अगमवाणीको श्रेष्ठ कृति

अगमवाणीको श्रेष्ठ कृति

 

अगमवाणीको श्रेष्ठ कृति

(प्रकाशको पुस्तक)

हामीले नयाँ नियमका २६ ओटा पुस्तकहरूको बारेमा अध्ययन गरिसक्यौं र अब बाइबलको अन्तिम पुस्तक, अर्थात प्रकाशको पुस्तकको अध्ययन गर्न हामी तयार छौं। पुरानो नियममा अगमवाणीका थुप्रै पुस्तकहरू छन्, जस्तै, दानियल, यशैया, इजकिएल, जकरियाह इत्यादि। नयाँ नियममा अगमवाणीको सबैभन्दा ठूलो पुस्तक नै प्रकाशको पुस्तक हो।

क्रूसमा मर्नुभन्दा एक रात अगाडि, येशूले आफ्ना चेलाहरूसँग बोल्नुभयो र उहाँले उनीहरूलाई बताउन चाहनुभएको धेरै कुराहरू छन् भनी भन्नुभयो, तर उनीहरू यस महत्त्वपूर्ण सन्देशका निम्ति अझै तयार भइसकेका थिएनन् (यूहन्ना १६:१२)। त्यसपछि यूहन्ना १६:१३ मा येशूले एउटा प्रतिज्ञा गर्नुभयो: “तापनि जब उहाँ अर्थात् सत्यको आत्मा आउनुहुन्छ, तब उहाँले तिमीहरूलाई सबै सत्यताभित्र डोर्याउनुहुनेछ; किनभने उहाँले आफ्नै तर्फबाट बोल्नुहुनेछैन, तर जे उहाँले सुन्नुहुनेछ, त्यही बोल्नुहुनेछ; अनि उहाँले तिमीहरूलाई आ_______ कु________ बताउनुहुनेछ।”

प्रकाशको पुस्तक नै आउने कुराहरू (भविष्यका कुराहरू) को बारेमा हो। कहिलेकाहिँ मानिसहरूले यसो भनेको सुनिन्छ, “यो संसार के हुने होला?” अथवा “भविष्यमा के हुन्छ होला?” बाइबलको अन्तिम पुस्तकले यी प्रश्नहरूको जवाफ दिन सहायता गर्दछ!

लेखक

यस पुस्तकको मानवीय लेखक को हो (प्रकाश १:४,९; २२:८)? ________________। उनले नयाँ नियमका अरू कुन कुन पुस्तकहरू लेखे? (ती सबै पुस्तकहरू तिनको नाम अनुसार छन्)
¬___________________
___________________
___________________
___________________

यूहन्नाले आफ्नो जीवनका अन्तिम वर्षहरूमा एफेससको शहरमा रहेर परमेश्वरको सेवा गर्दथे भनी अघिल्लो पाठमा हामीले सिक्यौं। के प्रकाशको पुस्तक लेख्दा पनि युहन्ना एफेसस मै थिए (प्रकाश १:९ हेर्नुहोस्)? ____________। यूहन्ना ऐगीयन समुद्र छेऊमा अवस्थित प_________ भनिने एउटा सानो टापुमा थिए जुनचाहिँ एफेसस भन्दा धेरै टाढामा थिएन। सतावटको कारण यूहन्ना यस टापुमा देश निकाला गरिएका थिए। उनी कुनै दुष्ट अपराधी भएको हुनाले त्यहाँ पठाइएका थिएनन्, तर उनले परमेश्वरको वचन प्रचार गरेका हुनाले र ख्रीष्टको निम्ति सर्वोत्कृष्ट गवाही भएको हुनाले त्यहाँ पुर्याइएका थिए (“परमेश्वरको वचनका निम्ति र येशू ख्रीष्टको गवाहीका निम्ति”—प्रकाश १:९)। बाइबललाई प्रेम गर्ने र बाइबलका ख्रीष्टलाई प्रेम गर्नेहरू कहिलेकाहिँ आफ्ना विश्वासको निम्ति सतावटमा पर्दछन्।

प्रकाशको पुस्तक पहिलो सताब्दिको अन्त्यतिर, करिब ई. सं. ९५ तिर लेखिएको हो। त्यस समयमा विश्वासीहरूलाई क्रूरता पूर्वक सताउने सम्राट डोमिटियनको शासनकाल थियो। बाइबलको लेखिनुपर्ने अन्तिम पुस्तक यही नै थियो। यूहन्नाले यस पुस्तकको अन्तिम पदहरू लेख्दा (प्रकाश २२:१८-२१ हेर्नुहोस्), परमेश्वरले अन्तिममा “पूर्ण विराम” लगाउँदै गर्नुभएको जस्तो थियो। पूर्ण विरामको अर्थ वाक्यको समापन हो। अन्तिम पूर्ण विरामको अर्थ त्यहाँ अब उसो कुनै वाक्यहरू छैनन् भन्नु हो! जन यूहन्नाले अन्तिममा “आमेन” लेखे (प्रकाश २२:२१), बाइबल पूरा भयो! सबै ६६ ओटै पुस्तकहरू अब सिद्धिएका थिए!

आज हामीसँग यस्तो कुरा छ जुन कुरा अब्राहाम, मोशा, दाऊद, दानियल, बप्तिस्मा दिने यूहन्ना, पत्रूस र पावलसँग कहिल्यै पनि थिएन! हामीसँग पूरा बाइबल छ! हामीले कहिल्यै पनि परमेश्वरको वचनमा थप्ने वा घटाउने कार्य गर्नु हुँदैन (प्रकाश २२:१८-१९)! हाम्रो जिम्मेवारी भनेको यस पुस्तकलाई पढ्नु, बुझ्नु, विश्वास गर्नु, पालन गर्नु र यसै अनुसार जिउनु हो!

परमेश्वरको प्रकाश

हाम्रो नेपाली बाइबलमा यस पुस्तकको शीर्षक “प्रकाशको पुस्तक” लेखिएको पाउँछौं। वास्तवमा, यो अपूरो शीर्षक हो। यस पुस्तकको ठीक शीर्षक प्रकाश १:१ मा छ, अर्थात् “येशू ख्रीष्टको प्र________”। हामी यस पुस्तकलाई “प्रकाशको पुस्तक” भन्छौं किनभने यो येशू ख्रीष्टको प्रकाश हो।

“प्रकाश” शब्दको माने के हो? “प्रकाश” शब्दको माने कुनै कुरा उघार्नु वा खोल्नु। उदाहरणको निम्ति, यदी कुनै व्यक्तिले अनुहारमा घुम्टो हालेको छ भने, उसको अनुहार प्रकाश हुनलाई उक्त घुम्टो हटाइनुपर्छ वा उघारिनुपर्छ! नत्रता उक्त व्यक्ति कस्तो देखिन्छ भनी तपाईंले कहिल्यै पनि जान्न सक्नुहुन्न!

प्राय: जसो जब कुनै चित्रकलाको ठूलो कार्यलाई (कुनै प्रख्यात चित्रकला) प्रदर्शनमा राखिन्छ यसलाई सुरुमा ढाकिएको हुन्छ। त्यसपछि, त्यहाँ उघारिने कार्यक्रम गरिए पछि उक्त चित्रकला प्रकाशमा आउँछ र मानिसहरूले पहिलो पल्ट त्यसलाई हेर्ने मौका पाउँछन्।

परमेश्वरसँग पनि एउटा सर्वश्रेष्ठ कृति छ जुन उहाँले प्रकाश गर्न चाहनुहुन्छ! परमेश्वरसँग मानवजातिको निम्ति एउटा अति उच्च उद्देश्य र योजना छ जुन उहाँले अरूलाई थाह गराउन चाहनुहुन्छ! प्रकाशको पुस्तकमा परमेश्वरले भविष्यको कुराहरू उघार्नुहुन्छ र हामीलाई आउने कुराहरू देखाउनुहुन्छ। उहाँले आफ्नो उद्देश्य र कार्ययोजना प्रकट गर्नुहुन्छ। उहाँले विश्वास नगर्नेहरू माथि आउने भयानक इन्साफहरूलाई प्रकट गर्नुहुन्छ। उहाँले विश्वास गर्नेहरू सहभागी हुने नयाँ आकाश र नयाँ पृथ्वीका अनन्तका आनन्दहरूलाई प्रकट गर्नुहुन्छ। यी भन्दा पनि धेरै, उहाँले आफ्नो धन्य पुत्रलाई प्रकट गर्नुहुन्छ जसको नाम _____________________________________________ हो (प्रकाश १९:१६)। यो येशू ख्रीष्टको प्रकाश हो!

दासहरूका निम्ति पुस्तक!

यस पुस्तकको पहिलो पदले बताउँदछ कि परमेश्वरले यो प्रकाश आफ्ना दासहरूलाई प्रकट गर्न चाहनुहुन्छ। “दासहरू” भन्ने शब्दको अर्थ “कमाराहरू” हो। यो पुस्तक दासहरूका निम्ति हो र उनीहरूले मात्र प्रकाशको पुस्तकलाई राम्ररी बुझ्न सक्दछन्। के तपाईं येशू ख्रीष्टको दास हुनुहुन्छ (यहूदा १:१)? के उहाँले तपाईंमाथि अधिकार गर्नुहुन्छ (१ कोरिन्थी ६:१९-२०)? यस्तो मालिक र प्रभुको दास हुनु कति उदेकको दासत्व हो!

आफ्नै कामहरू गर्न दास स्वतन्त्र हुँदैन। दासले उसको मालिकको कुरा सुन्नैपर्छ र उसको मालिकको इच्छा पूरा गर्नै पर्छ। प्रकाशको पुस्तक उनीहरूको निम्ति हो जोहरू येशू ख्रीष्टका प्रेमको दासहरू हुन्। यो पुस्तक उनीहरूको लागि हो जसले यसो भन्न सक्छन्, “बो________, परमप्रभु, किनकि तपाईंको दा_______ सु__________” (१ शमूएल ३:९)। प्रकाशको पुस्तक मात्र होइन, तर सम्पूर्ण बाइबल नै उनीहरूको निम्ति हो जोहरूले परमप्रभुले भन्नुभएको कुराहरू सुन्छन् र पालन गर्छन्! जब यो पुस्तक पढिन्छ, अनि जसले यो पुस्तकमा भएका कुराहरू सु_______ र पा________ उनीहरूलाई एउटा अति विशेष आशिषको प्रतिज्ञा गरिएको छ (प्रकाश १:३ हेर्नुहोस्)!

बृहत् समाप्ति

दोड गर्नेले समापन रेखाको पल्लोपट्टि नपुगेसम्म दौड प्रतियोगिता समाप्त हुँदैन। त्यसपछि मात्र दौड गर्नेले यसो भन्न सक्छ, “मैले मेरो दौड पूरा गरेको छु!” प्रकाशको पुस्तक नभएको खण्डमा, कुनै अन्त्य नभएको कथाजस्तै बाइबल पनि अपूर्ण हुनेथियो। यो नै बाइबलको समापनको र पूर्णताको बृहत् पुस्तक हो। उत्पत्तिमा सुरु भएका थोकहरू प्रकाशमा समापन भएका छन्। सबै कुराहरू कसरी सुरु भए भनी उत्पत्तिले बताउँदछ; सबै कुराहरू कसरी अन्त्य हुन्छन् भनी प्रकाशको पुस्तकले बताउँदछ। निम्न तालिकाले यो कुरालाई स्पष्ट बनाउँछ:

शैतानको जीवन गाथा

बाइबलको पहिलो पुस्तकमा सर्पको रूपमा देखापर्ने शैतान (उत्पत्ति ३), मानिसहरूको मामलाहरूको मूख्य व्यक्तित्व हो। बाइबलको अन्तिम पुस्तकमा उसको अन्तिम अवस्थाको बारेमा खुलस्त गरिएको छ। प्रकाशको पुस्तकमा शैतानको उँधो दिशातर्फको पतनहरूको वर्णन गरिएका छन्:

अगमवाणी किन?

किन परमेश्वरले आउने कुराहरूको बारेमा हामीलाई बताउने समय लिनुभयो? किन उहाँले हामीलाई भविष्यमा हुने कुराहरूको बारेमा बताउनुभयो? के प्रकाशको पुस्तक आगामी दिनहरूमा के कस्ता कुराहरू हुनलाई राखिएका छन् भन्ने मानवीय जिज्ञासालाई मेटाउन मात्र दिइएको हो?

वर्तमानमा हामी कसरी जिऔं भनी हामीले थाह गरौं भन्ने उद्देश्यले परमेश्वरले हामीलाई भविष्यको बारेमा जानकारी दिनुहुन्छ! अगमवाणीका सठीक बुझाइले हामीलाई आजको दिनमा जिउन सहायता गर्दछ!

प्रकाशको पुस्तक मूलरूपमा एशिया माइनरमा रहेका विश्वासीहरूलाई पठाइएको थियो (यूहन्नाले प्रकाशको पुस्तक पठाएका सातओटा मण्डलीहरूलाई ध्यान दिनुहोस्—प्रकाश १:४)। यी विश्वासीहरू निकै कठिन परिस्थितीहरू भएर जाँदै थिए। हरेकले आफूलाई उपासना गरून् र दण्डवत गरून् भन्ने रोमी सम्राट डोमिटियनको माग थियो। त्यसो गर्न इन्कार गर्ने विश्वासीहरूलाई भयानक रूपले सताइन्थ्यो र धेरैलाई मृत्युदण्ड दिइन्थ्यो। के प्रकाशको पुस्तकले ती मानिसहरूलाई कुनै आशा र उत्साह प्रदान गर्दछ?

प्रकाशको पुस्तकले रोमी सतावटहरू भन्दा पनि अति ठूला सतावटहरूको समयको बारेमा बताउँदछ। यदि परमेश्वरले सङ्कष्टकालको समयमा बाँचिरहेका विश्वासीहरूलाई सहायता गर्न सक्नुहुन्छ भने, उहाँ उही परमेश्वर हुनुहुन्थ्यो जसले सुरुका विश्वासीहरूलाई पनि सहायता गर्न सक्नुहुन्थ्यो! प्रकाशको पुस्तकले देखाउँछ, यस संसारमा निकै कठिन अवस्थाहरू सृजना भए तापनि, अन्त्यमा विजय उनीहरूको नै हुनेछ जोहरू ख्रीष्टका हुन्! अवस्थाहरू जस्तो सुकै देखिऊन्, परमेश्वरले सबै नियन्त्रण गरिरहनुभएको छ, र परमेश्वरको पक्षमा हुनेहरूले हार खाने छैनन्! परमेश्वरले कहिल्यै पनि हार्नुहुन्न, नता उहाँमा भरोसा गर्नेहरू नै हार्नेछन्!

साङ्केतिक भाषा

प्रकाशको पुस्तक साङ्केतिक कुराहरूले भरिएका छन्, र यस कारणले धेरैजनालाई बुझ्न कठिन लाग्छ। ती मध्ये धेरै साङ्केतिक कुराहरू यसै पुस्तकमा व्याख्या गरिएका छन्। उदाहरणको निम्ति, सातओटा ताराहरू र सातओटा सामदानहरू के हुन् (प्रकाश १:१२,१६)? यसको जवाफ प्रकाश १:२० मा दिइएको छ: _____________________________________________________________________ प्रकाश १७:१ मा उल्लेख गरिएका “पानीहरू” को अर्थ के हो? यसको जवाफ प्रकाश १:१५ मा दिइएको छ! यी कुराहरूको बारेमा हामीले अनुमान गर्नुपर्दैन किनभने परमेश्वरले नै यी सङ्केतहरूको अर्थ के हो भनी हामीलाई बताउनुभएको छ!

यसमा प्रयोग भएका धेरैओटा सङ्केतहरू पुरानो नियममा पाउन सकिन्छ। प्रकाशको पुस्तकलाई राम्ररी बुझ्न हामीमा पुरानो नियमको, विशेषगरी दानियलको पुस्तकको राम्रो समझ हुनुपर्छ। एउटा व्यक्तिले अगाडिका ६५ ओटा पुस्तकहरू बिना बाइबलको अन्तिम पुस्तक बुझ्न सक्दैन! हामीले शास्त्रलाई शास्त्रसँग तुलना गरेको परमेश्वर चाहनुहुन्छ। पुरानो नियमले कसरी प्रकाशको पुस्तक बुझ्नलाई हामीलाई मद्दत गर्दछ भनी थाह गराउने केही उदाहरणहरू हेर्नुहोस्:

बाइबलले प्राय: आफ्नो व्याख्या आफैं गर्दछ!

विश्वव्यापी विपत्तिहरू

हाम्रो संसारले परमेश्वरलाई इन्कार गरेको छ, ख्रीष्टलाई इन्कार गरेको छ, बाइबललाई इन्कार गरेको छ र सत्यतालाई इन्कार गरेको छ। यसको कारणले, संसार इन्साफतर्फ लागिरहेको छ। प्रभु येशूले सङ्कष्टको एउटा आगामी दिनको बारेमा बताउनुभएको छ जुनचाहिँ मानव इतिहासकै सबैभन्दा कठिन समय हुनेछ: “किनभने त्यस बेला यस्तो महा __________ हुनेछ, जो पृथ्वीको शुरुदेखि अहिलेसम्म भएको थिएन, न ता फेरि कहिल्यै हुनेछ” (मत्ती २४:२१)। संसारमा यस्तो कठिन समय हुनुको कारणहरूमध्ये एउटा चाहिँ मानिसहरूले परमेश्वरद्वारा पठाइएको विपत्तिहरू र इन्साफहरूको सामना गर्नुपर्ने भएकोले हो।

प्रकाशको पुस्तकले तीन चरणहरूका इन्साफहरूको बारेमा बताउँदछ: १) सातओटा छापहरूको इन्साफ (प्रकाश ६ अध्याय), २) सातओटा तुरहीहरूको इन्साफ (प्रकाश ८-९), ३) सातओटा कचौराहरूको इन्साफ (प्रकाश १५-१६)।

प्रस्थानको पुस्तकमा मिश्रको भूमिमा आएका दशओटा विपत्तिहरू वा इन्साफहरूको बारेमा सिक्न सकिन्छ। पहिलो विपत्तिमा, सबै पानीहरू (नील नदीको पानी समेत) ____________ परिणत भएका थिए (प्रस्थान ७:२०)। दोस्रो विपत्तिमा प्रस्थान ८ अध्यायले बताए अनुसार भ्यागुताहरूको आक्रमण थियो:

भ्यातुताहरूको बिपत्ति बाइबलले व्याख्या गरेको जस्तै नै भयो। मिस्रीहरू विशाल सङ्ख्याका भ्यागुताहरूद्वारा प्रहार गरिए, यहाँसम्म कि ती उभयचर प्राणीहरू तिनीहरूका सुत्नेकोठाहरूमा, तिनीहरूका चुल्हाहरू इत्यादिमा भेट्टाइए। किन हामी यो विश्वास गर्छौं? किनकि बाइबलले त्यसो भन्दछ! उक्त विपत्तिको बारेमा शास्त्र एकदम स्पष्ट छ र यी वाक्यहरूलाई हामी अक्षरश: रूपमा लिँदछौं। यो विपत्ति जस्तो प्रकारले घटेको थियो उस्तै प्रकारले प्रस्थानको पुस्तकमा व्याख्या गरिएको छ।

प्रस्थान ८-१० मा व्याख्या गरिए अनुसार मिस्रमा थप अन्य आठ ओटा विपत्तिहरू घटे। मिस्रमा घटेको अन्तिम विपत्ति सबै पहिलो जन्मेकाहरूको मृत्यु थियो, जस अन्तर्गत फाराओको छोरा पनि पर्यो (प्रस्थान १२:२९-३०)। यस अन्तिम विपत्तिले इस्राएलका मानिसहरूलाई आफ्नो भूमिबाट जान दिन फाराओलाई विश्वस्त गरायो।

मिस्रका विपत्तिहरूलाई प्रकाशको पुस्तकमा वर्णन गरिएका विपत्तिहरूसँग तुलना गरौं:

प्रकाशको पुस्तकमा वर्णन गरिएका भव्य विपत्तिहरूलाई चारओटा विपत्तिहरूको बारेमा विचार गरेर देख्न सकिन्छ।

१. चौथो छापको इन्साफ (प्रकाश ६:८): “मैले हेरें, अनि हेर — एउटा पहेंलो घोडा; अनि त्यसमाथि बस्नेको नाम मृत्यु थियो, अनि नरकचाहिँ त्यसको पछि-पछि लाग्यो। अनि तरवारले, अनिकालले, मृत्युले र पृथ्वीका जङ्गली पशुहरूद्वारा मार्न भनी पृथ्वीको चौथो भागमाथि तिनीहरूलाई अधिकार दिइयो” संसारको एक-चौथाइ जनसङ्ख्या मर्नेछन् भनी यस खण्डले जनाउँदछ।

२. छैठौं तुरहीको इन्साफ (प्रकाश ९:१८): “यी तीन महामारीहरूद्वारा मानिसहरूको तेस्रो भाग मारियो—आगोद्वारा, धूवाँद्वारा र गन्धकद्वारा, जो तिनीहरूका मुखहरूबाट निस्कन्थे” संसारको एक-तिहाइ जनसङ्ख्या मर्नेछन् भनी यस खण्डले जनाउँदछ।

चौथो छापको विपत्ति र छैठौं तुरहीको विपत्तिलाई सँगै राखेर तुलना गर्ने हो भने विस्मयजनक नतिजा हुन्छ। यदि संसारको एक-चौथाइ मानिसहरू मर्नेछन्, र यदि पछि एक-तिहाइ मर्नेछन् भने, यसको अर्थ केवल यी दुई विपत्तिहरूद्वारा मात्रै पनि संसारको आधा जनसङ्ख्या घट्नेछ!

यसलाई निम्न तरिकाले बुझ्न सकिन्छ:

धेरै मानिसहरू छन्, जसले बाइबल विश्वास गरेको दाबी गर्छन् तर जोहरूले प्रकाशको पुस्तकमा भएका विपत्तिहरू अक्षरश: रूपमा पूरा हुन्छन् भनी विश्वास गर्दैनन्। उदाहरणको निम्त, प्रिटेरिस्टहरू (जसले अधिकांश अगमवाणीहरू पहिल्यै पूरा भइसके भनी विश्वास गर्दछन्) ले यी विपत्तिहरू करिब ई.सं. ७० तिर नै पूरा भइसकेका छन् भनी विश्वास गर्दछन् र सोही अनुसार सिकाउँछन्। महा-सङ्कष्टकाल पहिल्यै पूरा भइसक्यो भनी उनीहरू विश्वास गर्दछन्! निश्चय पनि, हामी जान्दछौं कि यी विपत्तिहरू ई.सं. ७० तिर वा इतिहासको कुनै अन्य समयमा पूरा भइसके भनी हामी विश्वास गर्दैनौं। हामी जान्दछौं कि समुद्रको एक-तिहाइ भाग रगत भएको, एक-तिहाइ सामुन्द्री जनावरहरू मरेको र एक-तिहाइ जहाजहरू नाश भएको यस्तो कुनै समय छैन। यस्तो कहिल्यै पनि नघटेको हुनाले, र परमेश्वरले झूट बोल्न नसक्नु हुने भएकोले, यी कुराहरू अझै भविष्यमै घट्नुपर्ने कुराहरू हुन्। प्रबन्धवादीहरू (जोहरूले सदैव शास्त्रहरूलाई यसको साधारण अर्थमा नै बुझ्नको निम्ति बाइबलको अक्षरश: व्याख्या गर्छन्) ले यी इन्साफहरू आउने सङ्कष्टकालको अवधिमा घट्नेछन् भनी विश्वास गर्दछन्। अर्थात् त्यो समयमा जब येशूले भन्नुभए अनुसार पृथ्वीको सुरुदेखि अहिलेसम्म नभएको महा सङ्कष्टको समय हुनेछ (मत्ती २४:२१)।

किन ती प्रबन्धमा विश्वास नगर्नेहरूले मिस्रको विपत्तिहरू जस्तो लेखिएको त्यस्तै गरी हुबहु अक्षरश: रूपमै घटेका हुन् भनी मानिलिए तापनि, प्रकाशको पुस्तकका विपत्तिहरू अक्षरश: रूपमै पूरा हुनेछन् भन्ने कुरालाई चाहिँ इन्कार गर्दछन्? किनकि उनीहरूको विचार स्थिर छैन।

खुल्ला चर्मपत्र

पुरानो नियमको अगमवाणीको दानियलको महान् पुस्तक “पुरानो नियमको प्रकाशको पुस्तक” हो। यसको अधिकांश अगमवाणीहरू सङ्कष्टकाल र ख्रीष्टको दोस्रो आगमनसँग सम्बन्धित छन्। प्रकाशको पुस्तकले पनि यिनै विषयहरूको बारेमा बताउँदछ।

दानियल १२:९ अनुसार, दानियलको पुस्तक भएको चर्मपत्रलाई ब_______ गरिएका र मो____________ लगाइएको थियो! दानियलका दिनहरूका मानिसहरूले दानियलको अगमवाणीहरूलाई पूर्ण रूपमा बुझ्न सक्दैनथिए किनभने ती निकै टाढाको भविष्यसम्म पूरा हुनेथिएनन्। __________ समयसम्मका निम्ति चर्मपत्रलाई बन्द गरिएको र मोहरछाप लगाइएको थियो (दानियल १२:९)!।

के प्रकाशको पुस्तकको सवालमा पनि यहि कुरा सत्य हो? के प्रकाशको पुस्तक बन्द गरिएको चर्मपत्र हो? के प्रकाशको पुस्तकमा वर्णन गरिएका कुराहरू निकै टाढाको भविष्यमा मात्र पुरा हुनेछन् कि ती कुराहरू छिट्टै नै पूरा हुनेछन् (प्रकाश १:१ सित तुलना गर्नुहोस्)? __________________________
प्रकाश २२:१० पढ्नुहोस्। के यूहन्नाले उक्त पुस्तकमा मोहरछाप लगाएका थिए कि यसलाई खुल्लै राखेका थिए? ______________________________________ किन? “किनकि समय _______________ छ” (प्रकाश २२:१०)। आज दानियलको पुस्तक र प्रकाशको पुस्तक विश्वासीहरूले पढेर बुझ्ना सक्नको निम्ति खुल्ला पुस्तकहरू हुन्। प्रभु येशू आफैंले भन्नुभयो, “(दानियलको पुस्तक) प__________ बु__________” (मत्ती २४:१५)।

यस पुस्तक सम्बन्धि परमेश्वरको रूपरेखा

प्रकाशको पुस्तकको निम्ति परमेश्वरले आफ्नै रूपरेखा कोर्नुभएको छ। यो रूपरेखा प्रकाश १:१९ मा भेट्टाउन सकिन्छ र यो तीन खण्डहरूमा छन्।

यूहन्ना लेख्नुपर्ने तीन ओटा कुराहरू थिए:

    1. “तिमीले देखेका कुराहरू”
      यूहन्नाको दर्शन प्रकाश १ मा वर्णन गरिएको छ।
    2. “भइरहेका कुराहरू”
      अर्थात् यूहन्नाका दिनमा अस्तित्वमा रहेका एशियाका सातओटा मण्डलीहरू। यी मण्डलीहरूलाई प्रकाशको २ र ३ अध्यायामा वयान गरिएको छ।
    3. “यिनका पछि हुने कुराहरू”
      अर्थात् प्रकाशको पुस्तक (४-२२ अध्यायहरू) मा वयान गरिएका भविष्यका घटनाहरू:

१. सङ्कष्टकालको समय—प्रकाश ४-१९
२. ख्रीष्टको दोस्रो आगमन—प्रकाश १९
३. १००० वर्षे राज्य—प्रकाश २०
४. नयाँ आकाश र नयाँ पृथ्वी—प्रकाश २१-२२

निम्न तालिकाले प्रकाशको पुस्तकमा भएका कुराहरूको एक झलक हेर्न तपाईंलाई सहायता गर्नेछ:

भविष्यमा हुन आउने चाबी घटनाहरू यस प्रकार छन्:

माथीका अङ्कहरूले तलका अङ्कहरूलाई जनाउँछन्:

यो अध्ययन माला मीडलटाउन बाइबल चर्चद्वारा प्रकाशित सामग्रीबाट नेपालीमा अनुवाद गरिएको हो। यसलाई अध्ययन गर्दा ट्रिनिटेरियन बाइबल सोसाइटी (TBS) द्वारा प्रकाशित पवित्र बाइबल प्रयोग गर्नुभयो भने तपाईंलाई सहज हुनेछ। तपाईंलाई एकमात्र सत्य परमेश्वर र उहाँका पुत्र प्रभु येशू ख्रीष्टको व्यक्तिगत ज्ञानमा आइपुग्न र त्यसमा बढ्दै-बढ्दै जान पवित्र आत्माले यी अध्ययनहरूलाई प्रयोग गर्नुभएको होस्! (१ पत्रुस २:२; २ पत्रुस ३:१८)

प्रभावशाली साना पुस्तकहरू

प्रभावशाली साना पुस्तकहरू

 

प्रभावशाली साना पुस्तकहरू

(१ यूहन्ना, २ यूहन्ना, ३ यूहन्ना र यहूदा)

परमेश्वरले उहाँको सिद्ध बुद्धिमा हाम्रो बाइबलमा समावेश गर्ने निर्णय गर्नुभएका चार ओटा साना पुस्थखहरूको बारेमा यस पाठमा अध्ययन गर्नेछौं। यी मध्ये तीन ओटा पुस्तकहरूमा केवल एक-एक अध्याय मात्र छन् र १ यूहन्नामा केवल पाँच साना अध्यायहरू छन्। यी चार ओटा पुस्तकहरूलाई जोडियो भने एफेसीको पुस्तकमा भएका पदहरूको सङ्ख्यासँग बराबर हुन्छ। तरैपनि, यी पुस्कहरू शब्दको हिसाबमा साना भएपनि, उनीहरूमा त्यसबेलाका र अहिलेका विश्वासीहरूका निम्ति प्रभावशाली सन्देशहरू छन्।

१ यूहन्ना—मुक्तिको निश्चयता

यस पुस्तकका मानवीय लेखक प्रेरित यूहन्ना हुन्। उनले २ यूहन्ना, ३ यूहन्ना, यूहन्नाको सुसमाचार र प्रकाशको पुस्तक पनि लेखेकाछन्। यूहन्नाले आफ्नो जीवनका अन्तिम दिनहरूमा एशिया माइनरमा रहेको एफेससको शहरमा प्रभुको सेवा गरेका थिए भनी इतिहासले बताउँछ। के तपाईंले एफेससलाई बाइबलको नक्सामा भेट्टाउन सक्नुहुन्छ? उनको जीवनको यही समय तिर यूहन्ना १ यूहन्नाको पत्र लेखेका थिए।

एफेसीका विश्वासीहरूको मण्डलीमा केही सर्वोत्तम शिक्षकहरू र प्रचारकहरू थिए! एफेससमा कसले झण्डै ३ वर्षहरू बिताएका थिए (प्रेरित २०:१६,३१)? __________ पवालले एफेससमा भएका अर्का प्रचारकलाई पत्र लेखे। तिनको नाम के थियो (१ तिमोथी १:२-३)? __________________ प्रेरित यूहन्नाले आफ्नो जीवनका अन्तिम समयहरू यही शहरमा बिताए। एफेससमा असल प्रचारकहरू र शिक्षकहरूको कमी थिएन!

यूहन्नाले १ यूहन्नाको पत्र किन लेखे? यूहन्नाले केही कारणहरू खुलाउँछन्। १ यूहन्ना १:४ मा उनले भन्छन्, “अनि तिमीहरूको __________ ________ होस् भनेर हामी यी कुराहरू तिमीहरूलाई लेख्छौं”। ती विश्वासीहरूले पिता, उहाँको पुत्र र अन्य विश्वासीहरूसँगको सङ्गतिबाट आउने पूरा आनन्द पाउन् भन्ने यूहन्नाको इच्छा थियो (१ यूहन्ना १:३)।

यो पुस्तक लेख्नु अर्को कारण १ यूहन्ना २:१ मा पाइन्छ: “मेरा साना नानीहरूहो, तिमीहरूले पा______ न______ भनी म यी कुराहरू तिमीहरूलाई लेख्दछु।” विश्वासीहरूले पवित्र र शुद्ध जीवन बिताउन् भनी यूहन्ना चाहन्थे। उनीहरूले पाप गरे भने के गर्नुपर्छ भनी विश्वासीहरूले जानुन् भन्ने पनि उनी चाहन्थे (१ यूहन्ना १:९; २:१)।

यूहन्नाले यो पुस्तक लेख्नुको सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण कारण १ यूहन्ना ५;१३ मा पाइन्छ। यो पदको अनुसार, के यूहन्नाले यी कुराहरू विश्वासीलाई लेखेका हुन् कि अविश्वासीहरूलाई? _________________ यूहन्नाले यी कुराहरू लेखे ताकी विश्वासीहरूले (ठीक जवाफलाई गोलो चिन्ह लगाउनुहोस्):

      • क. उनीहरूसित अनन्त जीवन छ भनी

आशा

      • गरून्।
      • ख. उनीहरूसित अनन्त जीवन छ भनी

महसुस

      • गरून्।
      • ग. उनीहरूसित अनन्त जीवन छ भनी

थाह

      • गरून्।
      • घ. उनीहरूसित अनन्त जीवन छ भनी

विचार

    • गरून्।

यूहन्नाले यूहन्नाको सुसमाचार किन लेखे भनी हामीले पहिल्यै सिकिसक्यौं (पाठ ३ हेर्नुहोस्)। यूहन्नाको सुसमाचार लेख्नु र पहिलो यूहन्नाको पुस्तक लेख्नुमा यूहन्नाको उद्देश्यलाई तुलना गरेरे हेर्दा मद्दत मिल्छ। निम्न तालिकाले सहयोग गर्छ:

मुक्तिको निश्चयता यस्तो एउटा उदेकको कुरा हो जुन कुरा सबै परमेश्वरका सन्तानहरूमा होस् भनी परमेश्वर चाहनुहुन्छ। निश्चयता भएको व्यक्तिले यसो भन्न सक्छ, “मसँग अनन्त जीवन छ भनी मलाई __________ छ” (१ यूहन्ना ५:१३)। “म निश्चित छु, पक्का छुविश्वस्त छु कि मसँग परमेश्वरको पुत्र र परमेश्वरको जीवन छ! म जान्दछु किनभने परमेश्वरको भन्नुभएको छ: “जससँग _________ हुनुहुन्छ, ऊसित __________ छ; जससँग ________ हुनुहुन्न, ऊसित ___________ छैन” (१ यूहन्ना ५:१२)।

यो दु:ख लाग्दो तथ्य हो कि अधिकांश मानिसहरूसँग, एकदम धार्मिक मानिसहरूसँग पनि, आफ्नो मुक्तिको निश्चयता छैन। निकै थोरै मानिसहरूले मात्र आफूहरूलाई परमेश्वरले मुक्त गर्नुभएको र आफूसँग अनन्त जीवन भएको कुरालाई निश्चयता पूर्वक थाह गरेका हुन्छन्। धेरै मानिसहरूले “आशा गर्छन्” वा “विचार गर्छन्” तर निकै थोरैले मात्र “थाह गर्छन्”। तपाईं आफैंले यो कुरा पत्ता लगाउन सक्नुहुन्छ। अर्को पटक कुनै झूटा शिक्षामा जाने वा निकै धार्मिक देखिने वा मण्डली जाने मानिसलाई भेट्नुहुँदा, उसलाई यो प्रश्न गर्नुहोस्: “तपाईं आज मर्नुभयो भने, के तपाईं परमेश्वरसित हुनुहुनेछ भनी तपाईंलाई निश्चित छ? तपाईंले मुक्ति पाउनुभएको छ र तपाईंसँग अनन्त जीवन छ भनी तपाईंलाई निश्चित छ?” उसको जवाफले ऊसँग मुक्तिको निश्चयता छ कि छैन भनी तपाईंले बताउन सक्नुहुनेछ।

१ यूहन्ना ५:१२ अनुसार, हरेक विश्वासी (हरेक जससँग पुत्र हुनुहुन्छ) सँग जी______ हुन्छ। हरेक मानिस जो साँचो विश्वासी होइन, ऊसँग जी_______ हुँदैन (१ यूहन्ना ५:१२)।

एकछिनको लागि भौतिक जीवनको बारेमा विचार गरौं। एउटा व्यक्ति जीवित छ भनेर कसरी भन्न सकिन्छ? यदि तपाईंले हिँडिरहेको, बोलिरहेको, खाइरहेको र हाँसिरहेको मानिसलाई देख्नुभयो भने, त्यो मानिस भौतिक रूपमा जीवित हुनैपर्छ भनी तपाईंले निश्कर्ष निकाल्नुहुनेछ! मरेका मानिसहरूले त्यसो गर्दैनन्!

भौतिक जीवनका केही लक्षणहरू के के हुन्?

    • क. मुटुको धडकन
    • ख. शारीरिक चहलपहल
    • ग. _______________________
    • घ. _______________________
    • ङ. _______________________

यदि तपाईंले कुनै मानिसको शरीरलाई भुईंमा लडिरहेको अवस्थामा भेट्टाउनुभयो भने, उक्त व्यक्ति सुतिरहेको मात्रै हो वा साँच्चै मरेको हो भनी तपाईंले कसरी बताउन सक्नुहुन्छ?

भौतिक जगतमा जीवित र मृतहरूको बीचमा ठूलो भिन्नता हुन्छ। आत्मिक जगतमा पनि यहि कुरा सत्य हो। ख्रीष्टमा जीवितहरू र _________ मरेकाहरूको बीचमा पनि ठूलो भिन्नता हुन्छ (एफेसी २:५)। १ यूहन्नाको पुस्तकले यो भिन्नतालाई अति स्पष्टसाथ देखाएको छ। निम्न पदहरूलाई ठीक स्थानहरूमा राख्नुहोस् (पहिलो चाहिँ तपाईंको निम्ति गरिएको छ):

१ यूहन्ना २:९-११ १ यूहन्ना ३:१० १ यूहन्ना ४:७-८
१ यूहन्ना २:१५ १ यूहन्ना ३:१४ १ यूहन्ना ५:९-१०
१ यूहन्ना २:२२-२३ १ यूहन्ना ४:५-६ १ यूहन्ना ५:१२

यदि हामीमा साँच्चै परमेश्वको जीवन छ भने, हामीले साँच्चै मुक्ति पाएका छौं भनी स्पष्टसाथ देखाउने केही निश्चित लक्षणहरू हाम्रो जीवनमा हुनैपर्छ। जसरी भौतिक जीवनमा लक्षणहरू हुन्छन्, आत्मिक जीवनमा पनि लक्षणहरू हुन्छन्। यदि जीवित परमेश्वर म भित्र हुनुहुन्छ भने (२ कोरिन्थी १३:५) र यदि उहाँ साँच्चै मभित्र काम गरिरहनु भएको छ भने (फिलिप्पी २:१३), यस कुराले निश्चय पनि मेरो जीवनमा फरक पार्छ! १ यूहन्नाको पुस्तकले हामीलाई यी जीवनका लक्षणहरू के के हुन् भनी एकदम स्पष्टसाथ देखाउँछ (जोडा मिलाउनुहोस्):

के तपाईंले जीवनका लक्षणहरू प्रकट गर्नुहुन्छ? के तपाईं आत्मिक रूपमा मरेको हुनुहुन्छ कि जिउँदो? यदि तपाईंको जीवनमा यी लक्षणहरू छैनन् भने, तपाईंमा गम्भिर आत्मिक समस्या छ भनी तपाईंले महसुस गर्नुपर्छ। कि त तपाईं आत्मिक रूपमा बिमार हुनुहुन्छ कि तपाईं आत्मिक रूपमा मरेको हुनुहुन्छ। साँचो विश्वासी धेरै तरिकाहरूले लड्न वा विफल हुन सक्छ। ऊ पछि हट्न सक्छ र परमेश्वरको सङ्गतिबाट टाढिन सक्छ। तर प्रेमिलो स्वर्गीय पिताले जसलाई प्रेम गर्नुहुन्छ, उसलाई ताडना पनि दिनुहुन्छ र आफूकहाँ फर्काएर ल्याउन खोज्नुहुन्छ। धन्यको पवित्र आत्माले पाप गर्ने विश्वासीको हृदयलाई कायल पार्नुहुन्छ र उसलाई हासिल गरेर परमेश्वरमा फिर्ता जित्न चाहनुहुन्छ। हरेक पाप गर्ने परमेश्वरका सन्तानले पितासँग आफ्ना पापहरू स्वीकार गरेर परमेश्वरको क्षमादानमा रमाहट गर्न पाउनु एउटा आनन्दमय विशेषाधिकार हो (१ यूहन्ना १:९)। तर यदि त्यहाँ कुनै ताडना छैन भने (हिब्रू १२:७-८ हेर्नुहोस्), कायल पार्ने कुनै काम (विश्वासी आफ्नो पापमा दु:खित हुनुपर्छ) छैन भने, कुनै स्वीकार छैन भने (व्यक्ति पापमा लागिरहन्छ, र कुनै वास्ता नगरेको जस्तो देखिन्छ), कुनै अति आपत्तिजनक कुरा हुनुपर्छ। त्यहाँ कुनै जीवन नै नभएको पनि हुनसक्छ। यदि यस्तो हो भने, उक्त व्यक्तिले परमेश्वरको आज्ञा पालन गर्नुपर्छ, “अनि उहाँको आज्ञा यही हो – उहाँका _______ येशू ख्रीष्टको नाममा हामीले ____________ गर्नुपर्छ” (१ यूहन्ना ३:२३)!

२ र ३ यूहन्ना—कसलाई स्वागत गर्ने र कसलाई स्वागत नगर्ने

प्रेरित यूहन्नाले २ यूहन्ना र ३ यूहन्ना गरी दुई ओटा निकै साना पत्रहरू पनि लेखे। यी दुवै पत्रहरूले भाइहरूलाई स्वागत गर्ने विषयमा बताउँदछ। २ यूहन्ना १० मा हामीले पढ्दछौ, “त्य_________ आफ्नो घरभित्र स्वा________ न_______” र ३ यूहन्ना ८ ले भन्दछ, “हामीले यस्ताहरूलाई ______________ गर्नैपर्छ”। यस्ता मानिसहरू छन् जोहरूलाई हामीले स्वागत गर्नुपर्छ र यस्ता मानिसहरू छन् जोहरूलाई हामीले स्वागत गर्नुहुँदैन। यदि हामीले गलत मानिसलाई स्वागत गर्यौं भने हामी उसको दु_______ का_______ भागी बन्छौं (२ यूहन्ना ११)। यदि हामीले ठीक व्यक्तिलाई स्वागत गर्यौं भने हामी सत्यताका लागी ________________ हुन्छौं (३ यूहन्ना ८)!

यसको अर्थ के हो? यूहन्नाले यी पत्रहरू लेखेका दिनहरूमा त्यहाँ यात्रा गर्ने प्रचारकहरू र मिसनरीहरू थिए, जसरी पावलले पनि तीनओटा मिसनरी यात्राहरू सम्पन्न गरे। यी सबै मानिसहरू शहरहरू हुँदो जाँदा, उनीहरूलाई वास बस्ने ठाउँ र खानको निम्ति खाना चाहिन्थ्यो। सार्वजनिक पौवाहरू र होटलहरू मानिसको दृष्टिकोणमा ठीक थिएनन्, त्यसैले यात्रा गर्ने यी सेवकहरूले आफ्नो खाँचो पूरा गरिनको निम्ति विश्वासीहरूको अतिथि सत्कार र दयाभावमा भर पर्दथे। त्यसैले, २ यूहन्ना र ३ यूहन्नाले कुनै व्यक्तिलाई “स्वागत” गर्ने कुरा गर्नुको अर्थ उक्त व्यक्तिलाई सहायता गर्ने, सुत्नको निम्ति ओछ्यान दिने, रहनको निम्ति घर दिने र खानको निम्ति खाना दिने कार्य गर्नु हो। प्रेरितको पुस्तक पढ्दा पावललाई तिनको यात्रामा सहायता गर्ने मानिसहरू हुन्थे भनी तपाईंले देख्न सक्नुहुनेछ (उदाहरणको निम्त प्रेरित १८:२-३,७ हेर्नुहोस्)।

२ यूहन्नामा यात्रा गरिरहेका कोही-कोही प्रचारकहरू मानिसहरूलाई आफ्ना विषले भरिएको शिक्षाहरूले बहकाउने मुक्ति नपाएका झूटा शिक्षकहरू हुन् भनी वयान गरिएको छ (२ यूहन्ना ७-११)। निश्चय पनि ती मानिसहरूलाई सहयोग गर्नु बुद्धिमानी हुँदैन किनभने उनीहरू ख्रीष्टको कुराका शत्रुहरू हुन्।

३ यूहन्नामा वयान गरिएका भाइहरू चाहिँ अलि भिन्न छन्। उनीहरू ईश्वरीय मानिसहरू हुन् र उनीहरूको ठीक अभिप्राय, ठीक उद्देश्य, ठीक सन्देशको कारणले सहायताको निम्ति योग्यका हुन्छन्:

१) ठीक अभिप्राय: “किनभने उहाँकै नामका निम्ति उनीहरू निस्के” (३ यूहन्ना ७)। परमेश्वरको नाम प्रति उनीहरूको चासो थियो! धनी हुनका निम्ति उनीहरूले प्रचार गरेनन्! उनीहरूको अभिप्राय पैसा केन्द्रित थिएन (उनीहरूले अन्यजातिहरूबाट केही लिएनन् भनी ७ पदले बताउँछ)। केवल परमेश्वरको महिमा प्रति उनीहरूको चासो थियो।

२) ठीक उद्देश्य: ३ यूहन्नाको ७ पदलाई यसरी पनि अनुवाद गर्न सकिन्छ, “उनीहरू उहाँको नामको तर्फबाट गए” अर्को शब्दमा, यी मानिसहरू ख्रीष्टको तर्फबाट गए—उनीहरूले उहाँको प्रतिनिधित्व गरे। उनीहरू उहाँका साक्षीहरू थिए (प्रेरित १:८)। उनीहरू ख्रीष्टका रा______________ थिए (२ कोरिन्थी ५:२०)।

३) ठीक सन्देश: ती मानिसहरूलाई सहयोग गर्दा हामी स_______ लागि सहकर्मी हुन्छौं भनी ३ यूहन्ना ८ ले बताउँदछ। यसले हामीलाई बताउँदछ कि यी मानिसहरूले सत्यता नै प्रचार गरिरहेको हुनुपर्छ! उनीहरूको सन्देश सत्य थियो! उनीहरूले परमेश्वरको सत्यको वचन प्रचार गरिरहेका थिए! उनीहरू स्वागत गरिनुपर्ने किसिमका प्रचारक यात्रीहरू हुन् (३ यूहन्ना ८), तर उनीहरूलाई स्वागत गर्न इन्कार गर्ने त्यहाँ एउटा मानिस थियो। उसको नाम डि_____________ थियो (३ यूहन्ना ९)। उसले ती असल भाइहरूलाई स्वागत गर्न इन्कार गर्यो र अरूहरूलाई पनि उनीहरूलाई सहायता नगर्नु भनी अह्रायो। उनीहरूलाई सहायता गर्नेहरूलाई उसले मण्डलीबाटै पनि निकालिदियो (३ यूहन्ना १०)।

आजकलका धेरैजनाको जस्तै, डियोट्रेफेसको पनि समस्या घमन्ड थियो। उसले प________ हुन (३ यूहन्ना ९) वा पहिलो स्थान पाउन रुचाउँथ्यो। ऊ प्रथम श्रेणीको व्यक्ति हुन मन पराउँथ्यो! उसलाई शक्ति र ओहोदा चाहिएको थियो, र कुनै पनि व्यक्ति वा प्रभु स्वयंको सामु पनि दोस्रो स्थानमा रहन चाहँदैनथियो! कलस्सी १:१८ अनुसार, को चाहिँ वास्तवमै पहिलो स्थान पाउने योग्यको हुनुहुन्छ? _________________________
आज हामीलाई मण्डलीमा डियोट्रेफेसजस्तो होइन तर गायस (३ यूहन्ना १) र डेमेट्रियस (३ यूहन्ना १२) जस्ता मानिसहरू चाहिएको छ। गायस स्वस्थ विश्वासी थिए। यूहन्नाले उनको निम्ति जसरी उनको आत्मिक उन्नति भएको थियो उसरी नै उनी शारीरिक स्वस्थतामा रहुन् भनी प्रार्थना गरे (३ यूहन्ना २)।

यदी कसैले तपाईंको निम्ति त्यही प्रार्थना गर्ने हो भने, के त्यो प्रार्थना तपाईंको निम्ति आशिष ठहर्नेछ कि श्राप? मानौं तपाईंको शारीरिक अवस्था र आत्मिक अवस्थाको स्वास्थ्य बराबर छ। के तपाईं अस्पतालमा हुनुहुनेथियो? मानौं तपाईंको शरीर तपाईंको आत्माजस्तै स्वस्थ छ। के तपाईं स्वस्थ हुनुहुनेथियो कि बिमार? मानौं तपाईंले तपाईंको आत्मालाई र शरीरलाई खाना दिनुपर्यो। तपाईं कत्तिको स्वस्थ हुनुहुनेथियो? के तपाईंले हप्ताको एकपटक भन्दा बढी खानेकुराहरू खानुहुनेथियो?

२ र ३ यूहन्नाबाट सिक्न सकिने पाठहरू थुप्रै छन् तर हामी हाम्रो चौथो शीर्षकमा प्रवेश गर्नेछौं:

यहूदा—विश्वासको निम्ति संघर्ष

यहूदाको पुस्तक या_____का भाइले लेखेका हुन् (यहूदा १)। हामीले याकूबको बारेमा ११ औं पाठमा सिक्यौं। के यहूदा येशूको आधा-भाइ थिए (मर्कूस ६:३)?________
यहूदाले यो पुस्तक किन लेखे भनी ३ पदमा पढ्न सकिन्छ। यहूदाले बसेर परमेश्वरको यति ठूलो मु_______ बारेमा लेख्न सुरु गरेका थिए, तर परमेश्वरको हृदयमा अर्कै कुरा थियो। अचानक यहूदाले महसूस गरे कि उनले विश्वासीहरूलाई झूटा शिक्षकहरूको बारेमा चेताउनी दिनैपर्छ र विश्वासीहरूलाई विश्वास (सबै विश्वासीहरूले विश्वास गर्ने सत्यता) को निम्ति स________ गर्नुपर्छ भनी उत्साह दिनुपर्छ। ३ पदमा भएको “संघर्ष” भनिने शब्दले विश्वासीहरूले सत्यताको निम्ति युद्ध लड्नुपर्छ भनी अर्थ दिँदछ! हामी वास्तविक युद्धमा छौं, र असल ख्रीष्टिय सेनाहरूको रूपमा हामीले परमेश्वरको सत्यताको निम्ति लड्नैपर्छ।

झूटा शिक्षकहरू र तिनीहरूमाथि आउने इन्साफको बारेमा वयान गर्ने केही पदहरू कुन कुन हुन्? _________________ यहूदाको पुस्तकमा विश्वासीहरूलाई विश्वासमा बलियो हुन उत्साह दिने पदहरू कुन कुन हुन्? _________________ यहूदाको पुस्तक र २ पत्रूसको २ अध्याय धेरै मिल्दोजुल्दो छन्। के केही मिल्दोजुल्दो कुराहरू भेट्टाउन सक्नुहुन्छ? पत्रूसले आफ्नो दोस्रो पत्र लेखेपछि मात्र यहूदाको पुस्तक लेखिएको हुनुपर्छ।

के आज विश्वासको निम्ति युद्ध लड्नु खाँचो छ? के आज हाम्रो माझमा झूटा शिक्षकहरू छन्? के झूटा शिक्षकहरू मण्डलीभित्र चाल मारेर प्रवेश गर्नु सम्भव छ? कसरी आज विश्वासीहरूले विश्वासको निम्ति लड्नुपर्छ? सुरुका विश्वासीहरू सत्यताका निम्ति जिए र मरे पनि! आज पनि, आफ्ना छोराछोरीहरू स_________ हिँडिरहनुभन्दा परमेश्वरको ठूलो आनन्द अरू कुनै छैन (३ यूहन्ना ४)! यूहन्ना र यहूदाले लेखेका पत्रहरूले हामीलाई त्यस्तै गर्न मद्दत गर्दछ।

यो अध्ययन माला मीडलटाउन बाइबल चर्चद्वारा प्रकाशित सामग्रीबाट नेपालीमा अनुवाद गरिएको हो। यसलाई अध्ययन गर्दा ट्रिनिटेरियन बाइबल सोसाइटी (TBS) द्वारा प्रकाशित पवित्र बाइबल प्रयोग गर्नुभयो भने तपाईंलाई सहज हुनेछ। तपाईंलाई एकमात्र सत्य परमेश्वर र उहाँका पुत्र प्रभु येशू ख्रीष्टको व्यक्तिगत ज्ञानमा आइपुग्न र त्यसमा बढ्दै-बढ्दै जान पवित्र आत्माले यी अध्ययनहरूलाई प्रयोग गर्नुभएको होस्! (१ पत्रुस २:२; २ पत्रुस ३:१८)

व्यवहारिक लेखहरू

व्यवहारिक लेखहरू

 

व्यवहारिक लेखहरू

(याकूब, १ पत्रुस र २ पत्रुस)

बाइबल एकदम व्यवहारिक पुस्तक हो! बाइबलले हप्ताको हरेक दिन र दिनको हरेक घण्टा प्रयोग गर्न र अभ्यास गर्न सकिने सत्यताहरू प्रस्तुत गर्दछ! परमेश्वरको सन्देश हामीले सुन्न र सोच्नको निम्ति मात्र होइन, तर यस अनुसार व्यवहार गर्न पनि सकौं भनेर दिइएको हो (याकूब १:२२)। यस खण्डमा हामीले अध्ययन गर्न गइरहेका तीन ओटा पुस्तकहरू निकै व्यवहारिक पुस्तकहरू हुन्, जसले हामीलाई ख्रीष्टिय विश्वासले कसरी दिनहुँको जीवनमा काम गर्दछ भनी देखाउँदछन्।

याकूब—जिउँदो विश्वासबाट उम्रिरहने व्यवहार

याकूबको पुस्तक कसले लेखेका हुन् (याकूब १:१)? ________________ याकूबले यो पुस्तक लेखे, तर हामीले एउटा प्रश्न गर्नैपर्छ, “उनी को थिए?” बाइबलमा “याकूब” नाम भएका थुप्रै मानिसहरू छन् (जसरी आज पनि “याकूब” नाम राखिएका मानिसहरू धेरै छन्)।

यो पत्र लेख्ने याकूब जब्दी नाम गरेका मानिसका छोरा र यूहन्नाका दाजु होइनन् (मत्ती ४:२१; १०:२ हेर्नुहोस्)। यूहन्नाका दाजु याकूब प्रभुका बाह्र चेलाहरूमध्ये एक थिए र उनी शहीद हुने चेलाहरूमध्ये प्रथम पनि थिए। यो घटना ई.सं. ४४ मा भयो, प्रेरित १२:१-२ हेर्नुहोस्। उनले याकूबको पुस्तक लेखेका होइनन्।

यस पत्रका लेखक याकूब अर्को “याकूब” नाम भएका चेला होइनन् (मत्ती २०:३ हेर्नुहोस्)। उनी अल्फयसका छोरा थिए, तर यो पत्र लेख्ने व्यक्ति उनी होइनन्।

याकूबको पुस्तकका लेखक याकूब येशूका आधा-भाइ, मरियम र युसूफका छोरा थिए (मर्कूस ६:३; गलाती १:१९ हेर्नुहोस्)।

प्रभुका भाइ याकूबको बारेमा बाइबलले हामीलाई के सिकाउँछ? येशूले संसारमा सेवकाइ गर्नुहुँदा, के याकूब र अन्य भाइहरूले ख्रीष्टमा विश्वास गर्दथे (यूहन्ना ७:५)? ___________ पछि यही याकूब यरूशलेममा भएको मण्डलीका अगुवा भएका थिए भनी थाह पाउँदा हामीलाई अचम्म लाग्छ (प्रेरित १२:१७; १५:१३; २१:१७-१८)। यो मानिसलाई केही न केही त भएकै थियो! वास्तवमा, याकूब १:१ मा, याकूबले आफैंलाई “परमेश्वर र प्रभु येशू ख्रीष्टको दा____” भनी सम्वोधन गर्दछन्। येशू ख्रीष्टमा विश्वास नगर्ने यी मानिसलाई येशू ख्रीष्टको दास हुन कुन कुराले परिवर्तन गर्यो (१ कोरिन्थी १५:७)? __________________________________
____________________________

तपाईंले देख्नुभयो? येशू उनको दाजु भन्दा पनि ठूलो हुनुहुन्छ भनी याकूबले महसुस गरे, उहाँ तिनको जीवित परमेश्वर हुनुहुन्थ्यो! याकूब आफूले प्रेम गरेका ख्रीष्टको निम्ति मर्न पनि तयार थिए। याकूब यरूशलेममा करिब ई. सं. ६२ वा ६३ तिर शहीद भएका थिए भनी इतिहासले बताउँदछ।

याकूबले लेखेको पत्र सम्भवत: नयाँ नियमका पुस्तकहरू मध्ये सर्वप्रथम लेखिएको पुस्तक थियो। याकूबको पत्र ई.सं. ४५ र ४९ को बीचतिर (अर्थात् प्रभु मृत्युबाट बौरिउठ्नुभएको करिब २० वर्ष भन्दा पनि अगाडि नै) लेखिएको हुनुपर्छ।

याकूब १:१ मा याकूबले उक्त पत्र कसलाई लेखेका हुन् भनी बताइएको छ। उनले यो पत्र पावलले जस्तै कुनै एउटा मण्डली (रोममा भएको मण्डली वा कोरिन्थमा भएको मण्डली) लाई पठाएका होइनन्। उनले यो पत्र कुनै व्यक्ति विशेष (जस्तै तिमोथी वा तीतस) लाई पठाएका होइनन्। उनले यो पत्र चारैतिर तितरबितर भएका बा_____ कुल (यहूदी मानिसहरू) लाई पठाएका हुन्। प्यालेस्टाइनभन्दा बहिर रहेका यहूदी विश्वासीहरूको (याकूब १:२–“भाइहरू”) बारेमा याकूबलाई चासो थियो।

याकूबले यो पत्र लेख्दा, धेरै ख्रीष्टियनहरू यहूदीहरू थिए। पछि, पावल तिनको महान प्रचार यात्राहरूमा गए र निकै धेरै अन्यजातिहरू पनि ख्रीष्टतर्फ फर्किए। तर मण्डलीका सुरुका दिनहरूमा अधिकांश विश्वासीहरू यहूदीहरू थिए।

वर्षको कम्तीमा एक पटक यहूदीहरू ठूला चाडहरू मनाउन यरूशलेममा आउने गर्दथे। उदाहरणको निम्ति, प्रेरित २:१,५ मा यहूदीहरू हरेक राष्ट्रबाट पेन्टेकोस्टको महान चाड मनाउन यरूशलेम आएका थिए भनी हामी सिक्दछौं। याकूब यरूशलेममा भएको मण्डलीको अगुवा भएको हुनाले, यहूदी विश्वासीहरूले आत्मिक सहायता र अर्तीको निम्ति उनको खोजी गर्दथे। यी मानिसहरूको निम्ति याकूबको गम्भीर चासो थियो। उनीहरू रोमी सम्राज्यको चारैतिर तितरबितर भए तापनि, यो पत्र पठाएर याकूब उनीहरू समक्ष पुग्न सफल भएका थिए।

यी पाँच अध्यायहरूमा पाइने सत्यताहरू पहिलो सताब्दीका यहूदी विश्वासीहरूका निम्ति जत्तिको अर्थपूर्ण थियो आज पनि उत्ति नै अर्थपूर्ण छ।

आफ्ना पाठकहरूले येशू ख्रीष्टमाथिको विश्वास म________ विश्वास होइन तर जिउँदोकाम गरिरहेको विश्वास हो भनी जानेको याकूब चाहन्थे (याकूब २:१७,२०,२६)! यो जिउँदो विश्वासले आफैंलाई दैनिक परीक्षाहरू र कठिनाइहरूमा (१ अध्याय); परमेश्वरको वचन पालन गर्नमा (१:२२); खाँचोमा परेकाहरूको वास्ता गर्नमा (१:२७ अध्याय); हाम्रा छिमेकीहरूलाई प्रेम गर्नमा र मानिसहरूलाई उनीहरूको धन अनुसारको विशेष व्यवहार नगर्नमा (२ अध्याय); हाम्रो जिब्रोको रखवाली गर्नमा (३ अध्याय); संसारलाई प्रेम नगर्नमा र शैतानको सामना गर्नमा (४ अध्याय); हाम्रो योजनामा परमेश्वरको योजना मिलान गर्नुमा (४:१३-१७) र हाम्रो प्रार्थनाको जिवनमा (५ अध्याय) अभिव्यक्त गर्दछ।

परमेश्वरको वचनले साँच्चै काम गर्छ, तर मैले यसलाई काममा ल्याउनैपर्छ! घनले साँच्चै काम गर्छ, तर यदि यसलाई प्रयोग गरियो भने मात्र! साइकल राम्ररी नै गुड्छ, तर यदि यसलाई कसैले गुडायो भने मात्रै! परमेश्वरको वचनको सवालमा पनि यही नै सत्य हो।

याकूबको पुस्तक एक व्यवहारिक पुस्तक हो जसले विश्वासीलाई दैनिक जीवनको सामना गर्न परमेश्वरको बुद्धि दिँदछ। धेरै हिसाबमा यो पुस्तक पुरानो नियमको हितोपदेशको पुस्तक जस्तै छ।

याकूब पनि (येशू जस्तै) प्रकृतिलाई नजिकबाट नियाल्ने व्यक्ति थिए। निम्न पदहरूमा, याकूबले कसरी प्रकृतिका तथ्यहरूलाई आत्मिक पाठ सिकाउन प्रयोग गर्छन् भनी वयान गर्नुहोस्: १) याकूब १:६; २) याकूब १:१०-११; ३) याकूब १:२१; ४) याकूब ३:३; ५) याकूब ३:६; ६) याकूब ३:७-८; ७) याकूब ३:११-१२; ८) याकूब ५:२-३; ९) याकूब ५:७।

याकूबको पुस्तकको एउटा शिक्षालाई धेरैजनाले गलत बुझेका छन्। यो २:२४ मा छ जहाँ याकूब भन्छन्, “अब ता तिमीहरूले, विश्वासद्वारा मात्र होइन, तर ___________ मानिस धर्मी ठहरिन्छ भन्ने कुरा देख्यौ” पावलले रोमी ३:२८ मा मानिस कुनै कामहरूबिना ___________द्वारा नै धर्मी ठहरिन्छ भनी सिकाएको कुरालाई यसले खण्डन गर्छ भनी केही मानिसहरू सोच्दछन्। यस अध्ययन मालाको पाँचौं पाठमा धर्मीकरण र मुक्ति सम्बन्धि पावलका शिक्षाहरूलाई हामीले अध्ययन गर्यौं, र मानिस कामहरूद्वारा होइन तर विश्वासद्वारा धर्मी ठहरिन्छ भनी हामीले सिक्यौं।

वास्तवमा याकूब र पावलले उही कुरा सिकाएका हुन्! अझ भन्ने हो भने, पावल र याकूबले एक अर्कालाई राम्ररी चिन्दथे र ख्रीष्टमा उनीहरूको एकमत थियो (गलाती १:१९; २:९; प्रेरित १५:२,४,१३; प्रेरित २१:१८-२०)। याकूबको पुस्तकमा भएका प्रत्येक शब्दहरूसँग पावल पूर्ण सहमत थिए र रोमीको पुस्तकमा भएका प्रत्येक शब्दहरूसँग याकूब पूर्ण सहमत थिए।

विश्वास र कामहरू सँगसँगै जानुपर्छ भन्ने विषयमा के याकूबसँग पावल सहमत थिए (तीतस ३:८ हेर्नुहोस्)? _________ कुनै मानिसले आफूसँग विश्वास छ भनी भने तापनि वास्तवमा विश्वास नहुन सक्छ भन्ने विषयमा के याकूबसँग पावल सहमत थिए (याकूब २:१४ र तीतस १:१६ हेर्नुहोस्)? ___________ अब्राहाम विश्वासद्वारा धर्मी ठहरिएका थिए भन्ने विषयमा के याकूब पावलसँग सहमत थिए (याकूब २:२३ लाई रोमी ४:३ सँग तुलना गर्नुहोस्)? ___________
पावलले जे सिकाए र याकूबले जे सिकाए, दुवै सत्य छन्! रोमीको पुस्तकमा पावलले जवाफ दिएको प्रश्न यो हो: परमेश्वरको सामु म कसरी धर्मी घोषणा गरिन सक्छु? जवाफ यो हो, कामहरूद्वारा होइन तर विश्वासद्वारा। याकूबको पुस्तकमा याकूबले जवाफ दिएको प्रश्न यो हो: मानिसहरूलाई मैले कसरी मेरो विश्वास देखाउन सक्छु (याकूब २:१८)? म विश्वासी हुँ र म परमेश्वरको नजरमा ठीक छु भनी अरूहरूलाई मैले कसरी देखाउन सक्छु? मेरा असल कामहरूद्वारा

मुक्तिको जरा विश्वास नै हो; असल कामहरू मुक्तिको फल हो। रोमीको पुस्तकले जरालाई जोड दिएको छ; याकूबको पुस्तकले फललाई जोड दिएको छ। मसँग विश्वास छ भनी भन्नु मात्र पर्याप्त छैन (याकूब २;१४); मसँग विश्वस छ भनी मैले देखाउनु नै पर्छ! अर्को शब्दमा भन्ने हो भने, “यदि तिमी साँच्चै स्याऊको रूख हौ भने, मलाई केही स्याऊहरू देखाऊ!” मानिसहरूले मेरो विश्वास देख्न सक्दैनन्। मैले साँच्चै मुक्ति पाएको छु र म साँच्चै धर्मी ठहरिएको छु भनी मानिसहरूले मेरो हृदयभित्र हेर्न सक्दैनन्। तर मानिसहरूले मेरो जिउने, बोल्ने र व्यवहार गर्ने शैली देख्न सक्छन्। याकूबको सन्देश यही हो, यदि कुनै व्यक्तिले साँच्चै विश्वास गरेको छ भने, उसले काम पनि गर्नेछ! याकूब २ अध्यायमा कसरी एउटा व्यक्तिले मुक्ति पाउँछ भनी बताइएको छैन; यसले कसरी एउटा व्यक्तिले साँच्चै मुक्ति पाएको छ भनी देखाउन र प्रमाणीत गर्न सक्छ भनी बताइरहेको छ!

१ पत्रुस—पहिले सतावट, त्यसपछि महिमा!

याकूबले झैं प्रेरित पत्रुसले पनि निकै व्यवहारिक पत्र लेखे। उनले लेखेको पत्र केवल मण्डलीलाई वा कुनै व्यक्तिलाई मात्र होइन, तर “पोन्टस, गलातिया, कप्पाडोसिया, एशिया र बिथिनियामा तितरबितर भएका प____________ (परदेशको भूमिमा क्षणिक समयको निम्ति रहँदै आएका मानिसहरू)” लेखिएको हो (१ पत्रुस १:१)।

पत्रुसको पत्र याकूबले आफ्नो पत्र लेखेको २० वर्ष पछि लेखिएको थियो (१ पत्रुस करिब ६४ ई.सं. मा लेखिएको हो)। तिनले यो पत्र केवल यहूदी विश्वासीहरूलाई मात्र होइन तर अन्यजाति विश्वासीहरूलाई पनि पठाएका हुन् (१ पत्रुस २:१० र ४:३-४ लाई तुलना गर्नुहोस्)।

यी विश्वासीहरू “यात्रीहरू र परदेशीहरू” हुन् भनी पत्रुसले उनीहरूलाई सम्झना गराउँछन् (१ पत्रुस १:१; १:१७; २:११)। यो कुरा परमेश्वरका हरेक सन्तानहरूका निम्ति सत्य हो। संसार हाम्रो घर होइन (फिलिप्पी ३:१९-२०), तर हाम्रो स्वर्गीय घरतर्फ जाँदै गर्दा यस संसारमा भएर हामीले यात्रा गर्नैपर्छ। हामीले हाम्रो स्वर्गीय घरमा बिताउने समयको तुलनामा यस संसारको यात्रा कती लामो हुन जान्छ होला?

विश्वासीहरूको यस संसारको यात्रामा सङ्कष्टहरू हुन्छन् भनी पत्रुस जान्दथे (यस संसारको नागरिकहरूले घृणा गर्ने मुक्तिदातालाई प्रतिनिधित्व गर्दै हामी परदेशको भूमीमा शत्रुहरूको इलाकामा छौं—यूहन्ना १५:१८-२१)। विश्वासीहरू अनन्त सम्म रहने स्थानमा महिमा छ। पावलले यसो भने, “किनकि म ठान्दछु, यस वर्तमान समयका दु__________ त्यस म____________ तुलना गरिने योग्यका छैनन्, जो हामीमाथि प्रकट हुनेछ” (रोमी ८:१८)। क्षणिक सङ्कष्टपछि परमेश्वरको उपस्थितीको महिमित भविष्य आउनेछ।

पत्रुसले सङ्कष्टमा परिरहेका विश्वासीहरूलाई लेख्दैथिए। भविष्यमा भएको आनन्दसँगको तुलनामा अहिले अन्धकारपूर्ण दिनहरू निकै छोटा छन् भनी पत्रुसले उनीहरूलाई सम्झना दिलाए। उदाहरणको निम्ति १ पत्रुस ५:१० लाई विचार गर्नुहोस्। दु:खकष्टहरू के_____ समयका लागी मात्र हुन् तर महिमा अ_________ सम्मको लागी हो भनी यस पदले सिकाउँदछ। १ पत्रुस १:११ र ४:१३ पनि पढ्नुहोस् जहाँ पत्रुसले दु:खहरूमहिमाको विषयमा उल्लेख गरेका छन्। पत्रुसले यी विश्वासीहरूलाई यस जीवनका परीक्षाहरू र दु:खकष्टहरूलाई सम्हाल्न होशियारपूर्वक सिकाए। पत्रुसले सिकाएका केही कुराहरू यहाँ छन् (जोडा ‍मिलाउनुहोस्):

परमेश्वरले आफ्नो वचन लेख्नको निम्ति विभिन्न मानिसहरूलाई रोज्नुभए तापनि उहाँको सत्यता एकनास नै छ। १ पत्रुस ५:५-९ लाई याकूब ४:६-१० सित तुलना गर्नुहोस्। के तपाईंले पत्रुसले लेखेका कुराहरू र याकूबले लेखेका कुराहरूमा समानता भेट्टाउन सक्नुहुन्छ?

२ पत्रुस—पत्रुसका अन्तिम शब्दहरू

२ पत्रुसको पुस्तकका लेखनदास को हुन् (२ पत्रुस १:१)? _____________ यो प्रश्न सरल छ जस्तो देखिन्छ, तर त्यहाँ धेरै मानिसहरू छन् (धार्मिक अगुवाहरू, विश्वविद्यालयमा पढाउने प्राध्यापकहरू इत्यादि समेत) जोहरूले २ पत्रुसको पुस्तक प्रेरित पत्रुसले लेखेका हुन् भनी विश्वास गर्दैनन्। यस पुस्तकको सबैभन्दा पहिलो पदलाई नै उनीहरूले विश्वास गर्दैनन्! लेखकले ख्रीष्टको रूप परिवर्तन भएको बेलामा आफू पनि उपस्थित रहेको दाबी गरेका छन् र निश्चय पनि यो कुरा पत्रुससँग नै मेल खान्छ (२ पत्रुस १:१६-१८ पढ्नुहोस् र मत्ती ७:१-२ सित तुलना गर्नुहोस्)।

२ पत्रुसको पुस्तकमा पत्रुसका अन्तिम शब्दहरू छन्। यो धेरै हिसाबमा पावलको अन्तिम पुस्तक, अर्थात् २ तिमोथीसँग मिल्दोजुल्दो छ। पत्रुसलाई आफू चाँडै मर्दैछु भन्ने थाह थियो: “किनकि हाम्रा प्रभु येशू ख्रीष्टले मलाई देखाउनुभएअनुसार मेरो डेरा उठाइने समय चाँडै आइरहेछ भनी म जान्दछु” (२ पत्रुस १:१४)। यूहन्ना २१:१८-१९ मा प्रभु येशू ख्रीष्टले पत्रुसलाई ऊ बुढो हुँदा मर्नेछ, साथै उसले आफ्ना हातहरू पसार्नेछ र ऊ जहाँ जान चाहँदैन उसलाई त्यहीँ लगिनेछ भनी बताउनुभएको थियो। जहाँसम्म इतिहासको कुराहरू हामीलाई थाह छ, पावललाई शहीद बनाइएको समयतिर नै पत्रुसलाई पनि रोमीहरूद्वारा (नेरोको शासनकालमा) क्रूसमा टङ्गाइएको थियो। मानिलिए अनुसार पत्रुसलाई उसको शिर मुन्तिर (उँधोमुन्टो) पारेर टङ्गाइएको थियो, किनभने तिनको मुक्तिदातालाई जस्तै गरी टङ्गाइन आफैलाई तिनले योग्यको ठानेनन्।

पत्रुसले आफ्नो मृत्यु नजिक हुँदै गरेको कुरा विचार गर्दा, के तिनलाई आफू स्वर्ग जानेछु भनी कुनै आशा वा कुनै निश्चयता थियो (१ पत्रुस १:३-५)? ____________

दोस्रो पत्रुसको पुस्तक विश्वासीहरूलाई केही सत्यताहरूको सम्झना गराउनको निम्ति लेखिएको थियो (२ पत्रुस १:१२ र ३:१ पढ्नुहोस्)। परमेश्वरले हामीलाई नयाँ सत्यताहरू मात्र सिकाउनुहुँदैन, तर उहाँले हामीलाई हामी आफूले पहिल्यै जानेका कुराहरूको बारेमा पनि सम्झना गराउनैपर्छ। हामीहरूले धेरै कुराहरू बिर्सन खोजिरहेका हुन्छौं!

२ पत्रुसमा, बाइबलको बारेमा केही महत्त्वपूर्ण कुराहरू बताइएका छन् (२ पत्रुस १:१९-२१ र ३:१५-१८ पढ्नुहोस्)। आफू र अन्य प्रेरितहरू छिट्टै लोप हुनेछन् भनी पत्रुस जान्दथे! छिट्टै नै त्यहाँ कुनै प्रेरितहरू हुने थिएनन्! के प्रेरितहरूबिना मण्डली बाँच्न सक्ला (पावल, पत्रुस र मत्तीजस्ता मानिसहरूबिना)? सक्छ, मण्डलीमा प्रेरितहरू नभए तापनि, त्यहाँ प्रेरितहरूका शिक्षाहरू छन् (प्रेरित २:४२ सित तुलना गर्नुहोस्)। मण्डलीमा प्रेरितहरूद्वारा हामीलाई दिइएको नयाँ नियम छ!

पत्रुस र पावलहरू हामीकहाँ आएर हामीलाई प्रचार गर्नु र परमेश्वरका कुराहरू सिकाउनु निकै फाइदा जनक हुनेथियो, तर यो असम्भव छ। पत्रुस हामीसँग अब उसो नभए तापनि, हामीसँग पत्रुसले लेखेका दुईओटा पुस्तकहरू छन्! यस संसारमा अब उसो पावललाई भेट्टाउन सकिँदैन, तर पावलका पत्रहरू भेट्टाउन सकिन्छ (२ पत्रुस ३:१५-१६ पढ्नुहोस्)। धेरै समय अगाडि नै प्रेरितहरूको मृत्यु भइसकेको भए तापनि, हामीलाई चाहिएको परमेश्वरको वचन हो।

२ पत्रुसको चाबी शब्द “पहिचान” वा “ज्ञान” (“knowledge”) हो। यस पुस्तकमा यी शब्दहरू भएका सातओटा पदहरू भेट्टाउन सक्नुहुन्छ? १) ________ २) ________ ३) ________ ४) ________ ५) ________ ६) ________ ७) ________ जति धेरै ख्रीष्टको बारेमा हामी जान्दछौं, उति नै थोरै झूटा शिक्षकहरूका धोकामा हामी पर्नसक्छौं (२ पत्रुस २)। जति धेरै ख्रीष्टको बारेमा हामी जान्दछौं, उति नै धेरै हामी ख्रीष्टियनहरूको रूपमा बढ्नसक्छौं (२ पत्रुस १ अध्याय, ३ अध्याय, विशेषगरी २ पत्रुस ३:१८ हेर्नुहोस्)। जब तपाईंले मुक्ति पाउनुभयो, तपाईंले प्रभु येशू ख्रीष्टलाई चिन्नुभयो (यूहन्ना १७:३)। ख्रीष्टियनको रूपमा हरेक दिन झन्-झन् बढि उहाँको पहिचानमा बढ्दैजानुपर्छ (२ पत्रुस ३:१८)। विश्वासीको रूपमा पावलको हृदयको उत्कट इच्छा यो थियो, “म _______लाई … जान्न सकूँ” (फिलिप्पी ३:१०)!

पत्रुसका अन्तिम शब्दहरू हामीले कहिल्यै पनि नभुलौं:

तर हाम्रा प्रभु र मुक्तिदाता येशू ख्रीष्टको अनुग्रह र पहिचानमा बढ्दै जाओ। (२ पत्रुस ३:१८)

यो अध्ययन माला मीडलटाउन बाइबल चर्चद्वारा प्रकाशित सामग्रीबाट नेपालीमा अनुवाद गरिएको हो। यसलाई अध्ययन गर्दा ट्रिनिटेरियन बाइबल सोसाइटी (TBS) द्वारा प्रकाशित पवित्र बाइबल प्रयोग गर्नुभयो भने तपाईंलाई सहज हुनेछ। तपाईंलाई एकमात्र सत्य परमेश्वर र उहाँका पुत्र प्रभु येशू ख्रीष्टको व्यक्तिगत ज्ञानमा आइपुग्न र त्यसमा बढ्दै-बढ्दै जान पवित्र आत्माले यी अध्ययनहरूलाई प्रयोग गर्नुभएको होस्! (१ पत्रुस २:२; २ पत्रुस ३:१८)

येशू ख्रीष्टको पूजाहारीपन

येशू ख्रीष्टको पूजाहारीपन

 

येशू ख्रीष्टको पूजाहारीपन

(हिब्रू)

हिब्रूको पुस्तक नयाँ नियमका पत्रहरूमध्ये तेस्रो लामो पत्र हो। हिब्रूको पुस्तकभन्दा रोमी र १ कोरिन्थीको पुस्तकहरू मात्र लामा छन्। यसका तेह्र अध्यायहरू जहाँतहीँ भएका विश्वासहरूले बुझ्न खाँचो रहेका प्रशस्त सत्यताहरूद्वारा भरिएकाछन्।

यस पुस्तकका लेखक को हुन्?

हिब्रूको पुस्तक कसले लेखेका हुन् भनी हामीलाई निश्चित रूपमा थाह छैन। यो अलि फरक कुरा हो, किनभने मत्तीको पुस्तक कसले लेखेको हो र रोमीको पुस्तक कसले लेखेको हो भन्ने कुरामा हामीलाई निश्चयता छ। लूकाले प्रेरितको पुस्तक लेखेका हुन् भनी हामीलाई थाह छ। नयाँ नियमका २६ ओटा पुस्तकहरू क-कसले लेखेका हुन् भनी हामीलाई थाह छ। पुरानो नियममा पनि यस्ता पुस्तकहरू छन् जसका लेखक को हुन् भनी निश्चित छैन। राजाहरूका पुस्तक र इतिहासहरूका पुस्तक कसले लेखे भनी हामीलाई थाह छैन।

हिब्रूको पुस्तक पावलले लेखेका हुन् भन्ने धेरैको विश्वास छ। अझ भन्ने हो भने, अङ्ग्रेजी बाइबल किङ्ग जेम्स भर्सनमा यस पुस्तकको शीर्षक यस्तो दिइएको छ, “हिब्रूहरूका निम्ति प्रेरित पावलको पत्र” (“THE EPISTLE OF PAUL THE APOSTLE TO THE HEBREWS”)। तरैपनि, पावलका सबै पत्रहरूमा, उनले आफ्नो नाम सुरुमा नै उल्लेख गर्ने गरेकाछन् (रोमी १:१; १ कोरिन्थी १:१ इत्यादि हेर्नुहोस्), तर हिब्रूको पत्रमा कुनै नाम उल्लेख गरिएको छैन। यसैले यो पत्रको लेखक पावल नै हुन् भनी किटान गर्न कठिन हुन्छ। अन्य मानिसहरूले बर्नबास वा अपोल्लोस वा सिलासले यो पुस्तक लेखेको हुनुपर्छ भनी विचार गर्छन्। तेस्रो सताब्दीका (हिब्रूको पुस्तक लेखिएको करिब २०० वर्ष पछि) ओरिगेन (Origen) को भनाइलाई उद्धरण गर्नु नै सम्भवत: सबैभन्दा सुरक्षित हुन्छ, “(हिब्रूहरूका निम्ति) पत्र लेख्ने को हुन्, परमेश्वरले मात्र जान्नुहुन्छ”।

यस मानवीय लेखकको बारेमा हामीले जान्न सक्ने केही कुराहरू छन्। उनले ति________लाई राम्ररी चिन्दथे (हिब्रू १३:२३)। उनी सम्भवत: यहूदी थिए र उनलाई पुरानो नियमका शास्त्रहरूको राम्रो ज्ञान थियो। उनले कैदमा पनि केही समय बिताएका थिए (“बन्धनमा”-हिब्रू १०:३४)। निश्चय पनि, यी सबै कुराहरूले प्रेरित पावललाई अङ्कित गर्छन्, यद्यपि यी कुराहरूले अन्य व्यक्तिलाई पनि अङ्कित गर्दछ।

सामान्यतया: लेखकको नाम पत्रको सुरुमा नै लेख्ने गरिन्छ। पहिलो पदले नै लेखक को हो भनी बताउँदछ। उदाहरणको निम्ति, १ तिमोथीको लेखक को हुन्? _____________ याकूबको पुस्तकका लेखक को हुन् (याकूब १:१)? ______________ यहूदाको सानो पत्रका लेखक को हुन्? ______________ हिब्रूको पुस्तकका लेखक को हुन्? यस पत्रको पहिलो शब्द के हो? ____________। परमेश्वर बोल्नुभयो! यस पुस्तकका लेखक परमेश्वर हुनुहुन्छ! मानवीय लेखक को हो भनी हामीलाई थाह नभए तापनि, हामी जान्दछौं कि हिब्रूको पुस्तक परमेश्वरको वचन हो।

हिब्रूको पुस्तक पढ्दाहुँदी, मानवीय लेखक तर्फ हाम्रो ध्यानाकर्षण हुँदैन, तर त्यहाँ लेखिएको व्यक्तितर्फ हुँदछ! मानवीय लेखकले पनि पुरानो नियमका शास्त्रहरूबाट उद्दरण गर्दा, जहिल्यै पनि परमेश्वर नै लेखक हुनुहुन्छ भन्ने कुरामा जोड दिएका छन्। उनले मानवीय लेखक भन्दा बरु परमेश्वरलाई देखाए। हिब्रू ३:४; ९:८; १०:१५ पढ्नुहोस् जहाँ लेखकले हामीलाई बाइबलको साँचो लेखक पवित्र आत्मा हुनुहुन्छ भन्ने कुराको सम्झना गराउँदछन्।

यस पुस्तकका पाठकहरू को-को थिए?

यो पत्र “हिब्रू” हरूलाई पठाइएको थियो। यसको अर्थ यस पत्रका प्रापकहरू हिब्रूहरू (सम्भवत: इटालीका बासिन्दाहरू) थिए। तर उनीहरू केवल यहूदीहरू मात्र थिएनन्, उनीहरू त येशू ख्रीष्टलाई आफ्नो मसीहको र मुक्तिदाताको रूपमा स्वीकार गर्ने यहूदी मानिसहरू थिए। उनीहरूमध्ये अधिकांश व्यक्तिहरू ख्रीष्टमा साँचो विश्वासीहरू थिए (हिब्रू ३:१), यद्यपि अन्य कुनै पनि माण्डलीक समूहमा झैं त्यहाँ पनि ख्रीष्टलाई दाबी गर्ने मानिसहरू थिए जसले वास्तवमा ख्रीष्टलाई पाएका भने थिएनन्।

के एउटा व्यक्तिले आफू ख्रीष्टियन हुँ भन्न तर साँचो ख्रीष्टियन नहुन सम्भव छ? निम्न पदहरू पढ्नुहोस्:

    • तीतस १:१६
    • १ यूहन्ना २:४
    • १ यूहन्ना २:९
    • १ यूहन्ना ४:२०
    • याकूब २:१४,१८

ती यहूदी विश्वासीहरू निकै कठिन परिस्थितीहरूबाट भएर गइरहेका थिए। उनीहरू ठूला कष्ट र सतावटहरूद्वारा दु:खमा परिरहेका थिए (हिब्रू १०:३२-३३)। उनीहरूमध्ये कोही-कोहीले आफ्ना भौतिक सम्पत्तिहरू पनि गुमाएका थिए (हिब्रू १०:३४)। विश्वासी जीवन सँधै गुलाफहरू बिछ्याएको ओछ्यान जस्तो हुँदैन भन्ने कुरा उनीहरूले थाह गर्दै थिए (थेस्सलोनिकीहरूको सवालमा पनि यही कुरा सत्य हो—पाठ ८ हेर्नुहोस्)।

यिनै कठिनाइहरू र परिक्षाहरूको कारणले, केही यहूदी मानिसहरू आफ्नो विश्वासबाट धरमराउँदै थिए। कोहीचाहिँ ख्रीष्ट र ख्रीष्टियमतबाट यहूदी धर्मतर्फ फर्कने खतरामा पनि थिए।

प्रभुले एकपटक बीउ छर्नेको दृष्टान्त बताउनुभएको थियो। केही बीउ ढुङ्गेनी जमिन खसे (लूका ८:६ हेर्नुहोस्)। लूका ८:१३ अनुसार, ढुङ्गेनी जमिनमा खसेका बीउले ती मानिसहरूको चित्रण गर्दछ जोहरूले परमेश्वरको वचन सुन्छन् र केही समयको निम्ति विश्वस गर्छन्, तर सङ्कष्टको (जाँच र कठिनाइ) समयमा तिनीहरूले के गर्छन्? प_____ ह_______ येशू ख्रीष्टको अनुसार, त्यस्ता मानिसहरूको समस्या यही हो, तिनीहरूको ज______ हुँदैन (लूका ८:१३)।

दुईओटा रूखहरूको बारेमा विचार गर्नुहोस्। एउटा रूखको सानो र सतही जराहरू छन्; अर्को रूखको जरा विशाल, पृथ्वीको तलसम्म पुगेको गहिरो जराहरू छन्। जब आँधिबेहरी आउँछ, कुन रूख खडा रहन्छ? कुन रूख लड्नेछ?

ती यहूदी विश्वासीहरूको जरा प्रभु येशू ख्रीष्टमा गहिरो गरी गाडियोस् भन्ने उद्देश्यले हिब्रूको पुस्तक लेखिएको थियो! लेखकले ती मानिसहरू ख्रीष्ट येशूमा जरा हाल्दै र बनिँदै जाऊन् भनी हर प्रयास गरे! हिब्रूको पुस्तक उनीहरूको धरमराइरहेको विश्वासलाई बलियो बनाउन पठाइएको थियो, ताकि उनीहरू संसार, शरीर र शैतानले पठाउन सक्ने हरेक विशाल आँधिबेहरीहरूमा स्थिर सकून्!

यो पत्र कहिले पठाइएको थियो?

ई.सं. ७० मा रोमी सेनाहरू आए र यरूशलेममा भएको यहूदीहरूको मन्दिरलाई ध्वस्त पारिदिए भनी इतिहासले बताउँदछ। त्यसपश्चात्, यहूदीहरूको कुनै पनि मन्दिर छैन।

हिब्रूको पुस्तक त्यस महा-विनाश हुनु भन्दा अगाडि नै लेखिएको हुनुपर्छ, किनभने हिब्रू १०:११ बाट हामी जान्दछौं कि मन्दिर त्यहाँ खडा थियो, यहूदी पूजाहारीहरू सेवकाइ गरिरहेका थिए र पशुहरूलाई पनि बलिदान चढाइरहेको थियो। ई. सं. ७० पछि यी कुनै पनि कुराहरू वास्तविक हुनेथिएनन्। तसर्थ यो पत्र ई.सं. ६४ र ६८ को बीचतिर, अर्थात् यरूशलेमको विनाश हुनुभन्दा अगाडि पठाइएको हुनुपर्छ।

हिब्रूको पुस्तक कसरी बुझ्ने?

हामीले पहिल्यै उल्लेख गरिसक्यौं, यो पुस्तक यहूदी मानसिहरूको निम्ति लेखिएको थियो, र यहूदीहरू पुराना नियमका ३९ पुस्तकहरूसँग राम्ररी परिचित थिए। तपाईंले पुरानो नियमलाई, विशेषगरी पुरानो नियमका पहिलो पाँच पुस्तकहरू (उत्पत्ति देखि व्यवस्थासम्म) नबुझेसम्म हिब्रूको पुस्तक बुझ्न कठिन हुन्छ।

उदाहरणको निम्ति, हिब्रूको पुस्तकमा हामीले पूजाहारीहरू, उजाडस्थानमा भड्किहिँड्ने कार्य, सातौं दिनको विश्राम, मल्केसेदेक, यहूदा र लेवीका कुलहरू, मोशाको व्यवस्था, भेट हुने पाल, रोटी राख्ने टेबल, पर्दा, कृपा-आसन, महा-पवित्रस्थान, बलिदानका पशुहरू, कोरलीको खरानी, एसाबले आफ्नो जेष्ठ अधिकार बेचेको इत्यादिका बारेमा पढ्न सक्छौं। जसरी बेथलेहेममा ख्रीष्टको जन्म, गोठालाहरू र ज्योतिषीहरूको बारेमा तपाईं सम्भवत: परिचित हुनुहुन्छ, उसरी नै यहूदीहरू यी सबै कुराहरूसँग परिचित थिए। तर यदि कुनै व्यक्ति पुरानो नियमसँग परिचित छैन भने, उसले यस पुस्तकमा पढ्ने धेरै कुराहरूको बारेमा बुझ्न सक्दैन।

हिब्रू ११ अध्यायको बारेमा विचार गर्नुहोस्। के पुरानो नियमको ज्ञानले एउटा व्यक्तिलाई यो अध्याय बुझ्न सहायता गर्छ?

ख्रीष्ट र ख्रीष्टियमतको सर्वश्रेष्ठता

केही यहूदी मानिसहरू ख्रीष्टबाट यहूदी धर्मतर्फ (पशु बलिदानतर्फ, मोशाको व्यवस्थातर्फ, मानवीय पूजाहारीतर्फ इत्यादि) फर्कने खतरामा थिए। यस्तो कुरा कति मूर्खतापूर्ण हुन सक्छ भनी हिब्रूको पुस्तकले देखाउँछ। यस पुस्तकले ख्रीष्ट कति सर्वश्रेष्ठ हुनुहुन्छ र ख्रीष्टियमत पनि कति सर्वश्रेष्ठ छ भनी देखाउँदछ। केवल एउटा मूर्खले मात्र झन खराब थोकलाई अँठ्याउनको निम्ति सर्वश्रेष्ठ थोकबाट अन्तै फर्कन्छ!

हिब्रू १०:१ अनुसार, व्यवस्थामा लेखिएका कुराहरू (जस्तै पशु बलिदान, भेट हुने पाल, इत्यादि) आउनेवाला कुराहरूका छाया मात्र थिए। कुनचाहिँ श्रेष्ठ हो, छाया कि वस्तु (वास्तविक थोक)? तपाईंले कुनचाहिँ रोज्नुहुन्छ, आइसक्रिमको छाया कि वास्तविक आइसक्रिम? तपाईंलाई कुन चाहिएला, रु ५०० को छाँया कि वास्तविक वस्तु? हिब्रूको पुस्तकले ख्रीष्ट नै वास्तविक वस्तु हुनुहुन्छ, र पुराना नियमका यी सबै कुराहरू त आउनुहुने ख्रीष्टलाई औंल्याउने चित्रहरू वा छायाहरू मात्र हुन् भनी सिकाउँदछ।

ख्रीष्ट कति सर्वश्रेष्ठ हुनुहुन्छ भनी बुझ्न निम्न तालिकाले हामीलाई सहयोग गर्दछ:

हिब्रूको पुस्तकमा ख्रीष्टियमतको सर्वश्रेष्ठतालाई औँल्याउने एउटा चाबी शब्द छ। यो शब्द हो, “उत्तम”! ख्रीष्टमा परमेश्वरले गर्नुभएको कार्य अति उत्तम छ! जोडा मिलाउनुहोस्:

चेताउनीहरू र उत्साहहरू

मानिसहरूलाई जीवित परमेश्वरकहाँ ल्याउन यो पुस्तक लेखिएको हो। ख्रीष्टलाई महान् महापूजाहारीको रूपमा प्रस्तुत गरिएको छ (हिब्रू ३:१; ४:१५; ६:२०; ८:१; ९:११,२४) जो हामीलाई परमेश्वरकहाँ ल्याउनको निम्ति मर्नुभयो, फेरी बौरिउठ्नुभयो, स्वर्गहरू भएर जानुभयो र जो सदाको निम्ति जिउनुहुन्छ। हिब्रू विश्वासीहरूलाई अघि जान र बढ्न अनि ख्रीष्टमा झन् झन् गहिरो गरी जरा हाल्न अर्ती दिइएको छ।

हिब्रूको पुस्तक पढ्नुहुँदा तपाईंले दुईओटा सन्देशहरू बारम्बार दोहोरिएको भेट्टाउनुहुन्छ:

      1. तपाईंले यहूदी मानिसहरूलाई परमेश्वरको नजिकमा आउनको निम्ति

उत्साहहरू

      1. दिइएको भेट्टाउनुहुन्छ;
      2. तपाईंले उही मानिसहरू जीवित परमेश्वरदेखि टाढा नजाऊन् भनी चेताउनीहरू दिइएको भेट्टाउनुहुन्छ।

विश्वासको महान् अध्याय

हिब्रूको पुस्तकमा भएका उत्साहरूमध्ये एउटा महान उत्साह हिब्रू ११ अध्याय हो जसलाई विश्वासको महान् अध्याय भनिन्छ (हिब्रू ११ अध्याय)। यी पदहरूद्वारा उनीहरूका पूर्खाहरूको विश्वासको सम्झना गराइँदा ती यहूदी मानिसहरूलाई विशेष अर्थपूर्ण भएको हुनुपर्छ। उनीहरूलाई पुरानो नियमको राम्रो ज्ञान थियो र त्यसैले उनीहरू हाबिल, हनोक, नूह, अब्राहाम, सारा र यस अध्यायमा उल्लेख गरिएका अन्य सबै मानिसहरूको बारेमा राम्ररी परिचित थिए। यदि यी मानिसहरूले निकै कठिन परिस्थीतिहरूमा परमेश्वरलाई भरोसा गर्न सके भने, आज हामीहरूले पनि सक्छौं! कहिलेकाहीँ हिब्रू ११ अध्यायलाई “विश्वासका वीरहरूको सूची” (HALL OF FAME) भनिन्छ। हिब्रू ११ अध्याय विगतका महान् विश्वासीहरूको सम्झनाप्रति समर्पित गरिएको छ।

फर्कँदिनँ!

ख्रीष्टमा विश्वास भनेको दुई वा तीन महिनाको निम्ति जाँच्ने र त्यसपछि निरन्तरता दिने कि नदिने भनी निर्णय गर्ने कुरा होइन! एउटा व्यक्तिले मुक्ति पाएको घडि, उसले यसो भनिरहेको हुन्छ, “म प्रभु येशू ख्रीष्टलाई आज, भोली र सँधैभरीको निम्ति भरोसा गर्दैछु!” हामीलाई एउटा प्रख्यात भजनले यस कुराको सम्झना गराउँदछ, “येशूको पछि म हिँड्न लागेँ.. फर्कँदिन, फर्कँदिन!”

हिब्रूको पुस्तक पढेका केही यहूदीहरू फर्कन सक्ने खतरामा थिए। उनीहरूको जरा गहिरो थिएन र उनीहरू आफ्नो विश्वासबाट धरमराउँदै थिए। उनीहरू ठूला कठिनाइहरूबाट भएर गइरहेका थिए र ख्रीष्टमा भरोसा गर्न छोड्नुपर्ने हो कि भनी उनीहरूले बिचार गरिरहेका थिए। ख्रीष्टबाट नफर्कनलाई चेताउनी दिन र विश्वासद्वारा ख्रीष्टमा टाँसिरहन र उहाँलाई कहिल्यै नछोड्नलाई उत्साह दिने उद्देश्यले यो पुस्तक उनीहरूकहाँ पठाइएको थियो।

के तपाईंले यस्तो व्यक्तिलाई चिन्नुहुन्छ जो विश्वासी भएजस्तो देखिन्थ्यो, मण्डली आउँथ्यो, बाइबल र आत्मिक कुराहरूमा चासो देखाउँथ्यो, प्रार्थना इत्यादि गर्दथ्यो, तर समय बित्दै गएपछि बदलिए जस्तो देखिन्थ्यो? यही मानिस पछि मण्डली आउन र परमेश्वरका कुराहरूमा चासो देखाउन छाड्यो, अनि संसारले जस्तै जिउन, व्यवहार गर्न र सोच्न थाल्यो। के भएको होला?

एउटा व्यक्ति ख्रीष्टको मण्डलीको साँचो सदस्य हो भनी हामीले कसरी भन्न सक्छौं? हिब्रू ३:६ मा बाइबलले बताउँदछ, हामी ख्रीष्टका घर हौं, यदि हामीले यस भरोसा र आशाको आनन्दलाई __________सम्म बलियो गरी पक्रिराख्यौं भने। यदि कुनै व्यक्ति अन्तसम्म लागिरहेन भने, उक्त व्यक्ति कहिल्यै पनि ख्रीष्टको घर वा ख्रीष्टको शरीरको साँचो हिस्सा होइन रहेछ भनी यसले प्रमाणित गर्दछ।

यहाँ एउटा उदाहरण छ। प्राय: जसो कुनै भवनलाई खडा गरिँदा, कामदारहरूलाई काम गर्न सजिलो होस् भनेर त्यहाँ खट पनि बाँध्ने गरिन्छ।

के त्यो खट उक्त भवनको हिस्सा हो? कसरी कुनै व्यक्तिले कुनचाहिँ संरचना भवनको साँचो हिस्सा हो भनी बताउन सक्छ? यो एकदम सजिलो छ, पर्खनुपर्छ र केही समय जान दिनुपर्छ र भवनको कुन हिस्सा रहिरहन्छ भनी हेर्नुपर्छ! भवनबाट उक्त खट हटेर जान वा भवनबाट कतै लगिन धेरै समय लाग्दैन र त्यसपछि तपाईंले उक्त खटलाई कहिल्यै देख्नुहुनेछैन! त्यो खट भवनको साँचो हिस्सा थिएन। त्यो त केवल अस्थायी जडान मात्र थियो।

आत्मिक क्षेत्रमा पनि यही कुरा सत्य हुन्छ। केही मानिसहरू मण्डलीमा अस्थायी जडान मात्र हुन्छन्। तिनीहरू साँच्चै लागिरहन्छन् कि लागिरहदैनन् भन्ने कुरा थाह गर्न समयको आवश्यकता पर्छ! यूहन्नाले १ यूहन्ना २:१९ मा यी अस्थायी जडानहरूको बारेमा बताउँदछन्, “हामीबाट तिनीहरू निस्के, तर तिनीहरू हाम्रा थिएनन्; किनकि तिनीहरू हाम्रा हुँदा हुन् ता तिनीहरू हामीसँगै रहिरहनेथिए; तर तिनीहरू सबै हाम्रा होइन रहेछन् भनी प्रकट होओस् भनेर तिनीहरू हामीबाट निस्के”। प्रभु येशूले पनि लूका ८:१३ मा यही कुरा गर्नुभञो। उनीहरूले विश्वास गरे, तर के उनीहरूको विश्वास रहिरहने किसिमको थियो कि अस्थायी मात्र थियो? _______________________ लूका १:२३ र यूहन्ना ८:३१ पनि पढ्नुहोस्। हिब्रूको पुस्तक हामीहरूलाई त्यो ठोस जगबाट कसैले हल्लाउन नसकोस् भनी हामीहरू विश्वासमा लागिरहन, ख्रीष्टमा गहिरोसम्म पुग्ने जराको विकास गर्नको निम्ति उत्साह दिन लेखिएको हो। हामीहरू अन्तैसम्म लागिरहनुपर्छ (हिब्रू ३:६; ३:१४; १०:३९)।

अनन्त सुरक्षा

के साँचो विश्वासी ख्रीष्टमा सदाका लागि सुरक्षित छ? मुक्ति पाएको मान्छेले मुक्ति गुमाउन सक्छ भनी केही मानिसहरूले विचार गर्छन्। हामीले सिकिरहेका केही चेताउनीमूलक खण्डहरूलाई उनीहरूले गलत तरिकाले बुझ्ने गर्छन्। तरैपनि, हिब्रूको पुस्तकले जोडदार तरिकाले विश्वासीहरूको सुरक्षाको बारेमा प्रस्तुत गर्दछ। निम्न वाक्यहरूसँगै मिल्ने पदहरू पत्ता लगाउनुहोस्:

माथिका खण्डहरूको आधारमा, के परमेश्वरको सन्तान ख्रीष्टमा सदाको निम्ति सुरक्षित छ? _______________

यो अध्ययन माला मीडलटाउन बाइबल चर्चद्वारा प्रकाशित सामग्रीबाट नेपालीमा अनुवाद गरिएको हो। यसलाई अध्ययन गर्दा ट्रिनिटेरियन बाइबल सोसाइटी (TBS) द्वारा प्रकाशित पवित्र बाइबल प्रयोग गर्नुभयो भने तपाईंलाई सहज हुनेछ। तपाईंलाई एकमात्र सत्य परमेश्वर र उहाँका पुत्र प्रभु येशू ख्रीष्टको व्यक्तिगत ज्ञानमा आइपुग्न र त्यसमा बढ्दै-बढ्दै जान पवित्र आत्माले यी अध्ययनहरूलाई प्रयोग गर्नुभएको होस्! (१ पत्रुस २:२; २ पत्रुस ३:१८)

पास्टरीय पत्रहरू

पास्टरीय पत्रहरू

 

पास्टरीय पत्रहरू

(१ तिमोथी, तीतस, २ तिमोथी)

रोमको शहरमा पावल कैदी हुँदा उनले लेखेका चारओटा पत्रहरूलाई सातौं पाठमा अध्ययन गर्यौं। करिब दुई वर्षको निम्ति रोमको कैदमा रहेपछि, पावल अन्त्यमा स्वतन्त्र पारिए। अब एक स्वतन्त्र मानिसको रूपमा पावल विश्वासीहरूलाई सहायता गर्दै, मुक्ति नपाएकाहरूलाई सुसमाचार प्रचार गर्दै, मण्डलीहरू खडा गर्दै र तिनीहरूलाई बलियो बनाउँदै चारैतिर हिँड्नलाई स्वतन्त्र थिए। यस स्वतन्त्रताको समयमा पावलले दुईओटा पत्रहरू लेखे। ती हुन्, तिमोथी र तीतस।

उनको जीवनको अन्तिम समयहरूतिर, पावललाई फेरी रोमको झ्यालखानामा हालियो (२ तिमोथी २:९ पढ्नुहोस्)। योचाहिँ पावलको निम्ति दोस्रो र अन्तिम कैद थियो। यस बेलाचाहिँ उनी स्वतन्त्र पारिने थिएनन्; तर बरु, उनलाई मृत्युदण्ड दिइने थियो! पावल आफ्नो कारागारमा बस्दा, उनले तिमोथीलाई थप एउटा पत्र पठाए जसलाई आज हामीले २ तिमोथी भन्दछौं। यस पुस्तकमा हामीसँग पावलका अन्तिम लिखित वचनहरू छन्। पावलले लेखेका पत्रहरूमध्ये योचाहिँ अन्तिम पत्र थियो र पावलले यो पत्र लेख्दाहुँदी उनको मृत्युको दिन झन्-झन् नजिक हुँदैछ भनी उनलाई थाह थियो।

फिलेमोनको पुस्तकबाहेक पावलका अन्य सबै पत्रहरू मण्डलीहरूलाई लेखिएका थिए, तर यी तीन पत्रहरू दुई मानिसहरूलाई लेखिए। ती दुई मानिसहरू तिमोथी र तीतस हुन्। यी दुवै मानिसहरू अध्यक्षहरू (गोठालाहरू) थिए। यसको अर्थ उनीहरू आफ्ना मण्डलीहरूका अगुवाहरू थिए। जसरी गोठालाले भेँडाहरूको हेरचाह गर्नुपर्छ, यी मानिसहरू आ-आफ्ना मण्डलीहरूमा भएका विश्वासीहरूको हेरचाह गर्न जिम्मेवार थिए। त्यसैले प्राय: जसो यी पत्रहरूलाई “पास्टरीय पत्रहरू” (Pastoral Epistles) भनिन्छ।

पास्टरको रूपमा तिमोथीले आफ्नो सेवकाइ कहाँ गरिरहेका थिए (१ तिमोथी १:३)? ए____________। पास्टरको रूपमा तीतसले आफ्नो सेवकाइ कहाँ गरिरहेका थिए (तीतस १:३)? क्रे____________। के यी स्थानहरूलाई बाइबलको नक्सामा भेट्टाउन सक्नुहुन्छ?

हामीले प्रेरितको १६-२० अध्यायहरूमा (विशेषगरी १६:१-३) तिमोथीको बारेमा सिक्न सक्छौं। तीतसलाई प्रेरितको पुस्तकमा उल्लेख गरिएको छैन, तर हामीले तिनको बारेमा पावलका अन्य पत्रहरूमा पढ्नसक्छौं (२ कोरिन्थी २:१३; ७:६,१३,१४; ८:६; १२:१८; गलाती २:१,३ पढ्नुहोस्)। यी दुवै मानिसहरू प्रभु येशू ख्रीष्टका विश्वासयोग्य सेवकहरू थिए।

तिमोथी र तीतसका पत्रहरूमा हामीले हिजो-आज बुझ्नै पर्ने ठूलो सन्देश छ। यी मानिसहरूलाई पावलले लेखेका कुराहरू अध्ययन गर्दाहुँदी, पास्टर कस्तो किसिमको मानिस हुनुपर्छ भनी हामीले बुझ्न थाल्दछौं। मण्डली पनि साँच्चै कस्तो हुनुपर्छ भनी हामी थाह गर्न थाल्दछौं। त्यसपछि हामीले यो प्रश्न गर्नैपर्छ, “के मेरो मण्डली यस्तो छ?” “के म ठीक मण्डलीमा छु?” “के मेरो पास्टरले उहाँले जे गर्नुभएको होस् भनी परमेश्वरले चाहनुहुन्छ त्यही गरिरहनुभएको छ?”

यी तीन पुस्तकहरू पढ्दा, पास्टर र उनको प्रचारको बारेमा हामीले कम्तीमा पाँचओटा कुराहरू सिक्दछौं। यही पाँच कुराहरू हरेक विश्वासीको जीवनमा पनि मेल खानुपर्छ जोहरू परमेश्वरको वचन बाँडिरहेका र अरूहरूलाई आफ्नो उदेकको प्रभु र मुक्तिदाताको बारेमा बताइरहेका हुन्छन्,

१) पास्टरले मुक्तिको बारेमा प्रचार गर्नैपर्छ।

मुक्तिको निम्ति परमेश्वरको मार्ग प्रचार नगर्ने मण्डलीहरू धेरै छन्। हामीले पाँचौं पाठमा सिके झैं, मानिसहरूलाई मुक्तिको असल खबरको बारेमा कहिल्यै नबताउने पास्टर, पूजाहारी वा सेवकहरू भएका धेरै मण्डलीहरू छन्। तपाईंले थुप्रै वर्षसम्म हरेक साता यी मण्डलीमा जान सक्नुहुन्छ तरैपनि तपाईंले कहिल्यै मुक्ति नपाउनुभएको हुनसक्छ (अथवा तपाईंले मुक्ति पाउन खाँचो छ भन्ने कुरा समेत नजान्नु भएको हुनसक्छ)।

जब पावलले तिमोथी र तीतसलाई लेखे, मुक्तिको बारेमा बताउन उनीसँग धेरै कुराहरू थिए! येशू ख्रीष्टमा पाइने सुन्दर मुक्तिको बारेमा यी मानिसहरूले प्रचार गरेको र सिकाएको पावल चाहन्थे!

येशू ख्रीष्ट किन यस संसारमा आउनुभयो (१ तिमोथी १:१५)? _____________________________________ परमेश्वर कसलाई बचाउन इच्छा गर्नुहुन्छ (१ तिमोथी २:३-४)? _________________________ ख्रीष्टले कसका लागि छुटकाराको दामको रूपमा आफैंलाई दिनुभयो (१ तिमोथी २:६)? _______________________ (नोट: “छुटकाराको दाम” को अर्थ: ख्रीष्टले परमेश्वरको इन्साफमुनि रहेका पापीहरूको पूर्ण ज्यालाको सट्टामा आफ्नै जीवनको बलिदान दिनुभयो।) हामीलाई परमेश्वरकहाँ ल्याउन सक्नुहुने एउटै व्यक्ति को हुनुहुन्छ? परमेश्वर र मानिसहरूको बीचमा एउटै मध्यस्त को हुनुहुन्छ (१ तिमोथी २:५)? ___________________________ हामीले हाम्रो भरोसा र आशा कसमाथि राख्नुपर्छ (१ तिमोथी ४:१० र ६:१७)? ____________________________________
एउटा मानिसले कसरी मुक्ति पाउन वा धर्मी ठहरिन सक्छ, उसको आफ्नै असल कार्यले कि परमेश्वरको अनुग्रहले (तीतस ३:७)? __________________________ निम्न अध्यायहरूमा, मानिसले उसको आफ्नै असल कामहरूद्वारा मुक्ति पाउँदैन भनी सिकाउने पदहरू पत्ता लगाउनुहोस्,
तीतस ३ अध्याय, पद _________
२ तिमोथी १ अध्याय, पद _________

निम्न अध्यायहरूमा, यदि कुनै मानिसले साँच्चै मुक्ति पाएको छ भने (र यदि परमेश्वर ऊभित्र जिउनुहुन्छ भने) उसले असल कामहरू गर्नेछ भनी सिकाउने पदहरू पत्ता लगाउनुहोस्,
तीतस ३ अध्याय, पद _________
तीतस २ अध्याय, पद _________

२) पास्टरले ख्रीष्ट प्रचार गर्नैपर्छ।

१ कोरिन्थी २:२ मा पावलले उनीहरूका बीचमा _________ ___________, र उहाँ क्रूसमा टाँगिनुभएको कुराबाहेक अरू केही कुरा नजान्ने निर्णय गरेका थिए! आज धेरै मण्डलीहरूले ख्रीष्ट प्रचार गर्दैनन्। कोही-कोहीले राजनिती वा विचारशास्त्र प्रचार गर्ने गर्छन्। अरूहरूलेचाहिँ हामीले आफ्नो छिमेकीहरूलाई सहायता र प्रेम गर्नुपर्छ भनी प्रचार गर्छन्। कोही-कोहीले युद्ध, गरिबी र अपराधको विरूद्धमा प्रचार गर्छन्। अरूहरूले धर्म (मानिसले आफ्नै तरिकाले परमेश्वरकहाँ ग्रहणयोग्य हुने प्रयास गर्ने बारेमा) प्रचार गर्छन्। यिनीहरूभन्दा पावल भिन्न थिए। उनले तिमोथी र तीतसलाई ख्रीष्ट प्रचार गर्न उत्साह दिए! मानिसको एउटै मात्र आशा परमेश्वरका पुत्रमा पाइन्छ।

जोडा मिलाउनुहोस्। तलको तालिकाले पास्टरीय पत्रहरूले पावलले प्रचार गरेको ख्रीष्टका सत्यताहरू देख्न तपाईंलाई मद्दत गर्नेछ:

३) पास्टरले सम्पूर्ण बाइबल प्रचार गर्नुपर्छ।

कुनै कुनै मण्डलीहरूले सुसमाचारका पत्रहरूबाट केही मात्रामा, भजनसङ्ग्रहबाट थोरै भाग र अन्य मनपर्ने खण्डहरूबाट केही हिस्सा मात्र प्रचार गर्ने गर्छन्। तर उनीहरूले कहिल्यै प्रचार नगरेका परमेश्वरका वचनहरू थुप्रै छन्। अन्य मण्डलीहरूले हरेक समय मुक्तिको बारेमा प्रचार गर्छन्, तर उनीहरूले ख्रीष्टिय जीवन कसरी जिउने भन्ने विषयमा मानिसहरूलाई सहायता गर्दैनन्। यूहन्ना ३:१६ अति सुन्दर पद हो, तर बाइबलमा यूहन्ना ३:१६ भन्दा पनि धेरै कुराहरू छन्। यदि परमेश्वरले हामीले यूहन्ना ३:१६ मात्र जानेको परमेश्वरले चाहनुभएको भए, उहाँले हामीलाई निकै सानो बाइबल दिनुहुनेथियो!

पावलले तिमोथीलाई के प्रचार गर्ने सल्लाह दिए (२ तिमोथी ४:२)? _____________________________ यदि कुनै मानिसले वचन प्रचार गर्ने हो भने, उसले परमेश्वरको सत्यको वचन अध्ययन गर्नैपर्छ (२ तिमोथी २ अध्यायमा परमेश्वरको सत्यको वचनलाई ध्यानसँग पढ्नुको महत्त्व देखाउने पद कुन हो? ______ पद)। २ तिमोथी ३:१६ अनुसार परमेश्वरको वचनको कति हिस्सा हाम्रो लागी लाभदायक हुन्छ?

    • क. नयाँ नियम मात्र
    • ख. नयाँ नियम र भजनसङ्ग्रह
    • ग. सुसमाचारका पुस्तकहरू, भजनसङ्ग्र र हितोपदेश मात्र
    • घ. सबै पवित्रशास्त्रहरू (बाइबलका सबै ६६ ओटा पुस्तकहरू)

परमेश्वरको वचनले मेरो निम्ति के गर्छ (२ तिमोथी ३:१६)?

 

४) पास्टरले मण्डली सम्बन्धित सत्यता प्रचार गर्नैपर्छ।

पास्टरले उहाँको मण्डलीको विषयमा परमेश्वरले के भन्नुभएको छ भनी बुझ्नै पर्छ। तिमोथीले परमेश्वरको घरमा, जो जीवित परमेश्वरको मण्डली हो, सत्यको खाँबो र जग हो, कसरी च_________ (व्यवहार गर्नुपर्छ), सो जानुन् (१ तिमोथी ३:१५) भनी सिकाउनु नै पावलले १ तिमोथीको पुस्तक लेख्नुको मुख्य कारण थियो। पास्टरीय पत्रहरूमा स्थानीय मण्डलीको बारेमा धेरै कुराहरू बताइएको छ। यी पुस्तकहरूले हामीलाई मण्डलीको सङ्गठन, मण्डलीका सेवकहरू, मण्डलीको शिक्षा, मण्डलीका शत्रुहरू, मण्डलीको उपासना र मण्डलीको भविष्यको बारेमा बताउँदछ।

आज धेरै मानिसहरूलाई मण्डली भनेको वास्तवमा के हो र बाइबलले मण्डलीको बारेमा के सिकाउँछ भन्ने पनि थाह छैन। उदाहरणको निम्ति, आजभोली मण्डलीहरूमा यस्ता मानिसहरू छन् जसले आफैंलाई “पूजाहारी” भनी नाम दिएका छन्। के पास्टरीय पत्रहरूले मण्डलीमा पूजाहारीहरू हुनुपर्छ भनी सिकाउँछ? मण्डलीमा के हुनुपर्छ (१ तिमोथी ३:१२ र १ तिमोथी ५:१७)? से__________ र प्रा__________। आजभोली मण्डलीहरूमा यी पत्रहरूले उल्लेख नगरेका अन्य अभ्यासहरू पनि गरिएको छ। अनि आजभोली मण्डलीहरूमा यी पत्रहरूले उल्लेख गरेका, तर अभ्यासहरू नगरिएका कुराहरू पनि छन्। किन यस्तो हुन्छ?

५) पास्टरले ओठहरूले मात्र नभई जीवनले पनि प्रचार गर्नैपर्छ।

एउटा असल पास्टरले आफूले प्रचार गरे अनुसार अभ्यास पनि गर्नैपर्छ नत्रता तिनको कुरा सुन्ने मानिसहरूले यसो भन्नेछन्, “तपाईंका अभ्यासहरू यति चर्का छन् कि हामीले तपाईंको आवाज नै सुन्न सक्दैनौं!” उसले सत्यता प्रचार गर्नैपर्छ र सत्यतामा जिउनै पर्छ। तिमोथीलाई केवल शिक्षाको (आफूले सिकाउने गरेको शिक्षा ठीक छ भन्ने) विषयमा मात्र होसियार रहन भनिएको थिएन तर “आफ्नो” (उसको ठीक किसिमको जीवन) विषयमा पनि होसियार रहन भनिएको थियो!

१ तिमोथी ४:१२ (तीतस २:७ पनि हर्नुहोस्) मा, तिमोथीलाई विश्वासीहरूका निम्ति नमुना हुन भनियो, ताकि उनीहरूले तिमोथीलाई हेरेर यसो भन्न सकुन्, “विश्वासी त्यस्तो पो हुनुपर्छ!” पावलले तिमोथीलाई ___________ निम्ति आफैलाई साधना गर भनी भने (१ तिमोथी ४:७)। शारीरिक साधना महत्त्वपूर्ण हुन्छ (१ तिमोथी ४:८), तर आत्मिक साधना त्यो भन्दा अत्यन्तै महत्त्वपूर्ण हुन्छ। शारीरिक रूपमा बलियो र स्वस्थ हुन शारीरिक क्षेत्रमा हामीले गर्नुपर्ने कुराहरू के के हुन्? आत्मिक रूपमा बलियो र स्वस्थ हुन आत्मिक क्षेत्रमा हामीले गर्नुपर्ने कुराहरू के के हुन्?

तिमोथी र तीतस आत्मिक रूपमा बलियो होऊन् भन्ने पावलको चाहना थियो! २ तिमोथी २ अध्यायमा निम्न उदाहरणसँग मिल्ने पदहरू भेट्टाउन सक्नुहुन्छ?

तिमोथी यस्तो भएको पावल चाहन्थे…

यी मध्ये हरेकको पछाडि के आत्मिक अर्थ छ? अर्को शब्दमा, कुन तरिकाहरूद्वारा एउटा पास्टर असल सिपाही हुनुपर्छ? कुन तरिकाहरूद्वारा एउटा विश्वासी असल सिपाही हुनुपर्छ? इत्यादि।

प्रेरित पावल सत्यता प्रचार गर्ने मात्र होइन, तर सत्यतामा जिउने व्यक्ति थिए। यदि एउटा व्यक्ति असल तरिकाले जिउँछ भने, ऊ असल तरिकाले नै मृत्युमा सुत्ने पनि छ (फिलिप्पी १:२१ पढ्नुहोस्)। पावलले २ तिमोथी लेख्दाहुँदी उनी झ्यालखानामा थिए र तिनको मृत्युको दिन निकै नजिकमा छ भनी जान्दथे। के पावल मर्नको निम्ति तयार थिए (२ तिमोथी ४:६)? ___________ किन पावल यस जीवनबाट बिदा लिन डराएनन् (फिलिप्पी १:२३)? _____________________________________ के एउटा ख्रीष्टियन भएर जिएकोमा पावल लजाए (२ तिमोथी ४:७)? __________ के पावल आनन्दसाथ धर्मी न्यायकर्ता प्रभु येशू ख्रीष्टको सामु उभिने घडीको बाटो हेर्दैथिए (२ तिमोथी ४:८)? __________________
तिमोथीलाई यो पत्र पठाएको धेरै समय नबित्दै, पावललाई रोमीहरूद्वारा मृत्यु दण्ड दिइयो (रोमी तरवारद्वारा शिर काटिएर) र तुरुन्तै उनी ख्रीष्टसँग रहन गए जुनचाहिँ अति नै राम्रो हो! कृपया यस पदलाई सच्च्याउनुहोस्: “किनकि मेरा निम्ति जिउनु ख्रीष्ट हुनुहुन्छ र मर्नुचाहिँ ठूलो नोक्सानी र ठूलो वियोगान्त हो!”
________________________________________ _____________________________________
तिनीहरूले पावललाई कैदमा राख्न सक्थे र पावललाई मार्न सक्थे, तर तिनीहरूले उनले प्रचार गरेको वचनलाई रोक्न सक्दैनथिए। “परमेश्वरको वचन _________ छैन” (२ तिमोथी २:९)!

यो अध्ययन माला मीडलटाउन बाइबल चर्चद्वारा प्रकाशित सामग्रीबाट नेपालीमा अनुवाद गरिएको हो। यसलाई अध्ययन गर्दा ट्रिनिटेरियन बाइबल सोसाइटी (TBS) द्वारा प्रकाशित पवित्र बाइबल प्रयोग गर्नुभयो भने तपाईंलाई सहज हुनेछ। तपाईंलाई एकमात्र सत्य परमेश्वर र उहाँका पुत्र प्रभु येशू ख्रीष्टको व्यक्तिगत ज्ञानमा आइपुग्न र त्यसमा बढ्दै-बढ्दै जान पवित्र आत्माले यी अध्ययनहरूलाई प्रयोग गर्नुभएको होस्! (१ पत्रुस २:२; २ पत्रुस ३:१८)

नयाँ विश्वासीहरूका निम्ति निर्देशन

नयाँ विश्वासीहरूका निम्ति निर्देशन

 

नयाँ विश्वासीहरूका निम्ति निर्देशन

 

(१ र २ थेस्सलोनिकी)

थेस्सलोनिकाको शहर म्यासिडोनिया (उत्तरी ग्रीस) को बन्दरगाहमा अवस्थित एक विशाल शहर थियो। के आफ्नो बाइबलमा म्यासिडोनिया र थेस्सलोनिकाको शहर भेट्टाउन सक्नुहुन्छ?

थेस्सलोनिका धेरै तरिकाले कोरिन्थको शहरसँग मिल्दोजुल्दो छ (पाठ ६ हेर्नुहोस्)। थेस्सलोनिका पनि “पापको शहर” थियो। अधिकांश मानिसहरूले मूर्तीहरूको पूजा गर्दथे (१ थेस्सलोनिकी १:९ सित तुलना गर्नुहोस्)। यो शहर सबै प्रकारका दुष्टताले भरिएको थियो र कोरिन्थमा जस्तै यसमा पनि व्यभिचारको पाप नै ठूलो समस्या थियो (पाठ ६ हेर्नुहोस् र १ थेस्सलोनिकी ४:३ सित तुलना गर्नुहोस्)। परमेश्वर पापमा हराएकाहरूकहाँ पुग्न र बचाउन मन पराउनुहुन्छ, र २ थेस्सलोनिकी २:१३-१४ मा प्रेरित पावलले थेस्सलोनिकाको विश्वासीहरूका हृदयहरूमा सम्पन्न गर्नुभएको मुक्तिको महान् कार्यको निम्ति परमेश्वरलाई धन्यवाद दिए।

कसरी यस शहरमा मण्डलीको सुरुवात भयो? यी मानिसहरूलाई कसले सुसमाचार प्रचार गरे? यी प्रश्नहरूका जवाफ प्रेरित १७:१-९ मा पाउन सकिन्छ। आफ्नो दोस्रो प्रचार यात्राको क्रममा पावल थेस्सलोनिकाको शहरमा आए। यी मानिसहरूलाई पावलले मुक्तिको असल समाचार प्रचार गरेपछि, के कोही-कोहीले विश्वास गरे (प्रेरित १७:४)? __________ अन्त्यमा अविश्वासीहरूले निकै समस्याहरू खडा गरे जसको कारणले पावल र सिलास उक्त शहर छोडेर जान बाध्य भए (प्रेरित १७:५-१०)।

थेस्सलोनिकाबाट छोडेर गए पनि यी विश्वासीहरू प्रति पावलको ठूलो चासो थियो। सामान्यतया पावलले नयाँ विश्वासीहरूमाझ उनीहरूलाई सिकाउँदै र विश्वासमा बलिया बनाउँदै धेरै महिनाहरू बिताउने गर्दथे। तरैपनि, सतावटको कारणले थेस्सलोनिकीहरूको माझमा उनले यसो गर्न सकेनन्। के यी विश्वासीहरूलाई फेरी भेट्नलाई पावल थेस्सलोनिकामा फर्किन चाहे (१ थेस्सलोनिकी ३:६,१०)? _____________ यी विश्वासीहरूलाई पावलले भेट्न नसके तापनि, उनले थेस्सलोनिकाको विश्वासीहरूको विश्वासमा उनीहरूलाई बलियो बनाउन र उत्साह दिनको निम्ति त्यस खतराले पूर्ण कार्यमा तिमोथीलाई पठाउन सके (१ थेस्सलोनिकी ३:२ पढ्नुहोस्)। अन्त्यमा जब तिमोथी पावलकहाँ फर्केर आए, उनले कस्तो सन्देश ल्याए? १ थस्सलोनी ३:६-७ पढ्नुहोस् र ठीक जवाफमा गोलो चिन्ह लगाउनुहोस्।

    • क. “थेस्सलोनिकाको विश्वासीहरू मूर्तीहरूको पूजा गर्न परमप्रभुबाट फर्के।”
    • ख. “मसँग एउटा खराब खबर छ। थेस्सलोनिकीहरूले परमप्रभुलाई प्रेम गर्न छाडे, र उनीहरू तपाईंलाई फेरी भेट्न चाहँदैनन्।”
    • ग. “मसँग एउटा असल खबर छ। थेस्सलोनिकीहरू सतावटहरू हुँदा हुँदै पनि ख्रीष्टमा भरोसा पर्न छाडेका छैनन्। उनीहरू साँच्चै तपाईंलाई भेट्न चाहन्छन्!”
    • घ. “अविश्वासीहरूले थेस्सलोनिका शहरको सबै विश्वासीहरूलाई मारेछन्, र त्यहाँ कोही पनि बाँकी छैन!”

तिमोथीले ल्याएका असल खबरहरूको कारणले पावलको हृदय आनन्दित भयो, र उनले उनीहरूलाई परमप्रभुको आगनको विषयमा केही कुराहरू सिक्नलाई मद्दत गर्न र उनीहरूको सबै सङ्कष्टहरूमा सान्त्वना दिनको निम्ति ती विश्वासीहरूलाई १ थेस्सलोनिकीको पत्र पठाए र उनीहरूलाई आफूले सिकाएको कुराहरूको सम्झना गराए। यो लेखेको केही क्षणपछि, उनले अर्को पत्र (२ थेस्सलोनिकी) पठाए। उक्त पत्र मण्डलीमा भित्रिएको केही गलत शिक्षा सुधार्न (२ थेस्सलोनिकी २ अध्याय) र केही मण्डली सदस्यहरूका गलत व्यवहार सुधार्न (२ थेस्सलोनिकी ३ अध्याय) लेखिएको थियो।

यी दुवै पत्रहरू निकै अगाडि, अर्थात् ख्रीष्टको मृत्यु र बौरिउठाइको करिब २० वर्ष पछि लेखिएका थिए। पावलका सुरुका पत्रहरूमध्ये दुई पत्रहरू यी नै हुन्। यी पत्रहरू करिब ई. सं. ५१ मा लेखिएका हुन्। पावलका पत्रहरूमध्ये सबैभन्दा अगाडि लेखिएको पत्र गलातीको पत्र हो जुन पत्र करिब ई.सं. ४८-४९ मा लेखिएको हुनुपर्छ।

यी दुई पत्रहरू नयाँ विश्वासीहरूका निम्ति लेखिएका हुन्। नयाँ विश्वासीहरूले बुझ्नुपर्ने कुराहरू के के हुन्? हरेक ख्रीष्टियनले जान्नुपर्ने केही कुराहरू के के हुन्? हरेक नयाँ ख्रीष्टिनलाई सिकाइनुपर्ने बाह्रओटा कुराहरू बिचार गर्नेछौं:

नयाँ विश्वासीहरूका निम्ति शिक्षाहरू

१) ख्रीष्टिय जीवन गुलाफहरूको बिछ्यौना होइन भनी नयाँ विश्वासीले जान्नैपर्छ।

एउटा व्यक्ति ख्रीष्टिन भएपछि, कठिनाइहरू र समस्याहरू बन्द हुन्छन् भन्नु गलत हो। के १ थेस्सलोनिकी १:६; ३:३-४; २ थेस्सलोनिकी १:४,६ अनुसार थेस्सलोनिकाको विश्वासीहरूलाई धेरै कष्ट थियो (कठिनाइहरू, दवावहरू, समस्याहरू, परिक्षाहरू)? __________ के परमेश्वरले उनीहरूलाई कष्ट हुन दिनुभयो (१ थेस्सलोनिकी २:१४; २ थेस्सलोनिकी १:५)? __________ के पावलले उनीहरूलाई सहज जीवनको आशा गर्नु भनी सिकाए, कि उनले उनीहरूलाई सङ्कष्टहरू हुनेछन् भनी सिकाए (१ थेस्सलोनिकी ३:४)? ________________________________________________________________ के प्रभु येशूले उहाँका चेलाहरूलाई उनीहरू यस संसारमा होउन्जेल सङ्कष्ट र समस्याहरू हुनेछन् भनी बताउनुभयो (यूहन्ना १६:३३)? ______________ के एउटा विश्वासी यस संसारमा छ (यूहन्ना १६:३३; १७:११)? _________ संसारमा सङ्कष्ट छ र ख्रीष्टमा शा_______ छ (यूहन्ना १६:३३)। ख्रीष्ट पहिल्यै विजय भइसक्नुभयो भनी जानेर सङ्कष्टहरूको बीचमा पनि हामीलाई शान्ति हुन्छ!

२) नयाँ विश्वासी हरेक समयहरूमा रमाउन सिक्नुपर्छ।

थेस्सलोनिकीहरूलाई कष्ट (समस्या र सतावट) मात्र थिएन तर उनीहरूलाई आ_________ पनि थियो (१ थेस्सलोनिकी १:६)। जब पावलले उनीहरूलाई लेखे, उनले उनीहरूलाई यो कुराको सम्झना गराउँदै सधैँ आ___________ रहो भनी बताए (१ थेस्सलोनिकी ५:१६)। विश्वासीहरू सधैं आनन्दित हुनुपर्छ! जस्तो हामीले देख्यौं, फिलिप्पीहरूलाई पनि पावलले यही सन्देश दिएका थिए “प्रभुमा ________ आ__________ गर; म फेरी पनि भन्दछु _____________ गर” (फिलिप्पी ४:४)।

३) परमेश्वरको वचनतर्फ नयाँ विश्वासीको ठीक आचरण हुनुपर्छ।

जब एउटा व्यक्तिले मुक्ति पाउँछ, उसले परमेश्वरको वचन आफ्नो हृदयमा ग्रहण गर्छ र परमेश्वरको वचनले उसको हृदयमा स्थान पाउँदछ (१ थेस्सलोनिकी १:६ र प्रेरित २: ४१; १७:११ सित तुलना गर्नुहोस्)। एउटा मानिसले मुक्ति पाएपछि, ऊ परमेश्वरको वचन ग्रहण गर्ने कुरामा निरन्तर लागिरहनुपर्छ। १ थेस्सलोनिकी २:१३ अनुसार थेस्सलोनिकाको मानिसहरूले कसरी परमेश्वरको वचन ग्रहण गरे (ठीक जवाफमा गोलो चिन्ह लगाउनुहोस्)?

    • क. उनीहरूले यसलाई अन्य कुनै लेखको टुक्रालाई जस्तै गरी ग्रहण गरे। उनीहरूले तिनलाई परमेश्वरका वचनहरू होइन तर मानिसका वचनहरू जस्तो मानिलिए।
    • ख. उनीहरूले यसलाई पूर्ण शंका र अनिश्चयतामा ग्रहण गरे। यो वास्तवमै सत्य छ भनी उनीहरू निश्चित थिएनन्।
    • ग. उनीहरूले यसलाई ग्रहण गरे, तर ग्रीसबाट आएका अन्य विचारशास्त्रीहरूले जीवन र मृत्युको बारेमा सिकाउने कुराहरू पनि सुन्न तयार थिए।
    • घ. उनीहरूले यसलाई मानिसहरूको वचनजस्तो गरी होइन, तर परमेश्वरकै वचनजस्तो गरी ग्रहण गरे, र यसलाई उनीहरूको सम्पूर्ण हृदयले विश्वास गरे।

के तपाईंले साँच्चै बाइबललाई तपाईंको निम्ति परमेश्वरकै सन्देशको रूपमा ग्रहण गर्नुभयो?

४) एउटा नयाँ विश्वासी हरेक पलपलमा परमेश्वरतर्फ सचेत हुनुपर्छ।

१ थेस्सलोनिकी ५:१७ मा पावलले थेस्सलोनिकीहरूलाई यो महत्त्वपूर्ण आज्ञा दिए नि___________ प्रा___________ गरिरहो। जब एउटा व्यक्तिले साँच्चै ठीक तरिकाले प्रार्थना गर्दछ, ऊ परमेश्वरको उपस्थितीको बारेमा निकै सचेत हुन्छ। हाम्रो दिन बित्दै जाँदा, हामीलाई सहायता गर्न परमेश्वर हामीसँगै हुनुहुन्छ र उहाँ योग्य पनि हुनुहुन्छ भनी हामीले सम्झनुपर्छ। हामीले उहाँलाई कुनै पनि समयमा कहीँ पनि पुकार्न सक्छौं। निरन्तर प्रार्थना गरिरहो भन्नुको तात्पर्य हामीले हरेक दिन चौबिसै घण्टा घुँडा टेकिरहेको हुनुपर्छ भन्ने होइन, तर यसको तात्पर्य हाम्रो दैनिक जीवनमा परमेश्वर हामीसँगै हिँडिरहनुभएको हुनुहुन्छ भनी सचेत रहनु हो। उहाँको व्यक्तित्व र उहाँको उपस्थितीको बारेमा हामी सचेत हुनुपर्छ। हामी उहाँमा आनन्दित हुन सिक्नुपर्छ!

यदि हामी आफ्नो साथीसँग बाटोको किनारमा हिँडिरहेका छौं भने, के हामी उसको उपस्थितीको बारेमा सचेत रहन्छौं? के हामी उक्त व्यक्तिसँग बारम्बार बातचित गर्नेछौं? के यस व्यक्तिसँग हामी रमाहट गर्नेछौं? त्यसैगरी हामी परमेश्वरसँग हिँड्दा पनि, उहाँलाई हामीले नदेखे तापनि, उहाँको उपस्थितीको बारेमा हामी सचेत हुन सक्छौं। उहाँसँगको यस सुन्दर सम्बन्ध र सङ्गतिमा रमाहट गर्दाहुँदि हामी उहाँसँग कुनै पनि समयमा कुरा गर्न सक्छौं।

५) नयाँ विश्वासी हरेक कुरामा धन्यवादी हुनैपर्छ।

आफूहरूमा आइपरेका सङ्कष्टहरू र सतावटहरूको कारणले थेस्सलोनिकीहरू गनगनले भरिएका थिए होलान् भनी कल्पना गर्न सक्छौं। तर पावलले उनीहरूलाई धन्यवादले भरिनुपर्छ भनी बताए, “__________ ____________ ______________ चढाओ; किनकि प्रभु येशूमा तिमीहरूका निम्ति परमेश्वरको यही इच्छा छ” (१ थेस्सलोनिकी ५:१८)।

हरेक विश्वासीले “धन्यवाद!” भन्न सक्छ। समयहरू कठिन भएको भए तापनि, हामीले “धन्यवाद!” भन्न सक्छौं। परमेश्वरले सबै कुराहरू सम्हाल्नु भएको छ, आफूले के गर्दैछु भनी परमेश्वरलाई थाह छ र परमेश्वरले सबै कुराहरू उत्तमतामा गर्नुहुन्छ! यसको कारणले, हरेक दिन नै धन्यवाद चढाइने दिन हुनुपर्छ!

६) नयाँ विश्वासीले परमेश्वरको आत्मालाई आफ्नो जीवनमा काम गर्न दिनैपर्छ।

मुक्ति पाएको घडी परमेश्वरले हरेक विश्वासीलाई कस्तो बहुमूल्य उपहार दिनुहुन्छ (१ थेस्सलोनिकी ४:८)? ______________________ परमेश्वरको आत्माले हाम्रो जीवनमा काम गर्न चाहनुहुन्छ, तर कहिलेकाहीँ हामीमा उहाँको सामर्थी काम गर्न दिन हामी आफैंले उहाँलाई रोक्दछौं! पावलले थेस्सलोनिकीहरूलाई यसो भने, “आ___________ न____________” (१ थेस्सलोनिकी ५:१९)। जसरी पानीद्वारा आगोलाई निभाइन्छ, त्यसरी नै विश्वासीले परमेश्वरलाई “हुँदैन” भन्दाहुँदी आत्मालाई निभाइन्छ। हामीले जहिले पनि प्रभुलाई “हुन्छ!” भन्नुपर्छ, “हुन्छ प्रभु, मैले जे गरेको तपाईं चाहनुहुन्छ, त त्यही गर्नेछु! हुन्छ प्रभु, तपाईं जहाँ चाहनुहुन्छ, म त्यहीँ जानेछु! हुन्छ प्रभु, मैले जे बोलेको तपाईं चाहनुहुन्छ, म त्यही बोल्नेछु!” परमेश्वरले “हुँदैन” भन्नुहुँदा हामीले “हुन्छ” भन्यौं भने पनि हामीले आत्मालाई निभाउन पुग्छौं। जब परमेश्वरले “हुँदैन” भन्नुहुन्छ, विश्वासीले “हुन्छ” भन्नु गलत कुरा हो। हामी परमेश्वरको सुन्दर इच्छातर्फ लम्किँदा र उहाँको वचनमा दिइएका आज्ञाहरूमुनि आफैंलाई समर्पण गरेर हामीले आत्मालाई निभाउँदैनौं।

७) नयाँ विश्वासीले प्रभुलाई खुसी पार्दै पवित्र जीवन जिउनै पर्छ।

हामीले पवित्र जीवन बिताउन सकौं भनेर परमेश्वरको हामीलाई पवित्र आत्मा दिनुभएको छ। पावलले थेस्सलोनिकीहरूलाई १ थेस्सोलोनिकी ४:१-८ मा पवित्रताको बारेमा बताए। सम्झनुहोस्, यी ख्रीष्टियनहरू दुष्ट सहरको बीचमा बस्दथे जहाँ उनीहरू हरेक दिन खराब गर्न र पापमा फस्न परिक्षामा पर्दथे। तर उनीहरूभित्र वास गर्नुहुने परमेश्वरले उनीहरूलाई विजयी हुन र “प__________ न_________” (१ थेस्सलोनिकी ४:५) मानिसहरूभन्दा भिन्न तरिकाले जिउन पनि सहायता गर्नुहुनेथियो।

८) नयाँ विश्वासीले प्रभुको आगमनको बाटो हेर्नैपर्छ।

पावलले यी नयाँ विश्वसीहरूलाई समस्याहरूबाट आफ्ना आँखाहरू उनीहरूलाई लिनलाई फेरी आउनुहुने प्रभु येशू ख्रीष्टतर्फ लगाउन सहायता गरे। १ थेस्सलोनिकीको हरेक अध्यायको अन्त्यमा प्रभुको आगमन (वा “र्याप्चर”) को उल्लेख गरिएको छ। के तपाईंले यी पदहरू भेट्टाउन सक्नुहुन्छ?

    • १ अध्याय: ______________
    • २ अध्याय: ______________
    • ३ अध्याय: ______________
    • ४ अध्याय: ______________
    • ५ अध्याय: ______________

प्रभुको आगमन सम्बन्धि अति विस्तृत खण्ड १ थेस्सलोनिकी ४:१३-१८ मा पाइन्छ:

 

९) नयाँ विश्वासीलाई शैतानको बारेमा सिकाइनुपर्छ।

के पावलले मानिसहरूलाई परिक्षामा पार्ने वास्तविक शैतानमा विश्वास गर्थे (१ थेस्सलोनिकी ३:५)? ___________ २ थेस्सलोनिकी २:१-१२ ले शैतानको बारेमा र भविष्यमा उसले के गर्ने प्रयास गर्नेछ भनी थप प्रकाश दिन्छ। यी पदहरू पढ्दाहुँदी, तपाईंले शैतान, शैतानको मानिस (पापको मानिस, ख्रीष्टविरोधी) र शैतानको शक्तिको बारेमा के-कस्ता कुराहरू सिक्नुहुन्छ? परमेश्वरको सत्यतालाई भन्दा बेसी शैतानको झूटलाई विश्वास गर्ने मानिसहरूलाई के हुनेछ?

१०) आफ्नो दैनिक कार्यमा आफ्नो जिम्मेवारीहरूको बारेमा नयाँ विश्वासीलाई सिकाइनुपर्छ।

विश्वासीहरू अल्छी हुँदा अनि प्रभुलाई मनपर्ने र अरूलाई असल गवाही हुने कामहरू गर्न चुक्दा शैतान खुसी हुन्छ। थेस्सलोनिकामा यस्ता मानिसहरू थिए जोहरूले केही पनि काम गरिरहेका थिएनन् (१ थेस्सलोनिकी ४:११; २ थेस्सलोनिकी ३:१०-१२)। यी मानिसहरूका निम्ति पावलले केही कडा शब्दहरू प्रयोग गरे र उनीहरूले काम गरेनन् भने उनीहरूले _________ पनि हुँदैन समेत भने (२ थेस्सलोनिकी ३:१०)।

जब एउटा व्यक्तिले मुक्ति पाउँछ, यसले उसलाई एउटा खराब कामदार, खराब विद्यार्थी अथवा लापर्वाह गृहिणी बनाउनु हुँदैन! ख्रीष्टियनले परमेश्वरको महिमाको निम्ति ऊ हुन सक्ने सम्मको उत्तम कामदार वा उत्तम विद्यार्थी बन्नलाई परमेश्वरको सहायताको निम्ति उहाँमा भर पर्न सक्छ। एउटी ख्रीष्टियन महिलाले ऊ हुन सक्ने सम्मको उत्तम गृहिणी, आमा र श्रीमती बन्नलाई परमेश्वरको सहायताको निम्ति उहाँमा भर पर्न सक्छिन् भने एउटा पुरुषले पनि ऊ हुन सक्ने सम्मको उत्तम श्रीमान, पिता र व्यवस्था गर्ने व्यक्ति बन्नलाई परमेश्वरको सहायताको निम्ति उहाँमा भर पर्न सक्दछ!

११) नयाँ विश्वासीले आफूमाथि परमेश्वरले अगुवाको रूपमा राख्नुभएकाहरूलाई आदर र प्रेम गर्नुपर्छ।

थेस्सलोनिकीमा यस्ता मानिसहरू थिए जोहरू अगुवाहरू थिए र जोहरू बगालको (विश्वासीहरूको) आत्मिक उन्नतिका निम्ति जिम्मेवार थिए। पावलले थेस्सलोनिकीका विश्वासीहरूलाई ती मानिसहरू प्रति आफ्नो ठीक आचरण राख्न प्रेरित गरे (१ थेस्सलोनिकी ५:१२-१३ हेर्नुहोस्)।

के तपाईंले आफ्नो पास्टर र मण्डलीका अन्य अगुवाहरूलाई आदर र प्रेम गर्नुहुन्छ? उहाँहरूले आफ्नो दिनहुँको कार्यभार सम्हाल्नुहुँदा के तपाईंले उहाँहरूको निम्ति प्रार्थना गर्नुहुन्छ? के तपाईंले उहाँहरूलाई हरेक सम्भावित तरिकाले सहायता गर्न खोज्नुहुन्छ? तपाईंले उहाँहरूलाई के कस्ता तरिकाहरूले सहयोग गर्न सक्नुहुन्छ?

१२) नयाँ विश्वासीले ऊ आफू पूरा बढिसकें भन्ने विचारमा आइपुग्नु हुँदैन।

थेस्सलोनिकीहरू नयाँ विश्वासीहरू भए तापनि, उनीहरूले राम्रो उन्नति गर्दै थिए। पावलले उनीहरूको विश्वास, उनीहरूको प्रेम र उनीहरूको आशाको सम्झना गरे (१ थेस्सलोनिकी १:३)। तर उनीहरूले राम्रो गरिरहेको भए तापनि, उनीहरूले अझै राम्रो गरून् भनी पावलको इच्छा थियो!

के पावल यी विश्वासीहरूमा भएको विश्वासको निम्ति धन्यवादी थिए (१ थेस्सलोनिकी ३:६)? ____________ के उनीहरूको विश्वास जस्तो हुनुपर्ने त्यस्तै थियो, कि उनीहरूको विश्वासमा सुधार गरिनुपर्ने थियो (१ थेस्सलोनिकी ३:१०)? ________________________________ के उनीहरूको प्रेम जस्तो हुनुपर्ने त्यस्तै थियो, कि उनीहरूको प्रेममा सुधार गरिनुपर्ने थियो (१ थेस्सलोनिकी ३:१२)? ________________________________
के यी ख्रीष्टियनहरूले एक अर्कालाई प्रेम गर्दथे (१ थेस्सलोनिकी ४:९)? ____________ के पावलले उनीहरूको प्रेम उस्तै रहेको चाहन्थे कि बढेको (१ थेस्सलोनिकी ४:१०)? ______________________________________
हाम्रो ख्रीष्टियन जीवनको कुनै कुनै क्षेत्रमा हामीले जतीसुकै राम्रो गरे तापनि, हामी बढ्नु पर्ने जति बढिसक्यौं भनेर हामीले कहिल्यै पनि सोच्नुहुँदैन। हामीले जति राम्रो गरे तापनि, परमेश्वरले हामीहरूले झन्-झन् उत्तम गर्दै परमेश्वरलाई र अरूहरूलाई झन्-झन् बेसी प्रेम गरेको चाहनुहुन्छ! हामीले राम्रो गरेको जुनसुकै कुरा भए तापनि, परमेश्वरले उक्त काममा झन् प्रगती गरेको र अझै बेसी उहाँलाई प्रतिबिम्बित गरेको चाहनुहुन्छ!

के कुनै ख्रीष्टियनले “म बढिसकें! अब उसो म बढ्नुपर्दैन!” भनी कहिल्यै भन्न सक्ला,? ______________________ परमेश्वरले हामीलाई बढिरहन र हामीले प्राप्त गर्नुपर्ने कुराहरू झन्-झन् बेसी प्राप्त गर्न सहायता गर्नुभएको होस्!

यो अध्ययन माला मीडलटाउन बाइबल चर्चद्वारा प्रकाशित सामग्रीबाट नेपालीमा अनुवाद गरिएको हो। यसलाई अध्ययन गर्दा ट्रिनिटेरियन बाइबल सोसाइटी (TBS) द्वारा प्रकाशित पवित्र बाइबल प्रयोग गर्नुभयो भने तपाईंलाई सहज हुनेछ। तपाईंलाई एकमात्र सत्य परमेश्वर र उहाँका पुत्र प्रभु येशू ख्रीष्टको व्यक्तिगत ज्ञानमा आइपुग्न र त्यसमा बढ्दै-बढ्दै जान पवित्र आत्माले यी अध्ययनहरूलाई प्रयोग गर्नुभएको होस्! (१ पत्रुस २:२; २ पत्रुस ३:१८)