन्दा पनि अझै धेरै कुराहरू छन्। वैदेशीक भूमीमा कैदी भएर बसेका यहूदीहरूलाई आशाको सन्देशको खाँचो थियो। त्यस जातिको निम्ति यो एकदम अन्धकार समय थियो। तिनीहरूको प्यारो शहर र मन्दिर शत्रुहरूद्वारा ध्वस्त पारिएको थियो र त्यहाँ भग्नावशेषहरूबाहेक केहि पनि बाँकी थिएन। के इजकिएलसँग आशा र सान्त्वनाको कुनै सन्देश थियो? सुरुङ्गको अन्त्यमा के कुनै ज्योती देख्न सकिन्थ्यो, कि त्यो पूरै अन्धकार थियो?

इजकिएलको ठूलो अगमवाणीले (विशेषगरी त्यस पुस्तकको अन्तिम खण्ड) एउटा उज्यालो दिन आउँदैछ भनी यहूदीहरुलाई एकदम स्पष्ट बनायो। “इस्राएलको सम्पूर्ण घराना” को निम्ति त्यहाँ एउटा असल खबर थियो (इजकिएल ३९:२५)। आफ्नो मानिसहरूको न्याय गर्नुहुने उही परमेश्वरले उहाँका मानिसहरूलाई आशिष पनि दिन सक्नुहुन्छ। यशैया र यर्मियाले जस्तै, इजकिएलले कुनै एकदिन संसारमा स्थापित हुने त्यस महिमित राज्यको बारेमा बताए। इजकिएलको अन्तिम अध्यायहरूमा (४०-४८ अध्यायहरू), ती अगमवक्ताले हजार वर्षको समयमा पृथ्वीमा हुने महान् मन्दिरको महिमित दर्शन देखे।

इजकिएलको दिनहरूमा भएका यहूदीहरूको निम्ति भविष्यको मन्दिरको दर्शन निकै अर्थपूर्ण भएको हुनुपर्दछ। बेबिलोनीहरूले सुलेमानले बनाएका सुन्दर र महिमित मन्दिरलाई पूरै सर्वनाश गरिदिएका छन् भनी उनीहरूलाई थाह थियो। सुलेमानले बनाए जस्तै विशाल मन्दिर कहिल्यै पनि बनेको थिएन। तरैपनि, परमेश्वरले निराश भएका यहूदीहरूलाई इजकिएलद्वारा आशाको सन्देश दिई उत्साहित गराउनुभयो। उहाँले भविष्यमा सुलेमानको मन्दिरको महानतालाई पनि उछिन्ने एउटा अर्को मन्दिर हुनेछ भनी तिनीहरूलाई बताउनुभयो। वर्तमान अवस्था रङ्गहीन र उराठलाग्दो देखिए तापनि भविष्य भने एकदम उज्यालो हुनेछ!

३परमेश्वरले इस्राएलको शत्रुहरूलाई पनि दण्डित गर्नुहुनेछ भनी उनीहरूलाई सम्झना दिलाउन।

परमेश्वरले उहाँका पापले पूर्ण मानिसहरूको इन्साफ गर्नुहुनेछ भन्ने सत्य कुरा हो तर परमेश्वरले अन्य पापले पूर्ण जातिहरूको पनि इन्साफ गर्नुहुनेछ। इजकिएल पुस्तकको मध्य भागका अध्यायहरूले अरू जातिहरूमाथि परमेश्वरले गर्नुहुने इन्साफको बारेमा बताउँदछ (२५-३२ अध्यायहरू)। ती मानिसहरूले पनि उहाँ परमेश्वर नै हुनुहुन्छ भनी जान्नेथिए!

परमप्रभुको महिमाको अगमवक्ता

इजकिएललाई “परमप्रभुको महिमाको अगमवक्ता” भनिएको छ किनभने उनको पुस्तकमा परमेश्वरको महिमाको बारेमा थुप्रै कुराहरू बताइएको छ। पहिलो अध्यायमा नै इजकिएलले परमप्रभुको महिमाको उदेकको दर्शन देखे। परमप्रभुको महिमा देखेपछि तिनले के गरे (इजकिएल १:२८)?__________________________________________________________

त्यस जातिको पापको कारणले सुलेमानको मन्दिरलाई परमेश्वरको महिमाले छोडेर गएको कुरा इजकिएल ११:२३ बाट हामीले जान्न सक्दछौं। तरुन्तै बेबिलोनीहरूद्वारा उक्त मन्दिर ध्वस्त हुन गइरहेको थियो। राज्यको युगमा परमेश्वरको महिमाले मन्दिर पुन: एकपटक भरिनेछ भनी इजकिएलको पुस्तकको पछिल्ला खण्डहरूमा हामीले सिक्न सक्छौं (इजकिएल ४३:२)। परमेश्वरले अचम्म तरिकाले आफ्नो उपस्थितिको बारेमा ज्ञान दिलाउनुहुनेछ।

चाबी खण्ड

इजकिएलको पुस्तकमा एउटा वाक्यांश घरि-घरि दोहोरिएको पाउन सकिन्छ। त्यो वाक्यांश इजकिएलको पुस्तकमा झण्डै ६० पटक भेट्टाइन्छ:

“तब तिमीहरूले ‘परमप्रभु म नै हुँ’ भनी जान्नेछौ”
अथवा
“तब तिनीहरूले ‘परमप्रभु म नै हुँ’ भनी जान्नेछन्”

कक्षाको निम्ति सुझाव: कुन चाहिँ विद्यार्थीले यो वाक्यांश भएको पदहरू धेरै भेट्टाउन सक्छ भनी कक्षा सञ्चालनको समयमा प्रतिस्पर्धा गर्न सकिन्छ। विद्यार्थीलाई ती पदहरू खोज्न दुई वा तीन मिनट दिन सकिन्छ, र त्यस समयको अन्त्यमा कुन विद्यार्थी धेरै पदहरू भेट्टाउन सफल हुनुभयो भनी जाँच्न सकिन्छ। विद्यार्थीहरूले उक्त पुस्तकको बिच भाग तिर खोज्न सुरु गरे भने उत्तम होला (एकदम सुरुमा पनि होइन वा एकदम अन्तिममा पनि होइन)।

परमेश्वरले आफैंलाई जनाउनुहुनेछ! परमेश्वरले आफैंलाई उहाँका मानिसहरूको सामु जनाउनुहुनेछ र परमेश्वरले आफैंलाई संसारका जातिहरूका सामु पनि जनाउनुहुनेछ! परमेश्वर, परमेश्वर नै हुनुहुन्छ भनी एकदिन सबै मानिसहरूले जान्नेछन्! के नयाँ नियमले पनि यो सिकाउँछ (फिलिप्पी २:१०-११)? ____________

पतन हुनु अघि सैतान कस्तो थियो?

पापमा खसेर सैतान बनेको स्वर्गदुतको बारेमा इजकिएलको पुस्तकमा एकदम रोचक खण्ड छ! यो खण्ड इजकिएल २८:११-१६ मा भेट्टाउन सकिन्छ। के परमेश्वरले सिद्ध स्वर्गदुत सृष्टि गर्नुभएको थियो कि उहाँले पापले पूर्ण सैतानलाई सृष्टि गर्नुभएको थियो? _____________________________________ सैतानको पापको बारेमा यशैया १४:१२-१५ मा पनि हामीले जान्न सक्छौं। यदि इजकिएल २८ मा यो खण्ड हामीसँग नभएको भए, पापमा खस्नु अघि सैतान कस्तो थियो भन्ने बारेमा हामीलाई निकै थोरै मात्र थाह हुनेथियो।

परमेश्वरको सन्देश अनुसार बोल्ने मात्र नभएर कार्य पनि गर्ने मानिस

इजकिएलले परमेश्वरको सन्देश बताउने मात्र भन्दा पनि अधिक काम गरे! उनले परमेश्वरको सन्देशलाई अभिनय पनि गरे। यो कुरा हामीले इजकिएल ४ र ५ अध्यायमा पनि देख्न सक्छौं। उनले गरेका कामहरू मध्ये केही यी हुन्:

१.बेबिलोनीहरूले शिघ्र भविष्यमा के गर्नेछन् भनी देखाउन तिनले इँटालाई यरूशलेम शहर मानिलिए र त्यसलाई आक्रमण गरेको अभिनय गरे (इजकिएल ४:१-४)।

२.तिनी ३९० दिनसम्म देब्रे कोल्टो परेर सुते र त्यसपछि ४० दिनसम्म दाहिने कोल्टो परेर सुते (इजकिएल ४:४-६)।

३.तिनले आफ्नो टाउको र दाह्री खुइलाए र केशहरूबाटको विभिन्न कामहरू गरे (इजकिएल ५:१-५)। यी सबै कामहरू महत्त्वपूर्ण कारणहरूले गरिएका थिए। तिनले परमेश्वरको सन्देशलाई नबिर्सने तरिकाले अभिनय गरिरहेका थिए।

आज परमेश्वरले इजकिएललाई भन्नुभएझैं हामीलाई त्यस्तो कार्यहरू गर्नलाई आज्ञा गर्नुभएको छैन। तर हामीले इजकिएलले परमेश्वरको सत्यतालाई कार्यमा उतारेको तरिकाबाट केही कुरा सिक्नु पर्छ। परमेश्वरको सत्यताको बारेमा बोल्ने वा भन्ने मात्र होइन, तर हामीले परमेश्वरको सत्यतालाई व्यवहारमा उतार्ने र त्यस अनुसार कार्य पनि गर्ने गर्नुपर्छ। हामीले परमेश्वरको सत्यतालाई हाम्रो जीवनमा व्यवहारमा उतार्नुपर्छ ताकि मानिसहरूले हामीलाई हेर्दा हामीले “बाइबललाई व्यवहारमा उतारेको” देख्न सकून्। हामीहरू “जिउँदो पत्रहरू” र जिउँदो बाइबल हुनुपर्छ जो “_________ मानिसहरूद्वारा चिनिन्छ र ____________” (२ कोरिन्थी ३:२-३)। जब मानिसहरूले तपाईंको जीवनलाई हेर्दछन्, के तिनीहरूले परमेश्वरको सत्यता व्यवहारिक भएको देख्न सक्छन्? विद्यालयमा तपाईंले कसरी परमेश्वरको वचनलाई व्यवहारमा उतार्नुहुन्छ? छिमेकमा? तपाईंको परिवारको साथ घरमा? मण्डलीमा? हामीहरू परमेश्वरको वचन सुन्नेहरू मात्र होइन तर पालन गर्नेहरू पनि हुनुपर्छ (याकूब १:२२ हेर्नुहोस्)!

दानियल — राज्यहरूको उत्थान र पतन

हामीहरूमध्ये धेरैले सम्झन सक्छौं, हामीहरू साना छँदा दानियल सिंहको खोरमा फालिएको कथा अनि दानियल र तिनीसँगै आगोको भट्टीमा फालिएका तीनजना साथीहरूको कथा सुन्ने गर्दथ्यौं। परमेश्वर महान् परमेश्वर हुनुहुन्छ जसले उहाँका जनहरूलाई अचम्म तरिकाहरूले छुटकारा दिन सक्नुहुन्छ, तर दानियलको पुस्तकका ३ र ६ अध्यायहरूमा पाइने यी कथाहरू भन्दा पनि धेरै कुराहरू यस पुस्तकमा पढ्न सकिन्छ।

दानियल एक जवान मानिस थिए जो इजकिएल बेबिलोन आउनुभन्दा करिब ८ वर्ष अगाडि त्यहाँ कैद गरिएर लगिएका थिए। यस पुस्तकको सुरुमा दानियल केवल एउटा जवान व्यक्ति थिए (सम्भवत: १९ वर्ष नजिक)। त्यस समय ताका यर्मिया र इजकिएल पनि जिवितै थिए। बेबिलोनीहरूको हातमा ठूलो शक्ति थियो। यस पुस्तकको अन्त्यमा दानियल एक वृद्ध मानिस थिए (करिब ८० वर्ष वा बढी)। त्यस समय ताका यहूदी महापुजाहारी यहोशू, र यहूदी शासक जेरूबाबेल जिवित थिए। उनीहरूको बारेमा एज्राको पुस्तकको पहिलो खण्डतिर (यस अध्ययनमालाको अध्याय ६ हेर्नुहोस्) र हाग्गैको पुस्तकमा पनि पढ्न सकिन्छ। यो समयमा शक्ति बेबिलोनीहरूको हातमा होइन तर फारिसीहरूको हातमा थियो।

दानियल-एक मानिस

दानियल एक ईश्वरीय र धर्मी मानिस थिए। इजकिएल १४:१४,२० मा परमेश्वरले दानियलको नाम संसारकै मानिसहरूमध्ये दुईजना अति धर्मी मानिसहरूसँग जोड्नुभयो, नूह (उत्पत्ति ६:९) र अय्यूब (अय्यूब (१:१)। दानियलको पुस्तकमा यस व्यक्तिको बारेमा महत्त्वपूर्ण कुराहरू सिक्न सक्छौं जो उनको परमेश्वरका “अति _______ मानिस” थिए (दानियल १०:११)।

१.दानियल एक अठोट भएको मानिस थिए।

“तर दानियलले आफ्नो ________ आफूलाई अशुद्ध नपार्ने _________ गरेका थिए” (दानियल १:८)। दानियलले आफैंलाई कुनै एउटा अन्यजातिको माझमा भेट्टाए जसले परमेश्वरको आदर गर्दैनथ्यो तर वरिपरिका मानिसहरूले जे सुकै गरे तापनि आफूले चाहिँ परमेश्वरको आदर गर्नेछु भनी दानियलले आफ्नो हृदयमा निर्णय गरे। एउटा अङ्ग्रेजी भजनमा यसरी गाउने गरिन्छ, “दानियल हुन साहस गर, एक्लै खडा रहन साहस गर, स्थिर उद्देश्य राख्न साहस गर, अरूहरूलाई थाह गराउन साहस गर” तपाईं नि? तपाईंको वरिपरि भएका मानिसहरूले परमेश्वरको आदर नगरे तापनि के तपाईं आफूले चाहिँ परमेश्वरको आदर गर्ने निर्णय गर्नुभएको छ? स्कूलमा साथीहरूमध्ये कसैले पनि आफ्नो खाजा खानुभन्दा अगाडि प्रार्थनामा शिर निहुराउँदैनन् भने नि? के तपाईंले शिर निहुराउनुपर्छ?

२.दानियल प्रार्थना गर्ने मानिस थिए।

दानियलले कति-कति समयमा उनको परमेश्वरलाई प्रार्थना र धन्यवाद चढाउँथे (दानियल ६:१०)? ___________________________________ _______________________

प्रार्थना नगर्न इन्कार गरेको हुनाले उनलाई सिंहहरूको खोरमा फ्याँकियो! तपाईं कति-कति समयहरूमा प्रार्थना गर्नुहुन्छ? के तपाईंले आफैंलाई कुनै पनि कुराले प्रार्थना गर्नदेखि रोक्न दिनुहुन्छ?

३.दानियल बाइबल पढ्ने मानिस थिए।

दानियलले परमेश्वरको वचनलाई प्रेम गर्दथे र पढ्दथे अनि यसलाई विश्वास गर्दथे। दानियलले यर्मियाको पुस्तक पढेर बेबिलोनी निर्वासन केवल ७० वर्ष लामो हुनेछ भन्ने ज्ञान पाएको कुरा हामीले दानियल ९:२ बाट जान्न सक्छौं। दानियलको निम्ति परमेश्वरको वचन अति महत्त्वपूर्ण थियो! के तपाईंको निम्ति यो महत्त्वपूर्ण छ?

राज्यमा उच्च पारिएको

दानियलले आफ्नो जीवनकालमा विभिन्न राज्यहरूको उत्थान र पतन देखे। उनले यहूदा (उनको आफ्नै मानिसहरू) को पतन देखे र बेबिलोनीहरूको उत्थान देखे। उनले आफ्नो जीवनकालमै बेबिलोनीहरूको पतन पनि देखे (दानियल ५) र मादी-फारिसीहरूको उत्थान पनि देखे। जुनसुकै राज्यको हातमा शक्ति भए तापनि, दानियललाई जहिल्यै पनि धेरै उच्च पद दिइन्थ्यो। परमेश्वरको आशिष उनीमाथि थियो (दानियल २:४८; ६:१-३ पढ्नुहोस्)। जसरी यूसुफ मिश्रको राज्यमा नेतृत्व र सामर्थ्यको स्थानमा उच्च पारिएका थिए, ठीक उसरी नै दानियल पनि बेबिलोनीहरू र फारिसीहरूको राज्यमा नेतृत्व र सामर्थ्यको स्थानमा उच्च पारिएका थिए।

राजाहरू र राज्यहरूको बारेमा एउटा पुस्तक

दानियलको पुस्तक राजाहरू र राज्यहरूको बारेमा हो। दानियल पुस्तकको २ र ७ अध्यायाहरूमा हामीले संसारको आउनेवाला राज्यहरूका बारेमा दुई ठूला भविष्यवाणीहरू भेट्टाउन सक्छौं। दानियल २ अध्यायले संसारको राज्यहरू मानवीय नजरबाट वर्णन गर्दछ। राजाको सपनामा देखिएको मूर्तिलाई तल चित्राङ्कन गरिएको छ:

 

यही चार राज्यहरू वा संसारका साम्राज्यहरू दानियल ७ अध्यायमा परमेश्वरको नजरबाट एउटा क्रूर, निर्दयी र निल्ने किसिमको पशुहरू (जङ्गली जनावर) को रूपमा देखाइएको छ:

      • १)दानियल ७:४ मा बेबिलोनी साम्राज्यलाई कस्तो पशुको रूपमा देखाइएको छ? ___________________
      • २)दानियल ७:५ मा मादि-फारिसी साम्राज्यलाई कस्तो पशुको रूपमा देखाइएको छ? ___________________
      • ३)दानियल ७:६ मा ग्रीक साम्राज्यलाई कस्तो पशुको रूपमा देखाइएको छ?__________________
      • ४)दानियल ७:७ मा रोमी साम्राज्यलाई कस्तो पशुको रूपमा देखाइएको छ?
    • ___________________

 

सयौं-सयौं वर्षहरूदेखि इस्राएल पशुहरू (दुष्ट अन्यजाति साम्राज्यहरू) द्वारा शासन गरिँदै आइरहेको छ; यो कुरा आज पनि सत्य छ किनभने अधिकांश यहूदीहरू संसारको विभिन्न राज्यहरूमा बसोबासो गरिरहेका छन्। इस्राएल अन्यजातिहरूका शासनको अधिनमा रहिरहेको समयलाई “अ____________ स_________” भनिएको छ (लूका २१:२४)। यस समयावधिमा, संसारमा अन्यजातिहरूको सामर्थ्य उच्च स्थानमा हुनेछ। अन्यजातिका समयहरू बेबिलोनी निर्वासनबाट सुरु भएको थियो र येशू ख्रीष्ट संसारमा आफ्नो राज्य स्थापित गर्न आउनुहुने समयमा यसको अन्त्य हुनेछ। सयौं वर्षहरूदेखि इस्राएल देश अन्य राज्यहरूद्वारा र अन्य मानिसहरूद्वारा शासन गरिँदै आइरहेको छ। परमेश्वरलाई आफ्नो राजा र शासक हुन इन्कार गरेको कारण यहूदीहरूले धेरै दु:ख भोगेका छन्।

पाँचौ राज्य

दानियलको पुस्तकले वास्तवमा पाँच राज्यहरूको बारेमा बताउँदछ। त्यहाँ चार अन्यजातिका साम्राज्यहरू छन् (बेबिलोन, मादी-फारिसी, ग्रीस र रोम), तर दानियल २:४४ र ७:१३-१४ मा पाचौँ राज्यको बारेमा पनि वर्णन गरिएको छ। यो कसको राज्य हो? _________________________________________________________ एकदिन परमेश्वर स्वयंले संसारमा राज्य गर्नुहुनेछ!

परमेश्वरले राज्य गर्नुहुनेछ र परमेश्वरले राज्य गर्दैहुनुहुन्छ!

यहूदीहरूले दुई महत्त्वपूर्ण कुराहरू जानेको दानियल चाहन्थे। १) भविष्यमा परमेश्वरले संसारमा राज्य गर्नुहुनेछ। परमेश्वरको राज्य वास्तवमै यस संसारमा आउनेछ र यो चाहिँ संसारले अहिले सम्म थाह गरेको मध्ये सबैभन्दा महिमित राज्य हुनेछ (दानियल २:४४ र ७:१३-१४); २) यहूदीहरूले जान्नुपर्ने त्यहाँ अर्को कुरा पनि थियो। परमेश्वरले भविष्यमा राज्य गर्नुहुनेछ, तर उहाँले आज पनि संसारमा राज्य गर्नुहुन्छ! दानियलको दिनहरूमा भएका यहूदीहरूले सम्भवत: यस्तो सोच्थे होलान्: “आजको दिनमा बेबिलोनीहरूले संसारमाथि शासन गर्छन्। सबै नियन्त्रण तिनीहरूको हातमा छ। एकदिन सायद हाम्रो परमेश्वरले संसारमाथि राज्य गर्नुहुनेछ होला, तर आज राजा नबूकद्नेस्सरले संसारमाथि राज्य गरेका छन्!” तर दानियलले उनीहरूलाई परमेश्वरले आज पनि संसारमा राज्य गर्नुहुन्छ भनी सम्झना गराए! उहाँ वर्तमान समयमा पनि सर्वोच्च शासक हुनुहुन्छ!

चाबी पद

दानियल ४:१७ मा यस पुस्तकको चाबी पद भेट्टाउन सकिन्छ: “यस उद्देश्यले कि जीवित प्राणीहरूले यो _________, कि _______________ मानिसहरूको _________ शासन गर्नुहुन्छ; अनि जसलाई उहाँ चाहनुहुन्छ, उसैलाई उहाँले त्यो दिनुहुन्छ”। (दानियल ४:३२-३७मा पनि हेर्नुहोस्, यी ती पदहरू हुन् जसले हामीलाई एउटा समयको बारेमा बताउँछ जब राजा नबूकदनेस्सरले को चाहिँ साँचो राजा हुनुहुन्छ भनी स्वीकार गरेका थिए!)। आज परमेश्वरले संसारमा शासन गर्दै हुनुहुन्छ! परमेश्वरले पूरै नियन्त्रण गर्नुभएको छ! परमेश्वरले हरेक सांसारिक शासकमाथि राज्य गर्नुहुन्छ, र उहाँले राजाहरू हटाउनुहुन्छ र राजाहरू बसाल्नुहुन्छ (दानियल २:२१)। परमेश्वरको अनुमति बिना कोही पनि राजा वा शासक हुन सक्दैन (यूहन्ना १९:११ हेर्नुहोस्)!

आज पनि परमेश्वर यस ब्रम्हाण्डको सिंहासनमा हुनुहुन्छ भनी हामीले सम्झना गर्नु पर्छ। हाम्रो वरिपरि भएका राज्यहरू एकदम शक्तिशाली देखिन सक्छन् (जस्तै रसिया, चाइना राज्यहरू इत्यादि), तर परमेश्वर सबैमाथि शासन गर्नुहुन्छ! हामीले यही परमेश्वरलाई हाम्रो हृदयहरूमा राज्य र शासन गर्न दिनुपर्छ!

बेबिलोनीहरू यहूदामाथि बिजयी त भए तर तिनीहरू यहूदाका परमेश्वरमाथि बिजयी हुन सकेनन्! परमेश्वरले यस दुष्ट राज्यलाई उहाँको इच्छा पूरा गर्न प्रयोग गर्नुभयो र त्यसपश्चात उहाँले बेबिलोनको इन्साफ गर्नुभयो (दानियल ५ अध्याय)! राज्यहरू उत्थान होलान् र पतन होलान् तर परमेश्वर सदा-सर्वदै उहाँको सिंहासनमा बिराजमान हुनुहुन्छ!

दानियल र प्रकाश

दानियललाई “पुरानो नियमको प्रकाशको पुस्तक” भनिएको छ। दानियलमा पाइने अगमवाणीहरू प्रकाशको पुस्तकमा (मत्ती २४ अध्यायमा पनि) पाइने अगमवाणीहरूसँग धेरै मात्रामा दुरुस्त छन्। वास्तवमा, दानियलको पुस्तक बिना प्रकाशको पुस्तकका केही खण्डहरू बुझ्न झण्डै असम्भव नै हुन्छ। मत्ती २४ अध्यायको सवालमा पनि यो सत्य छ। मत्ती २४ मा भएको येशूको ठूलो अगमवाणी बुझ्न सक्नकाई मानिसहरूले दानियलको पुस्तक बुझेको उहाँ चाहनुहुन्छ (मत्ती २४:१५)। यही कारणहरूले दानियलको पुस्तक बाइबलका अगमवाणीका पुस्तकहरू मध्ये सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण छ।

दानियलको पुस्तकको अर्को चाबी पद दानियल २:२२ मा पाउन सकिन्छ: “उहाँ (परमेश्वर)ले गहिरा-गहिरा र गुप्त कुराहरू ____________ गर्नुहुन्छ; __________ के छ, सो उहाँ जान्नुहुन्छ, अनि उहाँसित ज्योतिले वास गर्छ”। परमेश्वरले दानियललाई केहि अचम्मका कुराहरू (आउनेवाला राज्यहरू र राजाहरू को बारेमा) प्रकट गरिदिनुभयो। परमेश्वर मात्रै एकजना व्यक्ति हुनुहुन्छ जसले हामीलाई आउने कुराहरू प्रकट गर्न र आउने वर्षहरूमा के-के घटनाहरू घट्नेछन् भनी बुझ्न सहायता गर्न सक्नुहुन्छ। परमेश्वरको असल पक्षमा रहनु र उहाँसँग असल सम्बन्धमा रहनु लाभदायक हुन्छ। जो यसरी बसेका छैनन् उनीहरू समस्यामा छन्!

अगमवाणीका ७० वर्षहरू

दानियलको पुस्तकमा भएका अगमवाणीहरू मध्ये एउटा महत्त्वपूर्ण अगमवाणी दानियल ९:२४-२७मा पाइने “७० हप्ताहरू” हो। येशू ख्रीष्ट यस संसारमा कहिले आउनुहुनेछ भनी बताउने पुरानो नियममा यो एउटै मात्र अगमवाणी हो। हिब्रू शब्दावली “हप्ता” ले सातको समयावधिलाई जनाउँदछ। सामान्यतया हप्ता भनेको सात दिनहरूको समय हो भन्ने हाम्रो बुझाइ छ। तर दानियल ९ अध्यायको हप्ताले सात वर्षहरूको समय ओगटने हप्तालाई जनाउँदछ। यसको अर्थ ७० हप्ताहरू =७०×७=४९० वर्षहरू। यी ४९० वर्षहरूले ख्रीष्ट संसारमा फर्केर आउनुहुने समयसम्मको सम्पूर्ण यहूदी जातिको इतिहासलाई सङ्केत गर्दछ। तलको तालिकाले सो बुझ्न मद्दत गर्छ:

दानियलको ७०औं हप्ता अझै भविष्यमै छ (दानियल ९:२७ हेर्नुहोस्)। यसलाई कहिले-काहिँ सङ्कष्टकालको समय पनि भनिन्छ। यो समय ख्रीष्ट आफ्नो राज्य स्थापना गर्न आउनुभन्दा ७ वर्ष अगाडि हो।

 

सुरुमा दानियलको अगमवाणी अलमल पार्ने वा कठीन देखिए तापनि हामीले यो बुझेको येशू चाहनुहुन्छ: “पढ्नेले ________” (मत्ती २४:१५)। हामी परमप्रभुमा झन्-झन् बढ्दै जाने क्रममा परमेश्वरले हामीलाई दानियलको पुस्तक बुझ्न मद्दत गर्नुभएको होस्!

मानिसहरू, विशेषगरी विश्वासीहरू परमेश्वरको शासनप्रति जवाफदेही हुनुपर्छ!

यो अध्ययन माला मीडलटाउन बाइबल चर्चद्वारा प्रकाशित सामग्रीबाट नेपालीमा अनुवाद गरिएको हो। यसलाई अध्ययन गर्दा ट्रिनिटेरियन बाइबल सोसाइटी (TBS) द्वारा प्रकाशित पवित्र बाइबल प्रयोग गर्नुभयो भने तपाईंलाई सहज हुनेछ। तपाईंलाई एकमात्र सत्य परमेश्वर र उहाँका पुत्र प्रभु येशू ख्रीष्टको व्यक्तिगत ज्ञानमा आइपुग्न र त्यसमा बढ्दै-बढ्दै जान पवित्र आत्माले यी अध्ययनहरूलाई प्रयोग गर्नुभएको होस्! (१ पत्रुस २:२; २ पत्रुस ३:१८)

यशैया, यर्मिया, विलाप

यशैया, यर्मिया, विलाप

 

अगमवक्ताहरू

पुरानो नियमका पुस्तकहरू भएर जाने क्रममा हामीले मोशाका पाँच पुस्तकहरू, इतिहासका पुस्तकहरू र पद्य पुस्तकहरूलाई हेरिसक्यौं। हामी अब पुरानो नियमको अन्तिम खण्डमा आइपुगेका छौं, अर्थात् अगमवाणीका पुस्तकहरू। पुरानो नियममा १६ ओटा अगमवाणीका पुस्तकहरू छन्। प्रत्येक पुस्तकलाई त्यसलाई लेख्ने अगमवक्ताकै नाम दिइएको छ। जस्तै, दनिएलको पुस्तक कसले लेखे? _____________। मीकाको पुस्तक कसले लेखे? __________। मलाकीको पुस्तक कुन अगमवक्ताले लेखे? ______________।

बृहत् अगमवाणी र लघु अगमवाणी

यी १६ ओटा पुस्तकहरूलाई प्रायः दुई समूहमा विभाजन गरिन्छ: बृहत् अगमवाणी र लघु अगमवाणी। बृहत् अगमवाणीका पुस्तकहरू ४ ओटा छन्: यशैया, यर्मिया, इजकिएल, दनिएल। लघु अगमवाणीका पुस्तकहरूमा भन्दा धेरै पन्नाहरू र धेरै अध्यायहरू भएकाले यी पुस्तकहरूलाई बृहत् अगमवाणीका पुस्तकहरू भनिन्छ। लघु अगमवाणीका पुस्तकहरू १२ ओटा छन्। बृहत् अगमवाणीका पुस्तकहरूको तुलनामा थोरै पन्नाहरू र थोरै अध्यायहरू भएकाले यी पुस्तकहरूलाई लघु अगमवाणीका पुस्तकहरू भनिन्छ। उदाहरणको लागि, यशैयाको पुस्तकमा ६६ अध्यायहरू छन् जब कि बाह्रैओटा लघु अगमवक्ताका पुस्तकहरूमा केवल ६७ अध्यायहरू छन्। यसको मतलब, के बृहत् अगमवाणीका पुस्तकहरू लघु अगमवाणीका पुस्तकहरूभन्दा कम महत्त्वका हुन् त? के पुस्तकको लम्बाइले पुस्तकको महत्त्वलाई दर्शाउने हो त? नयाँ नियमको विचार गर्नुहोस्। धेरैओटा अध्याय हुँदैमा के यूहन्नाको सुसमाचारको पुस्तक पहिलो यूहन्नाको पुस्तकभन्दा महत्त्वपूर्ण हो त? ______। परमेश्वरको वचन सबै नै महत्त्वपूर्ण छ! येशूले भन्नुभयो, “यो लेखिएको छ, ‘मानिस रोटीले मात्र होइन, तर परमेश्वरको मुखबाट निस्कने प्रत्येक वचनले बाँच्नेछ’” (मत्ती ४:४) ! ओबदियाको एउटै अध्याय भएको पुस्तक ६६ अध्यायहरू भएको यशैयाको पुस्तक जत्तिकै महत्त्वपूर्ण छ! यदि कुनै कुरा परमेश्वरले भन्नुभएको हो र यदि त्यो बाइबलमा छ भने त्यो महत्त्वपूर्ण छ! तसर्थ, लघु अगमवाणीहरूको बृहत् महत्त्व< छ (र त्यसै गरी बाइबलका अन्य पुस्तकहरूको पनि)!

अगमवक्ताहरूको सेवकाइ

आत्मिक गिरावटका समयहरूमा इस्राएल जातिलाई आफ्नो सन्देश सुनाउनका लागि परमेश्वरले उठाउनुभएका व्यक्तिहरू ‘अगमवक्ता’ कहिलिन्थे (पाँचौं अध्याय हेर्नुहोस्)। परमेश्वर यी मानिसहरूद्वारा बोल्नुभयो। ती अगमवक्ताहरूले परमेश्वरको सन्देश बताउनुपर्दा, उनीहरूले कतिपटक यसरी घोषणा गर्थे, “परमप्रभु यसो भन्नुहुन्छ!” अनि त्यसपछि आफ्नो सन्देश बताउँथे। अगमवाणीका विभिन्न पुस्तकहरूमा पल्टाएर हेर्नुहोस् र निम्न उल्लेखित वाक्यांशहरूलाई भेट्टाउन खोज्नुहोस्:

“परमप्रभु यसो भन्नुहुन्छ”
“परमप्रभु भन्नुहुन्छ”
“परमप्रभुको वचन मकहाँ आयो”

परमेश्वर यी मानिसहरूद्वारा बोल्नुभयो!

अघि कि पछि कि बीचमा?

प्रायः जसो अगमवक्ताहरू राजाहरूको समयमा जिउँदथे। तर अरूहरूचाहिँ बेबिलोनी कैदको समयमा र अरूचाहिँ बेबिलोनी कैदपछि जिउँदथे। बेबिलोनी कैदलाई ‘निर्वासन’ पनि भनिन्छ (आफ्नो मौलिक भूमिबाट यहूदीहरू जबरजस्ती अन्यत्र लगिएको घटना)।

  1. धेरैजसो अगमवक्ताहरूले आफ्ना पुस्तकहरू निर्वासनअघि लेखे (हेर्नुहोस् अध्याय १ – मुकुट)
  2. इजकिएल र दनियलले आफ्ना पुस्तकहरू निर्वासनकै समयमा लेखे (हेर्नुहोस् अध्याय १ – कैद)
  3. हग्गै, जकरिया र मलाकीले आफ्ना पुस्तकहरू निर्वासनपछि लेखे (हेर्नुहोस् अध्याय १ – निर्माण)

यशैया, इस्राएलका मसीहलाई प्रस्तुत गर्छन्

यशैया निर्वासनअघि जिउने र लेख्ने अगमवक्ताहरूमध्ये एक थिए। पुस्तकको पहिलो पदमा यशैयाको जीवनकालमा शासन चलाएका चारजना राजाहरूको सूची भेटिन्छ (अध्याय ५ मा सबै राजाहरूको सूची हेर्नुहोस्)। यशैयाले आफ्नो सेवकाइ ख्रीष्ट आउनुभन्दा ७०० वर्ष अगाडि सम्पन्न गरेका थिए। परम्परागत भनाइअनुसार यी विश्वासयोग्य अगमवक्ता दुष्ट राजा मनस्सेको राज्यकालमा आराले दुई भागमा चिरिएका थिए (हेर्नुहोस् हिब्रू ११:३७)।

आज त्यस्ता धेरैजना छन् जोहरू यशैयाको पुस्तकलाई दुई भागमा चिर्न खोज्दैछन्! ती अविश्वासीहरू भन्छन् कि त्यहाँ कम्तीमा पनि “दुईजना यशैयाहरू” (दुईजना लेखकहरू) भएकै हुनुपर्छ। पुस्तकको पछिल्लो आधा भाग (अध्याय ४०-६६) लेख्ने व्यक्ति पुस्तकको अघिल्लो आधा भाग (अध्याय १-३९) लेख्नेभन्दा बेग्लै व्यक्ति हुनुपर्छ भनी दावी गर्छन् उनीहरू। उनीहरूको दावीअनुसार, यशैयाको दोस्रो भाग लेख्ने व्यक्ति यशैया अगमवक्ताको समयभन्दा २०० वर्ष अगाडि जिएको हुनुपर्छ।

त्यस्तो कुरा उनीहरू किन गर्छन्? यसको मुख्य कारण यस्तो छ: यशैया ४४:२८ र ४५:१ मा को_____________ नाम गरेका एकजना मनिस उल्लेखित छन्। कोरेस एक फारसी राजा थिए जो छैटौं शताब्दीको पछिल्लो अर्ध-कालखण्डमा जिउँथे, अर्थात् यशैया अगमवक्ताभन्दा २०० वर्ष पछाडि। निज जन्मनुभन्दा अगाडि नै उक्त राजाको नाउँ यशैयाले कसरी बताए, जो राजा यशैयाको देहान्तको कैयौं वर्षपछि मात्र जन्मे? त्यो त राजा पृथ्वीनारायण शाहले २०७० सालमा नेपालको प्रधानमन्त्री कसलाई नियुक्त गरिनेछ भनेर पूर्वउल्लेख गर्नु जस्तै हुन्थ्यो! यी पदहरू पढ्ने अविश्वासीहरू यस्तो ठान्छन् कि कोरेसको बारेमा लेख्ने व्यक्ति कोरेसकै समयमा वा कोरेसको समयपछि जिउने व्यक्ति हुनुपर्छ।

यी अविश्वासीहरूले एउटा महत्त्वपूर्ण कुरा बुझिरहेका छैनन् । जीवित परमेश्वरले “______________को कुरा ___________देखि नै” बताउन सक्नुहुन्छ (यशैया ४६:१०) अनि कोरेसको बारेमा परमेश्वरलाई ऊ जन्मनुभन्दा सयौं वर्ष पहिलेदेखि नै थाहा थियो!

यशैयाको पूरै पुस्तक लेख्ने यशैया नै हुन्! यो कुरा हामी कसरी जान्दछौं? यो कुरा बाइबलले नै भनेकोले हामी जान्दछौं! यूहन्ना १२:३७-४१ मा यशैयाबाट दुईटा खण्डहरू उद्दरण गरिएका छन्। पहिलो (पद ३८) चाहिँ यशैया ५३ अध्यायबाट उद्दरण गरिएको हो (पुस्तकको पछिल्लो आधा भाग) र दोस्रो (पद ४०) चाहिँ यशैया ६ बाट उद्दरण गरिएको हो (पुस्तकको अघिल्लो आधा भाग), अनि बाइबलले भन्दछ यशैयाले नै दुवै खण्डहरू लेखेका हुन्!

एउटा सङ्क्षिप्त बाइबल

यशैयाको पुस्तक एउटा “सङ्क्षिप्त बाइबल” जस्तै छ। बाइबलमा कतिओटा पुस्तकहरू छन्? ______________। यशैयामा कतिओटा अध्यायहरू छन्? _____________। यशैयाको पुस्तक दुईटा मुख्य भागहरूमा विभाजित छ: भाग १ (अध्याय १-३९) र भाग २ (अध्याय ४०-६६)। भाग १ मा ३९ ओटा अध्यायहरू छन् जसरी पुरानो नियममा __________ ओटा पुस्तकहरू छन्। भाग २ मा २७ अध्यायहरू छन् जसरी नयाँ नियममा ___________ ओटा पुस्तकहरू छन्। साथै यशैया ४० (भाग २ को पहिलो अध्याय) को सुरुआत र नयाँ नियमको सुरुआतमा एउटा समानता पाइन्छ; यी दुवै खण्डको सुरुआतमा बप्तिस्मा दिने यूहन्नालाई भेटिन्छ (यशैया ४०:३)! तुलना गर्नुहोस् मर्कूस १:३।

इस्राएलका महान् मसीह

पुरानो नियमका धेरैओटा पुस्तकहरूमा इस्राएलको प्रतिज्ञा गरिएको मसीहको झलक पाउन सकिन्छ। यो हामीले भजनसङ्ग्रहमा देखिसकेका छौं (अध्याय ७)। यशैयाको पुस्तकमा मुक्तिदाता मसीहलाई पुरानो नियमका अन्य पुस्तकमा भन्दा छर्लङ्गसित देख्न सक्दछौं। केही उदाहरणहरू निम्न प्रकार छन्:

  1. यशैया ७ मा कुन पदले मसीह कन्याबाट जन्मनुहुनेछ भनेर बताउँछ? पद: _________। इम्मानुएल शब्दको माने के हो (मत्ती १:२२-२३ मा हेर्नुहोस्)? ________________________________________________।
  2. यशैया अध्याय ९ मा कुन पदले मसीह दुवै परमेश्वर तथा मानिस हुनुहुनेछ भनेर बताउँछ? पद ______________
  3. मानिस हुनुभएकोले उहाँ एक जन्मेका बालक हुनुहुनेछ! परमेश्वर हुनुभएकोले उहाँ दिइनुहुने पुत्र हुनुहुनेछ (हेर्नुहोस् यूहन्ना ३:१६) अनि उहाँ “सर्वशक्तिमान् ___________________” को नामले कहलिनुहुनेछ (यशैया ९:६ मा हेर्नुहोस्)।

सायद बाइबलभरिमा मसीहको सबभन्दा महान् अगमवाणी यशैया ५३ मा भेटिन्छ। पदैपिच्छे यस अध्यायले मसीह हाम्रा पापको निम्ति मर्नुहुनेछ भनेर बताउँदछ! पाँचौं पदलाई हेर्नुहोस्:

“तर ऊ ता हाम्रै अपराधहरूका निम्ति घायल भएको थियो; उसलाई हाम्रै अधर्महरूका निम्ति चोटैचोट परेको थियो; हाम्रै शान्तिका निम्ति ताडना उसमाथि पर्‍यो, र उसका कोर्राका चोटहरूद्वारा हामीहरू निको भयौं।”

याद गर्नुहोस्, ख्रीष्ट को हुनुहुन्छ भन्ने बारेमा र उहाँको जन्म र उहाँको मृत्युको बारेमा सम्पूर्ण कुराहरू बेथलेहेममा ख्रीष्ट जन्मिनुभन्दा ७०० वर्ष अगाडि नै यशैयाद्वारा लेखिएका थिए।

इस्राएलका महान् राजा

सारा संसारमा राजा स्वरूप येशू ख्रीष्टले राज्य र शासन गर्नुहुने प्रतिज्ञा गरिएको राज्यको बारेमा बताउने थुप्रै खण्डहरू यशैयाको पुस्तकमा छन्। निम्न खण्डहरूलाई ध्यान दिनुहोस्:

  1. यशैया २:१-५
    राज्यको विषयमा यस खण्डले हामीलाई के सिकाउँछ?
    ________________________________________________________
    ________________________________________________________
  2. यशैया ९:६-७
  3. राज्यको विषयमा यस खण्डले हामीलाई के सिकाउँछ?
    ________________________________________________________
    ________________________________________________________
  4. यशैया ११:१-९
  5. राज्यको विषयमा यस खण्डले हामीलाई के सिकाउँछ?
    ________________________________________________________
    ________________________________________________________

के मसीह एकभन्दा धेरै छन्?

हामीले मसीहको बारेमा यशैयाको पुस्तकका विभिन्न खण्डहरू पढ्दाहुँदि, यी व्यक्तिलाई दुई भिन्न तरिकाहरूले वर्णन गरिएको हामीले देख्न सक्छौं:

  1. कष्टमा पर्नुभएको मसीह जो मर्नुहुन्छ। यशैया ५३ मा हामीले मसीहको कष्ट र मृत्युको बारेमा पढ्न सक्छौं।
  2. राजकीय मसीह जसले सदासर्वदाको लागि राज्य गर्नुहुन्छ। यशैया ९:६-७ र यशैया ११:१-५ मा हामीले एकजना मसीहको बारेमा सिक्न पाउँछौं जो सारा पृथ्वीमाथि राजा बन्नुहुनेछ र जसले सदाको निम्ति शासन र राज्य गर्नुहुनेछ!

झट्ट हेर्दा यी खण्डहरूले दुई भिन्नाभिन्नै व्यक्तिहरूको वर्णन गरिरहेको जस्तो देखिन सक्छ: १) एकजना मसीह जो कष्टमा पर्नुहुन्छ र मर्नुहुन्छ। २) एकजना मसीह जसले राजा भएर शासन गर्नुहुन्छ। प्राचीन कालका केही यहूदीहरूले यी पदहरू पढ्दथे र निश्चय पनि त्यहाँ एकभन्दा बेसी मसीहहरू हुनुपर्छ भनी सोच्दथे! यूहन्ना १२:३३-३४ मा समेत यहूदीहरू साह्रै छक्क परेका थिए। कसरी मृत ख्रीष्टले सदाको निम्ति राज्य गर्नुहुनेछ त?

त्यहाँ दुईजना मसीहहरू हुनेछन् भनी केही यहूदीहरूले विश्वास गर्दथे। कष्टमा पर्नुभएको मसीलाई उनीहरूले “यूसुफका पुत्र” भन्दथे र राजकीय मसीहलाई उनीहरूले “दाऊदका पुत्र” भन्दथे।

नयाँ नियमले यो समस्याको समाधान गरिदिन्छ र हामीलाई मसीह एकजना मात्र हुनुहुन्छ भनी देखाउँछ, अर्थात् प्रभु येशू ख्रीष्ट। नयाँ नियममा हामी सिक्न सक्छौं कि त्यहाँ एकजना मात्र मसीह हुनुहुन्छ तर पृथ्वीमा उहाँको आगमन चाहिँ दुईओटा छन्:

  1. पहिलो आगमन त्यस बेला भयो जब येशू ख्रीष्ट पापी मानिसहरूलाई बचाउनको निम्ति यस संसारमा दु:ख भोग्न र क्रूसमा मर्नको निम्ति आउनुभयो (१ तिमोथी १:१५)।
  2. दोस्रो आगमन त्यसबेला हुनेछ जब येशू ख्रीष्ट संसारको न्याय गर्न र संसारमा राज्य गर्नको लागि फेरि आउनुहुनेछ (प्रकाश १:७)।

यशैया अनुसारको सुसमाचार

यशैयाको पुस्तकले मुक्तिको शुभ-समाचारलाई एकदम स्पष्ट रूपमा प्रस्तुत गर्दछ। यशैयाको पुस्तक मात्र प्रयोग गरेर कुनै व्यक्तिलाई मुक्ति कसरी पाउन सकिन्छ भनी देखाउन सम्भव छ। पुरानो नियमलाई विश्वास गर्ने तर नयाँ नियमलाई विश्वास नगर्ने यहूदीहरूलाई बताउँदा यसो गर्न सकिन्छ। तपाईंले निम्न जोडा मिलाउने कार्य गर्नुहुँदा यशैयाको पुस्तकले ख्रीष्ट र मुक्तिको बारेमा सिकाउने महत्त्वपूर्ण सत्यताहरू पत्ता लगाउन सक्नुहुन्छ:

के तपाईंले उहाँको उदेकको शुभ समाचारमा विश्वास गर्नुभएको छ? के तपाईंले यस महान् मसीहलाई तपाईंको व्यक्तिगत मुक्तिदाताको रूपमा स्वीकार गर्नुभएको छ?

चाबी अध्याय

यशैयाको पुस्तकका महत्त्वपूर्ण अध्यायहरूमध्ये एउटा चाहिँ यशैया ६ हो। यो एकदम व्यक्तिगत खाले अध्याय हो जसले हामीलाई यशैया नाम गरेका एकजना व्यक्तिको बारेमा र तिनले देखेका दुईटा कुराहरूको बारेमा बताउँदछ:

१) यशैयाले परमेश्वरलाई देखे! १ पदमा, यशैयाले भने, “मैले _______________लाई ………देखें” र ५ पदमा: “किनकि मेरा _______ राजालाई, अँ, सेनाहरूका ____________ देखे”। जब यशैयाले परमेश्वरको एक झलक पाए, तिनले परमेश्वरको बारेमा देखेको एउटै कुरा के थियो (३ पद हेर्नुहोस्):

  1. परमेश्वरको प्रेम
  2. परमेश्वरको पवित्रता
  3. परमेश्वरको दया
  4. परमेश्वरको भलोपन

२) यशैयाले आफैलाई देखे! ५ पदमा यशैयाले आफूलाई तिनी जस्ता थिए त्यस्तै देखे। पहिले तिनले परमेश्वर कति पवित्र हुनुहुन्छ भनी देखे, र त्यसपछि आफ्नै बारेमा तिनले केहि कुरा सिके। आफ्नो बारेमा तिनले के भने (५ पद)?

  1. “म कति उदेकको छु!”
  2. “म कति बुद्धिमान छु!”
  3. “म कति खुशी छु!”
  4. “म कति पापी र अशुद्ध छु!”
  5. “म कति धर्मी छु!”

जब मान्छेले परमेश्वरको सामु आफ्नो वास्तविक अवस्था देख्न थाल्दछ, तब ऊ परमेश्वरबाटको अनुग्रहपूर्ण क्षमा र शुद्धिकरणका निम्ति तयार भएको हुन्छ (६-७ पदहरू पढ्नुहोस्)।

के तपाईंले परमेश्वरलाई वचनमा उहाँ जस्तो प्रस्तुत हुनुहुन्छ त्यस्तै देख्नुभएको छ? के तपाईंले बाइबलको अध्ययन गरेर परमेश्वर कति पवित्र र धर्मी अनि शुद्ध हुनुहुन्छ भनी जान्नुभएको छ?

के तपाईंले आफैलाई परमेश्वरको सामु तपाईं वास्तवमै जस्तो हुनुहुन्छ, त्यस्तै देख्नुभएको छ? के तपाईंले आफू पापपूर्ण र अशुद्ध छु भनी देख्नुभएको छ? के तपाईं महान् मसीहलाई तपाईंको पाप क्षमा गर्न र तपाईंलाई बचाउन दिन इच्छुक हुनुहुन्छ?

परमेश्वरले तपाईंको निम्ति जे गरिदिनुभएको छ, त्यसको खातिर के तपाईं उहाँको निम्ति एउटा प्रयोजनको भाँडो हुन र उहाँको जस्तोसुकै इच्छा पूरा गर्न तयार हुनुहुन्छ (यशैया ६:८ पढ्नुहोस्)?

परमेश्वर पवित्र हुनुहुन्छ
म पापपूर्ण छु।
मसीह मेरो निम्ति मर्नुभयो (यशैया ५३)
परमेश्वले क्षमा गर्न सक्नुहुन्छ
प्रभु, धन्यवाद छ, म यहाँ छु!

सुसमाचार अर्थात् ख्रीष्टको असल समाचार, अँ, मसीह स्वयंलाई इन्कार गर्न सकिन्छ तर परमेश्वरको शासनबाट भने उम्कन असम्भव छ! तपाईंले उहाँलाई मुक्तिदाताको रूपमा इन्कार गर्नुभयो भने एकदिन तपाईंले उहाँलाई तपाईंको न्यायकर्ताको रूपमा सामना गर्नै पर्छ!

यर्मिया र विलाप

यी दुई पुस्तकहरू एकसाथ अध्ययन गर्न सकिन्छ किनभने यी दुवै पुस्तकहरू एउटै व्यक्ति अर्थात् अगमवक्ता यर्मियाद्वारा लेखिएका हुन्।

यर्मियाले आफ्नो सेवकाइ यशैयाको मृत्युको ६० वर्षपछि सुरु गरेका हुन्। उनले आफ्नो पुस्तक ख्रीष्टको समयभन्दा ६०० वर्ष अगाडि लेखेका थिए। यर्मियाले आफ्नो सन्देश यरुशलेमको अन्तिम दिनहरूमा, बेबिलोनीहरूद्वारा शहर सर्वनाश गरिनुभन्दा अगाडि बताएका थिए। उनले विश्वासयोग्यतापूर्वक मानिसहरूलाई तिनीहरूको पापहरूको कारणले आउन लागेको इन्साफको बारेमा चेतावनी दिए, तर तिनीहरूले उनको चेतावनीलाई ध्यान दिन इन्कार गरे। उनले परमेश्वरको सन्देश यहूदाका अन्तिम पाँच राजाहरू अर्थात् योशियाहबाट सुरु गरेर सिदकियाहसम्मको राज्यकालमा बताएका थिए। यी राजाहरूमध्ये असल राजाहरू कतिजना थिए (पाचौं पाठमा भएको चार्ट हेर्नुहोस्)? _________________________

यर्मियाले यहूदी मानिसहरूलाई परमेश्वरको चेतावनी यहूदा राज्यको अन्तिम दिनहरूमा घोषणा गरेका थिए (दक्षिणी राज्य, ५ अध्याय पढ्नुहोस्)। ती दिनहरू कस्ता थिए? ती दिनहरूमा जिइरहेका मानिसहरूको बारेमा परमेश्वरले यर्मिया १:१६ मा वर्णन गर्नुभएको छ:

“अनि उनीहरूको सारा _________ सम्बन्धमा म उनीहरूकै विरोधमा मेरा फैसलाहरू घोषणा गर्नेछु, जसले _________ __________ छन्, ______ ___________ निम्ति धूप बालेका छन् र आफ्नै हातहरूका कामहरू (मूर्तिहरू) लाई दण्डवत् गरेका छन्।”

यर्मिया, उनको चेतावनी र आउन लागेको न्यायको बारेमा सन्देश लिएर यस किसिमका मानिसहरूकहाँ पठाइएका थिए! यर्मिया करिब ५० वर्षसम्म यहूदा र यरूशलेमको शहरका निम्ति परमश्वरकै आवाज भएका थिए।

प्रेम नगरिएका अगमवक्ता

जब यर्मियाले परमेश्वरको सन्देश प्रचार गरे, उनका श्रोताहरू मित्रभावले भरिएका थिएनन्! उनको सेवकाइको सुरुमा परमेश्वरले यर्मियालाई ठीक कुन कुराको अपेक्षा गर्नुपर्छ भनी बताउनुभएको थियो:

“अनि उनीहरू तिमीसित _________ _________; तर उनीहरू तिमीमाथि विजयी हुनेछैनन्; किनकि तिमीलाई ___________ म तिम्रो _________ छु, परमप्रभु भन्नुहुन्छ” (यर्मिया १:१९)।

यर्मिया आफ्नै मानिसहरूद्वारा सताइनेछन् भन्ने कुरा उनले जानेको परमेश्वर चाहनुहुन्थ्यो, तर यो पनि जानेको चाहनुहुन्थ्यो कि परमेश्वरले उनलाई छुटाउनुहुनेछ र उनको ख्याल राख्नुहुनेछ। यर्मिया खासै लोकप्रिय प्रचारक थिएनन्!

यर्मियाको सन्देश पनि वास्तवमा धेरै लोकप्रिय सन्देश थिएन। यर्मिया १९:१५ मा भएको न्यायको सन्देश पढ्नुहोस्। के यो सुनेर त्यस ठाउँका मानिसहरू खुशी भए होलान् जस्तो लाग्छ तपाईंलाई? उनको प्रचारको कारणले यर्मियालाई के भयो (यर्मिया २०:२)? _____________________________________________________________

यर्मिया परमेश्वरको निम्ति आवाज थिए, तर उनले बहिरा कानहरूकहाँ बोले। के मानिसहरूले उनको सन्देशलाई ध्यान दिएर सुने (यर्मिया ३७:२)? __________ तिनीहरूले यर्मियालाई के गरे (यर्मिया ३७:१५)? ____________________________________________________

पछि उनलाई एउटा डरलाग्दो झ्यालखानामा फालियो अर्थात् एउटा दलदले खाडलमा (यर्मिया ३८:६ पढ्नुहोस्)! तर तिनीहरूले यर्मियालाई जस्तो व्यवहार गरे तापनि अथवा तिनीहरूले उनलाई जहिँ राखे तापनि, परमेश्वर सधैं उनीसँगै हुनुहुन्थ्यो! उनी मानिसहरूद्वारा प्रेम गरिएनन् तर उनको परमेश्वरद्वारा साह्रै प्रेम गरिए!

यर्मियाको सेवकाइ

उनको इलाका: (उनके प्रचार गरेका मानिसहरू):
	सत्यत्याग गरेको एउटा जाति (परमेश्वरबाट पछि हटेका मानिसहरू)।
उनको सन्देश:
	आउन लागेको न्याय र विनाश! बेबिलोनीहरू आउँदैछन्!
उनको जनप्रियता:
	शत्रु कसरी बनिन्छ भनी उनी राम्ररी जान्दथे!
उनको वासस्थान (उनी बस्ने गरेको स्थान):
	प्राय: जसो झ्यालखाना
उनको प्रोत्साहन:
	एउटा __________ शूरवीर मानिससमान परमेश्वरको उनको साथमा
         हुनुहुन्थ्यो (यर्मिया २०:११)।
उनको प्रेरणा: 
	परमेश्वरको वचन उनको हृदयमा जलिरहेको थियो (यर्मिया २०:९)।

चाबी शब्दहरू

यस पुस्तकमा “बेबिलोन” शब्द १६४ पटक पाइन्छ! घरि-घरि यर्मियाले यहूदीहरूलाई तिनीहरूको पापहरूको कारणले परमेश्वरको न्याय आउँदैछ, र परमेश्वरले बेबिलोनीहरू तिनीहरूको शहर विनाश गर्न र तिनीहरूलाई कैद गरेर लैजान पठाउँदैहुनुहुन्छ भनी चेतावनी दिइरहे। यहूदीहरूले बेबिलोनको बारेमा सोच्न चाहेनन् तर यर्मियाले तिनीहरूलाई आउँदै गरेको न्यायको बारेमा सम्झना दिलाइरहे। यसको एउटा नमूना यर्मिया २०:५ मा पाइन्छ: “अनि म शहरको सारा धनसम्पत्ति, यसको सारा परिश्रम र यसका सबै बहुमूल्य थोकहरू सुम्पिदिनेछु, अँ, यहूदाका राजाहरूका सबै भण्डारहरू म तिनीहरूका _________ हातमा सुम्पिदिनेछु, जसले तिनीहरूलाई लुट्नेछन्, तिनीहरूलाई _________ गर्नेछन् र तिनीहरूलाई __________ लैजानेछन्”। यर्मियाको दृढ सन्देश यहि थियो: “बेबिलोनीहरू आउँदैछन्! परमेश्वरको न्याय आउँदैछ!”

अर्को चाबी शब्द “पछि हट्नु” हो। यो १३ पटक पाइन्छ (यर्मिया ३:२२; ५:६; ६:५; १४:७)। तिनीहरूको पापहरूको कारणले त्यो जाति परमेश्वरबाट पछि हटिरहेको थियो। परमेश्वरले उहाँका मानिसहरूको पछि हटाइलाई निको पार्न सक्नुहुन्छ तर उनीहरूले प_________ गर्नैपर्छ (यर्मिया ३:१२, २२)।

तेस्रो चाबी शब्द “मान्नु” हो। यो १८ पटक पाइन्छ। घरि-घरि यर्मियाले मानिसहरूलाई यो सन्देश सुनाए: “तर तिमीहरूले न _________ आफ्नो परमेश्वरको वाणी, न अरू कुनै कुरा नै ___________ छौ” (यर्मिया ४२:२१; साथै ३:१३; ९:१३; ३२:२३; ४०:३ इत्यादि पनि पढ्नुहोस्)। परमेश्वरका जनहरूले उहाँले भन्नुभएको कुरा अनुसार गर्न इन्कार गरे र यसैले तिनीहरूमाथि जोखिम आइपर्‍यो। यहि कुरा आजका मानिसहरूको सम्बन्धमा पनि सत्य छ। परमेश्वरको वाणी नमान्ने हरेक खतरामा छन्। परमेश्वरको आशिष आज्ञा मान्नेहरूमा छ र परमेश्वरको श्राप आज्ञा नमान्नेहरूमाथि छ (यर्मिया ११:३)। आज पनि आज्ञापाल गर्नु लाभदायक छ!

“मकहाँ फर्की!”

यर्मियाको पुस्तकका पदहरूमध्ये एउटा चाबी पद ४:१ मा पाइन्छ—“परमप्रभु भन्नुहुन्छ: हे इस्राएल, तँ फर्कन्छस् भने ___कहाँ _______!” परमेश्वरका जनहरू परमेश्वरबाट अन्तै फर्केका थिए र आफ्नो अनाज्ञाकारिता र पापमा जीवन बिताइरहेका थिए। यस पदमा परमेश्वरले मानिसहरूलाई फेरि आफूकहाँ बोलाइरहनुभएको छ! परमेश्वर यर्मियाद्वारा यसो भन्दै मानिसहरूसँग बोल्नुभयो, “परमेश्वरकहाँ फर्क! परमेश्वरकहाँ फर्केर आओ!”

के मानिसहरूले परमेश्वरले भन्नुभएझैं गरे? के तिनीहरू परमेश्वरकहाँ फर्के? यर्मिया ५:३ मा भएको दु:खद पदहरूलाई बिचार गर्नुहोस्। यस पदको अन्तिम चार शब्दहरू के-के हुन्? _________ __________ __________ ________। परमेश्वरले तिनीहरू उहाँकहाँ आएको चाहनुहुन्थ्यो। तिनीहरूले आउन इन्कार गरे! यूहन्ना ५:४० सँग तुलना गर्नुहोस्। के आजा येशू ख्रीष्टले मानिसहरू उहाँकहाँ आएको चाहनुहुन्छ? (मत्ती ११:२८ र यूहन्ना ६:३५, ३७)? ___________ के तपाईं उहाँकहाँ आउनुभयो, अथवा के तपाईंले उहाँकहाँ आउन इन्कार गर्नुभयो?

परमेश्वर विश्वासयोग्य हुनुहुन्छ!

यर्मियाको पुस्तकमा केहि खुशीका समाचारहरू पनि छन्! यद्यपि न्याय आउँदैथियो, चहकिलो दिन पनि आउँदैछ भनी यर्मिया जान्दथे! परमेश्वरका जनहरू विश्वासयोग्य नभए तापनि, उहाँ विश्वासयोग्य परमेश्वर हुनुहुन्छ! परमेश्वरको महान् विश्वासयोग्यताको कारणले, भविष्यमा इस्राएल राष्ट्रको निम्ति उहाँले केहि उदेकको कार्य गर्नुहुनेछ।

यर्मिया ३१:३१-३४ मा परमेश्वरले हामीलाई एउटा उदेकको नयाँ वाचाको बारेमा भन्नुहुन्छ जुन उहाँले कुनै एकदिन इस्राएल राष्ट्रसँग बाँध्नुहुनेछ। विगतमा परमेश्वरले इस्राएलका सन्तानहरूलाई मोशाको व्यवस्था दिनुभयो। के उनीहरूले यो व्यवस्था पालन गरे कि यो व्यवस्था तोडिदिए (यर्मिया ३१:३२)?________________________________ भविष्यमा परमेश्वरले केहि विशेष कार्य गर्नुहुनेछ। “म मेरो _________ तिनीहरूको अन्तस्करणमा हालिदिनेछु, र म त्यो तिनीहरूको _________ लेखिदिनेछु; अनि म तिनीहरूको __________ हुनेछु, र तिनीहरू _________ प्रजा हुनेछन्” (यर्मिया ३१:३३)। के परमेश्वरले तिनीहरूका अधर्म क्षमा गरिदिनुहुनेछ (यर्मिया ३१:३४)? _________ के तिनीहरू सबैले परमप्रभुलाई चिन्नेछन् (यर्मिया ३१:३४)? __________

यो नयाँ वाचा राज्यको समयमा बाँधिनेछ, अर्थात्, जब येशू ख्रीष्ट राजाहरूका राजाको रूपमा संसारमा फर्की आउनुहुनेछ। यशैयाले जस्तै यर्मियाले पनि हामीलाई यस महिमित राज्यको बारेमा बताउँछन्। यस महान् राज्यको बारेमा वर्णन गर्ने खण्डहरूमध्ये एउटा चाहिँ यर्मिया २३:५-८ हो। यी पदहरूले बताएका महान् राजा को हुनुहुन्छ, के तपाईंलाई थाह छ? ___________________________________________

विलापको पुस्तक

बेबिलोनीहरू पलिस्ती भूमिमा आएर अनि यरुशलेम शहरमाथि विजय हासिल गरेको भयानक आक्रमण देख्न यर्मिया जीवित रहेका थिए। यो हुनेछ भनी यर्मियाले मानिसहरूलाई चेतावनी दिएका थिए, अनि यो घटना घटेको उनले आफ्नै आँखाले देखे (यर्मिया ३९ अध्याय पढ्नुहोस्)।

यो न्यायको बारेमा यर्मियाले के सोचे? के उनले आनन्दित हुँदै यसो भने, “यी अधर्मी मानिसहरू जुन कुराको योग्य थिए त्यही भोगिरहेको देख्दा म औधी खुसी छु!”? होइन, यर्मियाको हृदय टुटेको थियो! उनले उनका यहूदी मानिसहरूका निम्ति विलाप गरे र शोक मनाए। तिनीहरूले उनलाई घृणा गरे तापनि, उनले तिनीहरूलाई प्रेम गरे।

यर्मिया “रोइरहेका अगमवक्ता” अथवा “चूर्ण हृदय भएका अगमवक्ता” भनी चिनिन्छन्। के साँच्चै उनले उनका मानिसहरूका निम्ति आँसु झारे (यर्मिया ९:१; १३:१७; १४:१७)? ________

यरुशलेमको सर्वनाश पश्चात् यर्मियाले एउटा पुस्तक लेखे जसलाई आज हामी “विलापको पुस्तक” भन्छौं। “विलाप” शब्दको अर्थ “शोक र दु:खमा रुनु” हुन्छ। रोइरहेका अगमवक्ता उनको प्रिय शहर र उनको प्रिय मानिसहरूको निम्ति शोक मनाइरहेका थिए।

विलापको पुस्तक पद्य (कविता) शैलीमा लेखिएको पुस्तकहरू मध्ये एउटा हो (पाठ ७ हेर्नुहोस्)। यो वर्णक्रममा मिलाएर लेखिएको कविता वा गीत हो (पाठ ७ हेर्नुहोस्)। उदाहरणको निम्ति, पहिलो अध्यायमा २२ ओटा पदहरू छन् र पहिलो पद हिब्रू वर्णमालाको पहिलो अक्षरबाट सुरु हुन्छ, दोस्रो पद दोस्रो अक्षरबाट सुरु हुन्छ, आदि। विलापको पुस्तकलाई “चूर्णहृदयको गीत, दु:खको भजन, शोकको राग र आँसुको कथा” भनिएको छ।

चाबी पद

यर्मिया १:१८ चाबी पद हो र यो पदले यरूशलेम किन विनाशमा छ भन्ने कारण दिन्छ। परमप्रभु ध____ हुनुहुन्छ उहाँका जनहरू पापी छन् र उहाँको विरोधमा बिद्रोह गरेका छन्! तर विलापको पुस्तकमा केही खुशीका खबरहरू र आशाका सन्देशहरू पनि छन् (३:२१)। परमेश्वरका जनहरू विश्वासयोग्य नभए तापनि उहाँ विश्वासयोग्य हुनुहुन्छ! जब परमेश्वरले त्यस जातिको न्याय गर्नुभयो उहाँले यहूदीहरूलाई पूर्ण रूपले नष्ट गर्नुभएन। उहाँले त्यसो गर्न सक्नुहुन्थ्यो र तिनीहरू यसको योग्य थिए, तर परमेश्वरले तिनीहरूलाई पूरै नाश पार्नुभएन! किन? यसको जवाफ विलाप ३:२२-२३ मा पाइन्छ: “परमेश्वरका ____________ कारणले हामी ____________ भएनौं; किनभने उहाँका कोमल कृपाहरूको अन्त हुँदैन। हरेक बिहान ती नयाँ-नयाँ हुन्छन्; तपाईंको ______________ महान् छ”। परमेश्वरको कृपाहरू र विश्वासयोग्यताको कारण तिनीहरूको विनाश पूरै भएन! परमेश्वरले इस्राएलसँगको आफ्नो व्यवहार सिद्ध्याउनु भएन। तिनीहरूको निम्ति उहाँले एउटा उदेकको भविष्य राख्नुभएको छ! यद्यपि तिनीहरूले यर्मिया र उनको सन्देशलाई इन्कार गरिदिए (र पछि येशू र उहाँको सन्देशलाई इन्कार गरिदिए), अझैपनि परमेश्वरले आफ्नो जनहरूलाई परित्याग गर्नुभएन (रोमी ११:१)। परमेश्वरका जनहरू विश्वासयोग्य नभए तापनि उहाँ विश्वासयोग्य हुनुहुन्छ!

जब हामी विलापको पुस्तक अध्ययन गर्दछौं, हामीले यर्मिया र उनका आँसु पछाडि हेर्नुपर्छ र विलाप गरिरहनुभएको अर्को व्यक्तिलाई देख्नुपर्छ! आफ्नो जनहरूका पापहरूको कारण परमेश्वरको आफ्नै हृदय टुटेको थियो। परमेश्वरले पापलाई घृणा गर्नुहुन्छ तर पापीलाई प्रेम गर्नुहुन्छ भनी हामीले कहिल्यै पनि बिर्सनुहुँदैन। हृदय टुटेको अगमवक्ताले यो प्रकट गर्दछन् कि परमप्रभुका मानिसहरूको पापले परमप्रभुको हृदयलाई चोट पुर्‍याउँछ।

शताब्दियौंपछि जब परमेश्वर आफै संसारमा आउनुभयो, उहाँले यर्मियाले जस्तै गर्नुभयो! उहाँले यरूशलेम शहरको निम्ति विलाप गर्नुभयो (लूका १९:४१)। धेरै हिसाबमा येशूको सेवकाइ यर्मियाको सेवकाइसँग मिल्दोजुल्दो थियो। येशूको सन्देश प्रायः बहिरा कानहरूमा पर्‍यो। उहाँका आफ्नै मानिसहरूले उहाँलाई इन्कार गरे (यूहन्ना १:११)। मानिसहरूले उहाँलाई घृणा गरे र यहाँसम्म कि उहाँलाई क्रूसमा टाँगिदिए, तर उहाँले तिनीहरूलाई प्रेम गर्नुभयो। उहाँ असाध्यै इच्छुक हुनुहुन्थ्यो (“मैले…इच्छा गरें”—मत्ती २३:३७), तर तिनीहरू असाध्यै अनिच्छुक थिए (तिमीहरूले इच्छा गरेनौ—मत्ती २३:३७)।

मानिसहरू पापमा जीवन बिताइरहेको र न्यायमा पर्न लागिरहेको देख्नुभएर परमेश्वर कदापि प्रसन्न हुनुहुन्न। यर्मियाको समयमा बाँचिरहेका मानिसहरूको निम्ति जस्तै आजका दिनमा बाँचिरहेका मानिसहरूको निम्ति पनि परमेश्वरको सन्देश उही नै छ: मकहाँ फर्क! के तपाईं फर्कनुहुन्छ? कि तपाईं फर्कन इन्कार गर्नुहुन्छ? सन्तगणका पापहरूले जहिल्यै पनि सन्तगणकहाँ शोक ल्याउँछ!

यो अध्ययन माला मीडलटाउन बाइबल चर्चद्वारा प्रकाशित सामग्रीबाट नेपालीमा अनुवाद गरिएको हो। यसलाई अध्ययन गर्दा ट्रिनिटेरियन बाइबल सोसाइटी (TBS) द्वारा प्रकाशित पवित्र बाइबल प्रयोग गर्नुभयो भने तपाईंलाई सहज हुनेछ। तपाईंलाई एकमात्र सत्य परमेश्वर र उहाँका पुत्र प्रभु येशू ख्रीष्टको व्यक्तिगत ज्ञानमा आइपुग्न र त्यसमा बढ्दै-बढ्दै जान पवित्र आत्माले यी अध्ययनहरूलाई प्रयोग गर्नुभएको होस्! (१ पत्रुस २:२; २ पत्रुस ३:१८)

हितोपदेश, उपदेशक र श्रेष्ठगीत

हितोपदेश, उपदेशक र श्रेष्ठगीत

 

पुरानो नियमको सर्वेक्षण गर्ने क्रममा हामी यस अध्यायमा अरु तीन पद्य पुस्तकहरूको अध्ययन गर्नेछौं: हितोपदेश, उपदेशक र श्रेष्ठगीत। यी तीनओटै पुस्तक एकैजनाले लेखेका हुन्। तिनी को थिए? (प्रत्येक पुस्तकको पहिलो पदलाई पढेर पत्ता लगाउनुहोस्): __________________________________

यी तीन पुस्तकहरूलाई राम्ररी बुझ्न तिनका लेखकका बारेमा केही कुराहरू बुझ्नु आवश्यक छ।

लेखक राजा सोलोमन

सोलोमनका बाबु को थिए (१ राजा २:१-३)? _______________। दाऊद कस्ता राजा थिए (१ राजा १५:३,५)? _______________________________________। सोलोमनका बाबु परमेश्‍वरको भय मान्ने व्यक्ति थिए जसले प्रभुको सेवा राम्ररी गरे। आफ्नो वृद्धावस्थामा दाऊदले आफ्नो छोरा सोलोमनलाई केही महत्त्वपूर्ण सल्लाहहरू दिए (हेर्नू: १ इतिहास २८:९)। दाऊदले सोलोमनलाई तीनओटा अर्ती दिए:

  1. परमेश्‍वरलाई मान
  2. परमेश्‍वरको सेवा गर
  3. परमेश्‍वरलाई खोज (र उहाँलाई नत्याग)

के सोलोमनले आफ्ना बाबुको सल्लाहलाई माने त?

दाऊदको मृत्युपछि सोलोमन इस्राएलमा राजा भए। बाइबलले १ राजा ३:३ मा बताएको कुन कुराले प्रारम्भिक चरणमा सोलोमन राम्ररी नै अगाडि बढ्दै थिए भन्ने कुरा देखाउँछ? ________________ ______________________________। १ राजा ३:५ मा परमेश्‍वरले सोलोमनसित एउटा अचम्मको कुरा गर्नुभयो। उहाँले यसो भन्नुभए बराबर थियो, “सोलोमन, तिमी माग, म दिनेछु। तिमी के माग्छौ? जे चाहन्छौ माग!” यदि तपाईंलाई परमेश्‍वरले त्यसो भन्नुभएको भए तपाईं के माग्नुहुन्थ्यो? पैसा? लामो आयु? थुप्रै साथीहरू? सुःख? ख्याती? सम्पत्ति? सोलोमनले के मागे (१ राजा ३:९-१२)? _________________________________________। के परमेश्‍वरले उनको माग पूरा गरिदिनुभयो (१ राजा ३:१२)? ____________। परमेश्‍वरले उनलाई थप के कुरा पनि दिनुभयो (१ राजा ३:१२)? _________________________________

सोलोमनको बुद्धिको नमुनाको एक झलक १ राजा ३:१६-२८ मा उल्लेखित घटनामा देख्‍न सक्छौं। तपाईं सोलोमनको स्थानमा हुनुभएको भए त्यसबेलाको समस्या समाधान गर्न के तपाईंले पनि त्यही उपाय निकाल्नुहुनेथ्यो होला? के प्रभु येशूले मत्ती १२:४२ मा सोलोमनको बुद्धिको चर्चा गर्नुभएको थियो? _________। के सोलोमनले आफ्नो बुद्धि प्रयोग गरेर ज्यादै कठीन प्रश्‍नहरूको जवाफ दिन सके (१ राजा १०:१-३)? ______

यस अध्यायमा हामी सोलोमनले लेखेका पुस्तकहरूको विचार गर्नेछौं। स्मरण होस्, यी पुस्तकका लेखक परमेश्‍वरबाट धेरै बुद्धि प्राप्त गरेका व्यक्ति थिए। जसरी परमेश्‍वरले पावललाई नयाँ नियमका तेह्रओटा जति पुस्तकहरू लेख्‍नलाई धेरै बुद्धि दिनुभयो त्यसरी नै उहाँले सोलोमनलाई पुरानो नियमको तीनओटा पुस्तकहरू लेख्‍नलाई धेरै बुद्धि दिनुभयो।

सोलोमनको अधोगति

सोलोनमको हृदयमा भएको पाप-स्वभाव परमेश्‍वर राम्ररी जान्नुहुन्थ्यो त्यसैले उहाँले सोलोमनलाई १ राजा ९:६-९ मा एउटा कडा चेताउनी दिनुभएको थियो। परमेश्‍वरले सोलोमनलाई कुन कुरा नगर्नू भन्ने आज्ञा दिनुभएको थियो (१ राजा ९:६)? ______________________________________________ _________________________________________________। के सोलोमनले त्यस चेताउनीलाई माने होलान्?

आफ्नो जीवनको अन्तमा सोलोमनले एउटा बुद्धिपूर्ण सत्यता व्यक्त गरेको पाउँछौं: “संसारमा यस्तो कुनै धर्मी मानिस _______, जसले सबै काम _______ गर्छ र कहिल्यै _______ गर्दैन (उपदेशक ७:२०)।” यसले सोलोमनलाई पनि समेट्दछ। उनी पनि पापमा लोटेका थिए र उनको लोटाइ ठूलो थियो! सोलोमनको अधोगतिको बारेमा हामी १ राजा ११ मा पढ्छौं। सोलोमनको गिरावट उनी जवान हुँदा भएको थियो कि वृद्ध हुँदा (१ राजा ११:४)? __________________। के उनले प्रभुलाई आफ्ना बाबु दाऊलेजस्तै पछ्याए (१ राजा ११:६)? _______________। के सोलोमन प्रभुको आज्ञाकारी भए (१ राजा ११:१०)? ______________। सोलोमनको पापको बारेमा नहेम्याह १३:२६ मा पढ्न सकिन्छ।

सोलोमन पापमा गहिरो गरी फसे तापनि उनले आफ्नो अनुभवबाट पाठ सिके। पाप दुःखदायी कुरो हो, तर आफ्नो पापबाट पाठ नसिक्नु झनै कति दुःखदायी! परमेश्‍वरले हामीलाई हाम्रा पाप र जीवनका दुःखदायी अनुभवहरूबाट पाठ सिकाउन चाहनुहुन्छ। तपाईं पापमा फस्नुहुँदा परमेश्‍वरले तपाईंलाई भविष्यका लागि अनमोल पाठहरू सिकाउन चाहनुहुन्छ जसले गर्दा तपाईंलाई मात्र नभई अरुहरूलाई समेत मद्दत मिल्नेछ। के तपाईं परमेश्‍वरलाई त्यसरी सिकाउने मौका दिने गर्नुहुन्छ? पापमा फस्नु सोलोमनको बुद्धिमतापूर्ण काम थिएन तर उनले त्यसबाट पाठ सिक्नु भने उनको बुद्धिमतापूर्ण काम थियो। अनि उनले सिकेका अनमोल पाठहरू हामी उपदेशकको पुस्तकमा पाउँछौं।

हितोपदेश – व्यावहारिक बुद्धिको पुस्तक

यस पुस्तकका लेखक सोलोमन थिए भनेर हामीले अघिबाटै उल्लेख गरिसकेका छौं (हितोपदेश १:१। अधिकांश पुस्तक सोलोमनले लेखे तर सबै त होइन। उदाहरणको लागि हितोपदेशका आखिरी दुई अध्यायहरू सोलोमनले लेखेका होइनन् (हेर्नू: हितोपदेश ३०:१ र ३१:१)।

हितोपदेश भनेको के हो?

बाइबलमा “हितोपदेश” भनेको उखान हो। उखान भन्नाले लामो समयसम्म धेरै मानिसहरूले प्रयोग गर्ने छोटो र बुद्धिपूर्ण भनाइ भन्ने बुझिन्छ। नेपालीमा थुप्रै उखानहरू छन्। जस्तै;

“म ताक्छु मुढो, बञ्चरो ताक्छ घुँडो।” के तपाईंलाई यस्तो अनुभव भएको छ?

“कामकुरो एकातिर, कुम्लो बोकी ठिमीतिर।” यसले एउटा मूर्खतापूर्ण कामको बयान गर्दछ।

हितोपदेशको पुस्तक छोटो-छोटो भनाइहरूको सङ्ग्रह हो। बुद्धिमानी भनाइहरूले भरिएको पुस्तक हो यो। प्रत्येक अध्यायमा थुप्रै उखानहरू छन्। प्रायः प्रत्येक पद नै एउटा उखानको रूपमा छ। यसरी तेह्रौं अध्यायमा २५ ओटा पदहरू छन् अथवा २५ ओटा उखानहरू छन्! सोलोमनले कतिओटा उखानहरू कहे (१ राजा ४:३२)? _________________। हितोपदेशको पुस्तकमा सोलोमनका थुप्रै उखानहरू छन् तरैपनि सबै ता होइन (सोलोमनले ३००० ओटा कहे तर हितोपदेशमा केवल ९१५ ओटा पदहरू मात्र छन्)। कुन कुन उखानहरू बाइबलमा समावेश गरिनुपर्छ भन्ने कुरा परमेश्‍वर जान्नुहुन्थ्यो। साथै हेर्नुहोस् उपदेशक १२:९ जहाँ उल्लेख छ, सोलोमनले “धेरै ________________ यथोचित क्रममा राखे।”

उखान एउटा छोटो भनाइ हो। त्यो कुनै सत्यतालाई व्यक्त गर्ने यस्तो तरिका हो जसले गर्दा त्यो सम्झिराख्‍न सजिलो हुन्छ। छोटो र मीठो कुरा सम्झन सजिलो हुन्छ। साथै यी हितोपदेशका शिक्षा नैतिकपू्र्ण छन्। यसको मतलब प्रत्येक हितोपदेशले ठीक र बेठीकलाई छुट्याउने काम गर्छ। हितोपदेश १५:१ लाई विचार गरौं। ठीक के हो? ____________________________। बेठीक के हो? ____________________। हितोपदेश १५:८ लाई विचार गरौं। ठीक के हो? ____________________________। बेठीक के हो? ____________________

महिनामा करीब ३० दिन हुने भएकोले प्रत्येक दिन हितोपदेशको एउटा अध्याय पढ्नुभयो भने तपाईंले पूरै पुस्तक एकै महिनामा पढेर भ्याउनुहुनेछ!

व्यावहारिक बुद्धि

हितोपदेश एउटा छोटो भनाइ हो जसले विश्‍वासीको जीवन सञ्चालन र नियन्त्रणमा महत्त्वपूर्ण भूमिका खेल्नुपर्छ। हितोपदेशले हामीलाई जिउन सिकाउँछ: के गर्ने, के नगर्ने। हितोपदेशको पुस्तकको विषयबस्तु हो, बुद्धि। यस पुस्तकले व्यावहारिक बुद्धिको चर्चा गर्छ – जुन बुद्धि हाम्रो दिनदिनक जीवनमा उपयोगी हुन्छ। कतिपय बुद्धि अव्यावहारिक हुन्छ। शीक्षण संस्थानहरूमा सिकाइने कतिपय कुराहरू अव्यावहारिक हुन्छन्। कसैले भनेका छन्, पी०एच०डी० हासिल गर्नु भनेको झन् झन् थोरै विषयमा झन् झन् धेरै जान्नु र अन्तमा सबथोकको विषयमा केही पनि नजान्नु हो! हितोपदेशमा पाइने बुद्धि यस्तो खालको होइन। हितोपदेशको पुस्तकमा हाम्रो दिनदिनको जीवनलाई छुने निम्न खालका कुराहरू पाइन्छन्:

पैसा
खाने
सुत्‍ने
झडङ्ग रिसाउने
बोलीवचन
काम
कसरी खुशी हुने
साथीहरू
बाबु आमा
अल्छिपना
र थुप्रै अन्य विषयहरू

बुद्धिलाई व्यक्तिकरण गरिएको

हितोपदेशको शुरुका अध्यायहरूमा बुद्धिलाई पटक-पटक एउटा व्यक्ति (एक स्त्री व्यक्ति) को रूपमा प्रस्तुत गरिएको छ। बुद्धिलाई एक स्त्रीको रूपमा बयान गरिएको छ! यो कुरा हितोपदेश ९ मा देख्‍न सिकन्छ। उक्त अध्यायमा हामी दुईजना स्त्रीका बारेमा सिक्छौं। पद १३-१८ मा मूर्ख वा सांसारीक स्त्रीको बयान छ अनि पद १-५ मा बुद्धिमति स्त्रीको बयान छ। दुवै स्त्रीले पुरुषहरूलाई निम्त्याउँदै यसो भन्दैछन्, “कृपया यतातिर आउनुहोस् र तपाईंको साथी मलाई बनाउनुहोस्!” कुनचाहिँ स्त्री हाम्रो साथी भएको परमेश्‍वर चाहनुहुन्छ (हितोपदेश ८:१-१२)? _____________

कल्पना गर्नुहोस्, बाटोमा हिँड्दै गर्दा बुद्धिमति स्त्री तपाईंको साथसाथ हिँड्दैछिन्। एक्कासी तपाईंको अगाडि एउटा दोबाटो देखा पर्छ (एउटा बाटो सीधा अगाडि बढ्छ भने अर्कोचाहिँ मोडिएर गएको छ)। बुद्धि कता लाग्छिन् होली? ______________________________। तपाईं सीधा बाटो छोडेर गलत बाटोमा जान लाग्दा तपाईंको साथीले भन्नेछिन्, “माफ गर्नुहोस्, म त्यो बाटो जान सक्दिनँ अनि तपाईं पनि त्यो बाटो जानुहुन्न!” तब तपाईंले रोज्नुपर्ने हुन्छ: “म मेरा साथीसँग हिँडूँ कि तिनलाई छोडेर एक्लै अगाडि बढूँ?”

यदि तपाईं बुद्धिलाई आफ्नो साथी बनाइराख्‍नुभयो भने तपाईंले ___________ पाउनुहुनेछ (हितोपदेश ३:१८)। परमेश्‍वर भन्नुहुन्छ, त्यसलाई __________ नदे (हितोपदेश ४:१३) बरु त्यसलाई अँ_______ (हितोपदेश ४:८)!

नयाँ नियममा पल्टाउँदा बुद्धि एउटा व्यक्तिमा पूर्णरूपमा समाहित छ भन्ने कुरा पत्ता लगाउँछौं अर्थात् येशू ख्रीष्टमा (कलस्सी २:२-३)! उहाँ हाम्रो बुद्धि हुनुहुन्छ! जीवनको मार्गमा हिँड्दा हामीलाई चाहिने साथी उहाँ नै हुनुहुन्छ! ख्रीष्टलाई भेट्टाउनेहरूले जीवन भेट्टाउँछन् (तुलना गर्नुहोस्, हितोपदेश ८:३५-३६ र १ यूहन्ना ५:१२)!

चाबी पद

हितोपदेशको चाबी पद पहिलो अध्यायमा नै पाइन्छ, पद ७ मा: “परमप्रभुको _______ नै ज्ञानको ______ हो तर ______ले बुद्धि र अनुशासनलाई तुच्छ ठान्दछ।” यस्तै पद हितोपदेश अध्याय ९ मा भेट्टाउन सक्नुहुन्छ? पद: ____

यी पदहरूले दुई खालका व्यक्तिको बयान गर्छन् – परमेश्‍वरको भय मान्नेहरू र परमेश्‍वरको भय नमान्नेहरू:




कुनै पनि व्यक्ति साँचो ज्ञान र बुद्धि प्राप्त गर्न चाहन्छ भने उसले परमप्रभुको भयबाट शुरु गर्नुपर्छ। बुद्धिको घरभित्र प्रवेश दिलाउने ढोका परमप्रभुको भय हो:


यस ढोकाबाट नछिरिकन कोही पनि बुद्धिको घरभित्र प्रवेश गर्न सक्दैन! प्रभुको डर मान्न इन्कार गर्ने र उक्त ढोकाबाट भित्र पस्न नचाहनेहरूलाई मू ____ भनिएको छ (हितोपदेश १:७)। ती मूर्ख व्यक्तिहरूको बयान हितोपदेश १:२९ मा पनि पाइन्छ: “तिनीहरूले ______लाई घृणा गरेका हुनाले र परमप्रभुको ______ मान्न नचाहेका हुनाले।” के तपाईं बुद्धिको घरभित्र पस्नुभयो? के तपाईंले परमप्रभुको भयलाई रोज्नुभयो? के तपाईंले बुद्धिलाई आफ्नो साथीको रूपमा रोज्नुभएको छ?

बुद्धिको घरभित्र पसेकाहरूलाई हितोपदेशको पुस्तक दिनदिनको जीवनका लागि धेरै उपयोगी लाग्नेछ किनकि यो पुस्तक व्यावहारिक बुद्धिले भरिपूर छ। बुद्धिको घरमा नपसेकाहरूलाई हितोपदेशको पुस्तक खासै उपयोगी लाग्नेछैन। उनीहरूलाई यो थोरै अर्थ भएको सानोतीनो भनाइका एक चानचुने सङ्ग्रह मात्र हुन्छ। बुद्धि जान्न सारा बुद्धिको परमेश्‍वरलाई जान्नुपर्छ!

उपदेशक – जीवनको अर्थको खोजी

यस पुस्तकको लेखकलाई पहिलो पदमा नै बयान गरिएको छ। उक्त बयान मिल्ने एउटै मात्र व्यक्ति को हुन्? __________________

उपदेशक

पुस्तकको नाम पहिलो पदको “उपदेशक” शब्दबाट लिइएको हो। यस पुस्तकको नामलाई विचार गर्दा हामीलाई सोलोमनको याद आउनुपर्छ जसले आफूलाई “उपदेशक” भनी जनाएका छन्। यसर्थ सोलोमन एक प्रचारक अथवा शिक्षक थिए, एउटा सभालाई सिकाउने व्यक्ति। उनी कस्ता खालका उपदेशक थिए? हामी उपदेशक १२:९ मा सिक्छौं “उपदेशक बु___________” थिए। सोलोमनको बुद्धिको चर्चा हामीले गरिसक्यौं साथै उपदेशक १२:११ मा हामी सिक्छौं उनले आफ्नो बुद्धि “एउटै ____________बाट” पाएका थिए, अर्थात् स्वयं परमेश्‍वरबाटै! परमेश्‍वर स्वयंले सोलोमनलाई यस पुस्तक लेख्‍नलाई बुद्धि दिनुभयो “अनि जे तिनले लेखे, ती ________ र ________ थिए।” यस पुस्तक प्रभुबाटको बुद्धि र सत्यताले भरिएको छ!

सोलोमनले यस पुस्तक आफ्नो जीवनको अन्ततिर लेखेका हुन्। सम्भवतः यो पुस्तक सोलोमन पापमा बेसरी फसेपछि लेखिएको हुनसक्छ। सोलोमनले धेरै पाठहरू दुःख पाएर सिकेका छन्। खुशी बन्ने कसरी होइन रहेछ भन्ने कुरा तिनले सिकेका छन्। मान्छेको हृदयलाई कुन कुराले तृप्‍त पार्न सक्छ र कुन कुराले सक्दैन भन्ने कुरा तिनले सिकेका छन्। जीवन सार्थक तुल्याउने अचम्मको रहस्य उनले सिकेका छन्। पुस्तकको विषयबस्तु यही नै हो।

सोलोमन यस्तो पुस्तक लेख्‍न एकदम योग्य थिए। राजा भएर सोलोमनले शक्ति, सम्पत्ति, स्त्री र ख्याती सबैको अनुभव गरे। यिनै कुराहरूले सुःख दिलाउँछन् भनी प्रायः मानिसहरू सोच्छन्। यी कुनै पनि कुराले हृदयलाई सन्तुष्टि दिन सक्दैन, जीवन सार्थक तुल्याउन सक्दैन भन्ने कुरा सोलोमनले व्यक्तिगत अनुभवबाट सिके।

जीवनको व्यर्थता, अर्थहीनता

पुस्तकमा पाइने एउटा चाबी शब्द हो, “व्यर्थ”। उक्त शब्द उपदेशक १:२ मा कति पटक पाइन्छ? ______। पूरै पुस्तकमा यो ३७ पटक पाइन्छ। यस शब्दको अर्थ हो, “रित्तो, कुनै मूल्य नभएको, अर्थ नभएको, कहिल्यै सन्तुष्टि दिन नसक्ने।” सबै व्यर्थ छ! जीवनको सम्पूर्ण क्रियाकलापहरूलाई संक्षेपमा एउटै शब्दले बयान गर्छ: व्यर्थ! जीवनको सारा क्रियाकलापहरू (खाने, पिउने, काम, अध्ययन, जीउनु, मर्नु इत्यादि) अर्थहीन छन्! यस्तो किन? उपदेशकको तात्पर्य के हो?

पुस्तकको एउटा चाबी वाक्यांश उपदेशक १:३ मा पाइन्छ – “______मुनि।” पुस्तकभरि नै उक्त वाक्यांश दोहोरिएको पाइन्छ (करिब ३० पटक)। यस्तै अर्को वाक्यांश उपदेशक १:१३ मा पाइन्छ – “____________मुनि।” यसको अर्थ के हो? सूर्यमुनि र आकाशमुनि मानिस थुप्रै क्रियाकलापहरूमा व्यस्त छन्! मानिसहरू त्यहाँ खाइरहेका, पिइरहेका, काम गरिरहेका, खेलिरहेका, बाँचिरहेका, मरिरहेका छन्। तर यी कुनै पनि क्रियाकलापको आफैंमा न अर्थ छ न सन्तुष्टि। यदि कोही “सूर्यमाथि” र “आकाशमाथि” गएमा उसले परमेश्‍वरलाई भेट्टाउनेछ! केवल परमेश्‍वरले मात्र जीवनका कुराहरूलाई अर्थ र मूल्य दिन सक्नुहुन्छ! प्रायः मानिसहरू परमेश्‍वरलाई आफ्नो जीवनको क्रियाकलापहरूमा कुनै ठाउँ दिँदैनन् र फलस्वरूप सबै थोक व्यर्थ हुन्छन्। सोलोमन हामीलाई परमेश्‍वरबिहिन जीवन वास्तवमा कस्तो हुन्छ भनेर देखाउन चाहन्छन्। परमेश्‍वरलाई पहिलो स्थानमा नराख्दाको जीवनको व्यर्थतालाई इमानदारीका साथ हेर्नलाई हामीले आफ्ना आँखाहरू खोलेको सोलोमन चाहन्छन्, चिम्लेको होइन। तसर्थ उपदेशकको पुस्तकले परमेश्‍वरलाई ठाउँ नदिँदाको जीवनको रित्तोपना र निराशालाई प्रस्ट देखाउँछ। ख्रीष्ट (सूर्य—मलाकी ४:२, परमेश्‍वरको पुत्र) बिना उसले जेसुकै गरोस्, मान्छे सन्तुष्ट हुन सक्दैन।

परमेश्‍वरबिना जीवन अर्थहीन छ। विचार गर्नुहोस् त! मान्छे जन्मन्छ, हुर्कन्छ र एउटा दिनचर्यामा घुम्न थाल्छ। ऊ बिस्ताराबाट उठ्छ, दाँत माझ्छ, लुगा लगाउँछ, खान्छ, स्कूल वा काममा जान्छ, घर फर्कन्छ, खान्छ, सुत्‍न जान्छ अनि भोलिपल्ट उठेर फेरि सबै कुरा दोहोर्‍याउँछ, दिन प्रति दिन, एक वर्ष पछि अर्को। अन्तमा ऊ मर्छ, धूलोमा फर्कन्छ (उपदेशक ३:२०)। के लाभ छ? (“लाभ” उपदेशकको पुस्तकको अर्को चाबी शब्द हो!) यस्तो अर्थहीन दिनचर्यामा पनि कुनै अर्थ छ त?

एउटा “जिग्-स-पजल” को विचार गर्नुहोस् जसको बीचमा एउटा ठूलो टुक्रा छ जसको वरिपरि साना-साना थुप्रै टुक्राहरू छन्। बीचको ठूलो टुक्रालाई परमेश्‍वर मानौं अनि अरु टुक्राहरूलाई जीवनका सम्पूर्ण क्रियाकलापहरू मानौं। बीचको ठूलो टुक्राबिना अरु कुनै पनि टुक्राहरूको अर्थ हुँदैन। ती सबै अर्थहीन हुन्छन्। तर त्यो ठूलो टुक्रालाई आफ्नो ठाउँमा राख्‍नेबित्तिकै अरु सबै टुक्राहरू आ-आफ्ना ठाउँमा बस्छन् र अर्थपूर्ण बन्छन्। जीवन यस्तै हो। एउटा व्यक्तिले परमेश्‍वरलाई आफ्नो जीवनमा सबभन्दा पहिलो स्थान, केन्द्रिय स्थान, दिनेबित्तिकै जीवनका सबै क्रियाकलापहरू (खाने, पिउने, सुत्‍ने, काम गर्ने, बाँच्ने, मर्ने) एक्कासी अर्थपूर्ण बन्छन्।

परमेश्‍वरलाई केन्द्रिय स्थान दिएपछि नै एक व्यक्तिले जीवनका सम्पूर्ण थोकहरूमा परमेश्‍वरबाट मिलेको बहुमूल्य वरदानको रूपमा रमाउन सक्छौं! घरिघरि उपदेशकले भन्छन्, जीवनका थोकहरू (खाने, पिउने, काम गर्ने) परमेश्‍वरको वरदानको रूपमा रमाहट गरिने कुराहरू हुन् जो उहाँको अनुग्रही हातबाट मिलेका हुन् (हेर्नुहोस् उपदेशक २:२४; ३:१२-१३; ३:२२; ५:१८-१९; ८:१५; ९:७-९)। उपदेशको पुस्तकमा पाइने खुशीको खबर यही हो कि जीवनका सबैथोकहरूमा हामी साँच्ची नै खुशी हुन सक्छौं जब हामीले परमेश्‍वरलाई केन्द्रमा राख्छौं।

चाबी पद

चाबी पद उपदेशक ३:११ मा छ। “उहाँले हरेक कुरालाई आफ्नो समयमा सुन्दर बनाउनुभएको छ। उहाँले मानिसका ___________मा अनन्तता पनि राखिदिनुभएको छ।” परमेश्‍वरले मानिसका हृदयमा अनन्तता राखिदिनुभएको छ। परमेश्‍वरबिना “सूर्यमुनि” भएका सबै कुराहरूले (परमेश्‍वरले दिनुभएका असल कुराहरू समेतले) परमेश्‍वर बास गर्नलाई निर्मित मानव हृदयलाई भर्न सक्दैन। मानिस जीवनमा अर्थ भेट्टाउन चाहन्छ – शुरुदेखि अन्तसम्म – तर आफ्नो सृष्टिकर्तालाई नचिनेसम्म उसले जान्न सक्दैन (हेर्नुहोस् १२:१)। परमेश्‍वरलाई चिनेर उहाँको भय मान्न थालेपछि मात्र मानिसले अर्थ, उद्देश्‍य, मूल्य, सुःख, अनन्तता सम्बन्धी प्रश्‍नहरूको चाबी पत्ता लगाउन थाल्न सक्छ।

निष्कर्ष

पुस्तकको आखिरी दुई पदहरूमा आएर सोलोमनले आफ्नो अन्तिम निष्कर्ष निकाल्छन्। परमेश्‍वरबिना हामी यो निष्कर्षमा पुग्न बाध्य हुन्छौं: सबै व्यर्थ छ!! तर के सोलोमनको निष्कर्ष यही थियो त? _________। सोलोमनको निष्कर्ष बढी सकारात्कम र सन्तोषजनक छ: “_______________को भय राख र उहाँका ________________ पालन गर। किनभने मानिसले गर्नुपर्ने सारा कर्तव्य यही नै हो (उपदेशक १२:१३)।” यसरी सोलोमनको निष्कर्ष अति बुद्धिमानी र अति सरल छ! उनको तात्पर्य यो थियो: परमेश्‍वर अनि उहाँको वचनलाई तिम्रो जीवनको केन्द्रबिन्दु बनाऊ। यसो गर्नाले जीवनका सारा क्रियाकलापहरू अर्थपूर्ण हुनेछन् र तिम्रो हृदयले सन्तुष्टि प्राप्ति गर्नेछ किनकि त्यो परमेश्‍वरको उपस्थितिले भरिएको हुन्छ! सबै व्यर्थ होइन! सबै सुन्दर छ (उपदेशक ३:११)! साँच्ची नै परमेश्‍वरबाहेक अरु विकल्प छैन!

श्रेष्ठगीत – प्रेमको गीत

बाइबलको यो पुस्तकलाई सोलोमनको गीत पनि भनिन्छ कारण यो उनैको कृति हो (हेर्नुहोस् १:१)। यसलाई “गीतहरूको गीत” पनि भनिन्छ (१:१) यस अर्थले कि यो गीतहरूमा सबभन्दा राम्रो अथवा श्रेष्ठ छ। सोलोमनले कतिओटा गीत लेखे (१ राजा ४:३२)? ______________। ती सब गीतमध्येबाट परमेश्‍वरले यो गीतलाई रोज्नुभयो र आफ्नो वचनको भागमा समावेश गर्नुभयो! यो गीत श्रेष्ठगीत हो, सबभन्दा राम्रो गीत।

सोलोमनको यो गीत एक प्रेमको गीत हो। यसले एउटा पुरुष (सोलोमन) र एउटा स्त्री (शूलम्मी स्त्री) बीचको प्रेमको कथा बताउँछ। चाबी शब्द हो “प्रेमी” अनि यो ३२ पटक उल्लेख छ। उक्त शब्द भेटिने कुनै कुनै पदहरू के तपाईंले भेट्टाउन सक्नुहुन्छ? ____________________________

यस पुस्तक पढ्ने क्रममा हामीलाई यो सम्झना हुन्छ, विवाह (एउटा पुरुष र एउटा स्त्री बीचको ईश्वरीय नियममुताबिकको सम्बन्ध) एउटा पवित्र र सुन्दर कुरा हो जो परमेश्‍वरको सामु ग्रहणयोग्य छ (हिब्रू १३:४)। हामी यस्तो समयमा जिउँदैछौं जब एउटा पुरुष र एउटा स्त्रीको बीचमा ठीक खालको वैवाहिक सम्बन्ध विरलै भेट्टाउँछौं। आज धेरैले विवाहलाई तुच्छ ठान्छन्। धेरै जोडीहरू कहिल्यै विवाह नै नगरी सँगै बस्छन्; त्यसो गर्नु परमेश्‍वरको नजरमा पाप हो। अनि जो विवाह गर्छन् प्रायः त्यो पनि परमेश्‍वरको तरिकामा नभई आफ्नै तरिकामा अभ्यास गर्न खोज्छन्। सफलता हासिल गर्ने हो भने विवाहको रचनाकारलाई बेवास्ता गर्न मिल्दैन। पारपाचुके मान्छेको तरिका हो जसले ‍समस्यामाथि समस्या निम्त्याउने काम गर्छ। एउटा पुरुष र एउटा स्त्रीको बीचमा सठीक र साँचो सम्बन्ध आज कमै पाइन्छ! ठीक खालका प्रेमका गीतहरू आज प्रायः सुन्न पाइँदैन!

सोलोमनको गीतको एउटा चाबी पद ६:३ मा पाइन्छ: “म मेरा ________को आफ्नै हुँ, र मेरा प्रेंमी ______ हुनुहुन्छ।” यी शब्दहरूले एउटा सुन्दर सम्बन्धको बयान गर्छन्: “म उहाँको हुँ र उहाँ मेरै हुनुहुन्छ।” अर्को चाबी पद ८:७ मा भेटिन्छ: “थुप्रै पानीका भलले पनि _______लाई मेट्न सक्दैन, खोलाहरूले यसलाई कदापी _____________ सक्दैनन्। कुनै मानिसले प्रेमको सट्टामा आफ्नो घरको सारा सम्पत्ति नै दिए तापनि त्यो त बिल्कुलै तिरस्कार गरिनेथियो।” अर्को शब्दमा, साँचो प्रेम मेटाउन सकिन्न, डुबाउन सकिन्न, किन्न सकिन्न! यसलाई कुनै कुराले मार्न सक्दैन! आज यसो भन्ने धेरै छन्, “म फलानोलाई प्रेम गर्छु!” तर भोलि गएर उसले त्यस कुरालाई इन्कार गर्छ। कुनै न कुनै गडबड छ त्यहाँ! त्यो साँचो प्रेम होइन! साथै साँचो प्रेम किन्न सकिन्न (“ल यो दस लाख रूपैयाँ दिन्छु अनि कृपया मलाई प्रेम गर!”)। तपाईंले पैसाको कारण कसैलाई पाउनुभयो भने त्यो त उसले तपाईंलाई होइन पैसालाई प्रेम गरेकोले हो!

पुरुष र स्त्रीबीचको सम्बन्धको बारेमा सोच्ने क्रममा हामी त्योभन्दा पनि ठूलो प्रेमको सम्बन्ध अर्थात् एकजना विश्‍वासी र उनको परमेश्‍वरबीचको सम्बन्धको बारेमा सोच्न सक्छौं। एक विश्‍वासीले धक नमानी यसो भन्न सक्छ, “म उहाँको हुँ र उहाँ मेरै हुनुहुन्छ।”


वैवाहिक सम्बन्ध एक विश्‍वासीजन र प्रभु येशू ख्रीष्टको बीचको सम्बन्धको सुन्दर चित्र होस् भन्ने परमेश्‍वरको उद्देश्य थियो (एफेसी ५:२२-३३)। के प्रभु येशूसित तपाईंको प्रेमको सम्बन्ध छ? के तपाईं अरु विश्‍वासीजनहरूसित मिलेर यसो भन्न सक्नुहुन्छ: “हामी उहाँलाई _______ गर्छौं, किनभने उहाँले पहिले हामीलाई ________ गर्नुभयो” (१ यूहन्ना ४:१९)?

परमप्रभु परमेश्‍वरमाथि आफ्नो सारा हृदयले भरोसा गर्नेहरूले यो थाहा पाउँछन् कि उनीहरू परमेश्‍वरका निम्ति आनन्दका कारण बनेका छन् र साथै परमेश्‍वर उनीहरूका निम्ति आनन्दको कारण बन्नुभएको छ!

यो अध्ययन माला मीडलटाउन बाइबल चर्चद्वारा प्रकाशित सामग्रीबाट नेपालीमा अनुवाद गरिएको हो। यसलाई अध्ययन गर्दा ट्रिनिटेरियन बाइबल सोसाइटी (TBS) द्वारा प्रकाशित पवित्र बाइबल प्रयोग गर्नुभयो भने तपाईंलाई सहज हुनेछ। तपाईंलाई एकमात्र सत्य परमेश्वर र उहाँका पुत्र प्रभु येशू ख्रीष्टको व्यक्तिगत ज्ञानमा आइपुग्न र त्यसमा बढ्दै-बढ्दै जान पवित्र आत्माले यी अध्ययनहरूलाई प्रयोग गर्नुभएको होस्! (१ पत्रुस २:२; २ पत्रुस ३:१८)