Entries by Pradesh Shrestha

क्रूसमा उचालिएका मुक्तिदाता

Study Series

क्रूसमा उचालिएका मुक्तिदाता

यूहन्ना ३ अध्यायको रूपरेखा

  1. तपाईंले नयाँ जन्म पाउनैपर्छ (यूहन्ना ३:१ -१२)
    (पद ७ पढ्नुहोस्)
  2. येशू क्रूसमा उचालिनै पर्छ (यूहन्ना ३:१३ -२१)
    (पद १४ पढ्नुहोस्)
  3. बप्‍तिस्मा दिने यूहन्ना घट्नैपर्छ र येशू बढ्नैपर्छ (यूहन्ना ३:२२ -३६)
    (पद ३० पढ्नुहोस्)

उनीहरूको विश्वासप्रति येशूको अविश्वास

यूहन्ना २ अध्यायको अन्ततिर एक किसिमका मानिसहरूको बारेमा पढ्छौं। त्यहाँ बताइएको छ, “धेरैले उहाको नाममा ______________ गरे” (यूहन्ना २:२३)। यी मानिसहरूले किन विश्वास गरे? (यूहन्ना २:२३ पढ्नुहोस् र सही उत्तरमा चिन्ह लागाउनुहोस्)

  1. येशू एकदिन उनीहरूका निम्ति क्रूसमा मरेर फेरि बौरी उठ्नुहुनेछ भन्ने जानेर यी मानिसहरूले विश्वास गरेका थिए।
  2. हामी नष्ट हुन लागेका पापी हौं र हामीलाई बचाउन सक्ने येशू मात्र हुनुहुन्छ भन्ने जानेर यी मानिसहरूले विश्वास गरेका थिए।
  3. येशूले गर्नुभएका आश्चर्यकर्महरू देखेर यी मानिसहरूले विश्वास गरेका थिए।
  4. तिनीहरू येशूलाई प्रेम गर्थे। आफ्ना पूरा हृदयले उहाँलाई पछ्‍याउन चाहेका हुनाले यी मानिसहरूले विश्वास गरका थिए।

तिनीहरूको विश्वास आँखाले देखका आश्चर्यकर्महरूमा थियो! “विश्वास” गर्ने उक्त समूहलाई देखेर के येशू गदगद हुनुभयो? “वाह!क्या राम्रो!मेरो पछि लाग्ने यी सबलाई हेर त!” के उहाँले यसरी भन्नुभयो? अहँ, उहाँको प्रतिक्रिया यसको ठीक विपरित थियो: “तर येशूले आफैलाई तिनीहरूको ____________मा छोड्नुभएन” (यूहन्ना २:२४)।

यूहन्ना २:२३ले “विश्वास” र यूहन्ना २:२४ले “भरोसा” ग्रीकमा एउटै शब्द हुन्। यी पदहरूलाई यसरी व्यक्त गर्न सकिन्छ, “धेरैले येशूलाई विश्वास गरे, तर येशूले उनीहरूलाई विश्वास गरिरहनुभएको थिएन। उहाँमाथि तिनीहरूको विश्वास थियो (आश्चर्यकर्महरू देखेका हुनाले) तर उनीहरूप्रति उहाँको विश्वास थिएन!” उनीहरूको भर छैन भनेर येशू जान्नुहुन्थ्यो किनभने “उहाँले सबै मानिसहरूलाई ___________________”(यूहन्ना २:२४)। नथनएलको बारेमा सब जान्नुहुने येशूले यी मानिसहरूको बारेमा पनि सब जान्नुहुन्थ्यो। विश्वास गर्नेहरूझैं प्रस्तुत भइरहेका यी मानिसहरूलाई उहाँले मन खोलेर ग्रहण गर्नुभएन किनभने “मानिसभित्र के हुन्छ, सो उहाँलाई ________ ________”(यूहन्ना २:२५)। उहाँ यी मानिसहरूको एक-एक कुरा जान्नुहुन्थ्यो। उनीहरूको हृदय परमेश्वरको दृष्टिमा ठीक छैन भनी उहाँ जान्नुहुन्थ्यो। उनीहरूसँग विश्वास थियो तर येशूले खोज्नुभएको जस्तो विश्वास थिएन। उनीहरूले नयाँ जन्म पाउन खाँचो थियो!

यूहन्ना ३ अध्यायमा तीमध्येको एकजनाको परिचय दिइएको छ। आश्चर्यकर्महरू देखेर ख्रीष्टमा विश्वास गर्ने एकजनाको परिचय यहाँ दिइएको छः “तपाईं परमेश्वरबाट आउनुभएको गुरु हुनुहुन्छ भनी हामीलाई थाह छ किनकि __________________ साथमा रहनुभएन भने कसैले पनि यी _____________ गर्न सक्दैन, जो तपाईं गर्नुहुन्छ” (यूहन्ना ३:२)। निकोदेमस एक “आश्चर्यकर्महरूमा विश्वास गर्ने” व्यक्ति थिए तर येशूले निकोदेमसलाई भन्नुभयो: “तिमीहरूले ________ ________ ____________पर्छ” (यूहन्ना ३:७)।

धर्मले मुक्ति पाइन्न

निकोदेमस कस्ता मानिस थिए? यूहन्ना ३:१ मा उनको बयान गरिएको छ।

उनी एक फरिसी थिए। यसको मतलब उनी एक धर्मकर्म गर्ने व्यक्ति थिए। बाइबल (पूरानो नियम) उनले पढ्ने गर्थे। उनी सभाघरमा र मन्दिरमा जाने गर्थे। उनले १० आज्ञा पालन गर्न खोज्थे।

उनी एक शासक थिए (यूहन्ना ३:१)। उनी एक साधारण यहूदी मात्र थिएनन्, तर यहूदीहरूका एक अगुवा थिए। सनहेड्रीन भनिने देशको सर्वोच्च शासकवर्गको एक सदस्य थिए उनी (यूहन्ना ७:४५ -५० पढ्नुहोस्)। उनी उच्च ओहोदाका व्यक्ति थिए।

उनी एक गुरु अर्थात् शिक्षक थिए (यूहन्ना ३:१०)। अज्ञानीलाई ज्ञान दिन सक्ने एक विज्ञ मानिन्थे उनी। तर अरुलाई सकाउने भएर पनि निकोदेमस आफैले सिक्न खाँचो थियो। सर्वोत्कृष्ट शिक्षकबाट “नया जन्म” बारे उनले सिक्न खाँचो थियो (यूहन्ना ३:२)।

निकोदेमस एक फरिसी, एक शासकशिक्षक थिए तर उनी नरकको बाटोमा हिँड्दै थिए। निकोदेमसले मुक्ति पाएका थिएनन्। निकोदेमससँग अनन्त जीवन थिएन। धेरै कुराहरू भएर पनि निकोदेमससित सबभन्दा ठूलो कुरा थिएन। निकोदेमसलाई येशूको सन्देश स्पष्ट थियो: “कोही मानिस ________ गरी ____________ भने उसले परमेश्वरको _________लाई देख्‍न सक्दैन” (यूहन्ना ३:३)। राज्यभित्र प्रवेश गर्न केवल एउटै उपाय छ, नयाँ गरी जन्मनैपर्छ!

नयाँ जन्मको अर्थ के हो?

स्वर्ग जानलाई पैसा चाहिँदैन। स्वर्ग जानलाई पढाइ चाहिँदैन। स्वर्ग जानलाई पद चाहिँदैन। तर स्वर्ग जानलाई एउटा कुरा चाहिन्छः त्यो हो, नयाँ जन्म! जसले नयाँ जन्म पाएका छैनन् उनीहरूले परमेश्वरको राज्य कहिल्यै देख्‍नेछैनन् (यूहन्ना ३:३)।

“नयाँ गरी जन्मनुपर्छ” भन्ने येशूको भनाइको अर्थ निकोदेमसले बुझेनन् (यूहन्ना ३:४)। उनले सोधे, “मानिस बूढो भएपछि कसरी जन्मन सक्छ र? के उसले आफ्नी आमाको गर्भमा दोस्रोचोटि पसेर जन्मन सक्छ र?” (यूहन्ना ३:४)। मानिस आफ्नी आमाको गर्भमा पसेर दोस्रोचोटि शारीरिक रूपमा जन्मन सक्दैन भनी उनी जान्दथे। त्यो सम्भव छैन। त्यसोभए येशूको भनाइको तात्पर्य के थियो?

येशूले निकोदेमसलाई यूहन्ना ३:५ -६ मा दिनुभएको जवाफलाई पढ्नुहोस्। येशूले प्रस्ट पार्नुभयो, उहाँ आत्मिक जन्मको कुरा गर्दैहुनुहुन्छ (“आत्माबाट जन्मिएको”), शारीरिक होइन। मानिसको पहिलो जन्म शारीरिक हुन्छ (“शरीरबाट जन्मिएको”) अनि मानिसको दोस्रो जन्म आत्मिक हुनुपर्दछ (“आत्माबाट जन्मिएको”)। योचाहिँ परमेश्वरको आत्माले गर्नुहुने एउटा काम हो।

पानी र आत्माबाट जन्मनु

मानिस पानी र आत्माबाट जन्मनुपर्छ (यूहन्ना ३:५) भन्ने येशूको भनाइको अर्थ के थियो? बाइबलको यस पदलाई धेरैजनाले गलत बुझेका छन्। “पानी” ले पानीको बप्‍तिस्माको अर्थ दिन्छ भनी विश्वास गर्नेहरू धेरै छन्। उनीहरू भन्छन्, “तिमीले पानीमा बप्‍तिस्मा लिएनौ भने परमेश्वरको राज्यभित्र पस्न सक्दैनौ र मुक्ति पाउन सक्दैनौ।” यो सत्य होइन। पानीको बप्‍तिस्मा महत्त्वपूर्ण छ तर पानीको बप्‍तिस्माले कसैलाई मुक्ति दिँदैन। पानीको बप्‍तिस्मा मुक्ति पाइसकेको व्यक्तिले गर्ने एउटा काम हो।

येशूले भौतिक पानीको कुरा गर्नुभएको होइन। भौतिक पानीले मानिसको बाहिरी अंगहरूलाई मात्र शुद्ध पार्न सक्छ। यूहन्ना ३:५ मा येशूले आत्मिक शुद्धिकरण (मानिसको भित्री शुद्धिकरण) ले कुरा गर्दै हुनुहुन्थ्यो। बाहिर सफा बन्न नुहाउनुपर्छ, साबुन र पानी चाहिन्छ। भित्र सफा बन्न अर्कै प्रकारको स्नान चाहिन्छ। साबुन र पानीले पापको मैला हटाउन सक्दैन। परमेश्वरले नै मानिसभित्र एउटा काम गर्न खाँचो छ। पानी र आत्माबाट जन्मने बारेमा बाइबलले के भन्छ, हेरौं।

यूहन्ना ३:३ अनुसार   यूहन्ना ३:५ अनुसार
परमेश्वरको राज्य देख्‍न सक्न एक व्यक्तिले _______ ________ _________________। परमेश्वरको राज्यभित्र पस्न एक व्यक्ति _______ र ________ बाट _________________।

यसकारण, नयाँ गरी जन्मनुपानी र आत्माबाट जन्मनु एउटै कुरा हो। यदि कोही नयाँ गरी जन्मेको छ भने, ऊ पानी र आत्माबाट जन्मेको छ।

पानी जुनै पनि चीज धुन प्रयोग गरिने पदार्थ हो। पानी सर्वत्र प्रयोग हुने सरसफाइको साधन हो। भुइँ सफा गर्दा तपाईं के प्रयोग गर्नुहुन्छ? ________। मुख केले धुनुहुन्छ? ________। कपडा केले धुनुहुन्छ? _______। दाँत सफा गर्न तपाईं मन्जन मात्र प्रयोग गर्नुहुन्न, तर ________ पनि प्रयोग गर्नुहुन्छ। पानीचाहिँ शुद्विकरण (कुनै चीजलाई शुद्ध पार्ने काम) ले चित्रणको रूपमा लिन सकिने कुरा हो भनेर हामी सजिलै बुझ्छौं।

पापीहरू धोइनशुद्व पारिन आवश्यक छ। येशू निकोदेमसलाई एक अत्यन्त महत्त्वपूर्ण जानकारी दिन चाहनुहुन्थ्यो: कुनै पनि अशुद्व मानिस परमेश्वरको राज्यभित्र पस्न सक्दैन! परमेश्वर भन्नुहुन्छ, कुनै पनि अशुद्व मानिसले ख्रीष्टको र परमेश्वरको _________मा कुनै पैतृक सम्पत्ति पाउनेछैन (एफेसी ५:५, गलाती ५:२१, प्रकाश २१:२७ मा पढ्नुहोस्)। राज्यमा पस्न एक व्यक्ति भित्रबाट नै शुद्व र धोइएको हुनुपर्छ अर्थात् पापहरूको क्षमा पाएको हुनुपर्छ। नधोइएको व्यक्तिलाई प्रवेश निषेध छ। कुनै पनि अशुद्व व्यक्ति परमेश्वरको राज्यमा पस्नेछैन। केवल शुद्व पारिएका पापीहरूलाई मात्र स्वर्गमा पस्न दिइनेछ। तपाईं पानीबाट जन्मनैपर्छ!तपाईं धोइनैपर्छ!

१ कोरिन्थी ६:९-१० पढौं। के कुनै अशुद्ध अर्थात् अधर्मी मानिस परमेश्वरका राज्यका हकवाला हुनेछन्? ______________। के धोइएका पापीहरू त्यस राज्यमा पस्नेछन् (१ कोरिन्थी ६:११)? ______________।

जतिखेर तपाईं यूहन्ना ३:५ लाई विचार गर्नुहुन्छ, त्यतिखेर तपाईंले तीतस ३:५लाई पनि विचार गर्नुपर्छ। यी दुवै पदहरू तेस्रो अध्यायको पाँचौं पदमा छन्, त्यसकारण यिनीहरूलाई सम्झन सजिलो छ। यी दुवै पदहरूले नयाँ गरी जन्मने बारेमा बताउँछन् (तीतस ३:५ मा पनि नयाँ जन्मको कुरा छ)। यी दुवै पदहरूले पानी र आत्माको बारेमा बताउँछन्। तीतस ३:५ मा हेरौं: “तब हामी आफैले गरेका धर्मका कामहरूद्वारा होइन, तर उहाँकै कृपाअनुसार उहाँले हाम्रो उद्धार गर्नुभयो–नयाँ जन्मको _________द्वारा (यो भयो पानी) र पवित्र आत्माबाटको नवीकरणद्वारा (यो भयो आत्मा”)। नयाँ जन्म पाएको व्यक्ति त्यो हो जो परमेश्वरको आत्माद्वारा पूरै शुद्ध अनि नवीकृत भएको छ।

पानी र आत्माको बारेमा बताउने निम्न तीनओटा पदहरूलाई अध्ययन गरौं:

यूहन्ना ३:५ तीतस ३:५ १ कोरिन्थी ६:११
१) पानी
२) आत्माबाट जन्मेको
१) नयाँ जन्मको स्नानद्वारा
२) आत्माबाटको नवीकरणद्वारा
तिमीहरू १) धोइएका छौ
२) आत्माद्वारा धर्मी ठहरिएका छौ

हामीलाई उहाँको राज्यभित्र प्रवेश गर्न योग्य बनाउन जुन अचम्मका कामहरू परमेश्वरले एक व्यक्तिभित्र गर्नुहुन्छ, ती कामहरूको बारेमा यी माथिका पदहरूले बताइरहेका छन्।

यूहन्ना १३:५ मा उल्लेखित पानीको विचार गरौं। येशूले एउटा महत्त्वपूर्ण आत्मिक सत्यता दर्शाउन पानी‍ प्रयोग गर्नुभयो। के पत्रुस एउटा “धोइएका” चेला थिए? के पत्रुस भित्रदेखि शुद्ध थिए (यूहन्ना १३:९ -१०)? ________। कुन चेला पानीबाट जन्मेको थिएन? कुन चेला नधोइएको हुनाले अशुद्ध थियो अर्थात् नयाँ गरी जन्मेको थिएन (यूहन्ना १३:१० -११ र यूहन्ना १३:२लाई आपसमा तुलना गर्नुहोस्)? ____________________________। के ऊ परमेश्वरको राज्यमा प्रवेश गर्नेछ? ____________।

एफेसी ५:२५ -२६ मा पनि यस पानीले उल्लेख छ, “ख्रीष्टले पनि मण्डलीलाई प्रेम गर्नुभयो, र त्यसका निम्ति आफैलाई अर्पण गर्नुभयो — त्यसलाई ___________द्वारा _______को _________ले पवित्र पार्नालाई।” एक व्यक्ति कसरी धोइन्छ? वचनद्वारा!

परमेश्वरको वचन शुद्धिकरण (शुद्ध गर्ने काम) ले निम्ति नभई नहुने कुरा हो। परमेश्वरको वचन ऐना हो जसले हामीलाई हामी बास्तवमा नै कति अशुद्ध छौं भनेर हाम्रो पाप देखाउँछ। बाइबलले हाम्रो पाप मात्र देखाउँदैन, यसले पापीका एउटै मुक्तिदातालाई पनि देखाउँदछ। उहाँमाथि विश्वास गर्नेहरूलाई मुक्तिदाताले बचाउनुहुनेछ भन्ने उहाँका प्रतिज्ञाहरूलाई पनि बाइबलले देखाउँदछ। परमेश्वरको वचनबिना एक व्यक्तिले कहिल्यै मुक्ति पाउन सक्ने थिएन, कहिल्यै नयाँ गरी जन्मन सक्ने थिएन। निम्नलिखित पदहरूले परमेश्वरको वचनको ‍महत्त्वलाई दर्शाउँदछन्:

  1. भजनसंग्रह ११९:९ – “एउटा जवान मानिसले आफ्नो चालचलन कसरी __________ राख्‍नेछ? तपाईंका ____________मा ध्यान दिएर नै हो।“
  2. यूहन्ना १५:३ – “मैले तिमीहरूलाई भनेको ____________द्वारा तिमीहरू __________ छौ।“
  3. १ पत्रुस १:२३ -२५ – “किनकि नाशहुने होइन, तर नाश नहुने बीउबाट ______________को जिउँदो र सँधैभरि रहने ____________द्वारा ________________छौं।”
  4. याकूब १:१८ – “उहाँले हामीलाई आफ्नै इच्छा अनुसार सत्यको ____________द्वारा जन्माउनुभयो।”
  5. परमेश्वरको वचनले दुइटा काम गर्छ: पहिलो, यसले मानिसलाई ऊ कति ठूलो पापी रहेछ भन्ने देखाउँछ (रोमी ३:१० -२३)। दोस्रो, यसले मानिसलाई ख्रीष्ट कति महान् मुक्तिदाता हुनुहुन्छ भन्ने देखाउँछ (रोमी ३:२४ -२५)।

निकोदेमस एक यहुदी थिए जसलाई पुरानो नियमको पूरा ज्ञान हुनुपर्थ्यो। यूहन्ना ३:९ मा हामी देख्दछौं कि येशूले कुन विषयमा कुरा गर्दै हुनुहुन्थ्यो भनेर निकोदेमसले अझै बुझेका थिएनन्। यूहन्ना ३:१० मा येशूले निकोदेमसलाई यी कुराहरू उनले अघिबाट नै जानेको हुनुपर्थ्यो भनी भन्नुभयो। उनले पानी र आत्माको बारेमा बुझ्न सक्नुपर्थ्यो। उनलाई इजकिएल ३६:२५ -३९ राम्रैसँग थाह हुनुपर्थ्यो। के यहाँ पानीको उल्लेख छ? ________। के यहाँ शुद्ध हुने र शुद्ध पारिने विषय उल्लेख छ? _______। यस खण्डमा परमेश्वरले मानिसभित्र एउटा अचम्मको काम गर्ने प्रतिज्ञा गर्नुभयो (इजकिएल ३६:२६ -२७)। यर्मिया ४:१४ र यशैया १:१६ पनि पढ्नुहोस्।

नयाँ जन्म कसरी पाउन सकिन्न

तपाईं शारीरिक जन्मद्वारा आफ्नो परिवारको सदस्य बन्नुभयो। पहिलो जन्मद्वारा तपाईं आफ्ना बाबुआमाको छोरा वा छोरी बन्नुभयो। जब कुनै मानिस नयाँ गरी जन्मन्छ, ऊ परमरश्वरको घरानाको सदस्य बन्दछ अर्थात् परमेश्वरको सन्तान (यूहन्ना १:१२) बन्दछ। कुनै पनि व्यक्तिले नयाँ जन्म कसरी पाउँदैन भन्ने विषयमा यूहन्ना १:१३ले तीनओटा कुराहरू बताइएको छ।

(१) “न ता रगतबाट”

बाबुआमा र छोराछोरीको बीचमा रगतको नाता हुन्छ अनि थुप्रै कुराहरु छन् जुन बाबुआमाले आफ्ना छोराछोरीलाई दिन सक्छन्, जस्तै, आँखाको रंग, कपालको रंग, अनुहारका आकारहरू, शरीरको बनावट आदि। तर त्यहाँ एउटा कुरा छ जुन आमाबाबुले आफ्ना छोराछोरीहरूलाई कहिल्यै दिन सक्देनन्, त्यो हो नयाँ जन्म। तपाईंका आमाबाबुले तपाईंलाई पहिलो जन्म दिन सक्नुहुन्छ तर उनीहरूले तपाईंलाई दोस्रो जन्म दिन कहिल्यै सक्दैनन्।

ख्रीष्टियन आमाबाबुहरूले ख्रीष्टियन नानीहरू जन्माउँदैनन्। नयाँ जन्म पाएका बाबुआमाहरूका नयाँ जन्म पाएका छोराछोरीहरू जन्मँदैनन्। यदि तपाईंको पनि कुनै ख्रीष्टियनसँग रगतको नाता पर्छ भने यसले तपाईंलाई ख्रीष्टियन बनाउँदैन। मुक्ति आमाबाबुबाट छोराछोरीमा र्सर्ने कुरा होइन।

अब्राहमका वंशका भएका हुनाले धेरै यहूदीहरूले आफूहरूले मुक्ति पाएका छौं भनी विचार गरे (मत्ती ३:९; यूहन्ना ८:३९)। के तिनीहरूको विचार ठीक थियो (यूहन्ना ८:४४ सँग दाजौं)? ________________। आमाबाबुले आफ्ना छोराछोरीका लागि प्रार्थना गर्न सक्छन्, उनीहरूलाई सिकाउन सक्छन् अनि आफ्ना छोराछोरीको सामु नमुना भएर परमेश्वरको डरमा जिउन सक्छन् तर आफ्ना छोराछोरीलाई नयाँ जन्म दिन सक्दैनन्।

(२) “न ता शरीरको इच्छाबाट”

मानिसको सम्पूर्ण ताकत र सार्मथ्यले उसलाई कहिल्यै परमेश्वरको सन्तान बनाउँदैन। येशूले भन्नुभयो “शरीरबाट जन्मिएको चाहिँ ____________ हो” (यूहन्ना ३:६)। अहो, मानिसहरूले जतिसुकै बदलिने आकांक्षा राखे पनि, उसले आफैलाई बदल्न सक्दैन। जसरी चितुवाले आफ्ना टाटाहरू बदल्न सक्दैन, अनि इथियोपियायी (अफ्रिकी)ले आफ्नो छालाको रंग बदल्न सक्दैन, त्यसरी नै पापी हृदय भएको मानिसले आफ्नो दुष्ट स्वभावलाई बदल्न सक्दैन (यर्मिया १३:२३ मा हेरौं)। यस्तो परिवर्तन परमेश्वरले मात्र ल्याउन सक्नुहुन्छ।

(३) “न ता मानिसको इच्छाबाट”

सुरुका ख्रीष्टियनहरू धेरै बर्ष रोमी सम्राटहरूबाट सताइए अनि धेरै मारिए। आखिरमा सत्ता कन्सटेन्टाइनको हातमा पर्‍यो (करिब ३०० ई .सं . तिर)। उसले ख्रीष्टियन “धर्म”लाई साम्राज्यको आधिकारीक धर्म बनाउन चाहे। उनले आफ्ना राज्यका सबै ख्रीष्टियन हुनुपर्छ भन्ने इच्छा गरे, तर के यसले सबैलाई ख्रीष्टियन बनायो त? ______________। हो, राजा होस् वा राजकुमार अथवा पूजाहारी वा पोप होस् वा पाष्टर, कसैले पनि एक व्यक्तिलाई परमेश्वरको सन्तान बनाउन सक्दैनन्। पृथ्वीको सबभन्दा शक्तिशाली मानिसले पनि एक व्यक्तिलाई शुद्ध हृदय र नयाँ जीवन दिन सक्दैन। परमेश्वरले मात्र यो काम गर्न सक्नुहुन्छ।

परमेश्वरको कार्य

नयाँ जन्म कुनै पनि मानवीय तवरले हुने कुरा होइन, तर पूरै परमेश्वरबाट हुने कुरा हो (यूहन्ना १:१३)। यो परमेश्वरले गर्नुभएको त्यस्तो अचम्मको कार्य हो जसद्वारा एक व्यक्ति परमेश्वरको सन्तान बन्दछ (यूहन्ना १:१२)। उसको पहिलो जन्मद्वारा मानिस आदमको पतित वंशको सदस्य बन्दछ। उसको दोस्रो जन्मद्वारा भने मानिस परमेश्वरको परिवारको सदस्य बन्दछ। जब कसैले नयाँ जन्म पाउँछ, तब उसले एउटा नयाँ जीवन पाउँछ (यूहन्ना ३:१५), एउटा नयाँ हृदय पाउँछ (इजकिएल ३६:२५ -२७), एउट नयाँ स्वभाव पाउँछ (२ पत्रुस १:४) अनि ऊ एउटा नयाँ ________ हो (२ कोरिन्थी ५:१७)। नयाँ गरी जन्मन र परमेश्वरको सन्तान हुनलाई, उसले कुन काम गर्नैपर्छ (यूहन्ना १:१२)? _____________ ________________________________________________।

आत्मा अनि बतास

यूहन्ना ३:८ मा येशू परमेश्वरका आत्माका कामलाई हावासँग दाँज्नुहुन्छ। हावा अदृश्य हुन्छ अर्थात् यसलाई देख्‍न सकिँदैन। हावालाई तपाईं देख्‍न सक्नुहुन्न तर हावाले गरेको कामलाई देख्‍न सक्नुहुन्छ। तपाईं रूखका पातहरू हल्लिरहेको देख्‍नुहुन्छ। डोरीमा सुकाइएको लुगालाई हावामा हल्लिरहेको देख्‍नुहुन्छ। सिर्र चलिरहेको बतासमा झण्डा फर्फराइरहेको पनि देख्‍नुहुन्छ।

परमेश्वरको आत्मा पनि त्यस्तै हुनुहुन्छ। एकजना ख्रीष्टियनलाई हेर्दैमा तपाईं परमेश्वरको आत्मालाई देख्‍नसक्नुहुन्न, तरैपनि उहाँको कामचाहिँ देख्‍न सक्नुहुन्छ। पवित्र आत्माले एक व्यक्तिको जीवनमा साँच्चै काम गर्दैहुनुहुन्छ भने त्यो देखिनुपर्छ। आफूभित्र पवित्र आत्मा बास गरिरहनुभएको मानिसहरूले देख्‍न सक्दैनन्, तरैपनि के तिनीहरूले आत्माका फल देख्‍न सक्छन् (गलाती ५:२२ -२३, एफेसी ५:९)? ___________। निश्चय नै, मानिसहरूले हाम्रो जीवन देख्‍न सक्छन्, अनि बोली र व्यवहार देख्‍न सक्छन् अनि तिनीहरूले हाम्रो जीवनमा आत्माले काम गरिरहनुभएको प्रमाण देख्‍न सक्छन्। के तपाईंको दिनप्रतिदिनको जीवनमा, तपाईंको बोली र व्यवहारबाट आत्माको “आवाज” सुन्न सकिन्छ?

उजाडस्थानको साँप

यूहन्ना ३:१४ मा खम्बामा उचालिएको साँप र क्रूसमा मारिनलाई उचालिनुभएको येशू ख्रीष्टको बीचमा एक महत्त्वपूर्ण तुलना गरिएको छ। “अनि जसरी मोशाले उजाडस्थानमा ________लाई उचाले, त्यसरी नै ____________का ________ ______ उचालिनुपर्छ (यूहन्ना ३:१४)। मोशाले उचालेका साँप क्रूसमा मारिनलाई झुन्डयाइनुभएको ख्रीष्टको चित्रण थियो।

“उजाडस्थानको साँप” ले घटना विवरण पुरानो नियमको गन्ती २१:४ -९ मा पाइन्छ। यात्रा गर्ने क्रममा सोझो बाटो छोडेर घुमाउरो र ज्यादै लामो बाटो हिँड्नुपरेको कारण इस्राएलीहरूले हरेस खाएका थिए (गन्ती २१:१४)। यस्तो अप्ठेरो परिस्थितिमा परमेश्वरमा भरोसा गर्नुको सट्टा तिनीहरूले गनगन गरे अनि परमेश्वरको विरुद्घमा पाप गरे (गन्ती २१:५)। तिनीहरूको ठूलो पापको कारण परमेश्वरले तिनीहरूको बीचमा विषालु ___________ पठाइदिनुभयो (गन्ती २१:६)। के ती साँपहरूले तिनीहरूलाई डसे (गन्ती २१:६)? ________। के ती विषालु थिए (गन्ती २१:६)? ____________। के मानिसहरूले आफ्ना पाप स्वीकार गरे (गन्ती २१:७)? ______________। के तिनीहरूले छुटकाराको निम्ति गुहार मागे (गन्ती २१:७)? ______________। उजाडस्थानको साँपको अध्ययनबाट हामीलाई चारओटा सत्यताहरू स्पष्ट हुन्छन्:

  1. तिनीहरूले परमेश्वरको विरुद्घमा पाप गरेका थिए।
  2. तिनीहरू नाश भइरहेका थिए।
  3. तिनीहरू आफैलाई बचाउन केही गर्न सक्दैनथे।
  4. तिनीहरूलाई परमेश्वरले मात्र सहायता गर्न सक्नुहुन्छ भनी तिनीहरूले थाह पाए।

यी चार सत्यताहरू तपाईंको जीवनसित पनि मेल खान्छन् कि? ______________।

परमेश्वरसँग एउटा उपाय थियो। परमेश्वरसँग निको पार्ने एउटा औषधी थियो। परमेश्वरले मोशालाई एउटा साह्रै अनौठो लाग्ने काम गर्न लगाउनुभयो (गन्ती २१:८)। परमेश्वरले मोशालाई भन्नुभयो, पित्तलको साँपको प्रतिरुप (दुरुस्तै साँप जस्तो) बनाउनू अनि त्यसलाई एउटा खम्बाको माथि सबैले देख्‍ने गरी टाँग्नू। डसिएका इस्राएलीमध्ये तपाईं पनि हुनुभएको भए, तपाईंले बाँच्नको निम्ति कुन काम नगरी हुदैहुँदैन थियो (गन्ती २१:८)? __________________ ____________________________________________।

डसिएको व्यक्तिले खम्बामा उचालिएको पित्तले साँपलाई हेर्नैपर्थ्यो। उसले आफैलाई हेर्नुहुँदैनथ्यो। उसले आफ्ना घाउहरूलाई हेर्नुहुँदैनथ्यो। उसले आफ्नो जीउमाथि सल्बलाइरहेका ती विषालु साँपको ताँतीलाई हेर्नुहुँदैनथ्यो। उसले आफ्ना वरिपरि मरिरहेकाहरूलाई हेर्नुपर्दैनथ्यो। उसले मोशालाई हेर्नुपर्दैनर्थ्यो। उसले केवल सोझै परमेश्वरको प्रबन्धमाथि आँखा लगाउनुपर्थ्यो। अन्य कतै हेर्नु भनेको मर्नु थियो। खम्बाको साँपलाई हेर्नु भनेको जिउनु थियो। आफैलाई निको पार्ने कुनै उपाय थिएन उनीहरूसित। उनीहरूको एउटै आशा थियो, आफूभन्दा बाहिर रहेको कुरामा हेर्नु।

अब हामी यूहन्ना ३:१४ -१५ अध्ययन गर्न तयार छौं। हामीहरू हरेक नै पापको साँपद्वारा डसिएका छौं, “अनि पाप पूरा बढाइएपछि त्यसले __________ उत्पन्न गर्छ (याकूब १:१५)। आदम पनि पापको साँपद्वारा डसिएका थिए र त्यसको विष सम्पूर्ण मानवजातिमा फैलिएको छ (रोमी ५:१२)। अन्तमा हामी परमेश्वरकहाँ यसो भन्दै पुकारा गर्छौं, “मैले पाप गरे!”। परमेश्वरको जवाफ ज्यादै स्पष्ट छः “मसँग समाधानको उपाय छ!मसँग त्यसको औषधी छ!कलवरी क्रूसको खम्बामा उचालिनुभएको मुक्तिदातालाई हेर!पापको रोगलाई निको पार्ने परमेश्वरको एउटै मात्र औषधी उहाँ नै हुनुहुन्छ!अरु कतै हेर्‍यौ भने तिमी नष्ट हुनेछौ!येशूलाई हेरे र बाँच!”

क्रूसमा उचालिनुभएको परमेश्वरको पुत्रलाई हेर्नेहरू र उहाँमाथि विश्वास गर्नेहरू ____________ हुनेछैनन् तर तिनीहरूले _____________ जीवन पाउनेछन् (यूहन्ना ३:१५ -१६)।

जीवन छोटो छ!

मृत्यु निश्वित छ!

मृत्यु पापले ल्यायो!

मुक्ति ख्रीष्टमा छ!

यो अध्ययन माला मीडलटाउन बाइबल चर्चद्वारा प्रकाशित सामग्रीबाट नेपालीमा अनुवाद गरिएको हो। यसलाई अध्ययन गर्दा ट्रिनिटेरियन बाइबल सोसाइटी (TBS) द्वारा प्रकाशित पवित्र बाइबल प्रयोग गर्नुभयो भने तपाईंलाई सहज हुनेछ। तपाईंलाई एकमात्र सत्य परमेश्वर र उहाँका पुत्र प्रभु येशू ख्रीष्टको व्यक्तिगत ज्ञानमा आइपुग्न र त्यसमा बढ्दै-बढ्दै जान पवित्र आत्माले यी अध्ययनहरूलाई प्रयोग गर्नुभएको होस्! (१ पत्रुस २:२; २ पत्रुस ३:१८)






येशू—सिद्ध ईश्वर तथा सिद्ध मानिस

Study Series

येशू—सिद्ध ईश्वर तथा सिद्ध मानिस

परिचय

कतिले यूहन्नाको सुसमाचारलाई “संसारकै सबैभन्दा महान् पुस्तक” भन्ने संज्ञा दिएका छन्। बाइबलका खण्डहरूमध्ये यस खण्ड सबैभन्दा बढी संख्यामा छापिएको छ। हजारौंले यूहन्नाको सुसमाचार पढेर प्रभुलाई चिन्न पुगेका छन्। पवित्र शास्त्रको सबैभन्दा परिचित र प्रख्यात पद यही पुस्तकमा भेटिन्छः यूहन्ना ३:१६। एकातिर, यस पुस्तकमा गजबको सरलता छ। यसकारण “बाइबल कहाँदेखि पढ्न थाल्ने होला” भनी प्रश्न गर्नेलाई यूहन्नादेखि थाल्न सल्लाह दिन सकिन्छ। अर्कोतिर, यस पुस्तक सत्यताहरूमा यति गहिरो र धनी छ कि सबैभन्दा पाको विश्वासी जन समेत यसका पन्नाहरू पढेर अघाउने छैन। परमेश्वरको सम्पूर्ण वचन बहुमूल्य छ तरैपनि धेरै इसाईहरूका हृदयमा यूहन्नाको सुसमाचारले विशष स्थान पाएको छ।

मानवीय लेखक

यसका मानवीय लेखक यूहन्ना बाह्र चेलामध्ये एक थिए र साथै उनी __________ (मत्ती १०:२) का भाइ थिए। उसलाई “______ले ______ गर्नुभएको चेला” (यूहन्ना २१:२०; १३:२३) भनी उल्लेख गरिएको छ। यस सुसमाचारको पुस्तकमा जति पनि कुराहरू यूहन्नाले लेखेका छन् ती कुराहरूको व्यक्तिगत साक्षी यूहन्ना आफै थिए र उनकै आँखाका सामु ती घटनाहरू घटेका थिए। यूहन्नाले यस पुस्तकमा लेखेका कुराहरूको विषयमा के बताइएको छ (यूहन्ना १९:३५ र २१:२४ हेर्नुहोस्)? ___________ ____________________________। के प्रभुको बारेमा यूहन्नाले लेख्‍न सक्ने अरू थुप्रै कुराहरू थिए (यूहन्ना २१:२५)? _______। यूहन्नाको सुसमाचारमा _____ ओटा अध्यायहरू छन्। ख्रीष्टलाई राम्ररी चिन्ने यूहन्नाले उहाँको बारेमा अरू थुप्रै कुराहरू लेख्‍न सक्थे।

यूहन्नाको सुसमाचारको उद्देश्य

यूहन्नाले सुसमाचारको यस पुस्तक किन लेखे? येशूले भन्नुभएका र गर्नुभएका केही कुराहरू लेखोटमा उतार्न यूहन्नाले किन कष्ट गरे? यूहन्ना २०:३१ मा यूहन्नाले प्रस्टै भन्छन्, “तर येशू नै परमेश्वरका ______ ________ (अर्थात् मसीह, प्रतिज्ञा गरिएका मुक्तिदाता तथा राजा) हुनुहुन्छ भनी तिमीहरूले ___________ गर्न सक र ___________ गरेर तिमीहरूले उहाँको नामद्वारा __________ पाओ भनी यीचाहिँ ____________ हुन्।” साना, ठूला सबैले उहाँको पुत्रमाथि विश्वास गरेको परमेश्वर चाहनुहुन्छ र तिनीहरू जसले साँच्चै विश्वास गर्छन् उनीहरूले जीवन पाउँछन्। यूहन्ना ६:४७ मा येशूले भन्नुभएको कुरा यही हो? ________।

यूहन्ना अध्याय १ र २ को रूपरेखा

 

  1. वचन, WORD (यूहन्ना १:१-१८)
  2. साक्षी, WITNESS (यूहन्ना १:१९-५१)
    1. बप्‍तिस्मा दिने यूहन्ना (यूहन्ना १:१९-३४)
    2. अन्द्रियासले पत्रुसलाई बताउँछन् (यूहन्ना १:३५-४२)
    3. फिलिपले नथनएललाई बताउँछन् (यूहन्ना १:४३-५१)
  3. येशूको प्रथम कार्य, WORK (यूहन्ना २:१-१२)
  4. येशूका प्रथम वचनहरू, WORDS (यूहन्ना २:१३-२२)
    1. सराफीहरूलाई लखेट्नुहुन्छ (यूहन्ना २:१३-१७)
    2. उहाँको मृत्यु र बौरिउठाइको चिन्ह (यूहन्ना २:१८-२२)

वचन को हुनुहुन्छ?

यूहन्नाको सुसमाचारको पहिलो पदमै हामीलाई एक व्यक्तिको परिचय दिइएको छ जसलाई “वचन” भनिएको छ। यो शब्द (“वचन”) पद १ मा कति पटक पाइन्छ? ________। अध्याय १ को अर्को कुन पदमा यो व्यक्तिलाई “वचन” भनिएको छ? ________। वचन को हुनुहुन्छ? अध्याय १ को १ देखि १८ पदहरूले यी व्यक्तिका बयान गर्छन्। “वचन” भनिहुने यस व्यक्तिका चिनारी यी पदहरूले कसरी दिन्छन् हामी हेरौं। पद १–”वचन परमेश्वर हुनुहुन्थ्यो।” यूहन्ना ५:१८ हेर्नुहोस्।पद ३–”सबै कुराहरू उहाँद्वारा __________।” पद १० हेर्नुहोस्। पद ४–”उहाँमा ________ थियो।” यूहन्ना १४:६ हेर्नुहोस्। पद ९–यी व्यक्ति “साँचो ________ हुनुहुन्थ्यो।” यूहन्ना ८:१२ हेर्नुहोस्। पद ११–”उहाँ आफ्नै मानिसहरूद्वारा इन्कार गरिनुभयो (यूहन्ना १९:१५-१६)। पद १४–”उहाँ पिताका एक मात्र जन्माइएका पुत्र हुनुहुन्छ” (पद १८ हेर्नुहोस्)। पद १७–”यस पदमा वचन को हुनुहुन्छ भनी प्रस्टै चिनाइएको छ। उहाँ ये____ ख्री_____ नै हुनुहुन्छ।

यूहन्ना १:१-१८ लाई पढ्दा यी पदहरूले येशू ख्रीष्टकै बारेमा बताउँदै छन् भन्ने निष्कर्ष निस्कन्छ। वास्तवमा यूहन्नाको सुसमाचारको पूरै पुस्तकले यिनै व्यक्तिका बारेमा बताउँदछ–उहाँ आउनुको लक्ष्य, उहाँको सेवाकार्य, उहाँका आश्चर्यकर्महरू र उहाँले गर्नुभएको उद्धारको महान् कार्य।

येशू ख्रीष्टलाई किन वचन भनिएको छ?

विचार शब्दहरूद्वारा व्यक्त गरिन्छ। कुनै कुरा व्यक्त गर्न मानिसले साधारणतया शब्दहरू प्रयोग गर्दछ–या त बोलीमा या त लेखोटमा। एकपटक कसैलाई बिना शब्द नै केही भन्ने प्रायस गर्नुहोस् त! एउटै शब्द नबोली, केही पनि नलेखी कुनै कुरा व्यक्त गर्ने प्रयास गर्नुहोस् त। त्यति सजिलो छैन! बहिराहरूले प्रयोग गर्ने इशाराको बोलि पनि वचनकै “बोली” हो किनभने ती विभिन्न इशाराहरू विभिन्न शब्द वा अक्षरका सट्टामा प्रयोग गरिएका हुन्छन्। परमेश्वर मानिससँग बोल्न इच्छुक हुनुहुन्छ। परमेश्वर आफूलाई मानिसकहाँ प्रकट गर्न इच्छुक हुनुहुन्छ। परमेश्वरले यो काम विभिन्न तरिकाले गर्न सक्नुहुन्थ्यो। उहाँले हामीसँग स्वर्गबाट प्रत्यक्ष बोल्न सक्नुहुन्थ्यो। उहाँले आफ्नो सन्देश बताउन स्वर्गदूतहरू पठाउन सक्नुहुन्थ्यो। तर परमेश्वरले सबैभन्दा असल तरिका रोज्नुभयो: उहाँले आफ्नो पुत्रलाई पठाउनुभयो! येशू ख्रीष्ट नै परमेश्वरको स्पष्ट सन्देश हुनुहुन्छ। येशू ख्रीष्ट हाम्रा निम्ति दिइनुभएका परमेश्वरको वचन वा वाणी हुनुहुन्छ! परमेश्वर वास्तवमै कस्तो हुनुहुन्छ भनी मानिसले देख्न र जान्न सक्नलाई येशू ख्रीष्टले सम्भव तुल्याइदिनुभयो (यूहन्ना १:१८ र यूहन्ना १४:८-९ लाई तुलना गर्नुहोस्)। यी अन्तिम दिनहरूमा परमेश्वर “हामीसँग ________ ______द्वारा बोल्नुभएको छ” (हिब्रू १:२)। यसैकारण उहाँलाई वचन भनिएको हो। परमेश्वरले मानिसलाई मूलतः दुई माध्यमद्वारा आफूलाई चिनाउनु भएको छः

  1. आफ्नो जीवित वचन येशू ख्रीष्टद्वारा
  2. आफ्नो लिखित वचन अर्थात् बाइबलका ६६ पुस्तकहरूद्वारा

येशू परमेश्वर हुनुहुन्छ

धेरैको विचारमा येशू एक महान् गुरू वा अगमवक्ता वा विश्वकै सबैभन्दा असल मानिस हुनुहुन्थ्यो। तर यूहन्नाको सुसमाचारले छर्लङ्ग पार्दछ कि येशू एक मानिस मात्र हुनुहुन्नथ्यो। यूहन्ना १:१ को आखिरी तीन शब्दहरूले बताउँछ, “________ ______________ ______________।” उहाँ परमेश्वरसँग हुनुहुन्थ्यो अनि उहाँ परमेश्वर हुनुहुन्थ्यो (यूहन्ना १:१)।एउटै व्यक्ति कसरी परमेश्वरसँग हुन र स्वयम् परमेश्वर हुन सम्भव छ? तपाईं आफ्नो साथीसँग हुन सक्नुहुन्छ तर स्वयम् साथी नै बन्न सक्नुहुन्न। येशूले कसरी भन्न सक्नुहुन्छ, “म परमेश्वरसँग छु अनि म परमेश्वर हुँ”? यसलाई बुझ्न हामीले याद गर्नुपर्छ कि परमेश्वर त्रिएक हुनुहुन्छ अर्थात् एउटै परमेश्वर तीन व्यक्तिहरूमा हुनुहुन्छ। माथिको चित्रले यूहन्ना १:१ को बास्तविक अर्थ बुझ्न मद्दत गर्छ:१) येशू “पिता परमेश्वर” सँग हुनुहुन्थ्यो (यूहन्ना १७:५ सित तुलना गर्नुहोस्)। २) येशू परमेश्वर हुनुहुन्थ्यो। उहाँ “पुत्र परमेश्वर” हुनुहुन्छ। हाम्रो सानु दिमागले यस कुरालाई पूर्ण रूपमा बुझ्न सकिन्न तरैपनि हामीले उहाँको वचनलाई विश्वास गर्नु परमेश्वरको इच्छा हो! सीमित दिमागले असीमित परमेश्वरलाई कहिल्यै पूर्ण रूपमा बुझ्न सक्दैन! येशू ख्रीष्ट परमेश्वर हुनुहुन्छ भन्ने तथ्य यूहन्ना १:३ मा पनि व्यक्त छः “सबै कुराहरू उहाँद्वारा ____________।” येशू ख्रीष्ट सारा थोकका सृष्टिकर्ता हुनुहुन्छ (कलस्सी १:१६, एफेसी ३:९, हिब्रू १:२ र यूहन्ना १:१० पनि पढ्नुहोस्)। केवल परमेश्वरले मात्र सृष्टि गर्न सक्नुहुन्छ! तपाईंले देख्न सक्ने, छुन सक्ने, ज्ञानेन्द्रियहरूद्वारा चिन्न सक्ने सबै कुराहरू येशू ख्रीष्टद्वारा बनाइएका हुन्! जुन क्रूसमा उहाँ मर्नुभयो त्यसको काठ समेत उहाँकै सृष्टि थियो! येशू ख्रीष्टले गर्नुभएको पहिलो आश्चर्यकर्मले नै उहाँसित सृष्टि गर्ने सामर्थ्य थियो भन्ने कुरालाई प्रकट गर्दछ (यूहन्ना २:१-११)। येशूले ती नोकरहरूलाई पानीका घ्याम्पामा पानी भर्ने आज्ञा दिनुभयो (यूहन्ना २:६-७)। एउटा घ्याम्पामा २०-३० पाथी अटाउन सकिन्थ्यो भनी उल्लेख छ (यूहन्ना २:६)। मानौं प्रत्येक घ्याम्पामा २५ पाथी अट्थ्यो। त्यहाँ कतिओटा घ्याम्पा थिए? ______। सबै घ्याम्पा गरी जम्मा कति पाथी अट्थ्यो? _________। उहाँको सृष्टि गर्ने सामर्थ्यद्वारा येशू ख्रीष्टले तुरून्तै १५० पाथी बराबरको पानीलाई दाखरसमा परिणत गरिदिनुभयो (यूहन्ना २:९)! येशू ख्रीष्टले नै पहिलो मानिसलाई माटोबाट बनाउनुभएको थियो (उत्पत्ति २:७) र उसबाट स्त्रीलाई बनाउनुभएको थियो (उत्पत्ति २:२१-२२) र सबै कुराहरूलाई शून्यबाट (हिब्रू ११:३) बनाउनुभएको थियो! येशू ख्रीष्ट सर्वशक्तिमान् सृष्टिकर्ता हुनुहुन्छ! येशू ख्रीष्ट परमेश्वर हुनुहुन्छ भन्ने तथ्य यूहन्ना १:१५ मा पनि देखिन्छ। यस पदमा बप्‍तिस्मा दिने यूहन्नाले दुइटा कुरा भनेका छन् जोहरू आपसमा जुधेका जस्तै देखिन्छन्: १) उहाँ मपछि आउनुहुन्छ। २) उहाँ मभन्दा पहिलो हुनुभएको छ। एउटै व्यक्ति कसरी यूहन्नाको पछि र यूहन्नाको अघि हुनु सम्भव छ? यसलाई राम्ररी विचार गरौं:

१. येशू यूहन्ना पछि आउनुभयो

बप्‍तिस्मा दिने यूहन्ना जन्मेको छ महिना पछि येशू बेथलेहेममा जन्मनुभयो। लूका १:३६ बाट यो जानिन्छ। आफूले बालक जन्माउने कुरा मरियमले थाहा पाउँदा एलिशिबाले यूहन्नालाई गर्भमा बोकेकी छ महिना भइसकेको थियो। साथै येशूले आफ्नो सार्वजनिक सेवाकार्य यूहन्नालेभन्दा छ महिना पछि शुरू गर्नुभयो। अर्थात् यूहन्नाले येशूले भन्दा पहिला प्रचार गर्न शुरू गरेको थियो।

२. यूहन्नाभन्दा पहिला येशू हुनुहुन्थ्यो

येशूको जीवन बेथलेहेमको जन्मदेखि शुरू भएको कदापि होइन! येशू बप्‍तिस्मा दिने यूहन्ना जन्मनुभन्दा धेरै अघिदेखि नै हुनुहुन्थ्यो! येशू ___________ भन्दा धेरै पहिला हुनुहुन्थ्यो (यूहन्ना ८:५८)! वास्तवमा येशू, आदमको सृष्टि हुनुभन्दा पनि धेरै पहिलादेखि हुनुहुन्थ्यो! “________मा वचन हुनुहुन्थ्यो” (यूहन्ना १:१ र १:२)। संसार वा कुनै कुरा सृष्टि हुनुभन्दा पहिला येशू ख्रीष्ट हुनुहुन्थ्यो (यूहन्ना १७:५ पढ्नुहोस्)। येशू ख्रीष्ट अनन्तका परमेश्वर हुनुहुन्छ!

उहाँ मानिस बन्नुभयो

अनन्तका परमेश्वर एक मानिस बन्नुभयो: “अनि वचन _________ हुनुभयो, अनि हाम्रा माझमा बास गर्नुभयो” (यूहन्ना १:१४)। येशू ख्रीष्ट आदिमा मानिस हुनुहुन्नथ्यो। यूहन्ना १:१४ ले सिकाउँछ कि उहाँ एक मानिस बन्नुभयो। परमेश्वरका पुत्र शरीर हुनुभयो! उहाँ कन्या मरियमद्वारा जन्म लिनुभयो र मनुष्य जातिको एक सदस्य बन्नुभयो। मासु, रगत र हड्डीले बनेको उहाँको एउटा वास्तविक मानव शरीर थियो। हो, वचन शरीर हुनुभयो र हाम्रा माझमा बास गर्नुभयो। एउटा झुसिलकिरो पुतली बन्दछ। बन्दछको तात्पर्य, त्यो एक समय पुतली थिएन। परमेश्वरको पुत्र मानिस बन्नुभयो भन्नुको तात्पर्य उहाँ एक समय मानिस हुनुहुन्नथ्यो। उहाँ सदासर्वदा परमेश्वर हुनुहुन्छ। उहाँ आजभन्दा करीब २००० वर्ष अघि मानिस बन्नुभयो। उहाँ परमेश्वर हुनुहुन्छ र साथसाथै उहाँ मानिस हुनुहुन्छ, अर्थात् उहाँ आफ्नो एउटै व्यक्तित्वमा दुवै परमेश्वर र मानिस (GOD-MAN) हुनुहुन्छ! परमेश्वर मानिस बन्नुभएको वास्तविकतालाई बयान गर्ने एउटा विशेष शब्द छ। त्यो शब्द हो “देहधारण” (INCARNATION)। यसको अर्थ हो, “देह (शरीर) धारण गर्नु”। यसको मतलब ख्रीष्ट शरीरमा आउनुभयो, मानव शरीर धारण गर्नुभयो र एक मानिस बन्नुभयो। हरेक साँचो विश्वासीले भन्न सक्छ, “म स्वीकार गर्छु र विश्वास गर्छु कि येशू ख्रीष्ट _________मा भई आउनुभएको हो” (१ यूहन्ना ४:२ पढ्नुहोस्)। मानिस संसारमा तीन प्रकारले आएका छन्:

  1. सृष्टि (CREATION)–यस प्रकारले आदम र हवा संसारमा आए। आदम र हवाको सृष्टि हुनलाई परमेश्वरले एउटा विशेष आश्चर्यकर्म गर्नुपरेको थियो।
  2. प्रजनन (PROCREATION)–यस तरिकामा परमेश्वरले बाबुआमाबाट प्राकृतिक जन्मद्वारा संसारमा छोराछोरीहरू ल्याउनुहुन्छ। मानिसहरूलाई संसारमा ल्याउने परमेश्वरको साधारण तरिका यही हो। तपाईं संसारमा यही तरिकाले आउनुभएको हो।
  3. देहधारण (INCARNATION)–यस प्रकारले ख्रीष्ट संसारमा आउनुभएको हो। यसका लागि पनि परमेश्वरले एउटा विशेष आश्चर्यकर्म गर्नु परेको थियो अर्थात् कन्याबाटको जन्म (virgin birth) को आश्चर्यकर्म। लूका १:३५ पढ्नुहोस्। परमेश्वर मानिस बन्नुभयो तर उहाँ परमेश्वर हुन छाड्नुभएन। उहाँ पूरा परमेश्वर र पूरा मानिस हुनुहुन्छ।

येशू वास्तवमा नै मानिस बन्नुभएको थियो भनी यूहन्नाको सुसमाचारले प्रस्टै देखाएको छ। येशू मानिस हुनुहुन्थ्यो भनी यी पदहरूले कसरी देखाउँछन्?

यूहन्ना २:३ ______________________________________
यूहन्ना ४:६ ______________________________________
यूहन्ना ४:७; १९:२८ _________________________________
यूहन्ना ११:३५ _____________________________________
यूहन्ना १९:३०,३३ ___________________________________

परमेश्वर किन मानिस बन्नुभयो?

ख्रीष्ट संसारमा किन आउनुभयो (१ तिमोथी १:१५)? ______________________ ______________________________। ख्रीष्टले पापीहरूलाई बचाउन सक्न उहाँ तिनीहरूका निम्ति मर्नु आवश्यक थियो! यूहन्ना १:२९ बाट हामी सिक्छौं, ख्रीष्ट परमेश्वरका ______ हुनुहन्छ जसले संसारको ______ उठाई लैजानुहुन्छ। बलिदानको थुमा मारिनु आवश्यक थियो! मुक्तिदाता पापीहरूका निम्ति मर्नु आवश्यक थियो! ख्रीष्टको मृत्यु बिना मानिसले मुक्ति पाउन सम्भव छैन! कतिपय कुराहरू परमेश्वरले गर्न सक्नुहुन्न। उहाँ झूट बोल्न सक्नुहुन्न। उहाँ पाप गर्न सक्नुहुन्न। उहाँ बदलिन सक्नुहुन्न। उहाँ अन्याय गर्न सक्नुहुन्न। परमेश्वरले गर्न नसक्ने अर्को कुरा पनि छः परमेश्वर मर्न सक्नुहुन्न! परमेश्वर अनन्त हुनुहुन्छ। परमेश्वर सदासर्वदा जिउनुहुन्छ! परमेश्वर मृत्युको अधीनमा हुनुहुन्न, उहाँ अविनाशी हुनुहुन्छ (१ तिमोथी १:१७)। तसर्थ, मर्नको निम्ति नै परमेश्वर मानिस बन्न आवश्यक पर्‍यो! परमेश्वर मर्न सक्नुहुन्न तर परमेश्वर मानिस बनेर क्रूसमा मर्नुभयो -– हामीलाई पापबाट बचाउन। येशू ख्रीष्ट, जो परमेश्वर-तथा-मानिस (GOD-MAN) हुनुहुन्छ, मर्न सक्नुहुन्थ्यो र वास्तवमै उहाँ हाम्रा निम्ति मर्नुभयो! यूहन्ना २ अध्यायमा येशूले आफ्नो मृत्यु र पुनरूत्थानको बारेमा कुरा गर्नुभयो। उहाँले सर्वप्रथम सराफीहरूलाई धपाउनु भएर पापप्रति घृणा व्यक्त गर्नुभयो (यूहन्ना २:१३-१७)। मन्दिर, प्रार्थना र उपासना गर्ने स्थल हुनुपर्थ्यो तर यी मानिसहरू त्यहाँ केवल पैसा कमाउन आएका थिए। तब यूहन्ना २:१९ मा येशूले एउटा महत्त्वपूर्ण कुरा भन्नुभयो। उहाँ यरूशलेमको मन्दिरको कुरा गर्दै हुनुहुन्थ्यो कि अर्कै मन्दिरको (यूहन्ना २:२०-२१)? ______________________। येशूको भनाइ अनुसार उक्त मन्दिर (उहाँको शरीर) ढालिनेछ (क्रूसको मरणद्वारा) तर तीन दिनमा त्यो फेरी खडा गरिनेछ (मृत्युबाट पुनरूत्थानद्वारा)। के येशूको भनाइ पूरा भयो (यूहन्ना २:२२)? ____________।

ख्रीष्ट येशूप्रति तपाईंको जिम्मेवारी

येशू ख्रीष्टको जन्म यहूदी जातिमा भएको हो। शरीरअनुसार, उहाँ अब्राहाम र दाऊदका सन्तान हुनुहुन्थ्यो (मत्ती १:१)। उहाँ यस संसारमा इस्राएलको मसीह र राजाको रूपमा आउनुभयो। यहूदी जातिले उहाँलाई ग्रहण गरे कि इन्कार गरे (यूहन्ना १:११)? ________________। केही यहूदीहरू (जस्तै यस पुस्तकका लेखक यूहन्ना) ले उहाँमाथि विश्वास गरे तापनि अधिकांश यहूदीहरूले विश्वास गरेनन्। उहाँ आफ्नै जातिद्वारा इन्कार गरिनुभयो। यूहन्नाको सुसमाचार अध्ययन गर्दै जाँदा यहूदी जातिहरूले उहाँलाई इन्कार गरेको हामी बारम्बार देख्‍नेछौं। उहाँलाई आफ्नो राजा स्वीकार गर्नुको सट्टामा तिनीहरूले भने, “सिजरबाहेक हाम्रो अरु _______ छैन” (यूहन्ना १९:१)। यहुदीहरूका राजालाई तब मारिन क्रूसमा चढाइयो। परेमश्वरले हरेक व्यक्तिलाई येशू ख्रीष्टलाई ग्रहण गर्ने वा इन्कार गर्ने मौका दिनुहुन्छ। ख्रीष्टलाई ग्रहण गर्ने प्रत्येक नै परमेश्वरका सन्तान हुनेछ भन्ने उहाँको प्रतिज्ञा छ–“तर जतिले उहाँलाई ________ गरे, तिनीहरूलाई उहाँले परमेश्वरका ____________ हुने अधिकार दिनुभयो, अर्थात् तिनीहरूलाई, जसले उहाँको नाममा विश्वास गर्दछन्” (यूहन्ना १:१२)। तपाईं कुन रोज्नुहुन्छ? के तपाईंले येशू ख्रीष्टलाई आफ्नो मुक्तिदाता र प्रभुको रूपमा ग्रहण गर्नुभएको छ? “विश्वास” भन्ने शब्द यूहन्नाको सुसमाचारको चाबी (मुख्य) शब्दहरू मध्ये एक हो। यो शब्द यूहन्ना १:१२ मा पाइन्छ, घरीघरी यूहन्नाको सुसमाचारभरि पाइन्छ। विश्वास गर्नु भनेको के हो? यूहन्ना १:१२ मा विश्वासग्रहण भन्ने शब्दहरू सँगसँगै प्रयोग भएका छन्। एउटा उदाहरणले यसलाई प्रस्ट पारौं। कुनै चीज वा व्यक्तिको बारेमा विश्वास गर्नु चाहिँ कुनै व्यक्ति वा चीजमाथि विश्वास गर्नुभन्दा फरक छ। विकास ज्यादै बिरामी छ। डाक्टरले विकासलाई औषधी दिँदै भन्छ, “यो औषधीले तिमीलाई निको पार्नेछ।” औषधीले उसलाई निको पार्छ भन्ने विकासलाई विश्वास छ। तर त्यतिले विकास निको हुन्छ? __________। आफू निको हुन त्यो औषधी आवश्यक छ भन्ने कुरामा विकास निश्चित छ। शिशीभित्रको झोल उसको रोगलाई चाहिने औषधी हो भनेर उसले विश्वास गरेको छ। तर के त्यति विश्वास गर्दैमा ऊ निको हुन्छ? __________। निको हुनलाई विकासले के गर्नैपर्छ? _____________________________________। उसले व्यक्तिगत रूपमा त्यो झोल-औषधीलाई आफ्नो रोगी शरीरभित्र ग्रहण गर्नुपर्छ! परमेश्वर भन्नुहुन्छ, सबै नै पापको रोगले ग्रस्त छन् (यर्मिया १७:९)। पापको एउटै मात्र औषधी येशू ख्रीष्ट हुनुहुन्छ (यूहन्ना १:२९ हेर्नुहोस्–अरू कसैले पाप उर्ठाई लैजान सक्दैन!)। के तपाईंले व्यक्तिगत रूपमा येशू ख्रीष्टलाई आफ्नो मुक्तिदाता र प्रभुको रूपमा ग्रहण गर्नुभयो? तपाईंले उहाँलाई आफ्नो जीवनभित्र आउन र तपाईंलाई बचाउन स्वागत गर्नुभयो (प्रकाश ३:२०)? स्मरण होस्, उहाँलाई ग्रहण नगर्नु भनेको त उहाँलाई इन्कार गर्नु हो!

येशूलाई चिनाउने काम

येशू ख्रीष्टलाई ग्रहण गर्ने व्यक्ति ख्रीष्टको साक्षी हुनुपर्छ। साक्षी के हो? साँचो साक्षीको एउटा उत्तम नमुना बप्‍तिस्मा दिने यूहन्नामा पाउँछौं: “परमेश्वरबाट पठाइएका एकजना मानिस थिए, जसको नाम ________ थियो। सबैले उनीद्वारा विश्वास गरून् भनेर ज्योतिको विषयमा गवाही दिनलाई उनी ________का निम्ति आए” (यूहन्ना १:६-७)। साक्षीलाई एउटा काँडसित तुलना गर्न सकिन्छ। बप्‍तिस्मा दिने यूहन्ना येशूलाई प्रस्ट गरी देखाउने एउटा काँड थिएः स्मरण होस्, काँडले सधैं आफूभन्दा अन्यत्र दिशामा देखाउने काम गर्दछ। काँड आफै भने देखिन चाहँदैन। जुन कुरालाई काँडले देखाउँदैछ त्यसैलाई हेरियोस् भन्ने लक्ष्य काँडको हुन्छ। मानिसहरूले येशू ख्रीष्टलाई हेरून् भन्ने इच्छा बप्‍तिस्मा दिने यूहन्नाको थियो। यूहन्ना बाटो देखाउने एउटा काँड जस्तै थिए जसले येशूलाई औंल्याउँदै भने, “उहाँ नै हुनुहुन्छ!”यूहन्ना आफू नै ज्योति थिए कि उनी ज्योतिलाई देखाउने मान्छे मात्र थिए (यूहन्ना १:८)? ____________________________________। यूहन्ना आफै ख्रीष्ट (मसीह) थिए कि उनी ख्रीष्टलाई देखाउने मान्छे थिए (यूहन्ना १:२०,२३,२६,२७)? ________________ ___________________। यूहन्ना १:२९ र १:३६ मा यूहन्नाले “हेर” भन्ने शब्द प्रयोग गरेका छन्। यस शब्दले वक्ताले देखाउन चाहेको कुरातर्फ श्रोताको ध्यान आकर्षण गर्दछ। यूहन्ना भन्दै थिए, “उहाँ नै हुनुहुन्छ! यहाँ उहाँ हुनुहुन्छ (३० पद)! उहाँ नै हो!” यूहन्नाले “हे सबैजना हो, मलाई हेर” भन्दै हिँडेनन्। बरु उनले भने, “हे सबैजना हो, परमेश्वरको थुमालाई हेर! उहाँले हामीलाई हाम्रा पापहरूबाट बचाउनुहुनेछ।”कुनै व्यक्ति मुक्तिको खोजीमा तपाईंकहाँ आए भने तपाईंको जिम्मेवारी के हो? के तपाईंले त्यस व्यक्तिलाई बचाउन सक्नुहुन्छ? _________। के तपाईंले उनका पापहरू क्षमा गर्न सक्नुहुन्छ? के तपाईंले त्यस व्यक्तिलाई स्वर्गमा पुर्‍याउन सक्नुहुन्छ? _________। तर तपाईंले गर्न सक्ने एउटा ज्यादै महत्त्वपूर्ण कुरा छः तपाईंले उसलाई बचाउन सक्नुहुने, पाप-क्षमा दिन सक्नुहुने र स्वर्गमा पुर्‍याउन सक्नुहुने एकजना तर्फ औंल्याउन सक्नुहुन्छ! साक्षी त्यो हो जसले मानिसहरूलाई एउटै मुक्तिदाता येशू ख्रीष्ट तर्फ औंल्याउँछ। के हामीहरू उहाँका साक्षी हुनु ख्रीष्टको इच्छा हो (प्रेरित १:८)? _______।

अरूहरूलाई ख्रीष्टमा ल्याउने काम

महान्, अनन्त परमेश्वर पापी मानिसलाई मुक्त गर्न एक मानिस बन्नुभयो! संसारको मुक्तिदातालाई के तपाईंले आफ्नो मुक्तिदाता भनी मान्नुभयो? के तपाईंले उहाँलाई ग्रहण गर्नुभयो र उहाँको नाममा विश्वास गर्नुभयो (यूहन्ना १:१२)? मुक्ति पाएकाहरूले आफूहरूले भेट्टाएका कुरा अरूसित बाँड्न इच्छुक हुन्छन्। यूहन्ना १:३५-४५ मा ठीक यही काम अन्द्रियासले गरेको पाउँछौं। कुन पदमा अन्द्रियासले एकजनाकहाँ गएर “हामीले मसीहलाई भेट्टाएका छौं” भनी भनेका छन्? _______। अन्द्रियासले आफ्नै भाइ शिमोन पत्रुसलाई प्रभुकहाँ ल्याए (पद ४२)। फिलिपले पनि अन्द्रियासले जस्तै गरे (यूहन्ना १:४३-४५)। कुन पदमा फिलिप अर्को व्यक्तिकहाँ गएर “हामीले उहाँलाई भेट्टाएका छौं” भन्छन्? ________।

नथनएलले इस्राएलका राजालाई भेट्छन्!

जब फिलिपले नथनएललाई आफूले मसीह नासरतका येशूलाई भेट्टाएको कुरा बताए (यूहन्ना १:४५), नथनएलले जवाफ दिए, “के __________बाट कुनै ________ कुरा आउन सक्छ?” (यूहन्ना १:४६)। नथनएल पवित्र शास्त्रको ज्ञान भएका एक यहूदी मानिस थिए। उनले मसीह (इस्राएलका मुक्तिदाता-तथा-राजा) नासरत शहरबाट आउने कुरा पवित्र शास्त्रमा कतै भेट्टाएका थिएनन्। इस्राएका राजा बेथलेहेमबाट आउनुहुनेछ भनी उल्लेख गर्ने मीका ५:२ को महान् भविष्यवाणीलाई शायद उनले जानेर नै उनले फिलिपलाई त्यसरी जवाफ दिएका थिए। तर “नासरतका येशू” बेथलेहेममै जन्मनुभएको हो भनेर नथनएललाई थाहा थिएन। नथनएल नेभाराको रूखलाई छाडेर फिलिपको पछि लागे। येशूले नथनएललाई भन्नुभएको पहिलो कुरालाई टिप्पणी गरौं: “हेर, साँच्चै एउटा इस्राएली, जसमा _______ छैन” (यूहन्ना १:४७)। “छल” शब्दको अर्थ हुन्छ “कपट, धोका”। येशू भन्दै हुनुहुन्थ्यो, नथनएल एउटा छलकपट गर्ने व्यक्ति होइन। पवित्र शास्त्रमा बताइएको याकूब जस्तै जालझेल गर्ने मानिस होइन (तुलना गर्नुहोस्, उत्पत्ति २७:३५)। नथनएलको हृदय इमानदार र निष्कपट थियो। त्यस समयमा प्रतिज्ञा गरिएको मसीहको आगमनको बाटो हेरिरहने यहूदीहरूमध्ये ऊ एक थियो। तर नथनएल कस्ता व्यक्ति हुन् भनी येशूले कसरी जान्नुभयो? यूहन्ना १:४८ मा नथनएलले सोधे, “तपाईंले मलाई कहाँबाट चिन्नुभयो?” अर्थात् “मेरो बारेमा जम्मै कुरा कसरी जान्नुभयो?” येशूले दिनुभएको प्रत्युत्तर झनै छक्कलाग्दो थियो: “फिलिपले तिमीलाई बोलाउनुभन्दा पहिले, तिमी _________को रूखमनि हुँदा नै मैले तिमीलाई _______” (यूहन्ना १:४८)। येशूले नथनएललाई देख्‍नुभयो यद्यपि येशू त्यहाँ हुनुहुन्नथ्यो! उनी भर्खरै जहाँबाट आएका थिए त्यही ठाउँको दृश्य येशूले बयान गर्नुभएको सुनेर नथनएल छक्कै परे! फिलिपले नथनएलसँग बोल्नु अघि नै येशूलाई नथनएलको बारेमा जम्मै कुरा थाहा थियो! अब नथनएललाई विश्वास लाग्यो कि “नासरतको येशू” कुनै साधारण मानिस हुनुहुन्न। उहाँ प्रतिज्ञा गरिएको मसीह नै हुनुपर्छ जसका निम्ति नथनएल बाटो हेर्दैथिएः “तपाईं, ___________का ______ हुनुहुन्छ! तपाईं इस्राएलका ________ हुनुहुन्छ” (यूहन्ना १:४९)। नथनएलले येशू ख्रीष्टको महानताको झलक पाए! तर येशूले थप कुरा गर्नुभयो, “नथनएल, तिमीले एउटा ठूलो कुरा देख्यौ, तर भविष्यमा यी भन्दा ठूला कुराहरू देख्‍नेछौ” (यूहन्ना १:५० सँग तुलना गर्नुहोस्)। त्यसपछि येशू फर्केर हेर्नुभयो र उहाँलाई पछयाउने सबैजनालाई भन्नुभयो, “साँचो, साँचो, म तिमीहरूलाई भन्दछु, अब उसो तिमीहरूले स्वर्ग ___________ अनि परमेश्वरका _____________लाई _________का पुत्रमाथि उक्लँदै र ओर्लंदै गरेका देख्‍नेछौ” (यूहन्ना १:५१)। येशूका यी शब्दहरूले नथनएललाई उत्पत्ति २९:१०-१७ मा बताइएको याकूबको सपनाको सम्झना गरायो होला। पृथ्वीदेखि स्वर्गसम्मै पुगेको एउटा भर्‍याङ्को सपना याकूबले देखेका थिए। त्यस भर्‍याङ्‍मा स्वर्गदूतहरू माथि उक्लँदै र तल ओर्लंदै गरेका देखिन्थे (उत्पत्ति २८:१२)। उक्त भर्‍याङ् वास्तवमा को हुनुहुन्छ भनी यूहन्ना १:५१ बाट जान्न सकिन्छ: परमेश्वरका दूतहरूलाई __________का ______माथि उक्लँदै र ओर्लंदै गरेका देख्‍नेछौ।” येशू ख्रीष्ट साँचो भर्‍याङ् हुनुहुन्छ! उहाँ स्वर्ग र पृथ्वीलाई जोड्ने साँचो पुल हुनुहुन्छ। “____ द्वारा बाहेक कोही पनि _______कहाँ आउँदैन (यूहन्ना १४:६)।” उहाँ नै सिद्ध मध्यस्तकर्ता हुनुहुन्छ जसले पापी मानिसलाई पवित्र परमेश्वरकहाँ ल्याउन सक्नुहुन्छ (१ तिमोथी २:५)। परमेश्वरले मानिसलाई भेट्टाउन सक्नुभएको होस् र मानिसले परमेश्वरलाई भेट्टाउन सकोस् भनी स्वर्गहरू खोलिए। परमेश्वरको सक्रियता प्रकट गर्नुहुने र परमेश्वरकहाँ पलपलको प्रवेश दिलाउनुहुने व्यक्ति प्रभु येशू हुनुहुन्छ। याकूब सपनाबाट झल्याँस्स ब्युँझे। परमेश्वर मानिसको नजिकमा आउन जगतमा ओर्लिनुभएछ भन्ने कुरा अब जानेर उनी छक्कै परे। “निश्चय नै यस ठाउँमा _____________ हुनुहुँदोरहेछ, र यो मलाई थाहा थिएन। तिनी साह्रै डराए र तिनले भने, “यो ठाउँ कस्तो भययोग्य रहेछ। यो त परमेश्वरको ______ बाहेक अरू केही होइन रहेछ” (उत्पत्ति २८:१६-१७)। यूहन्नाको सुसमाचारको पूरै विषय यही हो! परमेश्वर स्वर्गबाट ओर्लेर मानिसहरूको बीचमा बास गर्न आउनुभएको छ (यूहन्ना १:१४)! कहिले हो स्वर्गहरू खोलिने र कहिले हो ख्रीष्टसँगै स्वर्गदूतहरू देखिने र कहिले हो मानिसहरूले साँच्चै बुझ्ने, येशू साँच्चै नै इस्राएलका राजा हुनुहुन्छ भनेर (यूहन्ना १:५१ पढ्नुहोस्)? ख्रीष्टको पहिलो आगमनमा यो कुरा प्रकट गरिसकियो जब परमेश्वर मानिसहरूका बीचमा बास गर्न आउनुभयो। यो कुरा येशू ख्रीष्टको दोस्रो आगमनमा पनि प्रकट गरिनेछ। दनियल ७:१३-१४ पढ्नुहोस् जुन खण्डसित नथनएल शायद राम्ररी परिचित थिए। साथै येशूले मत्ती २६:६४ मा भन्नुभएको कुरालाई र २ थेस्सलोनिकी १:७ पद पनि पढ्नुहोस्। नथनएलले देखेका नासरतका येशू उहाँ नै हुनुहुन्थ्यो जो पापी मानिसलाई बचाउन नम्र बनेर गरीब र होचो बन्नुभएको थियो। नथनएलले देखेका नासरतको येशू भविष्यमा राजाहरूका राजा र प्रभुहरूका प्रभु भई आउनुहुनेछ। सम्भवतः नथनएल येशूका बाह्र चेलाहरूमध्येका एक बने। उनको अर्को नाम शायद “बार्थोलोमाइ” (मत्ती १०:१३ हेर्नुहोस्) थियो। मत्ती, मर्कूस र लूकाको सुसमाचारमा फिलिप र बार्थोलोमाइका नामहरू जहिले पनि सँगसँगै उल्लेख गरिएको तथ्यबाट बार्थोलोमाइ भनिने व्यक्ति सम्भवतः नथनएल नै हुन् भन्ने देखिन्छ। साँच्चै नै ख्रीष्टलाई भेट्टाएकाहरूले अरूले पनि उहाँलाई भेट्टाएका चाहन्छन्। आज हामीले अन्द्रियास र फिलिपले जस्तै गरी मानिसहरूलाई येशूमा ल्याउन सक्दैनौं। तर हामीले मानिसहरूलाई बाइबलमा ल्याउन सक्छौं, अनि बाइबलका पन्नाहरूद्वारा तिनीहरूले ख्रीष्टलाई भेट्टाउन सक्छन्। आगामी पाठमा हामीले यूहन्नाको तेस्रो अध्याय अध्ययन गर्नेछौं। त्यहाँ येशूले मुक्तिको बारेमा र नयाँ जन्म पाउने बारेमा के सिकाउनुभयो सो बुझ्ने अवसर पाउनेछौं। परमेश्वरको वचन जति राम्ररी आफूले बुझ्छौं त्यति नै अरूहरूलाई हामीले सहायता गर्न सक्नेछौं!

यो अध्ययन माला मीडलटाउन बाइबल चर्चद्वारा प्रकाशित सामग्रीबाट नेपालीमा अनुवाद गरिएको हो। यसलाई अध्ययन गर्दा ट्रिनिटेरियन बाइबल सोसाइटी (TBS) द्वारा प्रकाशित पवित्र बाइबल प्रयोग गर्नुभयो भने तपाईंलाई सहज हुनेछ। तपाईंलाई एकमात्र सत्य परमेश्वर र उहाँका पुत्र प्रभु येशू ख्रीष्टको व्यक्तिगत ज्ञानमा आइपुग्न र त्यसमा बढ्दै-बढ्दै जान पवित्र आत्माले यी अध्ययनहरूलाई प्रयोग गर्नुभएको होस्! (१ पत्रुस २:२; २ पत्रुस ३:१८)






प्रभुलाई ग्रहणयोग्य पहिरन भाग २

Study Series

प्रभुलाई ग्रहणयोग्य पहिरन भाग २

डेविड क्लाउड

कण्ठ गर्नुपर्ने पदहरू: रोमी १४:२१; १ थेस्सलोनिकी ५:२२; तीतस २:२-५; १४

अघिल्लो पाठमा हामीले पहिरन सम्बन्धी दुईटा सिद्धान्तहरू अध्ययन गर्‍यौं। ख्रीष्टियनको पहिरन भद्र हुनु आवश्यक छ र ख्रीष्टियनको पहिरन लैङ्गिक रूपमा भिन्न हुनुपर्छ। यहाँ हामी अरू पाँचओटा सिद्धान्तहरू अध्ययन गर्नेछौं:

३) ख्रीष्टियनको पहिरन पवित्रता र भक्तिको जीवनसित आवद्ध भएको हुनुपर्दछ, दुष्टताको कुनै पनि रूपसित होइन (१ थेस्सलोनिकी ५:२२; एफेसी ५:११)।

यदि कुनै पहिरन शैली परमेश्वरका नियमविरुद्धको विद्रोहसित, अराजकतासित, यौिनक स्वतन्त्रतासित, ईश्वर-निन्दासित, मूर्तिपूजासित, नैतिक भ्रष्टतासित, वा अन्य कुनै दुष्टतासित आवद्ध छ भने एक ख्रीष्टियनले त्यसलाई पहिरनुहुँदैन। जस्तै, पुरुषले लामो कपाल पाल्ने, स्त्रीले कस्सिएको जीन पायन्ट लगाउने, च्यात्तिएको जीन पायन्ट लगाउने, ह्वार्लाङ्ग तल झारेर लाउने पायन्ट जस्ता पन्क र र्‍याप जगतका फेशनलाई यसले निषेधित गर्दछ। यसले ट्याट्टूलाई पनि निषेधित गर्दछ किनकि त्यो विद्रोह र स्व-अभिव्यक्तिसित र अख्रीष्टिय धर्मसित सम्बन्ध राख्ने कुरा हो।

४) ख्रीष्टियनको पहिरन संसारको भन्दा भिन्न चरित्रको हुनुपर्दछ (रोमी १२:२; २ कोरिन्थी ६:१४-१७; तीतस २:१२-१३; याकूब ४:४; १ यूहन्ना २:१५-१६)।

ख्रीष्टियनको पहिरन शरीरको अभिलाषा, आँखाको अभिलाषा र जीवनको सेखीसित आवद्ध भएको संसारको कुनै कुरासित एकनासे हुनुहुँदैन। स्त्रीको यौनिकतालाई प्रदर्शनी गर्ने अशिष्ट पहिरन र “मलाई हेर त” भन्ने सन्देश बोकेका भड्किला फेशनहरू सांसारिक फेशनका उदाहरणहरू हुन्।

५) ख्रीष्टियनको पहिरनले ऊ प्रभुको निम्ति विशेष जाति हो भन्ने कुरालाई अर्थात् ऊ सबै अधर्मबाट छुटाइएको छ र ऊ असल कामका निम्ति जोशिलो छ भन्ने कुरालाई दर्शाउनुपर्दछ (तीतस २:१४)।

परमेश्वरका जनहरू अलग, विशिष्ट, फरक र समर्पित हुनुपर्दछ। हामी उहाँको छाप बोकेर हिँड्ने व्यक्तिहरू हुनुपर्छ। स्वर्गीय ज्योतिद्वारा हिँडडुल गर्ने भएका हुनाले हामी मानिसको जमातको बीच अलग्गै छुट्टिनुपर्छ। जब परमेश्वरका जनहरू संसारको सामु बेग्लै हुन छाड्छन् यसको मतलब यो हो कि उनीहरूले परमेश्वरको वचनलाई संसारसित सम्झौता गरिदिएका छन्। हामीले मानिसको भन्दा परमेश्वरको भय मान्नुपर्छ। समाजलाई भन्दा परमेश्वरलाई खुशी पार्न हाम्रो चिन्ता हुनुपर्दछ। यस दुष्ट संसारमा ख्रीष्टको निन्दा बोक्नदेखि हामी पछि हट्नु हुँदैन। “यसकारण यस व्यभिचारी र पापी पुस्तामा जो म र मेरा वचनहरूसँग लजाउनेछ, मानिसका पुत्र पनि पवित्र दूतहरूका साथमा आफ्‍ना पिताको महिमामा आउँदा त्योसँग लजाउनेछन्” (मर्कूस ८:३८)। यदि हामीले ख्रीष्टलाई इन्कार गर्छौं भने ख्रीष्टले पनि हामीलाई इन्कार गर्नुहुनेछ भनेर पावलले भने (२ तिमोथी २:१२)।

६) ख्रीष्टियनको पहिरनले अरूलाई ठेस खुवाउनु हुँदैन (रोमी १४:२१)।

बाइबलअनुसार म आफ्‍नो दाजुभाइको गोठाला हुँ। अरूमा अभिलाषा उत्पन्न गराउने वा अरूहरूका निम्ति गलत नमुना अघि सार्ने वा अरूलाई अन्य हिसाबमा ठेस खुवाउने कुनै पनि पहिरनदेखि हामी अलग बस्नुपर्छ। विशेष गरी हामी चिरिएका स्कर्ट र चिरिएका पहिरनहरू उल्लेख गर्न चाहन्छौं। पुरुषहरूलाई यौिनक तवरले जिस्काउनु उक्त फेशनको एउटा उद्देश्य रहेको छ। चिरिएको ठाउँ घुँडादेखि मुनि छ भने पनि त्यसको असर ज्यादै यौनिक हुन्छ। एकपटक हामीले बाइबल कलेज पढ्दै गरेका केही जवान पुरुषहरूलाई उनीहरू चिरिएका स्कर्टले यौनिक तवरले परीक्षित हुन्छन् या हुँदैनन् भनेर प्रश्न गर्‍यौं अनि तिनीहरूमध्ये हरेकले उनीहरू परीक्षित हुन्छन् भन्ने कुरालाई स्वीकार गरे। यस कुराबाट ख्रीष्टिय महिलाहरू र जवान स्त्रीहरूलाई यस अभद्र फेशनबाट अलग रहन भयङ्कर ठूलो सन्देश मिल्नुपर्ने हो।

धेरैजना स्त्रीहरू भद्रताको मामिला पुरुषकै समस्या हो भनी सोच्दछन् र पुरुषले आफ्‍नो आँखा नडुलाएको खण्डमा समस्याको अन्त हुनेथ्यो भनी ठान्छन्। वास्तविकता यो हो कि यस मामिलामा पुरुष र स्त्री दुवैको गम्भीर जिम्मेवारी छ।

ख्रीष्टिय पुरुषहरूले आफ्‍ना आँखालाई लगाम लाउनु त पर्छ नै र अय्यूबसितै भन्नुपर्छ, “मैले मेरा आँखाहरूसँग एउटा वाचा बाँधेको छु; तब किन म कुनै कन्यामाथि आँखा गाडूँ?” (अय्यूब ३१:१)।

तर यसको मतलब ख्रीष्टिय स्त्रीहरूले मनखुशी वस्त्र पहिरनुहुन्छ र यसमा उनीहरूको कुनै जिम्मेवारी नै छैन भन्ने होइन। यौिनक अभिलाषाको मामिलामा पुरुषहरू गम्भीर रूपमा परीक्षित हुन्छन् भनी तिनी जान्दछिन् भने र निश्चित किसिमका पहिरन अन्य किसिमका भन्दा बढी समस्याजनक हुन्छन् भनी तिनी जान्दछिन् भने, कुनै पनि भक्ति गर्ने युवती वा महिलाले ठेस खुवाउने सम्भावना ननिम्त्याउनलाई आफूले सकभर गर्न चाहँदिनन् होला र?

जसरी सत्रौं शताब्दीमा रिचार्ड ब्याक्स्टरले लेखे,

“यद्यपि यसको जरा [पुरुषमा भएको] पाप र व्यर्थता हो, तरैपनि तपाईंको पाप चाहिँ यसको अनावश्यक उत्प्रेरक हो; किनभने तपाईंले यो विचार गर्नुपर्छ कि तपाईं रोगी प्राणीहरूका बीच बस्नुहुन्छ! अनि तपाईंले उनीहरूको बाटोमा ठेस खुवाउने कुरा तेर्साउनुहुन्न, र उनीहरूको अभिलाषाको आगो सल्काउनुहुन्न, र आफ्‍नो श्रृङ्गारलाई उनीहरूको पासो बनाउनुहुन्न; तर तपाईं पापी मानिसहरूका बीच हिँड्नुपर्छ, मानौं पराल वा बारुदकाबीच एउटा टुकी बोकेजस्तै; नत्र ता तपाईंले पहिला नदेखेको ज्वाला पछि देख्नुहोला जतिबेला त्यसलाई निभाउन गाह्रो पर्ला” (Richard Baxter, 1615-91)।

दाऊद परमेश्वरकै हृदयअनुसारका मानिस थिए, इस्राएलका मधुर सङ्गीतकार थिए जसले आफ्‍ना आँखाका सामु कुनै पनि दुष्ट कुरा नराख्‍ने अठोट गरेका थिए। तरैपनि एकजना स्त्रीलाई तिनको घरको कौसीमाथि नुहाइरेहकी देखेपछि त्यहाँ के भयो भन्ने कुरालाई ख्याल राख्‍नुहोस्। तिनी किन देखिन सक्ने ठाउँमा नुहाइरहेकी थिइन्?

यौन र शारीरिक अभिलाषा जगाउने कुराको सवालमा पुरुषका आँखाले देखेको कुरा उसको निम्ति कति प्रभावशाली हुन्छ भन्ने कुरा धेरैजसो स्त्रीहरूले बुझेका छैनन्:

एकजनाले आफ्‍नो लेखमा यसरी भन्छन्:

“मेरो विश्वासमा धेरैजसो स्त्रीहरूले पुरुषहरूले कसरी विचार गर्दछन् भन्ने कुरा जानेकै छैनन्। मलाई यो विश्वास छ कि त्यहाँ त्यस्ता स्त्रीहरूको वर्ग वा समूह नै छ जसले उनीहरूले यदि पुरुषहरूलाई साँच्ची नै बुझेका भए आफ्‍नो पहिरनको चलनलाई बदल्नेथिए किनकि उनीहरू साँच्ची नै परमेश्वरलाई खुशी पार्न चाहन्छन्। …कुरा यो हो कि, उनीहरूलाई जबर्जस्ती अनाकर्षक रूपमा ढाल्न खोज्ने “यो गर र त्यो नगर” भन्ने कुराहरूको कुनै सूचीको मामिला यो होइन, बरु उनीहरूलाई अभिलाषा नगर्न सहायता गरोस्, र ठेस खुवाउने ढुङ्गा नबनोस् भनी उनीहरूको सहकार्य खोज्ने परमेश्वरको डर मान्ने पुरुषहरूको इच्छाको हो, िकनकि उनीहरू परमेश्वरलाई खुशी पार्न चाहन्छन्।”

अर्को पुरुषले लेखे,

“भद्रताको बाइबलीय मामिला अर्कालाई ठग्नु हुँदैन भन्ने सिद्धान्तलाई बुझेर सबभन्दा राम्ररी बुझिन्छ। कसैले पनि त्यस्तो काम गर्नुहुँदैन जसद्वारा उसले अर्कोमा त्यस्ता इच्छाहरू जगाउँदछ जसलाई नैतिकतापूर्वक पूरा गर्न सकिन्न। … हाम्रो समाजले सञ्चार माध्यमको हरेक पक्षलाई प्रत्यक्ष यौनिक विज्ञापनमा डुबाएको कुरा यस पुरुषका लागि धेरै परीक्षा, शोक र चिन्ताको श्रोत बनेको छ। यस्तै खालको मामिला एउटा मण्डलीमा ख्रीष्टिय दिदीबहिनीहरूसित सामना गर्नु पर्ने कुरा सबभन्दा गम्भीर छ। मेरो विश्वासमा ख्रीष्टिय महिलाको वस्त्रको आदर्श व्याख्या भनेको ‘लामो, खुकुलो र प्रशस्त’ (long, loose and lots of it) भन्ने हुनुपर्दछ।

७) वयस्क ख्रीष्टियनहरू जवानहरूका लागि नमुना हुनुपर्दछ (तीतस २:२-५)।

वयस्क महिलाहरूले त्यस्ता पहिरन शैली अपनाएर पनि पुरुषहरूलाई अभिलाषा गर्न प्रेरित नगर्ला, तर उनीहरू केटीहरू र युवतीहरूका लागि नमुना हुनुपर्दछ।

निष्कर्षमा हृदयको महत्त्वको सम्बन्धमा हामी ब्रूस ल्याकीको निम्न भनाइलाई उद्दरण गर्दछौं।

पहिरन हृदयको मामिला हो। कसैलाई उसले कस्तो किसिमको वस्त्र लाउनुपर्छ भनेर पहिरनको सम्बन्धमा सुधार्न सकिएला र पनि उसलाई भेट्नु भन्दा अघि ऊ जति हराएको अवस्थामा थियो उत्तिकै हराएकै अवस्थामा रहन सक्छ। कसैसित पहिरन वा अन्य कुनै कुराको बारेमा कुरा गर्नु अघि म सर्वप्रथम हृदयको बारेमा जान्न चाहन्छु। के तपाईंले मुक्ति पाउनुभएको छ? प्रेरित १५:९। के तपाईंको हृदय विश्वासद्वारा शुद्ध पारियो? रोमी १०:९। परमेश्वरले ख्रीष्टलाई मरेकाबाट बौराउनुभयो भनेर के तपाईंले आफ्‍नो हृदयमा विश्वास गर्नुभयो? मैले जान्न चाहेको पहिलो कुरा चाहिँ तपाईंको हृदय र मुक्तिको बारेमा हो। यदि तपाईंले मुक्ति पाउनुभएको छैन भने तपाईंले आफ्‍नो पहिरनलाई कुनै तरिकाले बदलनु होला तर त्यसले तपाईंको आत्मालाई मदत गर्नेछैन। तपाईं पहिले ख्रीष्टकहाँ आउनैपर्छ।

तपाईंले मुक्ति पाउनुभएको छ भने, अझै पनि मामिला हृदयकै हो। यदि म कुनै ख्रीष्टियनसित यसको बारेमा कुरा गर्नुपर्‍यो भने म सबभन्दा पहिला हृदयकै विषयमा कुरा गर्नेछु। के तपाईंको हृदय परमेश्वरसित ठीक छ? यदि तपाईंको हृदय परमेश्वरसित ठीक छैन भने प्रत्येक तर्क सुन्दा तपाईंलाई रिस उठ्नेछ र यस विषयलाई छलफलमा ल्याउने जोसुकैसित पनि चिढिनुहुनेछ।

बाइबलले हृदयको कुरा गर्दछ। हिब्रू १०:२२, “आओ, साँचो मनले, विश्वासको पूरा निश्चयतामा, दुष्ट विवेकबाट शुद्ध हुनालाई आफ्‍ना हृदयहरूमा छिट्काउ लिएर र आफ्‍ना शरीरहरूलाई शुद्ध जलले धोएर हामी नजिकमा जाऔं।”

परमेश्वरले यहाँ ख्रीष्टियनहरूसित कुरा गर्दै हुनुहुन्छ। अनि २४ र २५ पदहरूमा, “अनि आओ, प्रेम र असल कामहरूका निम्ति हौसला दिनालाई एकअर्काको चिन्ता गरौं; कसै-कसैको आदत भएझैं हामी एक ठाउँमा भेला हुन नछोडौं; तर एक-अर्कालाई उत्साह दिँदै रहौं; अनि त्यो दिन जति नजिक-नजिक आउँदै गरेको तिमीहरू देख्छौ, उति नै बेसी हामी यसो गर्ने गरौं।”

उचित पहिरन हृदयको मामिला हो (Bruce Lackey, “Bible Guidelines for Clothing”)।

अङ्ग्रेजीमा Dressing for the Lord शीर्षक गरेको पुस्तकले यस विषयलाई धेरै विस्तृत रूपमा चर्चा गरेको छ। उक्त पुस्तक Way of Life Literature बाट उपलब्ध हुन सक्छ।

प्रभुमा ग्रहणयोग्य पहिरन भाग २ सम्बन्धी पुनरावलोकन प्रश्नहरू

  1. विश्वासीहरूलाई ट्याट्टू हान्न निषेध गर्ने बाइबलको कुनचाहिँ एउटा सिद्धान्त छ?
  2. “मलाई हेर” भन्ने आवाज निकाल्ने भड्किला फेशनका केही उदाहरण के-के हुन्?
  3. “प्रभुको निम्ति विशेष जाति” हुनु भनेको के हो?
  4. विश्वासी किन मानिसहरूको जमातका बीच छुट्टै देखिनुपर्छ?
  5. “यस व्यभिचारी र पापी पुस्तामा जो म र मेरा वचनहरूसँग लजाउनेछ, मानिसका पुत्र पनि… त्योसँग लजाउनेछन्” भनेर येशूले चेताउनी दिनुभएको पद कुनचाहिँ हो?
  6. हामीले ख्रीष्टलाई इन्कार गर्‍यौं भने उहाँले पनि हामीलाई इन्कार गर्नुहुनेछ भन्ने कुरा पावलले कुन पदमा भने?
  7. चिरिएको वस्त्रको उद्देश्य के हो?
  8. अय्यूबले भने, “मैले मेरा आँखाहरूसँग एउटा _______________ बाँधेको छु…”
  9. भद्र वस्त्र पहिरनु कसरी स्त्रीको कर्तव्य हो?
  10. के दाऊद पापमा फस्नुमा बाथशेबाको कुनै हात थियो?
  11. पुरुषका ___________ले _____________ ______________ उसको निम्ति कति प्रभावशाली हुन्छ भन्ने कुरा धेरैजसो स्त्रीहरूले बुझेका छैनन्।
  12. भद्रताको बाइबलीय मामिला, अर्कालाई _____________________ भन्ने सिद्धान्तलाई बुझेर नै सबभन्दा राम्ररी बुझिन्छ।
  13. वयस्क महिलाहरू यौिनक तवरले अभिलाषापूर्ण छैनन् भने तापनि किन उनीहरूले भद्र वस्त्र पहिरनु आवश्यक छ?
  14. पहिरन ___________________को मामिला हो।

यो अध्ययन माला वे अफ लाइफ लिटरेचरद्वारा प्रकाशित पुस्तक One Year Discipleship Course – 52 Lessons in Christian Living (Copyright 2010) बाट नेपालीमा अनुवाद गरिएको हो। यी पाठहरूको सँगालो “एक वर्षीय चेलापन: ख्रीष्टिय जीवन सम्बन्धी अत्यावश्यक पाठहरू” शीर्षक गरेको किताबमा प्रकाशन भएको छ। प्रकाशक: जीवनमार्ग, कूल पृष्ठ सङ्ख्या: २२१ (A4), सम्पर्क: 9855071310; मूल्य: नेरू ३०० मात्र।






प्रभुमा ग्रहणयोग्य पहिरन भाग १

Study Series

प्रभुमा ग्रहणयोग्य पहिरन भाग १

डेविड क्लाउड

कण्ठ गर्नुपर्ने पदहरू: व्यवस्था २२:५; १ तिमोथी २:९; १ कोरिन्थी ११:१४-१५

पहिरन ज्यादै महत्त्वपूर्ण कुरा हो किनभने पहिलो, यसले हृदयलाई प्रतिबिम्बित गर्दछ, साथै त्यसलाई असर पार्दछ। दोस्रो, पहिरन महत्त्वपूर्ण कुरा हो किनभने पहिरन एउटा भाषा हो। यो एउटा “सामाजिक भाषा” हो, फेशनको अभिव्यक्ति हो। यस कुराकै ज्ञानको आधारमा फेशन उद्योग फस्टाइरहेको छ र परमेश्वरका छोराछोरीले पनि यसलाई बुझ्नु आवश्यक छ। मैले आफैलाई प्रश्न गर्नुपर्ने कुरा हो, मेरो पहिरनले कस्तो सन्देश प्रसारण गर्दैछ? विकिपिडियाले फेशनलाई “चलनचल्तीको अभिव्यक्तिको एक किसिम” (a prevailing mode of expression) भनेर परिभाषित गरेको छ। “पहिरनको हरेक अंशले कुनै सांस्कृतिक र सामाजिक अर्थ बोकेको हुन्छ” भनेर विकिपिडियाले मानिलिएको छ र “प्रसारण भइरहेको सन्देश बुझ्न सक्नलाई मान्छेले उक्त भाषा जानेको हुनुपर्छ” भनेर टिप्पणी गरेको छ।

खुकुलो यौनिक विशिष्टता बोकेका “तीष्ण” खाले पहिरन बिक्री गर्ने एबरक्रोम्बी र फीच (Abercrombie & Fitch) नाम गरेको पहिरन उद्योग त्यसको “विद्रोही मनोभावका निम्ति प्रख्यात” छ भनेर “चप्पल, च्यात्तिएका जीन र नियन्त्रण” शीर्षक गरेको लेखमा भनिएको छ (“Flip-Flops, Torn Jeans, and Control”, Business Week, May 30, 2005)। त्यसैले संसारले समेत Abercrombie & Fitch को पहिरनको सन्देश कस्तो खालको छ भन्ने कुरा बुझ्दछ। तिनीहरू लुगा मात्र होइन एउटा मनोभाव बिक्री गर्दैछन्।

तसर्थ, पहिरन शैली निर्दोष हुँदैन। प्रत्येक शैलीले एउटा सन्देश प्रचार गर्दछ र परमेश्वरको जनले आफ्‍नो पहिरनद्वारा गलत सन्देश प्रसारण गर्नदेखि होशियार बस्नुपर्छ।

परमेश्वरको वचनले के भन्दछ भन्ने बारेमा पहिरन उद्योगलाई कुनै मतलब छैन भन्ने कुरा हामीले बुझ्नुपर्छ।

लगाउन हुने या नहुने फेशनको सूची चाहिएको होइन हामी परमेश्वरका जनहरूलाई। हामीलाई चाहिएको कुरा हो पहिरनका शैलीलाई जाँच्नका निम्ति स्पष्ट बाइबलीय सिद्धान्तहरू। फेशन निरन्तर बदलिन्छ, तर परमेश्वरको वचनका सिद्धान्तहरू एक समान रहन्छन्।

ख्रीष्टियनको पहिरन सम्बन्धी बाइबलीय सिद्धान्तहरूको सारांश

 

१) ख्रीष्टियनको पहिरन भद्र हुनुपर्छ (१ तिमोथी २:९)

भद्रतालाई नयाँ नियममा “पतिव्रता”, “आत्मसंयमी”, “सचेत”, र “लज्जालु स्वभाव” भन्ने शब्दहरूले बयान गरिएको छ। स्त्रीलाई अश्लील वा अशोभनीय तरिकाले प्रदर्शन गराउने कुनै पनि कुरालाई यसले निषेध गर्दछ।

पहिलो, भद्र पहिरन शरीरलाई उचित ढङ्गले ढाक्ने पहिरन हो र यौन आकर्षणका शारीरिक अङ्गहरूलाई नाङ्गो गरी प्रदर्शन नगर्ने पहिरन हो। यशैया ४७:२ ले भन्छ, स्त्रीले आफ्‍नो खुट्टा नाङ्गो पार्नु र तिघ्रा देखाउनु नाङ्गोपना हो। यसकारण, छोटो स्कर्ट, हाफ-पायन्ट, चिरिएको स्कर्ट, तलसम्म देखिने चोलो, ढाडको खाल्डो देखाउने चोलो, अगाडि छातीको तलसम्म चिरिएको वस्त्र, पछाडि खुल्ला छोडिएको वस्त्र, बाहुला नभएको वस्त्र र कुनै पनि पौडी खेल्दा लाउने आधुनिक वस्त्र। साथै भित्रपट्टि देख्‍न सकिने खालको कपडाले बनेको जुनसुकै पनि लुगा अभद्र पहिरन हो।

दोस्रो, भद्र पहिरनले यौन आकर्षण गर्ने तवरले जीउडालको स्वरूपलाई प्रकट गर्दैन। कस्सिएको, जीउमै टाँस्सिने खालको पोशाक छोटो-छोटो पोशाक जत्तिकै अभद्र पोशाक हो किनकि यसले स्त्रीको आकृतिलाई मुख्य बनाउँदछ र पुरुषको ध्यानाकर्षण त्यसतिर लैजान्छ जुन चाहिँ वैवाहिक सम्बन्धमा भन्दा बाहिर निषेधित छ।

तेस्रो, भद्र पोशाक भड्किलो हुँदैन। प्रेरित पावलले १ तिमोथी २:९ मा भद्र पहिरनको कुरा गर्दा उनले “बाटिएको केश, वा सुन, वा मोतीहरू, वा दामी-दामी वस्त्र” लाई उल्लेख गर्दछन्। यस संसारको भक्तिहीन फेशन उद्योगको लक्ष्य भनेको अहङ्कारी, भड्किलो, सांसारिक बुद्धिको हाउभाउ र साथै यौन-केन्द्रित हाउभाउ सृजना गर्नु हो। भक्ति गर्ने स्त्रीले यस्ता फेशनलाई रद्द गर्दछिन् र आफैलाई र आफ्‍ना छोरीहरूलाई “सुहाउने [भद्र] वस्त्र” पहिराउँदछिन्।

अभद्र पहिरन उद्योगलाई यी कुराको राम्रो ज्ञान छ र त्यसले स्त्रीहरूलाई भद्रताले होइन तर लोभ्याउने पाराले पहिराउन कोशिश गर्दछ।

२) ख्रीष्टियनको पहिरन लैङ्गिक भिन्नता कायम राख्‍ने पहिरन हुनुपर्छ (उत्पत्ति १:२७; व्यवस्था २२:५; १ कोरिन्थी ११:१४-१५)।

स्त्रीको पोशाक पृथकरूपमा स्त्रीको जस्तो हुनुपर्छ र पुरुषको पोशाक पृथकरूपमा पुरुषको जस्तो।

आधुनिक एकलिङ्गीय (यूनिसेक्स) अभियान (unisex movement) सर्वशक्तिमान् परमेश्वरको विद्रोहमा र उहाँको वचनको विरुद्धमा अगाडि लम्किरहेको छ र यससित आवद्ध भएको कुनै पनि फेशनसित ख्रीष्टियनले अलिकति पनि सम्झौता गर्नुहुँदैन। एकै व्यक्ति पुरुषजस्तो पनि, स्त्रीजस्तो पनि देखिने यूनिसेक्स प्रस्तुति निर्दोष कुरा होइन। यस्तो अभ्यास रक सङ्गीतकारहरूबाटको सृजना हो जोहरूले परम्परालाई उलटपुलट पार्न चाहन्थे। स्त्रीले लगाउने पायन्ट यूनिसेक्स फेशन अभिव्यक्तिको रूपमा सृजना गरिएको थियो अनि आधुनिक यूनिसेक्स अभियानमा यसले केन्द्रिय भूमिका खेल्दछ।

केशका शैलीहरू पनि अभिव्यक्तिहरू हुन्। पुरुषले लामो केश पाल्ने र स्त्रीले छोटो केश पाल्ने कुरा केवल निर्दोष फेशन होइनन् तर परमेश्वरको सृष्टिको नियमका विपरित उठेका विद्रोहका अभिव्यक्ति हुन् (१ कोरिन्थी ११:१४-१५)। १९६० को दशकको एउटा रक गीतले जवान पुरुषहरूलाई आफ्‍नो केश लामो हुन दिन र “तिम्रो अनौठो झण्डा फरफराउनदेऊ” भन्दै प्रोत्साहन दिन्थ्यो। भ्यान हालेनको डेविड ली रोथको गवाही थियो: “[मेरो लामो कपाल] एउटा झण्डा हो। यो तार्जन हो। म सधैं व्यवस्थापनको विरोधी रहनेछु” (John Makujina, Measuring the Music, p.73)।

गलत तर्क र तिनका प्रत्युत्तर:

गलत तर्क #१: व्यवस्था २२:५ मोशाको व्यवस्थाको अंश हो जुनचाहिँ ख्रीष्टमा खारेज भइसकेको छ।

उत्तर: मोशाको व्यवस्था ख्रीष्टियनको व्यवस्था होइन भनेर हामी जान्दछौं तरैपनि तिनमा ख्रीष्टिय जीवनका निम्ति पाठहरू छन्। १ कोरिन्थी १० मा पावलले व्यवस्थाबाट थुप्रै कुरा उल्लेख गर्छन् र निष्कर्षमा भन्दछन्, “अब उदाहरणका निम्ति यी सबै कुराहरू तिनीहरूमाथि आइपरे, र हाम्रै चेताउनीका निम्ति लेखिएका हुन्, जसमाथि संसारका अन्तहरू आइपुगेका छन्” (१ कोरिन्थी १०:११)। व्यवस्था २२:५ मा हाम्रै चेताउनीका निम्ति लेखिएको एउटा नैतिक सिद्धान्त छ। त्यहाँ उल्लेखित सिद्धान्त यो हो कि पुरुष र स्त्रीका पहिरनका बीच स्पष्ट भिन्नता हुनुपर्दछ।

पावलले यस कुरालाई १ कोरिन्थी १४:३४ मा जोड दिए जब उनले भने, “तिमीहरूका स्त्रीहरू मण्डलीहरूमा चुप लागून्; किनकि उनीहरूलाई बोल्ने अनुमति छैन, तर आज्ञाकारी भएर रहने आज्ञा छ; व्यवस्थाले पनि यसै भन्छ।” तसर्थ, पावलको अनुसार, पुरुष र स्त्री बीचका सृष्टिदेखिकै भिन्नताका बारेमा मोशाको व्यवस्थाले ख्रीष्टिय जीवनको सवालमा प्रत्यक्ष तवरले सम्बोधन गर्दछ।

गलत तर्क #२: यदि हामी व्यवस्था २२:५ लाई आज पछ्याउने हो भने त हामीले व्यवस्था २२:९-११ लाई पनि पछ्‍याउनुपर्छ जहाँ एकै ठाउँमा दुई किसिमको बीउ छर्न हुँदैन र मिश्रित सामग्रीले बनेको कपडाको लुगा लाउनुहुँदैन भनिएको छ।

उत्तर: यद्यपि हामीले भौतिक रूपमा यी आज्ञालाई आज पालन गर्दैनौं, तिनीहरूले सिकाएका अपरिवर्तनीय आत्मिक सिद्धान्तहरूलाई भने हामीले पालन गर्नैपर्छ। यी आज्ञाहरू दिनुभएर परमेश्वरले इस्राएललाई अलगपनताको सिद्धान्त सिकाउँदै हुनुहुन्थ्यो। यस्ता नियमहरू उनीहरूले “पवित्र र अपवित्र, शुद्ध र अशुद्धको बीचमा भिन्नता राख्न” सकून् (लेवी १०:१०) भन्ने उद्देश्यले उनीहरूलाई दिइएका थिए। व्यवस्था २२:९-११ ले, तब, नयाँ नियमको ख्रीष्टियनलाई प्रभुको दृष्टिमा जुनसुकै पनि खराब र गलत कुरादेखि ऊ अलग हुनुपर्छ भन्ने कुराको सम्झना गराउँदछ (मत्ती ६:२४; २ कोरिन्थी ६:१४-१७; १ यूहन्ना २:१५-१६, आदि)।

आधुनिक फेशन सम्बन्धीको विवादको कुनै पक्षले पूर्वाग्रहित नभएका विगतका शताब्दीहरूका टिप्पणीकारहरू व्यवस्था २२:५ को शिक्षा ख्रीष्टिय जीवनका लागि लागु हुन्छ भन्ने कुरा बुझेका थिए।

जेनेभा बाइबल (१५६०) को फूटनोटमा भनिएको छ: “पुरुषको वस्त्र स्त्रीले नपहिरोस्, न ता स्त्रीको वस्त्र पुरुषले; किनभने यस्तो गर्नेहरू सबै परमप्रभु तिम्रा परमेश्वरका निम्ति घृणित छन्। किनभने त्यसो गर्दा प्रकृतिको नियमलाई अदलबदल गरिन्छ र यसरी तिमीले परमेश्वरलाई तिरस्कार गर्दा रहेछौ भन्ने कुरा प्रकट हुन्छ।”

म्याथ्यू पूल (१६२४-१६७९) ले भने: “यसो गर्नु निषेधित छ, एकातिर शिष्टताको खातिर, कि मानिसहरूले ती लिङ्गहरूलाई नअलमल्याऊन्, न ता अलमल्याएको जस्तो होस्, जसलाई परमेश्वरले भिन्न बनाउनुभएको छ, ताकि दुष्टताको सबै रूपबाट टाढा बस्न सकियोस्, अर्थात् पहिरनको त्यस किसिमको सट्टापट्टाको पछाडि हुने पुरुषमा स्त्रीको जस्तो नरम-स्वभावको सङ्केत, स्त्रीमा अहङ्कारको, दुवैमा हलुकोपनको र बचपनको; र अर्कातिर दुष्टताका सबै शङ्का र अवसरहरूलाई पर राख्नलाई पनि हो जो नत्र ता खुलेआम निम्त्याइनेथ्यो।”

म्याथ्यू हेनरी (१६६२-१७१४) ले भने: वस्त्रद्वारा लिङ्गका भिन्नतालाई कामय गरिनुपर्छ, आफ्‍नै र साथै आफ्‍नो छिमेकीको पतिव्रताको सुरक्षाको लागि, व्यवस्था २२:५। प्रकृति आफैले पनि तिनीहरूका बीच केशद्वारा भिन्नता कायम राखिनुपर्छ भनेर सिकाउँछ (१ कोरिन्थी ११:१४), अनि त्यही नियमले तिनीहरूका वस्त्रहरूमा पनि, जसलाई त्यसैले अलमल्याइनुहुन्न, चाहे त्यो दैनिक पहिरनमा होस् वा चाहे बेलाबखतको अवसरमा।

जन गिल (१६९७-१७७१) ले भने: “पुरुषको वस्त्र स्त्रीले नपहिरोस्…त्यो त ज्यादै अशोभनीय र अरूलाई ठेस खुवाउने कुरा हो र आफ्‍नो लिङ्गको भद्रतालाई नसुहाउने कुरा हो। …न ता स्त्रीको वस्त्र पुरुषले पहिरोस्; यसले त पुरुषमा उसलाई नसुहाउने नरम स्वभाव ल्याउँछ… प्रकृतिमा लिङ्गहरूमा भिन्नता राखिएको हुनाले यो कुरा वस्त्रको भिन्नताले जनाइनु उचित र आवश्यक छ नत्र भने थुप्रै दुष्टताहरू आउन सक्छन्; अनि यो नियम प्रकृतिको नियम र प्रकाशसित मेल खान्छ…”

आदम क्लाक (१७६२-१८३२) ले भने: यो अक्षरशः बुझिने ज्यादै असल, सर्वसाधरण नियम हो र विशेष ती राष्ट्रहरूका लागि लागु हुन्छ जहाँ पुरुष र स्त्री छुट्ट्याउने कुरा भनेको वस्त्र मात्र हुन्छ। स्त्रीको वस्त्र लगाइएको खण्डमा जुङ्गा-दाह्री नभएको पुरुष कुनै पनि बेला स्त्री जस्तै देखिन सक्छ, र पुरुषको वस्त्र लगाइएको खण्डमा स्त्री चाहिँ पुरुष जस्तै। समाजमा यदि यसलाई ठाउँ दिइयो भने त्यसले ज्यादै ठूलो गडबडी सृजना गर्नेछ।

आल्बर्ट बार्न्स् (१७८९-१८७०) ले लेखे: “लिङ्गहरू बीचको भिन्नता स्वाभाविक कुरा हो र परमेश्वरबाट स्थापना गरिएको कुरा हो र अशिष्टता ननिम्त्याईकन र फलस्वरूप शुद्धतालाई जोखिममा नपारीकन यसलाई बेवास्ता गर्न सकिन्न (तुलना गर्नुहोस् १ कोरिन्थी ११:३-१५)।”

जेमीसन, फसेट, ब्राउन (१८६४) ले भने: “यो निषेधाज्ञा उचित थियो; किनभने एउटा लिङ्गका पहिरनलाई अर्कोले अपनाउनु भनेको शिष्टतालाई बिथोल्नु हो, र प्रकृतिमा विद्यमान रहेको भिन्नतालाई निमिट्यान्न पार्नु हो जसले पुरुषमा नरम स्वभावको र स्त्रीमा अभिमान र उत्ताउलोपनको, र साथै दुवैमा ठट्टा र कपटको चरित्रलाई विकास गर्दछ; अनि सारांशमा यसले यति धेरै दुष्टताका लागि ढोका खोलिदिन्छ कि विपरित लिङ्गको वस्त्र लगाउने जोसुकै पनि “परमप्रभुका निम्ति घृणित” भनेर घोषित हुनेछ।

सायद तपाईंले माथि यो कुरा ख्याल गर्नुभयो होला, कि यी पहिलेका टिप्पणीकारहरूले व्यवस्था २२:५ को सिद्धान्तलाई १ कोरिन्थी ११:१४-१५ को सिद्धान्तसित जोडेका छन् जहाँ पावलले स्त्री र पुरुषले आफ्‍नो रूपमा भिन्नता कायम राख्‍‍नुपर्छ भनेर सिकाएका छन्।

रूपमा भिन्नता कायम राख्‍‍नुपर्ने कारणस्वरूप पावलले सृष्टिको नियमलाई र पुरुष र स्त्री भिन्न-भिन्नै भूमिकाहरू निर्वाह गर्न सृष्टि गरिएका हुन् भन्ने कुरालाई औंल्याएका छन् (१ कोरिन्थी ११:७-९)।

परमेश्वरले पुरुष र स्त्रीलाई पृथ्वीमा भिन्न-भिन्नै भूमिका निर्वाह गर्नलाई सृष्टि गर्नुभयो (उत्पत्ति १:२७)।

यसरी, दुवै पुरानो र नयाँ नियमले पुरुष र स्त्रीले फरक-फरक किसिमको पहिरन अपनाउनु परमेश्वरको इच्छा हो भनेर सिकाउँदछ। एकजना स्त्रीले निम्नबमोजिमको एउटा महत्त्वपूर्ण अवलोकन गरेकी छिन्:

“मानिसहरू पुरानो नियमका पदहरूको सवालमा ‘मन-लागेको‍-मात्र-छान्ने’ खेल खेलिरहेका छन्। उनीहरू भजनसङ्ग्रह २३ लिन चाहन्छन्, भजनसङ्ग्रह १०० पनि लिन चाहन्छन् र साथै पुरानो नियमका त्यस्ता सबै पदहरू पनि जसमा तिनीहरूलाई उनीहरूको जीवनशैलीलाई चुनौती दिने कुरा हुँदैन, तर उनीहरूको जीवनशैलीलाई असर पार्ने कुनै पनि पुरानो नियमको पद छ भने त्यसलाई उनीहरू व्याख्या गरेर उडाउन खोज्छन्। तर, २ तिमोथी ३:१६ ले भन्छ, “सबै पवित्र शास्त्र परमेश्वरको प्रेरणाद्वारा दिइएको हो र शिक्षाका निम्ति, भूलदोष देखाउनका निम्ति, सुधारका निम्ति र धार्मिकताको सम्बन्धमा तालिमका निम्ति लाभदायक छ” (http://www.momof9splace.com/modesty.html)।

कुनै पनि भक्ति गर्ने स्त्रीले परमेश्वरको सृष्टिदेखि स्थापना भएको नियमको विरुद्धमा सक्रिय रहेको अभियान र दृष्टिकोणसित घनिष्ट रूपमा आवद्ध भएको फेशनसित आफूलाई किन जोड्न चाहनेथिन् र?

विगतको ४० वर्षमा स्त्रीहरूले पायन्ट लगाउने अभ्यासको विस्तारको साथसथै स्त्रीहरूको भद्रतामा स्तब्ध पार्ने गिरावट आएको कुरालाई परमेश्वरका धेरैजना भक्तजनहरूले अवलोकन गरेका छन्। एकजना पास्टरले लेखे:

“मलाई लाग्छ यसले लैङ्गिक भिन्नतालाई तोड्छ, अनैतिकता ल्याउँछ र समलिङ्गतालाई ‍प्रोत्साहन दिन्छ। पायन्टले स्त्रीलाई पुरुषजस्तो व्यवहार गर्ने बनाउँछ। उनीहरूका पायन्टले आजका स्त्रीहरूलाई एउटी भद्र महिला भएर बस्न वा व्यवहार गर्न नै नजान्ने बनाएको छ। अनि भद्र पोशाक लाउँदा पनि तिनीहरू अब घुँडा दोबार्दैनन् तर छाती खुला देखिने गरी कम्मर दोबार्छन्। तिनीहरू घुँडालाई जोडेर पाउहरू क्रस गरेर बस्दैनन्।”

अर्कोले लेखे:

“के हामी हाम्रा बाजेबज्यैहरूको पुस्ताभन्दा आत्मिक छौं त? छैनौं नै! पायन्ट र स्वीमसूट र मिनी-स्कर्ट लगाउने स्त्रीहरू देखेर उनीहरू स्तब्ध हुन्थे। आज ती कुराहरू विश्वासीहरू र मण्डलीहरूमा समेत सामान्य रूपमा स्वीकार गरिन्छन्।”

अर्को पुरुषले लेखे:

“म ६८ वर्ष पुगेको छु र एउटी असल र भद्र स्त्रीसित मेरो विवाह भएको ४९ वर्ष भयो। मण्डलीमा समेत कति स्त्रीहरूको पहिरन देखेर म स्तब्ध हुन्छु। मेरी आमा ८८ वर्ष पुगीन् अनि उहाँ मेरा बाबुसित कपास खेतीमा सँगसँगै काम गर्नुभएको थियो जुन बेला काम सब हातैले गर्नुपर्थ्यो। तर मैले मेरी आमा वा मेरी दुईटै बज्यैहरूलाई कहिल्यै पायन्ट लगाएको देखिनँ यद्यपि उहाँहरू सबैजना खेतमा काम गर्नुहुन्थ्यो। परमेश्वरलाई धन्यवाद होस्, उहाँहरू मेरा निम्ति कत्ति राम्रो नमुना बनिदिनुभयो। अनि अर्को कुरा, उहाँहरूले आफ्‍ना लुगाहरू सब हातैले धुनुहुन्थ्यो र मैले कहिल्यै पनि कुनै पनि स्त्रीका भित्री पहिरनहरू सबैले देख्ने गरी डोरीमा झुण्ड्याएर सुकाएको कहिल्यै देखिनँ। यसले यो प्रमाणित गर्दछ उनीहरूको भद्रता उनीहरूले आफ्‍नो जीउमा लगाएको कुरामा मात्र सीमित थिएन। त्यो त उनीहरूको हृदयमै थियो।”

हामीले बितेको समयलाई फर्काएर ल्याउन त सक्दैनौं, तर परमेश्वरका जनहरूले अझै पनि बाइबलका पुराना मार्गलाई पक्रन भने सक्छन् र यस सतही, अश्लील र विद्रोही युगको सिद्धान्त र चालचलनलाई रद्द गर्न सक्छन्।

गलत तर्क #३: पुरुषको छोटो र स्त्रीको लामो केशको सवालमा, छोटो र लामो भनेको कति-कति हो?

पहिलो जवाफ यो हो, सम्बन्धित सामाजिक परिपेक्ष्यमा प्रश्नै नउठ्ने किसिमको लम्बाइ हुनु आवश्यक छ। फरक-फरक समाजमा फरक-फरक समयमा केशको लम्बाइ फरक-फरक हुने गरेको छ, तर यदि सम्बन्धित समाजमा एक पुरुषको केशको लम्बाइ लामो ठानिन्छ भने त्यो हुनुपर्ने जतिको छोटो छैन। अनि यदि एक स्त्रीको केश छोटो ठानिन्छ भने त्यसको लम्बाइ पर्याप्त छैन।

दोस्रो जवाफ यो हो, विश्वासीको केशको लम्बाइ अरूलाई ठेस नलाग्ने लम्बाइको हुनुपर्छ (रोमी १४:१९,२१)। म नयाँ ख्रीष्टियन हुँदा मैले आफ्‍नो केशलाई पहिलाको भन्दा निकै छोटो हुने गरी काटेँ। तर एक साँझ म सुसमाचार सुनाउन निस्कँदा एकजना वृद्ध महिलाले मेरो केश एउटा “परमेश्वरको भक्तजन” लाई नसुहाउने गरी बढी लामो भएको भन्दै गुनासो गरिन्। म चिढिनुको सट्टा र आफ्‍नो “अधिकार” को निम्ति अडान लिनुको सट्टा मैले आफूलाई नम्र पारेँ र भोलिपल्ट नै त्यसलाई काटेँ। पुरुष र स्त्रीहरू दुवै नै यस सिद्धान्तप्रति संवेदनशील हुनु आवश्यक छ। बाइबल विश्वास गर्ने आजका धेरै मण्डलीहरूमा ज्यादै छोटो केश भएका स्त्रीहरू हुन्छन्। कतिपय जवान स्त्रीहरू पनि यस्ता देखिन्छन् तर वृद्ध स्त्रीहरूमा भने यो त रीति नै बसेको जस्तो देखिन्छ। यस कुरालाई नरूचाउने परमेश्वरका थुप्रै भक्तजन र भक्त गर्ने स्त्रीहरू म चिन्दछु र म यो गलत हो भन्ने विश्वास गर्दछु र यी दिदीबहिनीहरूले यस चेताउनीलाई लिएर यस प्रकारले ठेस खुवाउन छोड्नुपर्छ। बाइबलको दृष्टिकोणमा “सुविधाजनक”, “फेशन”, र “मेरो अधिकार” को कुरा गर्नुभन्दा ठेस नखुवाउनु नै महत्त्वपूर्ण कुरा हो।

प्रभुमा ग्रहणयोग्य पहिरन भाग १ सम्बन्धी पुनरावलोकन प्रश्नहरू

  1. पहिरन महत्त्वपूर्ण छ भन्ने दुईटा कारण के‍-के हुन्?
  2. पुरुष र स्त्रीको केशको लम्बाइलाई बाइबलको कुन अध्यायमा चर्चा गरिएको छ?
  3. एकलिङ्गीय (यूनिसेक्स) अवधारणा सृजना गरिनुको कारण के थियो?
  4. एबरक्रोम्बी र फीचले एक “_____________ _______________” को बिक्री गर्दछ।
  5. यस पाठमा प्रस्तुत गरिएका पहिरन सम्बन्धी दुईटा सिद्धान्तहरू के-के हुन्?
  6. भद्रतालाई जनाउने नयाँ नियमका अरू शब्दहरू के-के हुन्?
  7. भद्र पहिरनका लागि आवश्यक तीन कुराहरू के-के हुन्?
  8. कुन पदमा मोशाको व्यवस्थाका कुराहरू हाम्रा उदाहरणका लागि हुन् भनेर लेखिएको छ?
  9. व्यवस्था २२:५ को सधैं लागु हुने नैतिक सिद्धान्त के हो?
  10. व्यवस्था २२:९-११ को सधैं लागु हुने नैतिक सद्धान्त के हो?
  11. व्यवस्था २२:५ लाई ख्रीष्टिय जीवनका लागि लागु गराउने चारजना टिप्पणीकारका नाम दिनुहोस्।

यो अध्ययन माला वे अफ लाइफ लिटरेचरद्वारा प्रकाशित पुस्तक One Year Discipleship Course – 52 Lessons in Christian Living (Copyright 2010) बाट नेपालीमा अनुवाद गरिएको हो। यी पाठहरूको सँगालो “एक वर्षीय चेलापन: ख्रीष्टिय जीवन सम्बन्धी अत्यावश्यक पाठहरू” शीर्षक गरेको किताबमा प्रकाशन भएको छ। प्रकाशक: जीवनमार्ग, कूल पृष्ठ सङ्ख्या: २२१ (A4), सम्पर्क: 9855071310; मूल्य: नेरू ३०० मात्र।






विश्राम दिन के हो?

Study Series

विश्राम दिन के हो?

डेविड क्लाउड

कण्ठ गर्नुपर्ने पदहरू: प्रस्थान ३१:१२-१३; नहेम्याह ९:१३-१४; कलस्सी २:१६

विश्राम दिन इस्राएललाई दिइएको परमेश्वरबाटको एउटा चिन्ह हो जुन चिन्ह इस्राएल उजाडस्थानमा हुँदाखेरि दिइएको थियो

आदमको समयदेखि नै मानिसहरूले विश्राम दिन पालन गर्दै आएका छन् भनेर सेभेन्थ-डे एड्भेन्टिस्टहरू सिकाउँछन्, तर यो त बाइबलकै अभिलेखको विपरित कुरा हो। विश्राम दिन सृष्टिको छैटौं दिनको अन्तमा शुरु भएको भए तापनि (उत्पत्ति २:१-३), उक्त विश्राम परमेश्वरको विश्राम थियो, मानिसको होइन। परमेश्वरले विश्राम दिन मानिसलाई दिनुभयो भन्ने कुरा उत्पत्तिको पुस्तकमा कतै उल्लेख छैन। उत्पत्तिको पुस्तकमा उल्लेखित पवित्र जनहरूले वेदीहरू निर्माण गरे, प्रार्थना गरे, बलिहरू चढाए र दसौं अशं दिए; तर ती दिनहरूमा विश्राम दिन पालन गर्ने सम्बन्धमा पवित्र शास्त्र मौन छ।

विश्राम दिन इस्राएललाई सबभन्दा पहिले उजाडस्थानमा दिइएको कुरा नहेम्याह ९:१३-१४ ले प्रस्टै बताउँछ।

अब्राहाम, इसहाक र याकूबले विश्राम दिन पालन गरेका भए उनीहरूका छोराछोरीहरू उक्त अभ्याससित परिचित हुनेथिए; तर अवस्था त्यस्तो थिएन भन्ने कुरा नहेम्याहले बताएको छ।

प्रस्थान ३१:१२-१३ ले प्रस्टै बताएको छ कि विश्राम दिन परमेश्वर र इस्राएल बीचको एउटा विशेष चिन्ह थियो। सृष्टि पश्चात् यदि मानव जातिलाई सर्वसाधारण रूपमा विश्राम दिन दिइएको भए, त्यो इस्राएलका निम्ति एउटा चिन्ह बन्न सक्ने थिएन। वास्तविकता यो हो कि विश्राम दिन इस्राएल जातिको निम्ति हो, अरू कुनै जातिका निम्ति होइन।

साथै यो पनि उल्लेख गरिनु महत्त्वपूर्ण कुरा छ कि विश्राम दिन अनन्तसम्म इस्राएलकै नीजि स्वामित्वमा रहनेछ (प्रस्थान ३१:१६)। यो चिन्ह कहिल्यै रद्द गरिनेछैन वा अन्य जातिलाई हस्तान्तरण गरिनेछैन। यही कारणले गर्दा हो पृथ्वीमा ख्रीष्टको राज्य स्थापना भएपछि पनि इस्राएलले विश्राम दिन पालन गर्नेछ भनेर अगमवक्ताहरूले भविष्यवाणी गरेका छन् (यशैया ६६:२३)। सङ्कष्टकाल (tribulation period) सम्बन्धी आफ्‍ना भविष्यवाणीहरूमा येशू ख्रीष्टले विश्राम दिनको उल्लेख (मत्ती २४:२०) किन गर्नुभयो भन्ने कुरा पनि यसबाट बुझ्न सकिन्छ। यहूदीहरू आजसम्म पनि विश्राम दिन पालन गर्दछन् र इस्राएल देशभित्र निषेधाज्ञाहरू लागु छन्। जस्तै, विश्राम दिनमा एल आल एअरलाइनको उड्डयन सेवा बन्द हुने गर्छ।

विश्राम दिन र नयाँ नियमको विश्वासी

प्रेरितहरूले मण्डलीहरूलाई पत्रहरू लेख्दाखेरि केवल तीन पटक मात्र विश्राम दिनको उल्लेख गरेका छन्:

  1. विश्राम दिन ख्रीष्टमा पाइने मुक्तिको विश्रामको प्रतीक हो (हिब्रू ४)। जसरी यहूदीहरूले विश्राम दिनमा कुनै काम गर्दैनथे, त्यसरी नै एक विश्वासी उसको कुनै कामबिना नै परमेश्वरको अनुग्रहले बचाइँदछ।
  2. नयाँ नियमको विश्वासीलाई विश्राम दिन पालन गर्नुपर्ने कुनै वाध्यता छैन (कलस्सी २:१६)। पावलले यहाँ बहुवचन प्रयोग गर्दै “विश्राम दिनहरू” को कुरा गर्दा उनले परमेश्वरले इस्राएललाई दिनुभएका सबै विश्राम दिनहरूलाई जनाउँदैछन् जसमा चाडहरूसित सम्बन्धित विश्राम दिनहरू पनि पर्दछन्। जस्तै, पेन्टेकोस्ट हप्ताको सधैं पहिलो दिनमा पर्थ्यो तर त्यो एक विशेष विश्राम दिन थियो जसमा कुनै काम गरिँदैनथ्यो (लेवी २३:१६-२१)। सेभेन्थ‍-डे एड्भेन्टिस्टहरू लगायत विश्राम दिन पालन गर्ने अरूहरू कलस्सी २:१६ ले नियमित साप्ताहिक विश्राम दिनलाई जनाउँदैन भन्ने दाबी गर्दछन्, तर त्यस कुराको कुनै प्रमाण छैन।
  3. पवित्र दिनहरूको सवालमा नयाँ नियमको विश्वासीलाई स्वतन्त्रता दिइएको छ (रोमी १४:४-६)।

विश्राम दिन ख्रीष्टियनको लागि वाध्यताको कुरा हो भनी दाबी गर्नेहरू‍ले प्रेरितहरूको शिक्षा विपरित सिकाउँदैछन्।

“विश्राम दिन पुरानो सृष्टिसित सम्बन्धित कुरा हो र त्यो तोकिएर इस्राएललाई नै दिइएको थियो; प्रभुको दिन नयाँ सृष्टिसित सम्बन्धित कुरा हो र यो विशेष गरी मण्डलीको हो। विश्राम दिनले व्यवस्थालाई औंल्याउँदछ जसरी ६ दिनका कामपछि विश्राम हुन्छ, तर प्रभुको दिनले अनुग्रहलाई औंल्याउँदछ, किनकि हामी हरेक नयाँ हप्ता विश्रामबाट शुरु गर्दछौं जसका पछि काम हुन्छन्” (Wiersbie’s Old Testament Outlines)।

त्यसो भए किन त येशूले विश्राम दिन पालन गर्नु भयो? उहाँले जुन कारण मोशाका सबै नियमहरू पालन गर्नुभयो ठीक त्यही कारण विश्राम दिन पालन गर्नुभयो। (उहाँले चाडहरू पनि मान्नुभयो)। येशूले यी सबै गर्नुभयो किनकि उहाँ शरीरअनुसार यहूदी भई जन्मनुभएको थियो, व्यवस्थाको अधीनमा जन्मनुभएको थियो। उहाँले त्यसलाई पूरा गर्नुभई आफ्‍ना जनहरूलाई त्यसको सजायँ र बन्धनबाट छुटकारा दिन सक्नलाई उहाँ त्यसरी आउनुभएको थियो।

शुरुका ख्रीष्टियनहरूले आइतबारको दिनमा उपासना गर्दथे भन्ने कुराको बाइबलीय प्रमाण

  1. येशू मरेकाहरूबाट पहिलो दिनमा बौरेर उठ्नुभयो (मर्कूस १६:९)।
  2. येशू आफ्‍ना चेलाहरूकहाँ पहिलो दिनमा देखा पर्नुभयो (मर्कूस १६:९)।
  3. येशू बौरेर उठ्नुभएपछि आफ्‍ना चेलाहरूसित फरक-फरक ठाउँमा पटक-पटक पहिलो दिनमै देखा पर्नुभयो (मर्कूस १६:९-११; मत्ती २८:८-१०; लूका २४:३४; मर्कूस १६:१२-१३; यूहन्ना २०:१९-२३)।
  4. येशूले आफ्‍ना चेलाहरूलाई पहिलो दिनमा आशिष दिनुभयो (यूहन्ना २०:९)।
  5. येशूले आफ्‍ना चेलाहरूलाई पवित्र आत्माको दान पहिलो दिनमा प्रदान गर्नुभयो (यूहन्ना २०:२२)।
  6. येशूले आफ्‍ना चेलाहरूलाई सारा संसारलाई सुसमाचार प्रचार गर्नलाई आदेश दिनुभयो (यूहन्ना २०:२१; मर्कूस १६:९-१५ सित तुलना गर्नुहोस्)।
  7. येशू पहिलो दिनमा स्वर्गारोहण हुनुभयो, पिताको दाहिने हातपट्टि बस्नुभयो र सबै कुराहरूको शिर बनाइनुभयो (यूहन्ना २०:१७; एफेसी १:२०)।
  8. पहिलो दिनमा मरेका धेरैजना पवित्र जनहरू चिहानहरूबाट बौरेर उठे (मत्ती २७:५२-५३)।
  9. पहिलो दिन चेलाहरूका लागि आनन्द र रमाहटको दिन बन्यो (यूहन्ना २०:२०; लूका २४:४१)।
  10. पहिलो दिनमा बौरिउठ्नुभएको ख्रीष्टको सुसमाचार प्रथम पटक प्रचार गरियो (लूका २४:३४)।
  11. पहिलो दिनमा येशूले चेलाहरूलाई पवित्र शास्त्रहरूको अर्थ खोलिदिनुभयो (लूका २४:२७,४५)।
  12. पहिलो दिनमा हाम्रो उद्धार किन्ने काम पूरा भयो (रोमी ४:२५)।
  13. पहिलो दिनमा पवित्र आत्मा ओर्लनुभयो (प्रेरित २:१)। डोलाउने भेटीको बिटा ल्याएपछिको विश्राम दिनपछिको पचासौं दिनमा पेन्टेकोस्ट पर्दथ्यो (लेवी २३:१५-१६)। त्यसैले पेन्टेकोस्ट सधैं आइतवारमा पर्दथ्यो।
  14. ख्रीष्टियनहरू उपासना गर्नलाई आइतवार भेला हुन्थे (प्रेरित २०:६-७; १ कोरिन्थी १६:२) (D.M. Canright, Seventh-Day Adventism Renounced)।

त्यसबेलादेखि अधिकांश ख्रीष्टियनहरू उपासना गर्नलाई प्रभुको दिन (आइतवार) मा नै भेला हुँदै आएका छन्। उनीहरूका मुक्तिदाताको बौरिउठाइको आदर गर्दै उनीहरूले यसो गर्ने गरेका हुन्। विश्राम दिनमा ख्रीष्ट चिहानभित्र हुनुहुन्थ्यो अनि पहिलो दिनमा मरेकाहरूबाट जेठा (firstborn) को रूपमा बौरेर उठ्नुभयो। विश्राम दिनले पुरानो सृष्टिको अन्तिम दिनलाई सङ्केत गर्दछ (उत्पत्ति २:२)। अाइतवार चाहिँ नयाँ सृष्टिको पहिलो दिन हो।

शुरुका ख्रीष्टियनहरूले आइतवार उपासना गर्दथे भन्ने ऐतिहासिक प्रमाण

बर्नबासको पत्र (१०० एडी ताका) — “जसको कारण हामी आनन्दसित आठौं दिनलाई पालन गर्दछौं, जुन दिन येशू मरेकाहरूबाट बौरेर उठ्नुभयो।”

इग्नेसियसको पत्र (१०७ एडी ताका) — “पराई शिक्षाहरूद्वारा बहकाउमा नपर, नता दन्त्यकथाहरूद्वारा, जो लाभदायक हुँदैनन्। किनकि हामी अझै यहूदी व्यवस्थाअनुसार जिउनु भनेको हामीले अनुग्रह प्राप्त गरेका छैनौं भन्ने कुराको स्वीकार गर्नु हो…यसकारण यदि उक्त प्राचीन व्यवस्थाअनुसार हुर्काइएकाहरूले एउटा नयाँ आशालाई प्राप्‍त गरेका छन् भने विश्राम दिन पालन गर्न छाडेका हुन्छन् र प्रभुको दिनलाई पालन गर्दै आएका हुन्छन्, जुन दिन उहाँद्वारा र उहाँको मृत्युद्वारा हामीले नयाँ जीवन पाएका छौं।”

जस्टिन मार्टर (१४० एडी ताका) — “आइतवार भनिने दिनमा शहर वा गाउँबस्तीमा बसोबास गर्नेहरू सबै एकै ठाउँमा भेला हुने गर्दछन् अनि त्यहाँ प्रेरितहरूका पत्रहरू वा अगमवक्ताहरूका लेखोटहरूबाट पढिन्छ। …तर हामी सबैजनाले साझा सभा राख्ने दिनचाहिँ आइतवार हो किनभने परमेश्वरले पहिलो दिनमा नै …संसार बनाउनुभयो; अनि येशू ख्रीष्ट हाम्रा मुक्तिदाता त्यही दिनमा मृत्युबाट बौरेर उठ्नुभयो।”

बार्देसानेस्, एडेस्सा (१८० एडी ताका) — “हप्ताको पहिलो दिनमा हामी एकआपसमा मिलेर भेला हुन्छौं।”

अलेक्जान्ड्रियाको क्लेमेन्ट (१९४ एडी) — “तिनले नियमबमोजिम, सुसमाचार अनुसार, प्रभुको दिनलाई पालन गर्दछन्…आफैमा प्रभुको बौरिउठाइलाई महिमा दिन्छन्।”

टर्टुलियन (२०० एडी) — “यस दिनलाई आफ्‍नो विश्राम दिन भनेर संज्ञा दिनेहरूको खण्डन गर्दै हामी शनिवारपछिको दिनलाई औपचारिकता दिन्छौं।”

इरेनियस (१५५-२०२ एडी ताका) — “प्रभुको बौरिउठाइको रहस्यलाई प्रभुको दिनमा बाहेक अन्य दिनमा मनाउन मिल्दैन अनि यस दिनमा मात्र हामीले प्रभु भोजको रोटी भचाइँको पालना गर्दछौं।”

साइप्रियन (एडी २५०) — “आठौं दिन अर्थात् शनिवारपछिको पहिलो दिन, र प्रभुको दिन।”

आनाटोलियस (एडी २७०) — “प्रभुको दिनमा भएको प्रभुको बौरिउठाइप्रतिको हाम्रो श्रद्वाभावले त्यसलाई मनाउन हामीलाई प्रोत्साहन गर्दछ।”

पिटर, अलेक्जान्ड्रियाको बिशप (एडी ३०६) — “तर प्रभुको दिन हामी रमाहटको दिनको रूपमा मान्दछौं किनभने उक्त दिनमा उहाँ फेरि बौरनुभयो।”

विश्राम दिन सम्बन्धी पुनरावलोकन प्रश्नहरू

  1. विश्राम दिन प्रथम पटक कहिले दिइएको थियो?
  2. उत्पत्तिको दोस्रो अध्यायमा किन विश्राम दिनको उल्लेख गरिएको छ यदि त्यसबेला त्यो मानिसलाई दिइएको थिएन भने?
  3. विश्राम दिन परमेश्वर र इस्राएल बीचको एउटा चिन्ह हो भनेर कुन खण्डले बताउँछ?
  4. हजार वर्षको राज्यमा विश्राम दिनको पालनाको बारेमा बाइबलले किन उल्लेख गर्दछ?
  5. हिब्रूको चौथो अध्याय अनुसार विश्राम दिन कुन कुराको प्रतीक हो?
  6. कलस्सी २:१६ ले किन विश्राम दिनलाई बहुवचनमा उल्लेख गर्दछ?
  7. कलस्सी २:१६ ले नियमित साप्ताहिक विश्राम दिनको कुरा गरेको छैन भन्ने के प्रमाण छ?
  8. शुरुका ख्रीष्टियनहरू आइतवारको दिनमा भेला हुन्थे भन्ने पाँचओटा बाइबलीय कारण दिनुहोस्।
  9. आइतवार उपासनाको दिन थियो भन्ने तीनओटा प्राचीन ऐतिहासिक सन्दर्भहरू उल्लेख गर्नुहोस्।

यो अध्ययन माला वे अफ लाइफ लिटरेचरद्वारा प्रकाशित पुस्तक One Year Discipleship Course – 52 Lessons in Christian Living (Copyright 2010) बाट नेपालीमा अनुवाद गरिएको हो। यी पाठहरूको सँगालो “एक वर्षीय चेलापन: ख्रीष्टिय जीवन सम्बन्धी अत्यावश्यक पाठहरू” शीर्षक गरेको किताबमा प्रकाशन भएको छ। प्रकाशक: जीवनमार्ग, कूल पृष्ठ सङ्ख्या: २२१ (A4), सम्पर्क: 9855071310; मूल्य: नेरू ३०० मात्र।






क्रम-विकासवाद

Study Series

क्रम-विकासवाद

डेविड क्लाउड

चार्ल्स डार्विन (Charles Darwin) को क्रम-विकासवाद (Evolutionism) आज विश्वभरि सिकाइन्छ। यसको दाबीअनुसार जीवनको उद्भव निर्जीव पदार्थबाट आफसेआफ भएको हो र सबै जीवहरू कुनै प्रारम्भिक एक-कोषीय जीवबाट क्रमिम रूपमा विकास भएको हो।

यस पाठको मूल तात्पर्य यो हो कि बाइबल विश्वास गर्नेले क्रम-विकासवादलाई रद्द गर्नुपर्छ किनभने बाइबल र क्रम-विकासवाद एकआपसमा मेल खाँदैनन्।

  1. उत्पत्तिको पुस्तकका शुरुका अध्यायहरू वास्तविक इतिहासका अभिलेख हुन्।
    1. उत्पत्तिका शुरुका ११ अध्यायहरू ऐतिहासिक वृत्तान्त शैलीमा लेखिएका छन्, पद्य शैलीमा होइन। “तिनमा ६४ ओटा भौगोलिक शब्दावली, ८८ ओटा व्यक्तिगत नामहरू, ४८ ओटा प्रजातीय नामहरू र कमसेकम २१ ओटा परिचित सांस्कृतिक सामग्रीहरू (जस्तै सुन, गोकलधूप र गोमेद पत्थर, पित्तल, फलाम, गोपेर काठ, अलकत्रा, मसला, ईँटा, ढुङ्गा, वीणा, बाँसुरी, शहरहरू, धरहराहरू) उल्लेख छन् । यस सूचीको विशेष महत्त्व त्यसबेला छर्लङ्ग हुन्छ जब यसलाई अन्यसित तुलना गरिन्छ जस्तै ‘कुरानका न्यून अन्योन्य सन्दर्भहरूसित। उत्पत्तिको दसौं अध्यायमा मात्र महत्त्वपूर्ण गनिने भौगोलिक तथ्याङ्क सम्पूर्ण कुरानमा भन्दा पाँच गुणा बढी भेटिन्छ।’ यीमध्ये एक‍-एक उल्लेखले लेखकको विश्वसनीयतालाई स्थापित गर्ने सम्भावना प्रदान गर्दछ। यहाँ उल्लेखित विषयवस्तुले प्रत्यक्ष रूपमा वास्तविक संसारको वर्णन गरिरहेको छ भन्ने कुरा देखाउँछ न कि कुनै अन्य संसार वा वास्तविकताको अन्य तहका घटनाहरूको” (Walter Kaiser, Jr., “The Literary Form of Genesis 1-11”, New Perspectives on the Old Testament, ed. by J. Barton Payne, 1970, p.59)।
    2. येशूले उत्पत्तिलाई ऐतिहासिक अभिलेखकै रूपमा उद्दरण गर्नुभयो। जस्तै, लूका १७:२६-३२ मा येशूले नूह, जहाज, जलप्रलय, लोत, आगोद्वारा सदोमको विनाश र लोतकी पत्नीलाई उल्लेख गर्नुभयो। अन्य ठाउँमा येशूले सृष्टि (मर्कूस १३:१९), आदम र हव्वा (मत्ती १९:४-६; मर्कूस १०:६-७), कयिन र हाबिल (मत्ती २३:३५; लूका ११:५०-५१), र अब्राहाम (यूहन्ना ८:३९-४०) लाई उल्लेख गर्नुभयो। ख्रीष्टले उत्पत्तिको पुस्तकलाई सधैं इतिहासकै रूपमा लिनुभयो।
    3. उत्पत्ति १-११ लाई नयाँ नियमका आठमध्ये सातजना (याकूबबाहेक सबै) ले इतिहासकै रूपमा उद्दरण गरेका छन्। उत्पत्तिको पुस्तकका शुरुका ११ अध्यायलाई जम्मा १०० पटक सम्म उद्दरण गरिएको छ। नयाँ नियममा उत्पत्तिको पुस्तकलाई सधैं इतिहासकै रूपमा लिइएको छ।
    4. उत्पत्ति १-३ येशू ख्रीष्टको सुसमाचारको ऐतिहासिक जग हो।
      1. येशूको वंशावली आदमसम्म जोडिएको देखाइएको छ (लूका ३:२३-३८)।
      2. आदमलाई ख्रीष्टसित तुलना गरिएको छ (रोमी ५:१२-१९; १ कोरिन्थी १५:४५)। प्रेरित पावलले आदमलाई ऐतिहासिक व्यक्तित्वको रूपमा र उत्पत्तिलाई वास्तविक इतिहासको रूपमा लिए भन्ने कुरा छर्लङ्ग छ।
      3. आदमद्वारा मानव जातिको पतन भएको हुनाले नै सुसमाचारको आवश्यकता परेको हो (रोमी ५:१२)। यदि मानिसको पतन वास्तविक कुरो होइन भने सुसमाचारको कुनै अर्थ रहँदैन।
  1. उत्पत्तिको पुस्तकले सिकाएको कुरालाई क्रम-विकासवादले सिकाएको कुरासित मिलान गर्न सकिन्न
    1. संसार र यावत थोकहरूलाई परमेश्वरले अरबौं वर्ष लगाएर नभई ६ दिनमा सृष्टि गर्नुभयो भन्ने कुरा उत्पत्तिले बताउँछ उत्पत्ति १ का सृष्टिका दिनहरू सामान्य २४-घण्टे दिन थिए, जसमा साँझ र बिहान समावेश थिए (उत्पत्ति १:५,८,१३,१९,२३,२१)। यस कुरालाई प्रस्थान २०:१०-११ मा फेरि दोहोर्‍याइएको छ।
    2. सबै जीवहरू आफ्‍नो-आफ्‍नो जातिअनुसार उत्पन्न गर्न सक्ने गरी बनाइएका थिए भन्ने कुरा उत्पत्तिले बताउँछ। “आफ्‍नो-आफ्‍नो जातिअनुसार” भन्ने वाक्यांश उत्पत्ति १ मा ९ पटक भेटिन्छ (उत्पत्ति १:११,१२,२१,२४,२५)। संसारमा हामीले अवलोकन गर्न सक्ने कुरा पनि ठ्याक्कै यही हो। कुकुरले कुकुर उत्पन्न गराउँछ, माकुराले माकुरा, चराले चरा, बदामले बदाम। आफ्‍नै जातिभित्र पशुहरू अन्तरप्रजनन गरी “विकास” हुन सक्छन् (जस्तै, विभिन्न प्रकारका कुकुरलाई प्रजनन गराई फरक खालका कुकुर उत्पन्न गराउन सकिन्छ), तर कुकुरलाई बिरालोसित अन्तरप्रजनन गराउन सकिन्न। यही कुरा हो बाइबलले बताएको अनि प्रकृतिमा जहाँतहिँ हामीले अवलोकन गर्न सक्ने कुरा पनि यही हो, तर क्रम-विकासवादले सबै जीवहरूले सधैं आफ्‍नो-आफ्‍नो जातिअनुसार उत्पन्न गर्दछन् भन्ने कुरालाई अस्वीकार गर्दछ। क्रम-विकासले त माछा उभयचरमा विकास भए र उभयचर सरिश्रृपमा विकास भए र सरिश्रृप पक्षीमा विकास भए, आदि सिकाउँछ।
    3. पहिलो मानिस बाँदर समूहबाट विस्तारै क्रम-विकास भएर आएको प्राणी नभएर‍ परमेश्वरद्वारा प्रत्यक्ष रूपमा सृष्टि गरिएको हो भन्ने कुरा उत्पत्तिले सिकाउँछ। आदम प्रथम मानिस थिए भनेर बाइबलले बताउँछ (१ कोरिन्थी १५:४५)। अनि हव्वा सबै मानिसका आमा हुन् (उत्पत्ति ३:२०)।
    4. मानिस परमेश्वरको स्वरूपमा बनाइएको हो र पशुहरू भन्दा भिन्न छ भनेर उत्पत्तिले बताउँछ (उत्पत्ति १:२७)। क्रम-विकासले भन्छ मान्छे विकसित पशु हो।
    5. संसार सिद्ध रूपमा सृष्टि गरिएको थियो अनि पापले गर्दा पतन भयो र त्यसबेलादेखि यो बिग्रँदै गइरहेको छ भन्ने कुरा उत्पत्तिले बताउँछ। यो कुरा हामीले अवलोकन गर्न सकिने सबै कुरासित मेल खान्छ। सबै कुरा व्यवस्थित अवस्थाबाट अव्यवस्थित अवस्थामा जाने क्रममा छ। सबै कुरा बिग्रँदै छ, उँधो लाग्दैछ। थर्मोडाइनामिक्सको दोस्रो नियम (Second Law of Thermodynamics) ले ठीक यही कुरालाई बयान गर्दछ जसरी अख्रीष्टिय क्रम-विकासवादीहरूले समेत स्वीकार गर्दछन्। आइजाक असिमोभ (Isaac Asimov) एक क्रम-विकासवादी थिए तर उनले दिएको थर्मोडाइनामिक्सको दोस्रो नियमले क्रम-विकासवादलाई वास्तवमै रद्द गर्दछ र बाइबललाई पुष्टि गर्दछ: “विश्व-ब्रम्हाण्ड निरन्तर झन् झन् अस्तव्यस्त बन्दैछ! यसरी हेरिँदा हामीले दोस्रो नियमलाई हाम्रो वरिपरि जताततै देख्न सक्छौं। कति कठिन छ घरलाई, कलपूर्जाहरूलाई र हाम्रै शरीरहरूलाई सम्हालिराख्‍न र सिद्ध, चालु अवस्थामा राखिराख्न; तिनीहरूलाई बिग्रन दिन कति सजिलो छ। वास्तवमा, तिनलाई बिग्रन दिन हामीले केही पनि गर्नुपर्दैन अनि सबै कुराहरू बिग्रँदै जान्छन्, ढल्छन्, टुटफुट हुन्छन्, खिइन्छन्, ती सब आफसेआफ हुन्छन्। दोस्रो नियम भनेको यही नै हो” (Asimov, “In the Game of Energy and Thermodynamics You Can’t Break Even,” Smithsonian Institute Journal, June 1970, p.10)। यो वास्तविक हो र यो कुरा क्रम-विकासवादको परिकल्पनाभन्दा कति फरक छ जसले भन्छ कि जीवहरू निर्जीवबाट विस्तारै जीवमा क्रम-विकास भए, अस्तव्यस्तताबाट शुरु भएर आफसेआफ व्यवस्थित भए।
    6. सबै कुराहरू तिनीहरूले परमेश्वरका उद्देश्यहरू पूरा गर्नुपर्छ भनेर सृष्टि गरिएका हुन् भन्ने कुरा उत्पत्तिले बताउँछ। प्रकृतिमा जहाँसुकै हेरौं, सुक्ष्मदर्शक यन्त्रद्वारा देखिनेदेखि दूरबीन टेलिस्कोपद्वारा देखिनेसम्मका कुराहरू, त्यहाँ हामी रचना (design) देख्दछौं, जुन कुराचाहिँ क्रम-विकासको परिकल्पनाको विपरित छ जसअनुसार संसार अन्धाधुन्ध हुने भौतिक प्रकृयाहरूको उपज हो। अध्ययन गर्नुहोस् कोषलाई, आँखालाई, कानलाई, पातलाई, उड्ने पखेटालाई, अणुलाई, प्रकाशलाई, ध्वनिलाई, पानीलाई — जहाँतहिँ तपाईले उद्देश्य (purpose) र रचना (design) भेट्टाउनुहुन्छ। माइकल डेन्टन (Michael Denton) को अवलोकन यस प्रकार छ, “सिद्धताको यो भयङ्कर सर्वव्यापकता हो अर्थात् हामीले जहाँ हेरे पनि, जति गहिरो तहमा हेरे पनि हामीले त्यसमा पूर्णरूपमा अतुलनीय श्रेष्ठतायुक्त सुन्दरता र बुद्धि देख्छौं र यही तथ्यले आकस्मिकको अवधारणा (idea of chance) लाई यति ठूलो चुनौती दिन्छ” (Evolution: A Theory in Crisis, 1983, p. 342)। सिर्फ एउटा “सरल” सुक्ष्मदर्शकीय एक-कोषीय ब्याक्टेरिया (आर. कोलाइ) भित्र डीएनए सूचना एकाईहरू हुन्छन् जो इन्साइक्लोपिडिया ब्रिटानिका (Encyclopedia Britannica) का १० करोड पन्नाहरूका बराबर हुन्छन्, अनि ती सब सूचनाहरू सिद्ध रूपमा आपसमा मिलेर काम गर्दछन् र आफ्‍नै प्रतिलिपिहरू उतार्दछन्! उद्देश्य र रचना नै हामीले आशा गर्न सकिने कुरा हुन् यदि संसारलाई परमेश्वरले सृष्टि गर्नुभएको हो भने जसरी उत्पत्तिको अभिलेखले दाबी गर्दछ, तर यदि क्रम-विकासवाद सत्य हो भने हामीले यहाँ केवल अस्तव्यस्तता र गोलमाल मात्र भेट्टाउनुपर्नेथ्यो।
    7. पृथ्वीको इतिहास करिब ६,००० वर्ष मात्र पुरानो छ भन्ने कुरा उत्पत्तिले देखाउँछ जब कि क्रम-विकासवादले यो अरबौं वर्ष पुरानो भएको दाबी गर्दछ।
    8. मानिसले परमेश्वरसित संवाद गर्न सकोस् भनेर उसित शुरुदेखि नै भाषाको क्षमता थियो भन्ने कुरा उत्पत्तिले बताउँछ। तर क्रम-विकास अनुसार भाषा भन्ने कुरा पशुका जस्तै आवाजबाट विकास भएको हो। यो बुझ्नु महत्त्वपूर्ण छ कि आधुनिक पूरातत्त्वज्ञानले समेत बताउँदछ कि लिपिको शुरुआत करिब ६,००० वर्ष अगाडि भएको हो, जुन कुरा बाइबलको अभिलेखसित ठ्याम्मै मेल खान्छ (Joseph Naveh, Origins of the Alphabets: Introduction ro Archaelogy, Jerusalem: The Jerusalem Publishing House, p.6)।
    9. बुद्धिपूर्ण सभ्यता निर्माण गर्ने क्षमता मानिससित शुरुदेखि नै थियो भन्ने कुरा उत्पत्तिले बताउँछ। आदमका सन्तानले पशुपालन गरे, साङ्गीतिक बाजा बनाए, पित्तल र फलामका काम गरे (उत्पत्ति ४:२०-२२)। तर क्रम-विकासवादको दाबी अनुसार मानिसको सभ्यता “ढुङ्गे युग” (“stone age”) बाट शुरु भयो जुन बेला “गुफामा बस्ने मानिसहरू” (“cave men”) पशुजस्तै जीवन बिताउँथे।

क्रम-विकासवाद सम्बन्धी पुनरावलोकन प्रश्नहरू

  1. उत्पत्तिको पुस्तकका शुरुका अध्यायहरू वास्तविक इतिहास हुन् भनी हामी जान्दछौं। चारओटा कारण दिनुहोस्।
  2. उत्पत्तिको पुस्तकका आठजनाको नाम दिनुहोस् जसलाई येशूले उल्लेख गर्नुभयो।
  3. नयाँ नियममा उत्पत्तिका शुरुका ११ अध्यायहरूबाट कतिपटक उद्दरण गरिएको छ?
  4. कुन तीनओटा तरिकाले उत्पत्ति १-३ सुसमाचारको ऐतिहासिक जग हो?
  5. उत्पत्तिले सिकाएका कुरा क्रम-विकासवादले सिकाएका कुरा कसरी भिन्न छन् भन्ने कुरा ९ ओटा बुँदामा बताउनुहोस्।
  6. थर्मोडाइनामिक्सको दोस्रो नियमले क्रम-विकासवादलाई कसरी गलत सावित गर्दछ?
  7. आधुनिक पूरातत्त्वज्ञान अनुसार लिपिको शुरुआत कहिले भएको थियो?
  8. क्रम-विकासवादको “ढुङ्गे युग” को शिक्षालाई बाइबलले कसरी काट्छ?

यो अध्ययन माला वे अफ लाइफ लिटरेचरद्वारा प्रकाशित पुस्तक One Year Discipleship Course – 52 Lessons in Christian Living (Copyright 2010) बाट नेपालीमा अनुवाद गरिएको हो। यी पाठहरूको सँगालो “एक वर्षीय चेलापन: ख्रीष्टिय जीवन सम्बन्धी अत्यावश्यक पाठहरू” शीर्षक गरेको किताबमा प्रकाशन भएको छ। प्रकाशक: जीवनमार्ग, कूल पृष्ठ सङ्ख्या: २२१ (A4), सम्पर्क: 9855071310; मूल्य: नेरू ३०० मात्र।